Author: ingveldureiriks

Jæja þá er ég búin að fara einn dag í námið mitt. Það var nú svei mér skemmtilegt – ég vona bara að ég hangi í rassinum á því að skila verkefnum. Það er svona gjarnan brekkan – ekki að ég læri ekki neitt eða neitt slíkt – heldur svona meira að klára dæmið ;-). Tíhíhí.

Ég fer svo aftur á morgun. Á mánudag fer ég á Reykjalund – ég var beðin um að taka nóg af fötum með mér því ég ætti eftir að svitna meira en nokkru sinni. Ég hlakka til að sannreyna það. Annars er ég hundllég í því að svitna.

Ég fór ekki í blak í dag – ég var svo lengi í skólanum að ég var ekki komin fyrr en 17:10 á Selfoss og það þýðir að ég hefði aldrei verið komin fyrr en rúmlega hálf sex í blakið.

Nú ætti ég að fara aðeins í sund og synda svolítið- kannski bara að kýla á það? Það væri nú svei mér skemmtileg og gáfulegt…. Hvar ætli sundbolurinn minn sé – annars er hann nú eiginlega alveg orðinn ónýtur greyið.

Ég þarf alveg að rembast við að vera ánægð með 2009. Það ætlar svei mér ekki að vera mér þægilegt til að byrja með! Ég er eiginlega á algjörum bömmer og ég meira að segja veit ekki hvort ég eigi að gera eitthvað í því eða halda bara áfram að liggja og rísa svo upp þegar þörfn er brýn (ofan í kaupið þá er ég ótrúlega léleg í y – dísuss!) En er ekki best að vera heiðarleg – horfast í augu við bolann sem maður glímir við. Maður er jú í góðum höndum og fullt af fólki að hugsa um mig og hjálpa til að koma mér í stand! Það er víst bara meira mál en ég hélt fyrir þremur árum síðan – þó mér hafi vissulega liðið þannig þá að ég hafi verið að drepast – sem líklega hefur bara verið raunin.

Æ mann langar bara svo að allt sé í lagi.

Ég vildi óska að Jón væri enn lifandi og Dísa ætti manninn sinn, Guðjón föður sinn og Sigfús sömuleiðis. Ég vildi óska að góður drengur hér á Selfossi hefði verið örlítið öðruvísi staðsettur og þannig haldið lífi, börnin hans tvö ættu enn sinn góða föður og konan hans maka sinn og vin. Sekúndubrot…. ,,Ég er farinn út að hlaupa…“ stóð á Facbook hjá honum og nokkrum mínútum síðar er hann allur. Ég vildi óska að sorgin vitjaði ekki svo margra. Ég vildi óska…

Ég er einhvern veginn öll í þvi að ég vildi að hlutirnir væru öðruvísi – auðvitað leiðir það svo þangað að nú er seinni hálfleikur að hefjast og það þarf þá bara að spila öðruvísi ef maður er óánægður – kannski verður maður líka sáttur einn daginn því vísast hefur nú líf manns ekki verið nein katóstrófía… ég sé það áreiðanlega á endanum! Bráðum…

Ég fór í þolpróf á Reykjalundi í dag og það gekk nú svei mér illa. Ég var svo stressuð þegar ég byrjaði í því að púlsinn minn var þá þegar orðinn 100 en venjulega er hann í hvíld um 65. Læknirinn þráspurði mig hvenær ég byrji að hreyfa mig og ég sagði alltaf það sama – ég væri búin að hreyfa mig í 2 og hálft ár linnulítið – en hann sá þess fá merki. Nema úthaldið virtist vera sæmilegt og ég var fljót að fara niður í púls. Nú ég var látin hætta í prófinu því ég var með slíka hjartsláttaróreglu nú svo kom í ljós að ég er kannski með væga þrengingu svo ég þarf líklega að fara í einhverjar rannsóknir vegna þess og kannski eru til lyf sem laga þessa óreglu sem kemur við álag.

Og ég er svo hundfúl yfir þessu – vissulega veit ég að það er kannski ekkert að marka þolprófið því ég var næstum köfnuð úr stressi því mér leið eins og ég væri að fara í gapastokkinn! En hvergi örlaði á því að ég væri í nokkri þjálfun – og vissulega veit ég að ég hef ekki verið í neinum stórkostlegum þolæfingum en fjandinn…

Að vísu var spurt um líðan í fótum og hvort ég hefði getað haldið áfram lengur og svona – og ég fann ekkert fyrir löppunum og vissulega hefði ég getað haldið áfram lengur…

Þannig að nú þarf maður virkilega að fara að hugsa sinn gang, maður á jú að passa hjartað sitt eins og dæmin sanna…. Kannski er þetta nú ekkert og voða er bara fínt að fara í rannsókn og það allt saman – en vissluega vildi ég óska að ég væri hreystin uppmáluð og ekki með óreglu og ekki hefði verið einhver of lág mínustala þarna einhvern staðar…

Það hefði verið ákjósanlegra – en veröldin er ekki alltaf ákjósanlega. Og vissulga get ég litið á þetta þannig – já það er nú svei mér gott að ég snéri blaðinu við fyrir þremur árum og fór til Baldurs – já og svei mér er gott að ég er að fara á Reykjalund og líklega þarf ég bara vissulega á því að halda – því ég er kannski bara eftir allt saman helsjúkur offitusjúklingur.

Já ekki er það fallegt. Eða kannski er þetta bara afskaplega fallegt og gott…

En helv… sem ég er eitthvað lítið borubrött og bara eiginlega hundfúl og ónýt. Og ég að fara í námið mitt á fimmtudag og föstudag og einhvern veginn ekki alveg í gír með það – né allt það sem ég á eftir að gera til þess að skila af mér í skólanum – úff puff en bráðum fer ég til sála og enn styttra er þangað til ég fer á Reykjalund – á mánuadag fer ég þangað.

Og jamm mér líður betur eftir að hafa skrifað mig frá þessum smá harmleikjum mínum því þetta er jú bara líf mitt en ekki dauði eins og þeirra góðu drengja sem nefndir voru hér að framan og lífið er svo dýrmætt.

…en einhvern veginn finnst mér ég vera annars flokks ef ekki þriðja flokks….

Markmið ársins 2008 – grænt skrifað í upphafi árs 2008 en rautt og blátt nú í upphafi árs 2009

Þar sem ég var ekki sem ánægðust með 12 kílóin mín þá held ég að ég verði að stefna á

350 gr á viku – 1,4 á mánuði 15,5 kg á komandi ári.

Þetta er sem sagt skjalfest. Hu humm – þetta gekk Alls ekki – en ég þyngdist ekki heldur og Ludvig á Reykjalundi segir að svona sé þetta bara.

Hreyfing inni ekki sjaldnar en 5 sinnum í viku. Helst sex sinnum. Lang oftast – stærsta hluta ársins var hreyfingin inni þetta – og stundum meira.
.

Taka alvarlega á mataræði – hugsa um að léttast í gegnum mataræði með stuðningi hreyfingarinnar en ekki öfugt. Spurning um hugafar. Leita mér stuðnings – sálfræðings, OA eða hvers annars sem er í boði til þess að ná tökum á þessu. Gerði allt þetta og er allt önnur manneskja – ræð miklu betur við allt sem snýr að mataræði og ég er t.d. hætt að borða nammi þó ég hafi gert smávægilegar undantekningar nú um jólin. Annars er nammibindindi frá 21. ágúst og ég er alveg viss um að ég haldi því áfram.

Hætta að stjórna – heldur hafa stjórn Æ þetta er svoldið flókið og ekki endilega víst að sé rétt en í grunninn gengur þetta.

Hætta að þykjast bera ábyrgð á öðru og öðrum heldur axla ábyrgð á sjálfri mér. Jamm en er svoldið spæld á ábyrgðarleysi annarra 😉

Safna fyrir USA ferð – þurrkar og rúmi! Gengur ekkert að safna en fór til USA og á nýtt gamalt rúm 😉

Gera handavinnu og finna mér farveg í námi. Ja ég gerði handavinnu núna fyrir jólin og byrjaði snemma en nú ætla ég að byrja í janúar – bara strax og samstundis takk. Og ég er að byrja í náminu núna í janúar.

Nú jæja þetta er nú kannski ekki svo slæmt eða hvað? Eins og áherslan á ekki bara að vera á peninga þá má hún ekki heldur bara vera á kílóin ;-). Og þetta er víst að mestu eins og þetta á að vera – og þeir sem vitið hafa segja að það sé árangur að hafa ekki gefist upp og bara þyngst. Og ég get sagt ykkur það að hreyfingin með mín kíló aumu lappir og vöðvabólgu er eiginlega ekkert annað en þrekvirki og ég ætla að líta á það sem slíkt.

Jamm Þannig að það er ,,bara“ að safna og léttast sem gekk ekki sem best – allt annað gekk barasta vel. Svo þrátt fyrir ýmsar hörmungar gengu markmiðin ekki svo illa – og nú þarf ég bara að semja ný!

Síðan ég byrjaði í lífsstílsbreytingunni – the on going one! þá hef ég gert áramótaheit því ÞAÐ ER SVO MIKILVÆGT A Ð HAFA MARKMIÐ – allt úr honum Baldri komið my god! hrmpf. Nú ég sá að áramótaheitin 2007 gengu vel – ég sætti mig við að léttast um 12 kíló – og þótti það slæmt. En núna úff …

Í minningunni var jólafríið í fyrra hreint ekki gott hreyfingarlegaséð – en halló – það var hrein snilld – ég hef ekkert gert í þessu jólafríi miðað við það maður minn – I kid you not… Bara sund og hvur veit hvað upp á hvern dag. Þetta árið hef ég farið einu sinni að synda – einu sinni að ganga og einu sinni að hjóla – já og einu sinni með Moggann. Fjórum sinnum hreyft mig þetta jólafríið – uss fuss það er nú ekki gott….

Og ég hef borðað svo mikinn mat að ég held að allt hið góða sem ég hef kennt líkamanum mínum um hvað sé nóg sé algjörlega farið út í veður og vind! Held það sko…

En ég hef ekki borðað mikið nammi – bara sama og ekki neitt…

Æ svona er þetta – og ég þarf að koma mér í eitthvað form fyrir 6.janúar – ef ég gerði nú eitthvað þrekvirki á hverjum degi… 6. janúar er á þriðjudegi – það þýðir að ég hef helgina…. oh my god. Jæja skítt með það – ég er sú sem ég er og get ýmislegt þó ég sé ekki á toppnum akkúrat núna – ég verð það þá eftir dvölina á Reykjalundi og er það ekki það sem ég vil? Jamm og júmm.

En nú ætla ég að gá hver áramótaheitin 2008 voru og meta þau.

Ég sit nú bara og græt yfir Spánarleiknum frá ÓL í sumar. Mikið óskaplega sem mér finnst þetta frábært með þetta silfur.

Og svo nenni ég alls ekki að horfa á Kryddsild – æ ég er eiginlega alveg komin með nóg. Bæði af mótmælendum sem eyðileggja eigur annrarra og þessum stjórnmálamönnum. Ég verð bara hrædd af vita af þessum ólátum og ofbeldi. Hefði verið miklu flottara að mótmæla í friði þarna fyrir utan -láta finna fyrir slagkraftinum. Fuss og svei – og skamm. En ég vil að mótmæli séu og var jafnvel að hugsa um að fara en ég vil nú ekki vera með í svona. Kannski hefði ég aldrei farið hvort sem er…Nú vil ég bara nýtt fólk og kosningar. Alla út og bara hreinsum út – nýtt fólk ný stefna. Það er svo bara hægt að byrja upp á nýtt fyrir þá sem hafa stjórnað síðustu 17 ár.

Verið menn að meiru

Þetta er merkilegt – mér leiðist Gamlárskvöld alveg ótrúlega mikið – ekki afþví það eru flugeldar eða annað vesen í þeim anda heldur þessi krafa um að það eigi að vera skemmtilegt… Mér finnst svona vesen ekkert skemmtilegt er orðin handónýt til drykkju og vakna fyrir allar aldrei alltaf hreint. En ég bara elska gamlársdaga. Þá fer ég um húsið og tek til, hugsa um mat og fæ mér gjarnan freyðivín – en í dag verður það nú ekki: Páll er með ælupest og ég er algjörlega á nippinu.

Ég fór að versla í morgun og ég sé að á næsta ári verður bara borðað eitthvað mjög lítið – úff hvað er orðið dýrt að versla. En ég keypti líka heilmikið og allt alveg ferlega dýrt og flott. Þannig er gamlárs – krakkarnir fá besta matinn sinn og það er splæst á rauðvín með matnum og jafnvel einum og einum sopa af öðru skvett í belg – sérstaklega ef maður heitir Páll… híhí.

En nú er ég búin að borða alls kyns magasýrutöflur og vonandi dugar það til að slá á ælupestina – ég er sko ekki eins og Dísa og Palli sem bara fá pestina, æla svoldið og eru svo stálslegin nokkrum klukkutímum seinna – ónei ég her alveg við dauðans dyr og vorkenni mér svo mikið að það jörðin hættir að snúast. Ó my god. En ég er sem sagt í djýpri afneitun og ætla ekki að fá pestina.

Við hjónin fórum með moggann í morgun – í kjölfarið laggðist palli – og það var ferlega notalegt – nú er ég búin að fá frí alveg frá því fyrir jól – ég held ég hafi ekki farið á Þorlák né aðfangadag svo ég er alveg úthvíld. En ég er alveg í mauki – ég verð að taka mig á til að ná upp þoli á hu humm 5 dögum… Ja maður gerir sitt besta – mér sýnist nú að maður gæti hjólað í fyrramálið – það væri frábært. Þetta kemur allt saman.

Jæja best að halda áfram að taka til – og dást að rauðum túlipönum sem ég fékk mér auk ægilegra fallegra styttna sem ég fékk í jólagjöf. Og ég ætla ekki að fá mér ælupest.

…og mikið óskaplega er ég fegin að þetta ár er að enda komið – úff púff

…óðfluga. Mér leiðist gamlárskvöld. En ég er að læra að njóta þess. Ég ætla að dunda mér á morgun, gera fínt og fá góða lykt í húsið.

Það var algjörlega yndislegt í Borgarfirðinum. Það er nú meira hvað fer vel um mann þar. Jonni lánar okkur gestahúsið – ég vona að palli hafi gengið vel frá sængunum og slíku – ekki gerði ég það, úff… Leiðinlegt að skilja við húsið allt í drasli.

Ragnheiður mín verður 20 ára þriðja janúar – tengdó á nýársdag og Aðalsteinn var 18 í desember. Hvað á maður að gefa pæju í afmlisgjöf? Ég gaf Aðalsteini tvíbreiða sæng og rúmföt… Féll vel í kramið…

En amk ætti ég að gefa mér nýja gamla hugsun – það þýðir ekki að hugsa að maður nenni ekki að hreyfa sig og láta það stoppa sig…

Ég er ekki nærri nærri nógu dugleg – hreyfði mig ekkert í gær og í dag en fór í rosalega fínan hjólatúr á sunnudag – veit ekki alveg hvernig ég á að koma mér stuð fyrir 6. janúar þegar þrekprófið verður huhummm… er ekki eins þrekuð og ég var svo mikið er víst – það fann ég á sunnudaginn – það var eins og æfingar skili betra formi – svei mér þá…

En ég er búin að kaupa mér flísófix og efni í snjókarla – ó já… það er nú ekkert annað. Ég stefni á að gera þá hið snarasta og svolítið af jólagjöfum líka. Ég meina það.

En fyrst er nú líklega smá sundferð. Ég ætti endilega að hreyfa mig svolítið í dag – kannski bara að hjóla svolítið það er gaman líka – ég held það sé eins hlýtt og í gær svei mér þá en þá var sex stiga hiti. …sem minnir mig á það – ætli það sé í lagi með bremsurnar á hjólinu mínu… já og ætli ég viti hvar hjálmurinn minn er híhí. Allt í vitleysu hvað ætli maður eigi von á því að það sé hjólaveður í desember.

…það er meira hvað Animal planet er skemmtileg! Nú er verið að segja frá fullum ferret – sem ég man náttúrulega ekki hvað er á íslensku. honum hafði verið hent í flöskugám og hann hafði ekkert að drekka nema bjór greyið. Tók hann þrjá daga að ná þessu out of his system ;-). Greyið litla.

Í gærkveldi höfðum við einn besta mat sem ég hef bragðað – hátíðarlæri frá SS – léttreykt með berjum – ju minn góði hvað það var gott. Ég mæli með þessu fullkomlega sem einum besa veislurétti sem ég veit. Gaman og óvænt – ég bjóst ekki við að þetta væri svona gott.

Nú jæja… Einhver gáfuleg hugsun… varla.

Þær gleymast amk ótrúlega fljótt.

En ég veit að ég þarf að hengja upp þvott… já og athuga þetta með hjólið. Ég fer svo ekki í bæinn fyrr en um 12 eða 13 svo ég hef nú tíma til að gera allt mögulegt.

Ég er nú kannski ekki með gráa fiðringinn en það virðist vera óhjákvæmilgt að endurskoða líf sitt á þessum tímapunkti. Enda hlýtur það að hafa verið ástæðan fyrir því að fara í þessa lífsstílsbreytingu – já eða amk að leyfa Baldri að etja mér út í hana en hún ætlar að verða allt eins erfið og ég ætlaði – og ívið verri jafnvel þannig að ekki er ég hissa þó eitthvað hafi orðið bið á því að ég skellti mér í hana.

Ég hef nú sæmilegt vit til þess að leita mér stuðnings – þ.e.a.s. að gera mér grein fyrir því að þetta er ekki hægt nema vera í teymi með einhverjum. Ekki afþví að vinnan sé einhvers annars heldur að fá endurnæringu og pepp, svör við þrákelknislegum fullyrðingum og rof á þráhyggjuhugsunum og bergmáli manns eigin huga. En maður verður að vilja hlusta. Það þýðir lítið að ætla að vita allt best sjálfur og fara bara áfram sinn stíg.

Ég nýti mér sjúkraþjálfarann minn út í ystu æsar, ég hef farið nokkrum sinnum til sálfræðings og nú ætla ég á Reykjalund í endurnæringu og enduhæfingu bæði á sál og líkama. En þetta gengur nú ekki alveg sársaukalaust fyrir sig.

Ég held til dæmis að ég hafi náð nokkrum árangri í því að laga mig- ég geri mér grein fyrir vinnualkanum og því að ég þarf að hafa þokkalegt heima hjá mér svo mér líði betur, innkaup eru nauðsynleg ætli maður að borða hollt, elda verður maður líka að gera og ekki má borða sælgæti. Það er algjörlega nauðsynlegt að borða reglulega og hreyfing á hverjum degi og stundum tvisvar á dag er líka alveg must – þetta hef ég allt gert og hélt í sakleysi mínu að þetta væri nú allt saman töluvert. En nei þá finnst sála að það þurfi að skoða það sem innra með mér er og hann hefur allt aðra skoðun á því hver ég er – en ég. Og ég kann ekkert sérlega vel við þessa manneskju sem hann telur mig vera.

Hún er ekki hörð af sér, hún er ekki með allt sitt á hreinu og hefur stjórn á því sem hún vill. Og líf hennar hefur ekki endilega verið með besta móti – og ekkert af því er henni sjálfri að kenna heldur aðstæðum, uppeldi og óhjákvæmilegri aðlögun barnsins að þessu öllu. Og það er alveg saman þó sagt sé að margur hafi haft það verra eða sé verr standur – þá hjálpar það ekki endilega líðan manns eða styrkir mann í verkefnum hvunndagsins.

það er t.d. vill sáli meina ástæða fyrir því að ég sekk í vinnufen – dýpra og dýpra. Eða að heimilishaldið gangi eins og það gangi á stundum…. oh það er svo pirrandi að vera kannski annar en maður er – 40 ár eða svo af einhverju allt öðru en maður hélt.

En það útskýrir svo sem ýmislegt – viðbrögð og úrvinnslu.

Ég gaf Palla KK diskinn og hann er staddur á svipuðum stað og ég. Hann er ívið eldri þannig að hann segir að haustið sé komið og veturinn bíði – það er nú kannski einhver ár í það hjá mér – en hann er að fara yfir líf sitt og það eru nokkrir textar þarna sem eru algjör snilld.

Þeir hittast tvei vinirnir og eru að reyna að ræða saman – annar þarf líklega að biðja afsökunar á ýmsu og gengur það ekki sem best – en báðir vita þeir að þeir eru orðnir menn en vita ekki að þeir eru bara menn… þess vegna kannski gengur þetta ekki betur hjá þeim blessuðum. Algjör snilld.

Og í öðrum segir hann – ég er ekki sá sem ég held – heldur sá sem ég er.

Alveg á sama stað og ég sem sagt. Og trust me – þetta er heilmikill biti að kyngja. Maður kemur áreiðanlega alveg dáindis vel út úr því að vita hver maður er – og líklega er sú manneskja ekkert verri en sú sem maður heldur að maður sé – en það þýðir óhjákvæmilega svolítið breytta heimsmynd og kannski er ekki allt öðrum að kenna heldur manni sjálfum – eða sem er líka svolítið í mínu tilfelli – kannski er ekki allt mér að kenna – heldur hafa aðrir eitthvað með hlutina að gera líka.

Svei mér þá og svo er maður orðinn 43 – ef maður lifir eins lengi og Jón blessaður þá á maður 10 ár eftir – það er því rétt að fara að lifa lífinu lifandi og ekki grafa sig í vinnu – heldur taka til við skapandi verkefni þar sem eitt og annað verður til – gerist. Maður má ekki bara sitja í hrúgunni við kennaraborðið og ekki komast upp úr hvunndagnum.

Ætla ég að skrifa? Ætla ég að læra meira og hvað ætla ég að gera við það nám? Ætla ég kannski að búa til námsefni?

Ætla ég að vera búin að skrifa jólakortin fyrir 22. desember og vera búin með jólagjafnirnar fyrir hálf sjö á aðfangadag? SVo eitthvað lítið sé nefnt ;-).

Hvað ætla ég að gera í umgengninni á heimilinu – hvernig kemst maður út úr því að vera fastur í drullupytti draslsins og óreiðunnar.

Margt að hugsa um – en við skulum byrja á því að taka fyrstu dagana í framhaldsnáminu og Reykjalund. Ég hlýt að fá nýja sýn á lífið með þeirri ferð – ég legg amk mikið í hana og það er sérstakt happdrætti að fá að tileinka 5 vikur af lífi sínu sér sjálfum og mikilvægusta viðfangsefninu – að vinna í heilsunni sinni og sjálfum sér.

Og víst er maður að eldast – en það hefur líka sína kosti. Maður er svolítið klárari en áður.

Fáið ykkur diskinn hans KK ef þið eruð á svipuðum stað og við – hann er snilld. Afar passandi. Kannski að Geir og Ingibjörg ættu að hlusta á hann svolítið líka – en ef maður er ekki tilbúinn þá svo sem heyrir maður ekki snilldina svo ég er ekki viss um þau.

Stundum hugsa ég eitthvað alveg ótrúlega sniðugt og hugsa mér að skrifa nú um það en svo bara man ég ekki meira. En það sniðuga við þetta er að þá á maður að hafa svona kompu með sér – til þess að skrifa allt þetta sniðuga en ég skoho myndi bara týna henni híhí.

En mikið er ég búin að hafa það gott um jólin – og það sem ég var dugleg í aðdraganda þeirra…. ójá það var nú eiginlega eins og ævintýri – kannski bara það sé að rætast að maður verði orkumeiri og duglegri ef maður léttist og stundar heilsurækt…. held samt það sé bara það að vera allt of seint og með allt á hvínandi hausnum sem lætur þetta ganga ;-).

Ragnheiður, Jósep, Aðalsteinn, amma og afi, Inga og Palli voru hér á aðfangadag að borða besta hamborgarhrygg í heimi – og lambahrygg sem var heldur betri… Súpan heppnaðist líka fullkomlega en við eigum enn eftir að borða ísinn híhí sem ég bjó til á Þorlák.

Ég hef einu sinni farið út að ganga en ég verð að bæta í.

Jæja sem sagt ekkert að segja bara að þrugla þetta – en ég hugsa áreiðanlega eitthvað ótúrlega merkilegt á morgun.