Month: janúar 2009

Ég er 5 kílóum þyngri en fyrir jól þegar ég fer á vigtina á morgun hjá þeim á Reykjalundi?

(er að vísu þá áreiðanlega líka 5 kg þyngri núna en samt…)

Spurning um að verða svefnlaus yfir þessu í nótt!

Það er spurning hvort maður eigi alltaf að vera pirraður eða gera eitthvað í því? En mikið skelfing getur maður átt erfitt með það að breyta og það kannski í miklum grundvallaratriðum. En það er ekki hægt að vera alltaf í fýlu, pirraður og vera svona óskaplega skelfing sjaldan glöð.

Eftir ýmiskonar bauk á milli dúra þá svaf mín nú bara næstum til 12 í dag – fór nú samt með moggann og sýslaði hér eitt og annað – var svo næstum dauð úr kulda í bólinu svo svefninn var nú ekki alveg þrautalaus en mikið hafði ég gott af honum.

Svo fór ég í skólann og vann frá rúmlega 12 til rúmlega 19. Gerði nú samt ekki mikið en gat komið afleysingunni minni svolítið betur inn í allt sem í boði er. Ég ætlaði samt að taka svo mikið til en ég gerði nú ekkert af því…. í skólanum þeas en tíminn er víst ekki endalaus svo ég verð að láta duga það sem ég gerði.

Annars er ég með hálsbólgu og hálf slöpp en ég ætla nú ekkert að hlusta á það. Á morgun byrjar svo nýtt líf í matarmálum en það hefur ekki verið alveg hreint borð í þeim efnum ekki eins og þarf að minnsta kosti. En ég hef mikið trappað mig niður samt og er tilbúin í sultarlífið á Reykjarlundi ;-).

Ég þarf að hafa mig til á morgun og finna til dót til að sauma í eða eitthvað á kvöldin, þvo öll íþróttafötin og gera við eitthvað af saumsprettum. Mikið verður spennandi að fara….

Svo þarf ég bara að nýta föstudagana sem best, vinna vel í náminu og svona eitt og annað. Allt mjög spennandi sem sagt.

Það gengur ekki annað en ganga vel frá námsmatsvinnunni svo það sé til skrifað hvernig þetta ferli allt saman er. Gaman að geta samþætt námið svona vinnunni – því það er jú það sem mér finnst skemmtilegast af öllu í heiminum. Læra og nýta það.

Í næstu viku er það sem sagt Reykjalundur, sáli, hjartaómskoðun – þannig að ég verð líklega á Reykjalundi aðfararnótt föstudags svo ég þurfi ekki að vera að keyra þetta fram og til baka. En sem sagt over and out

p.s á morgun ásamt því að taka til þá ætla ég aðeins að setja upp handavinnuaðstöðuna…. Mjög mörg verkefni sem bíða þar,

…eða líf mitt og fésbókin – eða líf mitt rúmast á fésbókinni – ja maður veit bara ekki lengur hvort er!.

En mín er nú búin að fara að synda og ég synti skoho 800 metra og fékk ekki hjartaáfall eða neitt þrátt fyrir að trúa því staðfastlega að ýmsir verkir og stingir hafi áreiðanlega verið vegna meintra þrenginga í einhverri æði! En maður kemst nú í gegnum svoleiðis.

það passar annars fínt – ég ætlaði að synda á hverjum degi fram að Reykjalundi og þá er laugin hér lokuð á morgun ;-). En kannski verður hitastigið í lagi á Borg – ég verð hvort sem er að vinna allan daginn á morgun.

ÉG var í skólanum í dag – náminu og það var ótrúlega gaman. Við fengum fína svörun á námsmatsmöppuna sem ég sýndi þar en ég er í áfanga um námsmat. Vooooðalega óskaplega skemmtilegt.

Og ég er að kafna ég er svo montin af sundinu… Bara svo það sé á hreinu þá er ég enn líkamsræktartröll!!!

Jæja þá er ég búin að fara einn dag í námið mitt. Það var nú svei mér skemmtilegt – ég vona bara að ég hangi í rassinum á því að skila verkefnum. Það er svona gjarnan brekkan – ekki að ég læri ekki neitt eða neitt slíkt – heldur svona meira að klára dæmið ;-). Tíhíhí.

Ég fer svo aftur á morgun. Á mánudag fer ég á Reykjalund – ég var beðin um að taka nóg af fötum með mér því ég ætti eftir að svitna meira en nokkru sinni. Ég hlakka til að sannreyna það. Annars er ég hundllég í því að svitna.

Ég fór ekki í blak í dag – ég var svo lengi í skólanum að ég var ekki komin fyrr en 17:10 á Selfoss og það þýðir að ég hefði aldrei verið komin fyrr en rúmlega hálf sex í blakið.

Nú ætti ég að fara aðeins í sund og synda svolítið- kannski bara að kýla á það? Það væri nú svei mér skemmtileg og gáfulegt…. Hvar ætli sundbolurinn minn sé – annars er hann nú eiginlega alveg orðinn ónýtur greyið.

Ég þarf alveg að rembast við að vera ánægð með 2009. Það ætlar svei mér ekki að vera mér þægilegt til að byrja með! Ég er eiginlega á algjörum bömmer og ég meira að segja veit ekki hvort ég eigi að gera eitthvað í því eða halda bara áfram að liggja og rísa svo upp þegar þörfn er brýn (ofan í kaupið þá er ég ótrúlega léleg í y – dísuss!) En er ekki best að vera heiðarleg – horfast í augu við bolann sem maður glímir við. Maður er jú í góðum höndum og fullt af fólki að hugsa um mig og hjálpa til að koma mér í stand! Það er víst bara meira mál en ég hélt fyrir þremur árum síðan – þó mér hafi vissulega liðið þannig þá að ég hafi verið að drepast – sem líklega hefur bara verið raunin.

Æ mann langar bara svo að allt sé í lagi.

Ég vildi óska að Jón væri enn lifandi og Dísa ætti manninn sinn, Guðjón föður sinn og Sigfús sömuleiðis. Ég vildi óska að góður drengur hér á Selfossi hefði verið örlítið öðruvísi staðsettur og þannig haldið lífi, börnin hans tvö ættu enn sinn góða föður og konan hans maka sinn og vin. Sekúndubrot…. ,,Ég er farinn út að hlaupa…“ stóð á Facbook hjá honum og nokkrum mínútum síðar er hann allur. Ég vildi óska að sorgin vitjaði ekki svo margra. Ég vildi óska…

Ég er einhvern veginn öll í þvi að ég vildi að hlutirnir væru öðruvísi – auðvitað leiðir það svo þangað að nú er seinni hálfleikur að hefjast og það þarf þá bara að spila öðruvísi ef maður er óánægður – kannski verður maður líka sáttur einn daginn því vísast hefur nú líf manns ekki verið nein katóstrófía… ég sé það áreiðanlega á endanum! Bráðum…

Ég fór í þolpróf á Reykjalundi í dag og það gekk nú svei mér illa. Ég var svo stressuð þegar ég byrjaði í því að púlsinn minn var þá þegar orðinn 100 en venjulega er hann í hvíld um 65. Læknirinn þráspurði mig hvenær ég byrji að hreyfa mig og ég sagði alltaf það sama – ég væri búin að hreyfa mig í 2 og hálft ár linnulítið – en hann sá þess fá merki. Nema úthaldið virtist vera sæmilegt og ég var fljót að fara niður í púls. Nú ég var látin hætta í prófinu því ég var með slíka hjartsláttaróreglu nú svo kom í ljós að ég er kannski með væga þrengingu svo ég þarf líklega að fara í einhverjar rannsóknir vegna þess og kannski eru til lyf sem laga þessa óreglu sem kemur við álag.

Og ég er svo hundfúl yfir þessu – vissulega veit ég að það er kannski ekkert að marka þolprófið því ég var næstum köfnuð úr stressi því mér leið eins og ég væri að fara í gapastokkinn! En hvergi örlaði á því að ég væri í nokkri þjálfun – og vissulega veit ég að ég hef ekki verið í neinum stórkostlegum þolæfingum en fjandinn…

Að vísu var spurt um líðan í fótum og hvort ég hefði getað haldið áfram lengur og svona – og ég fann ekkert fyrir löppunum og vissulega hefði ég getað haldið áfram lengur…

Þannig að nú þarf maður virkilega að fara að hugsa sinn gang, maður á jú að passa hjartað sitt eins og dæmin sanna…. Kannski er þetta nú ekkert og voða er bara fínt að fara í rannsókn og það allt saman – en vissluega vildi ég óska að ég væri hreystin uppmáluð og ekki með óreglu og ekki hefði verið einhver of lág mínustala þarna einhvern staðar…

Það hefði verið ákjósanlegra – en veröldin er ekki alltaf ákjósanlega. Og vissulga get ég litið á þetta þannig – já það er nú svei mér gott að ég snéri blaðinu við fyrir þremur árum og fór til Baldurs – já og svei mér er gott að ég er að fara á Reykjalund og líklega þarf ég bara vissulega á því að halda – því ég er kannski bara eftir allt saman helsjúkur offitusjúklingur.

Já ekki er það fallegt. Eða kannski er þetta bara afskaplega fallegt og gott…

En helv… sem ég er eitthvað lítið borubrött og bara eiginlega hundfúl og ónýt. Og ég að fara í námið mitt á fimmtudag og föstudag og einhvern veginn ekki alveg í gír með það – né allt það sem ég á eftir að gera til þess að skila af mér í skólanum – úff puff en bráðum fer ég til sála og enn styttra er þangað til ég fer á Reykjalund – á mánuadag fer ég þangað.

Og jamm mér líður betur eftir að hafa skrifað mig frá þessum smá harmleikjum mínum því þetta er jú bara líf mitt en ekki dauði eins og þeirra góðu drengja sem nefndir voru hér að framan og lífið er svo dýrmætt.

…en einhvern veginn finnst mér ég vera annars flokks ef ekki þriðja flokks….

Markmið ársins 2008 – grænt skrifað í upphafi árs 2008 en rautt og blátt nú í upphafi árs 2009

Þar sem ég var ekki sem ánægðust með 12 kílóin mín þá held ég að ég verði að stefna á

350 gr á viku – 1,4 á mánuði 15,5 kg á komandi ári.

Þetta er sem sagt skjalfest. Hu humm – þetta gekk Alls ekki – en ég þyngdist ekki heldur og Ludvig á Reykjalundi segir að svona sé þetta bara.

Hreyfing inni ekki sjaldnar en 5 sinnum í viku. Helst sex sinnum. Lang oftast – stærsta hluta ársins var hreyfingin inni þetta – og stundum meira.
.

Taka alvarlega á mataræði – hugsa um að léttast í gegnum mataræði með stuðningi hreyfingarinnar en ekki öfugt. Spurning um hugafar. Leita mér stuðnings – sálfræðings, OA eða hvers annars sem er í boði til þess að ná tökum á þessu. Gerði allt þetta og er allt önnur manneskja – ræð miklu betur við allt sem snýr að mataræði og ég er t.d. hætt að borða nammi þó ég hafi gert smávægilegar undantekningar nú um jólin. Annars er nammibindindi frá 21. ágúst og ég er alveg viss um að ég haldi því áfram.

Hætta að stjórna – heldur hafa stjórn Æ þetta er svoldið flókið og ekki endilega víst að sé rétt en í grunninn gengur þetta.

Hætta að þykjast bera ábyrgð á öðru og öðrum heldur axla ábyrgð á sjálfri mér. Jamm en er svoldið spæld á ábyrgðarleysi annarra 😉

Safna fyrir USA ferð – þurrkar og rúmi! Gengur ekkert að safna en fór til USA og á nýtt gamalt rúm 😉

Gera handavinnu og finna mér farveg í námi. Ja ég gerði handavinnu núna fyrir jólin og byrjaði snemma en nú ætla ég að byrja í janúar – bara strax og samstundis takk. Og ég er að byrja í náminu núna í janúar.

Nú jæja þetta er nú kannski ekki svo slæmt eða hvað? Eins og áherslan á ekki bara að vera á peninga þá má hún ekki heldur bara vera á kílóin ;-). Og þetta er víst að mestu eins og þetta á að vera – og þeir sem vitið hafa segja að það sé árangur að hafa ekki gefist upp og bara þyngst. Og ég get sagt ykkur það að hreyfingin með mín kíló aumu lappir og vöðvabólgu er eiginlega ekkert annað en þrekvirki og ég ætla að líta á það sem slíkt.

Jamm Þannig að það er ,,bara“ að safna og léttast sem gekk ekki sem best – allt annað gekk barasta vel. Svo þrátt fyrir ýmsar hörmungar gengu markmiðin ekki svo illa – og nú þarf ég bara að semja ný!

Síðan ég byrjaði í lífsstílsbreytingunni – the on going one! þá hef ég gert áramótaheit því ÞAÐ ER SVO MIKILVÆGT A Ð HAFA MARKMIÐ – allt úr honum Baldri komið my god! hrmpf. Nú ég sá að áramótaheitin 2007 gengu vel – ég sætti mig við að léttast um 12 kíló – og þótti það slæmt. En núna úff …

Í minningunni var jólafríið í fyrra hreint ekki gott hreyfingarlegaséð – en halló – það var hrein snilld – ég hef ekkert gert í þessu jólafríi miðað við það maður minn – I kid you not… Bara sund og hvur veit hvað upp á hvern dag. Þetta árið hef ég farið einu sinni að synda – einu sinni að ganga og einu sinni að hjóla – já og einu sinni með Moggann. Fjórum sinnum hreyft mig þetta jólafríið – uss fuss það er nú ekki gott….

Og ég hef borðað svo mikinn mat að ég held að allt hið góða sem ég hef kennt líkamanum mínum um hvað sé nóg sé algjörlega farið út í veður og vind! Held það sko…

En ég hef ekki borðað mikið nammi – bara sama og ekki neitt…

Æ svona er þetta – og ég þarf að koma mér í eitthvað form fyrir 6.janúar – ef ég gerði nú eitthvað þrekvirki á hverjum degi… 6. janúar er á þriðjudegi – það þýðir að ég hef helgina…. oh my god. Jæja skítt með það – ég er sú sem ég er og get ýmislegt þó ég sé ekki á toppnum akkúrat núna – ég verð það þá eftir dvölina á Reykjalundi og er það ekki það sem ég vil? Jamm og júmm.

En nú ætla ég að gá hver áramótaheitin 2008 voru og meta þau.