Hið daglega líf

hva

Það er merkilegt með veröldina – hviss bang helgin bara búin og hún sem bauð upp á svo marga klukkutíma til ýmissa verka nýttist ekki til neins annars en þess að vera einfaldlega til. Já finnast það ágætt 😉

Í sundi í gær var ég næstum drukknuð en ég ákvað að fara í sund frekar en ganga vegna veðurs. Ég held að niðurstaðan hefði orðið sú sama í hvoru tilfelli fyrir sig – ég hefði nærri drukknað á hvorn veginn sem var. Flúði inn vegna ágjafar og hljóp í innilauginni til þess að ná brennslunni fyrir þann daginn. Komst að því í morgun að það er ekki átakalaust fyrir vöðvana í fótunum að hlaupa í vatni. Var mjöööööööööööööög þreytt í þeim og hreint að drepast á köflum. Lá því lengi morgun í rúminu – hafði kannski eitthvað með Blushið sem ég og Dísa drukkum í gærkveld. Allt saman mjög skemmtilegt. Hringdi í hinn og þennan og sendi afgangnum sms held ég svei mér þá ;-). Jamm Blush er gott.

Í dag fór ég svo í styrk og varð áskrifandi í ræktinni – mæ god hefðuð þið trúað því? Ekki ég aldrei. Áskrifandi í líkamsræktarstöð. Sigh… Nú þar sem ég er ,,hætt“ í nuddi þá er þetta áreiðanlega hagkvæmast. Kaloríureikningur var hins vegar ekki sérlega hagstæður í dag. Það var saman hvað ég remdist og djöflaðist aldrei fór púlsinn upp – þetta hefur eitthvað með þessi helv.. lyf að gera. þarf að fara að mæla þennan blóðþrýsting – vil heldur vera með minn eigin púls en einhvern frá einhverju atanólóli. Í febrúar fyrir ári síðan var púlsinn hjá mér um 90, í sumar var hann 65 og nú er hann 48 og þá er ég ekki að tala um hvíldarpúls heldur bara svona læknisheimsóknar púls ;-). Hjartað mitt þarf því að dæla helmingi sjaldnar í dag en fyrir ári síðan. Það er nú dágóður sparnaður á vöðvahreyfingum. Vonandi endist það betur fyrir vikið.

En sem sagt mjög lélegur dagur í ræktinni en ég reyndi mitt besta. Fór svo í massíve þrif sem skiluðu nánast engu í dag nema 300 hitaeiningum ;-). Mældi að gamni. Meðalpúls í nettum þrifum og tiltekt er 72. Fór svo í pottinn og reyndi að ná þreytunni úr kroppnum. Hef svo setið síðan með mína hælspora (góð síða um kvikindið!)að ibba sig, staulast um og hugsa enn, er þetta þess virði að djöflast svona – já er þetta nokkuð vit?


Svarið er enn já og áskriftin gott dæmi um það!
En engu að síður – dj… er ég að verða þreytt á þessum sporum, eymslum hér og þar og því öllu saman. En það var svo sem ekki af engu sem þessu var líkt við ferð á Olympíuleikana hér um árið – þessu líkamsræktarferðalagi mínu. En ég er ekki að væla – bara að kvarta ;-), því ég held áfram og hef gaman af. Svo bara verður maður að hvíla sig ef ekki vill betur. Já og kaupa sér nýjan kælipoka – sá sem ég átti er einhvern veginn algjörlega horfinn! Ég held að frystikistan hafi étið hann!!!!

Ég vild að ég væri stuttorður og hnitmiðaður penni en það er víst alveg tómt mál að tala um…

Mín að átta sig

Jæja nú er ég búin að prófa að vera ekki í ræktinni í 4 daga – sleppa tveimur skiptum sem sagt. Svo er ég búin að bera þessi ,,sinnaskipti“ mín undir ýmsa og fengið mjög einsleit viðbrögð ;-).

Ja að vísu er eins og sumir taki ekki alveg mark á mér en hinum finnst þetta arfavitlaus hugmynd og eru ekki til í að ræða hana á nokkurn hátt. Henni er svona ýtt til hliða með orðum eins og Inga sem fer ekki í heilsuræktina sé ekki nein kona sem þau þekki, eða já það er nú ekki í boði að hætta að hreyfa sig og svona nokkuð!

Mótrþróaþrjóskuröskunin rjátlaðist af mér eftir því sem leið á gærdaginn (en hún stóð nú samt í fjóra daga sem er nú met held ég – nema hvað Baldri finnst ég alltaf vera illa haldin af henni sem ég skil ekki því ég geri bókstaflega allt sem maðurinn segir mér að gera – utan einu sinni!).

En sem sagt Björk og Baldur náðu nú eiginlega í sameiningu að stilla kúrsinn hjá mér – auk mín náttúrulega en ég tel það reyndar mjög mikilvægt að skoða hug sinn vel og íhuga afhverju maður gerir hlutina og ekki síður – hvernig maður geri þá. Nú og ég var sem sagt að því. Og nú er komið nokkuð nýtt plan.

Ég er sko hundleið á því að vera alltaf illt í fótunum en ég ætla að hvíla mig þessa viku nokkuð vel – bara fara í sundleikfimina. Á móti ætla ég að passa mataræðið sérlega vel og borða vel af grænmeti og skyri – skyr er ógeðslega sniðugut megrunafæði ef maður kemur því niður á annað borð!

Ég ætla að kaupa mér nýja skó því dempararnir eru búnir í þeim gömlu og því held ég að mér sé svona illt í ristunum og ökklunum og finn svona fyrir hælsporanum mínum nýja hægra megin! Sá eldri í vinstri hælnum lætur lítið fyrir sér fara flesta daga orðið.

En sem sagt ég ætla bara að vera aum í fótunum áfram því það er eiginlega alveg jafn slæmt að hreyfa sig ekki því seturnar og það helv… er alveg eitur fyrir mig svo ég get allt eins verið heilsufrík eins og sófa og stóladýr.

Ég ætla að reyna nei ég ætla að borða mikið grænmeti og sleppa frönskum og djúpsteiktum mat sem ég hef stundum laumað inn fyrir mínar varir. Hugsa svolítið meira um annars gjörbreytt mataræði.

Svo ætla ég að reyna að vera ánægð með 22 kg mín sem eru farin frá því í endaðan apríl í fyrra. Annað er náttúrulega bara bilun. Ég hef lifað sældarlífi, borða bara flest og hef gaman af. Já í raun hefur líf mitt bara batnað síðasta árið á ýmsan hátt og ég er betur áttuð á sjálfri mér. Ég samt ekkert betri manneskja eða gjörbreytt en svolítið öðruvísi er mér þó sagt ;-). Ég hef svo sem ekki skoðun á því hvernig ég hef breyst. Ég veit þó að ég sit beinni í baki í stólnum við tölvuna. Þvílíkt sem ég er komin með fína bakvöðva til þess að ná því. Svo vagga ég minna í göngulagi – vonandi er hálsinn ekki eins framsettur og því minni ég minna á gæs… Ja ég vona það amk. Baldur vill meina að ég sé rólegri og yfirvegaðri – skil nú ekkert hvað hann hefur fyrir sér í því! Og svo veit ég að ég er ógó sterk – sá það í kassaburðinu hjá Ástu.

Sem sagt áfram með smjörið. Hjól, sund, ganga, Styrkur, og hvað þetta heitir allt. Já og vitið þið hvað – ég þarf að fá mér nýja sundboli – þeir gömlu eru bara eiginlega ekki hægt lengur. Skemmtilegt ekki satt 😉

Og ég ætla að vinna fram á kvöld – og lífið er bara harla gott þrátt fyrir allskonar blankheit og bölmóð inn á milli. Peningamálin reddast fyrr eða síðar, tekur því ekki að vera á bömmer yfir þeim lengi eða ítrekað.

Engu nær um hverjum ég eigi að halda með í Formúlunni – er ekki bara fínt að geta skipt á milli Kimi og McLaren? Jamm held það bara að sinni ;-).

Góður sunnudagur

Stjörnuspáin mín gerir ráð fyrir miklu rifrildislofti í kringum mig í dag – ég veit ekki við hvern ég ætti að rífast. Ég sit nú bara ein á mínum rassi – hef ekki mikinn félagsskap satt að segja nema af Bjarti þá helst. Og ekki má gleyma Aðalsteini sem virðist vera að finna sjálfan sig í fárviðri unglingsáranna. Það er þakkarvert. Blessaður litli unginn minn. Hann er stundum heima. Við erum þó oftar en ekki hvort í sínum heimi.

Ég gleymdi sundbolnum mínum og nemanum hans Polla í sundi í gær. Ég er farin að gleyma öllu mögulegu hér og þar. Svoldið leiðinlegt verð ég að segja. En vegna þess að beltið hans Polla er fjarri mér þá líður mér eins og það vanti eitthvað stórkostlegt í tilveruna – sjúkket að ég fattaði þetta ekki í gær – þá hefði ég ekki sofið af áhyggjum. Mér líður svolítið eins og þegar ég þarf að skilja bílinn einhvers staðar eftir. Það er skelfilegur aðskilnaðarkvíðinn skal ég segja ykkur ;-).

En svolítið um svefn: Mín er bara farin að sofa eins og engill. Rumska kannski við og við yfir nóttina en það er allt annað en vera að vakna margoft og nokkurn tíma í senn. Ég var t.d. bara farin að sofa svolítið snemma í gærkveldi og svaf í þokkalegum rikk til bara að verða sjö. Það finnst mér ekki amalegt. Alltaf 7 tíma svefn með smá meðvitund við og við. Batnandi konu er best að lifa.

Ég er með nettan seiðing og fiðring í herðunum eftir sundið en það helsta sem er að pirra mig líkamlega núna – því trust me – það er alltaf eitthvað sem ég finn fyrir, eru ristarnar. Mér er svooo illt í ristunum – það er sama hvernig ég teygi fetti og bretti upp á tærnar, kálfana og hvað þetta er allt saman alltaf er ég jafn aum í ristunum. En það hverfur nú áreiðanlega innan tíðar.

Hælsporinn liggur þarna niðri og dormir. Finn að ég þarf að passa mig verulega á honum – var t.d. aum eftir sundið í gær enda reyna blöðkurnar svolítið á fótinn. Mest þarf ég að passa að vera með mjúkt undir hælnum og teygja vel. Kannski bara hviss pang fer hann í langan dvala. Ég hef amk stórkoslega lagast við nálastungurnar – eins ógeðslega vont og það var á köflum. Það var þess virði samt.

En nú ætla ég að nota tímann vel og vinna svolítið – svona fram til tólf og reyna ekki að hugsa um beltið sem okkur Polla vantar. Það hlýtur að hafa verið tekið til handagagns eins og sundbolurinn.

Áfram svo

Ykkar Inga

Smá um hvað hælspori sé. Reyndar er það ekki alveg rétt þarna að það séu bara íþróttamenn sem stunda íþróttir sjaldan s.s. eins og bara um helgar sem fá þetta – þetta er mjög algengt hjá langhlaupurum til dæmis. En rétt er það sem segir þarna að þetta er ógeðslega vont 😉

Hvað er hælspori?
Spurning: Hvað er hælspori? Hvað veldur þessum sjúkdómi og hver er meðferðin við honum?
Svar: Fóturinn er eins og spenntur bogi þannig að maður stendur aðallega í hæl og tær. Það sem heldur boganum uppi er sinabreiða sem festist í tærnar að framan og hælbeinið að aftan. Í hvert skipti sem maður stígur í fótinn kemur álag á hælinn sem getur verið allt að því tuttuguföld líkamsþyngdin. Þetta álag dempast af fitupúða sem er undir hælbeininu og áðurnefndri sinabreiðu. Við langvarandi mikið eða rangt álag á fótinn geta orðið skemmdir á sinabreiðunni og festingu hennar á hælbeinið. Þessar skemmdir geta verið á formi tognunar, smásprungna og að lokum beinmyndunar í sininni þar sem hún festist í hælbeinið. Þarna getur myndast lítið beinhorn sem kallast hælspori. Einstaka sinnum finnst hælspori fyrir tilviljun án þess að hafa valdið óþægindum en oftast veldur hann óþægindum sem geta verið mjög mikil. Þessi óþægindi lagast í hvíld en þau eru vanalega mest á morgnana þegar farið er á fætur. Ef þrýst er undir hælinn er það mjög sárt.Orsakir hælspora eru of mikið álag á fótinn og oftast er um að ræða miðaldra, of þunga einstaklinga eða þá sem stunda erfiðar íþróttir einstaka sinnum, t.d. um helgar. Það eykur einnig áhættuna ef ekki er hitað upp fyrir íþróttaæfingar.Mestu máli skiptir að koma í veg fyrir að hælspori myndist strax og einkenni um óeðlilegt álag á fótinn gera vart við sig með þreytu og verkjum eftir áreynslu. Þá verður að minnka álagið og gera viðeigandi æfingar, einkum teygjuæfingar sem strekkja á kálfavöðvum og sinabreiðunni undir fætinum. Það er mikilvægt að gera sér grein fyrir að það er ekki hælsporinn sem slíkur sem veldur verkjunum heldur er hann afleiðing af langvarandi of miklu álagi á fótinn. Sjúkdómsgreining byggist á sjúkrasögu með lýsingu á verkjunum, skoðun á fætinum og röntgenmynd.Þegar hælspori hefur myndast kann að virðast freistandi að fjarlægja hann með skurðaðgerð. Árangur slíkra aðgerða er slæmur og er reynt að forðast þær í lengstu lög. Í staðinn er ráðlegt að gera viðeigandi æfingar, nota heppilega skó og innlegg, taka bólgueyðandi lyf og stundum er sprautað bólgueyðandi barksterum í hælinn. Þetta ber venjulega einhvern og stundum góðan árangur.

Úff Tópasskot

…og eitthvað fleira….

Blush, eplaciders,,bjór“, svolítið af vodka og Amarúló –

Hefur ekki endilega góð áhrif á magann! En nokkuð góð á sálina. Það má nú segja að það hafi verið hroðalega skemmtilegt í gær! Hroðalega

En það er líka hroðalega erfitt að vera til daginn eftir!

En ég á svo góða vinkonu, hana Þórunni, sem er svolítill harðstjóri líka. Hún fékk mig til þess að fara í göngu í Þrastarskógi með sér – í 50 mínútur! Geri aðrir betur!

Polli segir þær fréttir af hjartanu mínu að það hamist og hamist – líklega til þess að losa sig við óþverrann sem er að þvælast um í blóðinu mínu – svo þori ég ekki að ábyrgjast að blóðþrýstingstaflan hafi þolað ágang uppreisnargjarns maga í nótt ;-). Sigh… Sem svo aftur pirrar mig svolítið – hvað gera þessar töflur mér eiginlega og minni brennslu.

Polli segir að ég hafi brennt 900 hitaeiningum á göngunni sem mér þykir algjörlega með ólíkindum og er ekki rétt – …æ ég er of illa upplögð til að pæla í þessu.

Þarf svo að fara að hugsa um vigtina ekki nema vika í hana! Ohhh

og ég er farin að fara bara einu sinni í nudd í viku! Hef ekki efni á meiru og líklega ekki þörf heldur. Er bara rétt að drepast í hálsinum en ekki algjörlega – sem er í sjálfu sér gott og hælsporameðferðinni er lokið. Þó ég ætti nú kannski að fá kálfanudd við og við…

Allt annað líf ;-)

Held bara haus dag eftir dag og gott ef ég svaf ekki svolítið síðustu nótt líka. Er nú samt alveg búin að vera í dag – segi enn að það sé afskaplega erfitt að kenna frá 8 til 15 og eiga þá allt mögulegt eftir. En sem betur fór var nú ekki kennarafundur í dag svo það gafst betra tóm til að sinna ýmsu svo sem eins og að drekka kaffi og arrensera ýmsum málum. Jamm hefði átt að blessa það meira að hafa látið lite vera síðustu daga! En ekki meira kaffi í dag – sé svo til hvort ég sofi betur í nótt lite laus 😉

Námsmat í fullum gangi og það gengur bara vel þó krökkunum finnist nú nóg um en það er nám líka að taka stöðuna við og við og skila af sér því sem maður veit.

Ég ét sælgæti eins og mér sé borgað fyrir það! Ég verð að hætta þessu brjálæði ekki seinna en strax! Það gengur ekki að vera að skemma svona fyrir sér.

Fór í stutta ferð í Styrk í gær – mjög ánægð með það því það voru miklar annir og ekki mikill tími. Fékk kálfanudd dauðans en á eftir var tilfinningin ekki ósvipuð því að svífa um á bleiku skýi – kannski bara svolítið eins og víma! Hælspora nálar í kjölfarið – ég vona að hællinn sé að batna – það er meira álag á hann núna þar sem ég syndi ekki – Styrkur og göngur valda álagi – en við skulum sjá til.

Blessum það líka að ég er ekki við dauðans dyr af sjálfsmeðaumkun og verkjum :-). Jamm – gerum það!

Margt í mörgu

Sko ég elska samt Óla Stefáns -eða kannski einmitt vegna þess!

Ekki orð meira um handbolta.

Ég er ekki nógu dugleg í mataræðinu. Ég er hins vegar mjög duglega í hreyfingunni þó ég sé ekki eins yfirnáttúrulega dugleg og í sumar og haust en það á nú sér sína eðlilegu skýringu. Ég er í mjög erfiðri vinnu sem tekur út á mér.

Ég þoli ekki að ég sé að borða of margar hitaeiningar!

Af ofansögðu má sjá að ég steig á vigtina í gær! Það eru alltaf mjög slæmir dagar sem fylgja í kjölfarið. Það er alveg sama hvernig mér gengur mér finnst mér aldrei ganga nógu vel. Og þá skiptir engu máli að ég sé með hælspora dauðans og háls sem ber ekki uppi höfuðið. Set það ekki í nokkurt samhengi. Ef ég væri ekki að hreyfa mig svona mikið þá væri ég að þyngjast hugsa ég! Og samt þykist ég vera í einhverju aðhaldi – ja eða ekki…

Er líklega ekki í neinu aðhaldi því ég borða bara næstum það sem mér sýnist!

Ég bjó mér til matardagbók um daginn – sem náði yfir um 10 daga held ég. Þegar ég byrjaði að skrifa í hana ætlaði ég bara að skrifa niður allt það sem ég borðaði en ekki vera að breyta neinu til að fegra hana. Svo átti að hefja gáfulegt át með nýrri bók. Nú er komið að því.

Ekki í dag samt og ekki í gær- fuss og svei! Á morgun fer ég í Bónus og versla gáfulega inn og verð eins og manneskja í febrúar – reyni að taka þetta með trukki.

Baldur var svo sem ekki svo óánægður með bókarskrifið – finnst reyndar að hann hefði átt að vera óánægðari – held hann sé með aumingjagæsku í garð mín! Enda er ég svo sem ekki í neinum firna góðum gír.

Háls og herðar stífari en um langa hríð. Ég fékk nálar í gær og ég á alltaf góðan dag í kjölfarið. En þær virka svo sem ekki mikið lengur en það. En ég svaf fyrir vikið algjörlega dásamlega í nótt með smá hjálp lyfja að auki :-).

Ég fór svo í fínan göngutúr í Þrastarskóg í morgun og brenndi næstum 600 kal – fín ganga það. Sökk og rann og skautaði og því reyndi vel á kálfana. Hælsporinn bara þokkalegur. Við eigum eftir þrjú skipti í nálameðferðinni varðandi hann.

Baldur vill ég hætti að synda og sjái til hvort hálsinn lagist.

Ég fer þá í sundleikfimi, oftar í salinn (veit ekki alveg hvenær ég á að hafa tíma eða orku í það – sundið er nefnilega miklu meira slakandi en helv… salurinn).

Mér finnst ægilegt að hætta að synda. Það er svo gott að fara um kvöldmatarleytið… en það er kannski bara hreinlega ekki gáfulegt…

Ég svo sem hætti því í sumar þegar ég fékk í hálsinn og lagaðist en ég var ekki í sundi í haust þegar ég fékk í hálsinn síðast -en það er kannski ekki til að bæta ástandið.

En ég átti góðan dag í gær – fínan fram að þessu í dag.

Nú fer ég að hvíla mig og kannski get ég lært á morgun. Það væri frábært.

Það væri bara frábært ef mér gæti liðið svolítið betur punktur!

Og svo er ég búin að læra á ownzone hjá Polla. Polli er hins vegar með leiðindi við mig og skilur ekki að brennslupúlsinn minn er frá 96 eða svo – hann er með rugluna varðandi það og ég verð að reyna að koma vitinu fyrir hann.

annars vill hann stundum að ég sé á moderate hjartslætti en ég er alltaf í light að hans mati. Það er eiginlega þar sem okkur greinir á. En ætli mér takist ekki að gera hann meðvirkan eins og alla!

Hrökkva úr hálslið

…haldið þið að það sé mögulegt? Haldið þið að það sé hægt að leggjast útaf og geta svo aldrei hreyft sig meir? Haldið þið að það sé mögulegt að liggja útaf og hausinn detti af manni? Eða maður snúi sig úr hálslið í skriðsundi? Eða hausinn detti af þegar maður syndir baksund – pompi bara niður á botn?

Allt þetta er ég að íhuga seinni hluta dags og fram á nótt. Því meira sem líður á kvöldið því líklegra finnst mér að eitthvað af þessu gerist. Mér finnst það raunverulega að eitthvað af þessu geti gerst.

Við Polli fórum í sundleikfimi í morgun og brenndum okkar rétt rúmlega 300 hitaeiningum. Ég náði bara að eyða rúmlega 200 í sundi í gær enda var ég með hörmungarhyggjuna mjög virka útaf hálsinum. Gat bara eiginlega ekki hreyft mig en ég hef komist að því að mér líður betur þegar ég syndi – það er eins og það mýki mig upp.

En það munar um 500 hitaeiningar – kannski er það kökusneiðin sem ég borðaði áðan :-s. Jamm og já.

Fer í Styrk á eftir, næ mér í nýjan skammt af verkjatöflum og læt svo bara eins og ekkert sé! Alveg þangað til í kvöld þegar ég óttast að ég sé að missa höfuðið af.

En glerbrotið úr tánni held ég að hún Ragnheiður mín hafi losað mig við blessunin. Það var eiginlega svona eins og punkturinn yfir i-ið, sá fjári. Afskapleg skemmtilg viðbót við hælsporann og hálsinn náttúrulega.

En jæja – best að ljúka deginum með kennslu í tvo tíma. Föstudagar eru laun erfiðisins alla vikuna. Þeir eru til að njóta.

Í blíðu og stríðu

Ég hef það fyrir algjöra reglu að nafna ekki hm í handbolta hér – og ætla ekki að gera það frekar nema til þess að láta ykkur vita af því að hugur minn er hvergi annars staðar. Íþróttaáhorf er hins vegar mér afar orkufrekt og sálartrekkjandi.

Í hverri einustu ræsingu í F1 er ég í andnauð – í hverju víti langar mig mest að missa meðvitund, hvert tap særir mig í hjartastað. Hver sprungin vél, hver ákeyrsla hjá Kimi (mika) hefur sært mitt viðkvæma geð! Þannig að ég ætla ekki að tala um þetta mót – ræð ekki við það miðað við ástandið á öðru.

Ég hef uppgötvað mátt verkjalyfjanna – ég borða bara heilmikið af þeim og voila – ég held höfði og næ að þrauka út daginn í skólanum. Ég hef aldrei tekið mikið af verkjalyfjum – er alltaf með hausverk og slíkt þannig að það væri til að æra óstöðugan. En nú sem sagt er ég komin á endastöð og ét þennan fjanda bara. Mæli ekki með því en öðruvísi kemst ég bara ekki almennilega í gegnum lífið.

Þetta hlýtur að lagast einhvern tímann Það eru ekki nokkrar líkur á öðru. Nálar, nudd og hártoganir, teygjur, sund og sundleikfimi – Styrkferðir – þetta hlýtur allt að smella.

No pain no gain.

Ykkar Inga pinga pikkaló