Author: ingveldureiriks

Halló öll
Í ræktina fórum við Vilborg og djöfluðumst þar þannig að það bogaði af okkur svitinn að aftan fram og í öllum krikum. Gasalegt. Á morgun ætlum við í sund.

Ég komst á því á föstudaginn að tíminn kostar ekki 900 hjá sjúkraþjálfaranum heldur næstum 2000. Ég er því í engri smá skuld þar – dísuss. Svo þarf að kaupa kort í ræktina, í sund og ég veit ekki hvað og hvað. Bensín í akstur fyrir Aðalstein – þetta er að verða í meira lagi svæsin útgjöld allt saman.

Svoldill bömmer að halda að maður hafi verið að ná í skottið á sér í að greiða sjúkra þegar maður skuldar svo bara helminginn af öllum tímunum. OH MY GOD. Held ég leggist í þunglyndi….

Er á algjörum bömmer fyrir nú utan að þyngjast bara og þyngjat dag frá degi – skemmtilegur unaður það. Við Vilborg ætlum þó að hætta þegar 20 kg hafa bæst á okkur. Kannski fyrr ef ég verð á þessum bömmer nógu lengi.

Dísuss

Svo kemst ég ekki yfir neitt í vinnunni. Er bara eins og álfur út úr hól þar. Á ekki alveg við mig.

Halló elskurnar! – Ef einhverjir slysast hér inn þ.e.a.s. en skítt með það hvort sem er. Ég er mest að skrifa fyrir sjálfa mig.

Góð var dvölin á Höfðabrekku eftir að við fengum annað herbergi en það fyrra var ekki með skrifborði og allt í voða og vitleysu – við hliðina á setustofunni með angandi reykingarlykt. Var næstum farin heim í fússi en mundi þá eftir þeim möguleika að athuga með annað herbergi. Það gekk upp og við fengum voða fínt herbergi þar sem ég gat lært og ég kláraði nánast verkefnið – er komin hingað til að ljúka því og reyna að klúðra stöðvabókinni í gegn líka.

Ég hef nú ekki etið mikla vitleysu um helgina en ekki heldur hreyft mig neitt. Ég var nú svo uppgefin bara að ég notaði mest tímann til að hvíla mig svei mér þá. Og ekki virtist veita af einhvern veginn.

Ég er búin að ákveða að fara í sund þá daga sem ég fer ekki í ræktina. Þarf að kaupa mér blöðkur og kork og eiga bara sjálf – það er svo leiðinlegt að vera að fá þetta lánað alltaf í sundlauginni. Svo verð ég bara að reyna að labba smá líka svo hann Bjartur minn fái nú næga hreyfingu. Það er ekki sérlega gáfulegt að fara á morgnana í skólann þegar betra er að fara út og labba með hann þar sem hann er svo miklu hamingjusamari hundur þegar hann fær að fara út í svolítið góða göngu.

Sem sagt heilsurækt á morgun, nudd og sund á þriðjudag, Styrkur á miðvikudag nudd á fimmtudag og sund og svo er Styrkur á föstudag.

Sjúkraþjálfarinn fussaði bara og sveiaði þegar ég sagðist ekki gera neitt af viti hina fjóra dagana sem ég er ekki í salnum og sagði bara að það þýddi ekkert að halda áfram á sömu braut – það þyrfti bara að breyta lífsmynstrinu. Líklega er það alveg hárrétt hjá honum. Ég ætla að prófa það. Svoldið hrædd um vinnuna mína……

En ég verð víst ekki í vinnu ef ég kem mér ekki í stand svo…..

En nú klára ég 6. kaflann í námskrárfræðunum og dembi mér í annað sem bíður.

Fór í ræktina og var 14 mínútur á ógeðstækinu mínu ljúfa! Samtals var ég í 30 mínútur í brennslutækjunum. Ég fer svo labbandi í vinnuna á þriðjudag og fimmtudag – þá daga sem ég fer ekki ræktina – hljómar það ekki vel?

Svoldið langt labb……………..

sjáum til

já og ég þyngist og þyngist þó ummálið minnki – svoldið spes líka. Ég einhverja óhollustu um helgina á einhverju rigningarhóteli en svo verð ég líka að fara í grænmetið eftir helgina – ojá.

Inga

Dísuss kræst!

Minn elskulegi sjúkraþjálfari verður náttúrulega ekki ánægður fyrr en hann verður búinn að ganga svo fram af mér að ég verð annað hvort orðið mesta líkamsræktartröll norðan Alpafjalla eða hálfu meiri vesalingur en ég er! SIGH

Ó mig auma!

Ég fór sem sagt í nálastungur í gær. Hélt að þar og þá væri runnin upp mín síðasta stund. Var nú eitthvað stressuð í aðdragandanum – hafði hálf stokkið út úr skólanum í miðju samtali og hálfkláruðu máli fyrir nú utan það að Styrku og minn títtnefndi sjúkraþjálari stressar mig alltaf svolítið í aðdragandanum (sem þýðir vel að merkja að stresslevellinn er einhvern veginn allur að aukast þar sem ég er nokkuð tíður gestur þarna innan dyra (kannski er það frekar vigtin, ógeðstækið og göngubrettið sem stressar mig – ja það væri það)).

Sem sagt ég fékk smá nudd – afar langþráð því ég var orðin eins og herptur kjúklingu. Nú jæja svo tók maðurinn upp nálar sínar og stakk mig alla í ökkla, hendur og herðar og háls. Og það var ekki nein smá aðkenning að ,,ég held ég sé að deyja úr einhverju“ sem ég fékk þá (sem er mjög vinsælt viðfangsefni hjá mér þegar ég er í stress og kvíðakasti – óttast það greinilega mjög að deyja þegar kvíðinn er kominn). Já já nálar í sársaukapunktinn í hendurnar ollu því að ég fékk þennan rosavöðvakipring í hægri hendina – eins og sinadrátt, varð öll meira en lítið undarleg og enn meira kvíðin (sem kallar á enn meiri undarlegheit) og ofan á allt saman fékk ég stingandi verk í bakið þar sem hryggurinn er skemmdur.

Oh jááááá
Sko það er ekki nóg með að ég hafi farið í í salinn í gær – HELDUR LÍKA Í DAG. Við Vilborg tættum og trylltum af stað í dag eins og ekkert var (þ.e. þangað til við komum í Styrk, þá hægðist nú svoldið á :D) Allt útpælt sko- það má ekki missa úr dag og við komumst að því að við áttum bara ekki lausa stund nema í dag og svo á föstudaginn náttúrulega.

En sem sagt þetta var greinilega svoldið bratt hjá okkur kerlingunum. Ég mátti nú ekki mæla á hjólinu eftir nokkrar mínútur svei mér þá. Fannst því rétt að ég færi á helv… göngubrettið og prófaði það þar sem Ásta Björk gjörsamlega sannfærði mig um að ég bara yrði að stilla á brekku á því og æfa mig fyrir golfið.

Ég fór sem sagt á kvikindið – var næstum lent út í verk og aumingja Vilborgu brá svo mikið að hún var næstum lent í veggnum líka! Það er þá ekki eftir…..

Stillti á 10% halla og vappaði þetta í 7 mínútur og var næstum sprungin – mæðin lét ekki á sér standa. Fór svo eftir tækjasalinn í aðrar 7 mín á 8% halla og heldur hægar – það gekk rosa vel. Ég var að vísu svoldið lerkuð í tækjunum en svo jafnaði það sig á seinni hring- maður dokaði bara aðeins við á milli en óð þetta ekki á 100 eins og venjulega. VAr sem sagt í 25 mín í brennslu og fór svo tvo hringi í tækjunum og teygði vel og lengi. Það var svo frábært því það voru svo rosalega fáir – maður hafði bara sviðið alveg útaf fyrir sig! Það er víst mjög rólegt á þriðjudögum.

Eins og þið sjáið þá skipti ég mér ekki af vinnunni hér á blogginu og þá ekki náminu en það drattast nú þarna með líka :D. Meira að segja bútasaumurinn fær að láta ljós sitt skína.

kveðja frá fríkinu

Halló elskurnar – tækjagellan hér 😀

Ég fór sko í ræktina á laugardag og í dag – ég segi ykkur það hreina satt. Ógeðstækið – áskorunin fékk sko að finna fyrir því í dag – ég var í 13 mínútur á þrælerfiðri stillingu og 12 á laugardaginn. Ég nálgast 30 mínúturnar í brennslu óðfluga. Er í 12 mín á hjólinu – hey sem sagt ég var lengur á áskoruninni en hjólinu – og það í lok lotunnar. Ég er sko góð mar!

Ég er alveg rúman klukkutíma með öllu – teygjum og þessu öllu saman og mér finnst þetta svo æðilegt. Það er sko farið að móta fyrir upphandsleggsvöððvum og ALLT. Ég hef farið alls sex sinnum. Tíhíhí

Ég var annars búin að útbúa ræðu í kollinum sem ég ætlaði að flytja fyrir Baldur sjúkraþjálfara á miðvikudaginn. Innihaldið átti að vera í þá veruna að þrátt fyrir langa veru mína í Styrk um helgina hefði ég ekkert séð hann. …. Var þá ekki bara minn maður að puða á fullu í morgun – þar fór sá hrekkurinn. Hann varð hins vegar bæði undrandi og bit á að sjá mig – sem ég sagðist nú ekkert skilja í því hann hefði sagt mér að fara tvisvar í ræktina í páskafríinu -. Hann sagðist nú eiginlega ekki hafa búist við því að ég myndi hlýða! Lái honum hver sem vill :-S .

Ég fer með Vilborgu og það er svo yndislegt að hafa einhvern með sér. Við erum svo montnar að við náum ekki andanum. Ég held ég verði að fara að kaupa mér kort í Styrk – hefðuð þið trúað þessu?

Ég lái ykkur það ekki heldur…….

En ekkert kíló farið…..

Ekki veit ég nú bara hvað þetta á að þýða? Ég er búin að vera mánudag, þriðjudag, miðvikudag að vinna úr 5. kafla Curriculum bókinni þeirra Marsh og Willis. Að vísu var ég nú svoldið steikt á mánudag eftir líkamsræktina ógurlegu. Á þriðjudag var ég í lostástandi því Baldur vildi að ég færi á vigtina (þorði sko ekki) en var nú samt rosa dugleg var að alveg til 19:00 frá því 7:30

Í gær fór ég svo af stað uppúr sjö og svo í líkamsrækt – vóhó klukkan 11. Ógeðsleg pæja

• 1. skipti á ógeðstæki – eftir 20 sek var ég nær dauða en lífi og hékk á í örvæntingu í held ég 3 mín frekar en bara tvær.
• 2. skipti sem ég fór á það var ég í 5 mín á auðveldari stillingu
• 3. skiptið fór ég á hill stillingu í 6 mín – upp og niður hill
• 4. skiptið fór ég í 9 mín á hill stillingu sem var stillt á 20 mín þannig að ég fór bara upp í móti og hafðist bara fínt við – hefði alveg viljað fara 12 en ég var svoldið uppgefin á mánudag þannig að ég ákvað að fara ekki yfir strikið. Tíhíhí

Og ég fór á vigtina. Þannig að þá er bara göngubrettið eftir. Ásta segir að ég verði að fara á það því þá geti ég stillt á brekku og þá fái ég svipað átak og í golfinu. Það voru rök sem ég keypti. Ekki það ég hefði farið á þetta bretti – ég enda á að gera allt sem hann segir. Það hefur ekki reynst mér illa hingað til.

Í gær fór ég í nálastungur og ég er ekki frá því að það hafi virkað. Svei mér þá alla mína daga – a.m.k. var ég eins og með hulinshjálm fram eftir degi og alveg eins og undin tómatssósuflaska fram til sjö. Þetta er yndislegt líf – ég vona bara að uppsveiflan endist sem lengst. Það er svo frábært að hafa svona stuðning líka frá einhverjum sem vit hefur á þessu og lætur mig ekki komast upp með alla þá vitleysu sem í mér býr….

En jæja best að fara að læra – lækka í Bjögga og horfa á Ingólfsfjall og skugga þess í sólarljósinu sem lýsir hér upp í norður átt. Það er svo yndislegt útsýni hér úr sunnulækjarskóla að það er magical.

Hafið það gott gullmolarnir mínir – hverjir svo sem detta nú hér inn 😀

Halló – páskafrí og þið öll hin.
Sit hér í Sunnulækjarskóla í ótrúlega góðum gír – allt að því hamingjusöm bara. Á að vera að læra námskrárfræði en þykist þess í stað vera að hugsa um þau. Les smá – hugsa svo pínu pons, vafra svolítið um netið …..og drekk kaffi! Ég sem drekk sko ekki kaffi – onei. Eða jú :D. Svo setti ég diskinn hans Bjögga í sem kom út um jólin og spila hann í góðu græjunum sem voru keyptar fyrir mig í enskuna – en eru nú reyndar minnst þar heldur notuð vítt og breytt enda snilldar tæki. Já ýmsu getur maður áorkað. Þarfakaup!

Ég fór og hitti ógeðstækið mitt í morgun. Ásamt hjólinu – sem ég komst ein og óstudd upp á meira að segja. Hjólaði í 12 mín, fór í salinn og djöflaðist þar, þangað til svitinn bogaði af mér! Fór svo í 6 mín á blessað ógeðstækið (sem fer nú brátt að fá nýtt nafn því mér er farið að finnast það svo dásamlegt) og eyddi þar 6 mín á hill stillingu – ojá – þeirri sömu og ég var nærri dáin á eftir 15 sek í fyrsta tímanum!

Ég er sko tækjasalspæja ég segi það satt.

Fór svo að hitta Baldur herforingja í nuddinu sem vill ég fari á göngubrettið og í vigtun og nálastungur áður en lengra er haldið. Nei hann þarf nú krana til að fá mig á þessa vigt þarna frammi á miðjum gangi gott ef ekki bara við innganginn. O nei. Hann hefur nú fengið mig til margs en ég læt þetta ekki eftir honum! Og ég fer ekki heldur á þetta göngubretti. Onei. Var það ekki í Tomma og Jenna myndunum þar sem einhver þeytist í gegnum veginn og ekkert stendur eftir nema útlínumynd í gegnum vegginn? Þannig verður það ef ég fer á þetta göngubretti. Spólast aftur á bak og í gegnum vegginn. Nei mér finnst nú bara nóg komið í bili. Hver hefði geta séð mig fyrir sér í tækjasal í Styrk? Enginn er ég næsta viss um….

Ég held hann Baldur minn megi nú bara vera ánægður með það sem komið er.

Ég verð samt að hætta að borða nammi. Ég er nefnilega nammialki. Svoldið vont mál…

En hvað um það í bili – ætla að læra svoldið meira og fá mér meira kaffi.

Ógeðstækið heitir hér með áskorunin 😀

Hér er mynd af áskoruninni minni 😀