Flokkur: Uncategorized

…að það er rosalegt! Og ekki skemmir það þegar þjálfari er á staðnum! Við getum náttúrulega ekki mikið en það er allt í lagi – því við erum í framför :-). Og það er bara kominn dágóður hópur í kringum þetta! Við vorum 11 í dag og samt vantaði 3 sem eru alveg gallharðar og alltaf með. Þannig að þetta var nú barasta frábært og svaka gaman – þó ég rífist nú helst til mikið  en það er nú bara ég :-).

Ég er að skrifa matardagbók og það gengur vel ég hef lært að pítubrauð eru svakaleg og hrísgrjón gjörsamlega hræðileg. Þannig að þetta er farið út for good. Ótrúlega sem maður er fljótur að skrökva að sér með þessi stig – eða hitaeiningarnar. Dísussss maður er náttúrulega ekki í lagi.

Ég er í mjaðmameðferð, fer 2x í viku að lyfta og geri þá heilmiklar mjaðmaæfingar og svo hef ég uppgötvað að vöðvarnar aftan í lærunum eru nú ekki sérlega sterkir og þá sérstaklega  sá í hægra lærinu – úff púff. Þarf að æfa hann líka.  Will dó.

Og svo þyrfti ég helst að vinna eitthvað líka…

…að ég er farin að skrifa matardagbók!  Hreina satt! Öðruvísi gengur þetta ekki!

Eftir notalega fjölskyldustund með systkinum og mökum þeirra í gær hjá Hildi nenni ég engu í dag – þvæ bara þvotta því þvottavélin mín kom úr viðgerð – það er svakalegt að vera þvottavélalaus maður minn -úff púff. Þá á eftir að þurrka en þetta hús mitt er nú ekki sérlega vel gert til þess arna.

Það er kalt úti en bjart – ég held ég ætti kannski bara að gera einmitt ekki neitt og hvíla mig bara fyrir átök vikunnar. Kannski smá handavinnu – tiltekt í dótinu mínu sem gæti nú alveg heitið drasl um þessar mundir ;-).

En allra best er nú bara að þurfa ekki að gera nokkurn skapaðn hlut nema bara það sem manni sýnist – og reyna að éta ekki mjög mikið á meðan hehehe 🙂

Jæja er ekki rétt að setja inn smá stöðumat nú í lok mánaðar og upphafs nóvember. Ég hef lést um tæp 4 kg síðan um miðjan ágúst – sem mér finnst lítið en veit hins vegar að er öldungiságætt – og ég saxa hægt og bítandi á það sem ég hef bætt á mig síðan um páska eða svo. Já svona er þetta – það eru ekki öll ár til fjár greinilega. Þýðir ekki að dvelja endalaust við það heldur hysja upp um sig brækurnar.

Ég spila blak tvisvar í viku í 90mínútur í senn – ýmsar æfingar með þar náttúrulega. Ég er farin að fara í salinn á Borg. Ég hafði nú aldrei trú á því að ég gæti notað þessa græju sem þar er – svona sambyggð lyftingagræja en þessi dásemdar sjúkraþjálfari minn – sem þjálfar líka hið ofurskemmtilega blaklið Hvatar við annan mann kom snemma einn daginn og kenndi mér á tækið og setti upp æfingahring sem við Alice kennari förum tvisvar sinnum í viku og erum 60 mín með hringinn og svo bætist upphitun við þann tíma.

Ég er algjörlega himinlifandi að vera byrjuð að lyfta þvílík sæla – það á svo vel við minn þunga skrokk. Það liggur við að ég finni mun eftir 3 skipti en þar spilar nú blakið inn í – það eru ansi góðar æfingar í upphitun þar líka. Þetta gera fjórar langar æfingar í viku og ég fer í pottinn á eftir og myki mig upp.
Bara dásamlegt.

Hið eina slæma sem hjáir mig er mín hægri mjöðm – hún er svakalega aum – ég get lyft meira en helmingi minni þyngd með henni en þeirri vinstri og er hún þó ekki alveg góð heldur. Úff – og ég finn í blakinu að þetta háir mér þvílíkt – næ ekki að spyrna mér af stað í hlaupum og svo er bara stundum eins og löppin ætli undan mér – en nú er ég farin í meðferð til Baldurs og æfingaprógrammið mitt tekur verulega á mjöðmnunum svo það er bara gott.

Annars er bara gott – næ engan veginn að halda heimilinu hreinu, vinn ekki nóg þó ég vinni rúmlega minn vinnutíma – vil helst alltaf vera í vinnunni en það má nú ekki. Ekki ef maður ætlar að hreyfa sig og eiga heimili…

Annars er einn stór vandi í mínu lífi – kvöldsvengd. Ég borða alltof mikið þegar ég kem heim eftir langar æfingar – er alveg botnlaus en ég tek á því með sjálfsaga og ákvarðanir að vopni 🙂

…og er til tómra vandræða! Djöf… Nú er ég farin að lyfta á ný og ég gerði fullt af fótaæfingum í gær með henni Alice, og viti menn eftir stöðvar á blakæfingunni í dag þá bara bwamm var ég búin að vera og komin með staurfót. Sem sagt heldur skart farið af stað!

Oh ég sem hélt ég væri orðin þokkaleg – ég held reyndar að Baldur eigi að sjá til þess að mér hætti að vera illt í mjjöðminni…

...er nú best að éta bara hvað sem er því það virkar svo vel! Ég er nú alveg ferleg. Síðasta vika hefur ekki verið góð matarlega séð. Ég verð að taka með mér shake í vinnuna til þess að þetta gangi – maður er svo fljótur að ná upp í einhvern stigafjölda sem er ekki viðráðanlegur ef maður étur bara það sem fyrir manni verður. Það þarf því að eiga hrein hristiglös og soyja mjólk til að þetta gangi :-). Og láta ekki allt eftir sér alltaf.

Reyna að nýta verkina til jákvæðra hugsana gagnvart mataræðinu.

Dísuss hvað ég er ánægð en ég hef misst 700 gr á viku síðustu 5 vikurnar að meðaltali. 

Bara sæl með það – langþráð! Jafnt og þétt.  Gaman að því!

Einu sinni var ég úti að aka 
 – einhvern daginn miðsumars.  Og ég var gjörsamlega búin á því. Alltaf með samviskubit yfir því að ég borði vitlaust, hreyfi mig ekki nóg og nefndu það bara – failure á ferð á hverjum einasta degi – hverjum einasta klukkutíma-í raun er aðdáunarvert hve miklum tíma mér tókst í að velta mér upp úr mistökum mínum endalaust og koma þó einhverju í verk. Ég gat þetta bara ekki lengur. Ég fann svo til í fótunum, mjöðmunum og var algjörlega búin að missa allt hugrekki til hreyfingar. Ég ætlaði bara að gefast upp. Lifa sæmilega sátt við mig og mitt og verða bara feitari en nokkru sinni ef leiðin bæri mig þangað. Gæti amk hvílt mig á þessari baráttu – uppgjöfin væri hvíld. Ég bara gat ekki meira – fannst mér.

Já sæll  – Inga litla fór á Reykjalund í dag – úff, með öll sín aukakíló síðan síðast.  Skandall náttúrulega.  Lífið varð þó bærilegra vegna þess að ég er búin að taka verulega á undanfarið og missa 3,4 kg, skrifa matardagbók og hreyfa mig markvisst – já og ég hef sagt mig frá mörgum verkum.

Ég fékk tíma hjá iðjuþjálfara innan tíðar sem ætlar að hjálpa mér með að vinna áfram að því sem stendur í mér.  Það verður frábært.

Það var líka gott að þó ég sé 8 kg þyngri en þegar ég var síðast á Reykjalundi – þá hef ég bætt á mig vöðvum en ekki bara fitu – og gönguprófið kom mjög vel út – þannig að það eru margir punktar – og öllum fannst ég líta vel út og vera hressileg.  Það er líka flott – meira að segja læknirinn talaði um að ég liti svo miklu betur út en fyrst þegar hann sá mig. Ég er líka ánægð.

Og auðvitað er það bara alveg stórkostlegt.  Og kílóin MUNU FARA!