Author: ingveldureiriks

Ég skil ekkert í þessum 250 þús meðallaunum sem ég er með. Ég þekki ekki einn einasta mann sem er með 250 þús í tekjur – skil ekkert í því hvernig þetta er fengið út. En það skiptir nú ekki máli – ég ætla að segja svoltið annað.

Ef ég er með 200 000 í kaup – svona tæplega, en fengi 50 þús í kauphækkun – yrði ég ánægð með það? Allt annað yrði óbreytt frá því sem það er – myndi þessi 50 þús bjarga mér í mínu starfi – líður mér betur og næ ég að sinna starfi mínu betur? Ég held ekki – en ætla að hugsa um það í nótt.

Hó hó hó – hér sé fjör. Það virðist vera alveg sama hvað ég hækka hér hitann – það er alltaf jafn kalt – held ég fari og geri aðra atrennu svei mér þá….



Hér sit ég og borða ab – létt með peru úti. Frekar lítið sætt verð ég að segja – en ágætt engu að síður – ekki nærri eins súrt og jarðaberin sem ég fékk mér sem ís með Dísu um helgina – þar hefði sko þurft sætuefni Drottinn minn.



Hér er annars allt og ekkert við það sama. Formúlan er búin – og það er nú svei mér gott. Ég horfði á keppnina af spólu – hef nú misst af tveimur mótum í beinni á nokkrum mánuðum. Ég er bara fegin að þetta leiðinda tímabil er búið og set traust mitt á að hið næsta verði betra – það verður amk flott að hafa þá montoya og kimi saman ef Whitmarsh og Dennis auk Newey skyldi nú takast að koma bílskrjóðnum í lag í tæka tíð.



Af verkfalli er það að segja að það hlýtur að fara að leyast – það styttist amk með hverjum deginum – má ekki segja að það lengist – það er of neikvætt fyrir viðkvæmar kennarasálir. Bútasúmur fer að verða fullafgreiddur, tiltekt farin að verða í meiralagi þreytandi og allt. En maður á að njóta líðandi stundar – sama hvernig hún er tilkomin.



Og svo er bara að éta svolítið grænmeti,



kveðja Inga

Ja hérna hér – það eru til foreldrar í þessu landi sem geta látið í sér heyra á skeleggan hátt. Ég hef heyrt nokkrum sinnum í formanni heimilis og skóla og það þykir mér ekki vera sérlega velheppnaður málsvari þess félagsskapar. En í morgun talaði Gestur Einar á rás 2 við einhvern úr þeim samtökum sem tókst að koma málum betur frá sér. Hann er sem sagt búinn að fá nóg af verkfallinu…



Það var mikið að einhver alvöru rödd heyrðist sem tók á öllum þáttunum. Ég er alveg orðin standandi bit að það skuli ekki vera meiri þrýstingur frá foreldrum. Ég held að við Íslendingar séum alveg gaga í svona mótmæla eitthvað – það er svo mörgu skipt í flokka – ef þú ert sjálfstæðismaður þá ertu sammála öllu sem ríkisstjórnin gerir og ert því á móti kennurum – svo ekki sé nú minnst á Framsókn þar sem menn eru bara gerðir útlægir opinberlega. Ég er sko barasta búin að fá nóg af þessari lognmollu.

Það er ótrúlegt hvað kvef getur tekið úr manni baráttuandann. Mér hvorki gengur né rekur með neitt hér á þessu heimili. Allt í drasli, bútasaumurinn í volli, verkfallið orðið að neyðarástandi og allt…….

Það er ekkert gaman í verkfalli – það er áreiðanlegt. Hvorki fyrir kennara, foreldra, börn eða kennara með börn sem eru væntanlega foreldrar líka. Ég öfunda ekki kennara sem eru heima allan daginn með börnunum sínum vansælum af skóla og athafnaleysi – onei. Mínir krakkar eru þó komnir með kærustu og kærasta þannig að þeim leiðist ekki og svo er Fúsi nú betri en enginn fyrir Aðalstein. En mikið er þetta samt að verða rosalegt.

Það er þannig að ég var bara búin að vinna í nokkrar vikur á nýjum vinnustað og átti í fullu fangi með að fóta mig – reyndi hvað ég gat og fannst takast á köflum ágætlega til, en nú er ég búin að vera í margar vikur frá vinnu og verð væntanlega eitthvað enn í burtu frá þessu öllu saman og það fer mér ekkert sérlega vel að vera svona húsmóðir í verkfallinu. Ég er eiginlega búin að fá leið á því. En ég er líka búin að fá leið á þessu stappi gegn starfinu mínu. Ég er algjörlega gallhörð á því að fella samninginn ef hann verður eitthvað í líkingu við það sem hann var síðast – ég ætla að hlusta á allar efasemdarraddirnar og leggja svo kalt mat á allt saman. Ég læt ekki plata mig svona í annað sinn.

Og það þó við verðum farin að kenna einhvern tímann vegna undirritunar hans – þá skal ég samt fella hann……… ef hann er ekki nógu góður.

Og nú ætla ég að fara að bútasaumast,

kveðja IE

Ég held ég sé alveg að klepera hér. Í dag er ég búin að liggja í bælinu í allan dag, alveg sannfærð um að ég sé afskaplega lasin. Ég reyndar sannfærðist um það í morgun þegar klínikdaman mín hringdi í morgun klukkan 9:15. Þá var ég enn sofandi – sem er ekki mjög algengt. Hún spurði mig hvort ég væri ekki til í að koma bara um hálf tíu í stólinn – ég sagðist nú ekki hafa neina brennandi löngun til þess en dreif mig nú samt. Kannski hef ég bara orðið veik af því að byrja daginn svona…. Tannlæknar eru ekki góðir svona með stírunum.



Annars er ég alveg að verða vitlaus hér í þessu verkfalli. Nú er Palli kominn heim og þá ruglast nú allt kerfið svoldið – og ég hef ekki náð mér almennilega á strik í bútasaumnum – en það kemur nú vonandi aftur. Ég er samt á því að ég sé alveg að gefast upp…



Unglingarnir mínir eru sem betur fer komnir með maka upp á arminn og svo bjargar Fúsi Aðalsteini en annars er ekki gott að vera unglingur nýfluttur í bæ og vera í löngu verkfalli. Ég held ég fari að taka hér upp einhverja stærðfræði og íslenskutíma – sem foreldri náttúruelga ekki sem kennari, en nú er þetta orðinn of langur tími.



Púff, við erum þó amk ekki á leið í skuldafangelsi – Palli reddaði því með glans í dag – og þar var ekki reiknað með launum 1. nóv – enda erum við í 10 daga skuld við sveitarfélögin – ja það fer nú reyndar eftir því hvernig dæmið er reiknað en hefðbundna leiðin er samt sú. Gott að við búum ekki í Kópavogi – þá hefðum við fengið gíróseðil í staðinn fyrir launaseðil, upp á þessa 10 daga.



En sem sagt – hér er allt mjög leiðinlegt – á köflum, en þó nokkuð gott líka.



Inga



p.s. Trítla virðist taka því vel að fá bara 1,5×2 töflur á dag – sem er heilli töflu minna en vant er. Við förum í góða göngu daglega og það hjálpar henni mjög mikið – og mér 😀

Ég er að horfa á Formúlu 1 – hlusta á Gulla sem veit sjaldnast hver er hvað á brautinni – enda erfitt að muna hvor er með rauðu myndavélina og hvor er með svörtu í liðinu. Ekki að það skipti máli fyrir úrslitin, það er allt við sama heygarðshornið þar. Schumi valtar yfir allt og allt – eini maðurinn sem er eitthvað að sperra sig er Montoyja og nýtur nú ekki sérlega mikillar velgengni vegna þess. Kimi minn er eitthvað að paufast þarna bakatil en DC er 5. – sem er náttúrulega nokkuð gott.

Ég fór inn á vísi.is – þar sem keppnin nær ekki alveg að fanga athygli mína, og þar var viðtal við nokkra drengi úr hinu háa menntasetri MR og þeim fannst ástæða til þess að benda á að þó kennaralaunin séu lág þá sé um mun léttara nám að ræða en annað 3. ja ára nám í Háskólanum, um sé að ræða sama nám og áður en KHÍ var gerður að háskóla. Jahá.

Hér er um alveg nýja röksemdarfærslu að ræða – að þyngdarraða námi og tengja það launum. Það þyrfti að athuga námið hjá þeim í viðskiptafræðinni og launin sem þar þekkjast – ég er svo aldeilis bit, sigh. Allt verður andstæðingum okkar að vopni – segi nú ekki annað.

Við Trítla fórum í góðan göngutúr í dag, við löbbuðum í rúmar 20 mínútur og fórum hratt yfir. Hundurinn gat skitið fjórum sinnum á þeirri göngu – greyið allir vöðvar með slappasta móti eftir sterana en hvílík ánægja sem hún fær út úr litlu labbitúrunum okkar. Það er eiginlega hrein unun að labba með henni fyrir vikið – þrátt fyrir ýmsa plastpokana misfulla af jummulaði.

Annars gaf ég henni of mikinn mat í gær og hún var að springa í gærkveldi – ég heiti því hér með að hætta að vorkenna henni svengdina og gefa henni einungis viktaðan dagskammt. Það er nóg á hana lagt þó hún sé ekki yfirfull af mat.

Ég byrjaði að gefa henni 1,5 töflu í gær og nú er að sjá hvort það dugi henni – annars fer hún á tvær aftur. Mikið væri gott ef það væri hægt að minnka við hana svo aukaverkanirnar minnkuðu líka. Sem sagt hef mun meiri áhuga á Trítlu en Formúlu 1.

Mér líður samt eins og þetta sé síðasta keppnin – þó er Brasilía eftir. Æ ég er bara búin að fá leið á þessu öllu saman….

Annars segir Gunnar Birgisson látúnsbarki að verkfallið skuli leysast sem fyrst – og hann hafi eitthvað upp í erminni – jahá.

Ég get verið sammála því að þetta verður að fara að leysast. Ég ók fram hjá Sunnulækjarskóla í dag og öll tilfinning um að þarna sé stofan mín og mitt afdrep er nánast farin – hvað þá hjá krökkunum sem voru bara búin að vera í 4 vikur í skólanum.

Svo er það annað – ég held hann Aðalsteinn minn þoli ekki mikið lengra verkfall, og ekki hefur 10. bekkingurinn minn gott af þessu heldur. Ég er því að verða svoldið pirruð – bæði sem foreldri og kennari – og jafnvell enn meira sem foreldri (það var mikið að það vaknaði í mér vitund um það hlutverk mitt.)

Úff púff hvað ég er búin að fá nóg af RUV – það er nú auma stöðin – það eru bara Danir sem bjarga henni þessa dagana. Gísli Marteinn gerir það áreiðanlega ekki – og síendurteknir gestir hans – ég hef nú blessunarlega misst af mörgum þáttum hans – eða amk hætt að horfa þegar þeir byrja – afar leiðinlegir – og einhvern veginn alveg eins og í fyrra…. Kannski ekki nema von, sömu viðmælendur hvað þá annað. Spurning um að gefa þáttinn upp á bátinn þegar hann er farinn að líta út eins og endurtekið efni og þá er ég að meina fleira heldur en bara innslögin sem eru í raun og sanni og sannanlega endurtekin.

Annars þarf ég ekkert á sjónvarpi á halda – geri bara bútasaum.

Spákona hefur spáð því að verkfallið verði til 15. nóv. Það er ekki verri ágiskun en hvað annað.

Það er náttúrulega óskaplegt að vera í verkfalli – eiginlega alveg óskaplega óskaplegt. Lífið virðist þó ganga sinn vanagang og heimurinn skekst ekki nema lítillega hjá Íslendingum – það eru helst málefni fatlaðra og einhverfra sem valda usla. Það kemur í ljós í dag hvað verður með það. Þó er eiginlega ekki hægt að segja að verkfallsvopnið séu silkihanskar – heldur nýtist það best ef það er beitt – og bitið fer úr við hverja undanþágu. Áróðurslega fer þetta samt greinilega óskaplega illa í almenning. Og vissulega er þetta líka áróðursstríð.



Ég sit og skoða bútasaumsblöðin mín – ný og gömul og er að reyna að ákveða hvað ég geri næst – er búin með tvö voða sæt stykki – gaman gaman. Það er ekki leiðinlegt að hafa tíma til ýmissa hluta – ég fer t.d. í sund á morgnana og tek til alveg eins og mig listir – hið sama verður þó ekki sagt um börnin mín sem eiga í miklum vandræðum með herbergin sín – litlu lýsnar mínar.



Mér leiðist samt aðeins – þarf svona að hitta fólk við og við – en það eru allir að vinna einhvern veginn – er að hugsa um að heimsækja Jóhönnu samstarfskonu mína – það er nú ekki langt á milli.



Svo ætla ég að baka snúða á eftir.

Button hvað?



Þvílíkt svindl – átti maðurinn ekki eftir að fara í eitt stopp enn – annars ber að varast að hlusta á þessa menn í útsendingunni – og reyna að hugsa sjálfstætt – svoldið erfitt. Trítla átti erfiða nó´tt másar og másar og mér líst ekkert á hana greyið. Hún þarf að fara tvisvar út að pissa á næturnar og vill alltaf vera að éta. Þetta er eins og að vera með ungabarn. Kannski másar hún bara því henni er heitt.Nú fór hún út að viðra sig svoldið – kannski er þetta bara hitinn.



En sem sagt – ég er ekki enn búin að skilja þennan akstur hjá Button – held hann hljóti að vera svoldið góður. Kimi fór svoldið snemma inn í síðasta stoppi – vogun vinnur vogun tapar. En nú ætla ég að hlusta á blaðamannafundinn.



Sem sagt – McLaren reyndi að gera eitthvað eitthvað nýtt til að ná Barra – gekk ekki. Kimi sagði að það skipti ekki máli hvort maður er 2. eða 3. – heldur að vinna.



Fín keppni – fín braut og bara gaman gaman. Hlakka samt til að fá RTL



Í dag er það aðeins meiri tiltekt og byrja að sauma.



Inga



PS: Þið ættuð að sjá hvað það er fínt í stofunni mar – vantar ekkert annað en nagla og hengja upp myndi.

Grein um grein

Ég fékk 2 sms í morgun vegna greinar minnar í Mogganum – annað var frá Daða – takk fyrir það Daði minn. Hitt var nafnlaust en frá Garðari Guðl á Akranesi. Hann þakkaði fyrir greinina en benti mér á að ég hefði 2,5 mánuð í sumarfrí. Ég settist niður og skrifaði manninum póst um sumarfríið mitt. Hann fer hér á eftir.



Sæll Garðar og takk fyrir sms-ið. Alltaf gaman að fá viðbrögð við skrifum

sínum.

Nú veit ég ekki hvort athugasemd þín um sumarfríið var í háði eða í

alvöru. Ég var fyrst alveg viss um að þetta væri háð – fyrst þér finnst

greinin góð en ef ekki ætla ég að segja þér frá sumarfríinu mínu góða.

Vinnuvika mín er 42,5 /er víst 42,8/ stundir. 2 stundum rúmlega lengri en hjá öðrum til

þess að vega upp á móti lengra sumarfríi. ,,Sumarfrí“ mitt í ár og önnur

undanfarin ár er frá því um 10. júní til 16. ágúst – 45 virkir dagar. Á

þeim tíma ber mér að fara á námskeið – venjan er að fara á eitt 3 -5 daga

námskeið í júní og 2 eftir 10. ágúst. Í sumar skráði ég mig á námskeið

upp á 7 daga en eitt féll niður þannig að þeir urðu ekki nema 5

námskeiðsdagarnir og ég hef upp á það kvittun og skírteini. Þar með eru

dagarnir orðnir 39 (37) sem ég hef frí að frádregnum þeim dögum sem ég

byrjaði fyrr að vinna í ágúst – en látum þá liggja á milli hluta. Á

hverri viku síðasta vetur vann ég af mér 2,86 stundi sem er um 100 klst

eða tvær og hálfa vinnuviku sem gerir dagana sem ég hef í sumarfrí um 27.

Sumarfríið mitt – þetta tveggja mánaða {hann sagði reyndar í smsinu að ég hefði 2,5 mán. en ég hafði nú ekki hugmyndaflug í það í morgunsárið] er því 27 virkir dagar og getur

ekki lengra orðið nema ég sem starfsmaður geti ekki nýtt mér námskeið

sumarsins af einhverjum ástæðum.

En ég veit svo sem ekki hvort þetta sé eitthvað sem þú vildir vita, og

kannski vissir þú þetta allt saman fyrir. Þessar tölur eru birtar með

fyrirvara þar sem ég hafði ekki reiknivél við höndina en svona sýnist mér

staðan vera og upplifunin er vissulega þessi – sumarfrí mitt er næsta líkt

öðrum hópum sem búa við sömu réttindi og ég.

bestu kveðjur og vonandi lýkur verkfallinu sem fyrst,

Ingveldur Eiríksdóttir