Föstudagur

…og ekkert jólaglögg eins og til stóð að hafa. Ég hef frestað því um viku og kann því bara vel ;-). Nú tek ég helgina í að baka pönnukökur fyrir hann Böðvar minn heitinn á Efri Brú – nágranna minn til margra ára og faðir skólabræðra minna. Svo ætla ég að taka til og taka til og taka til og koma húsinu mínu í jólaskap. Það verður nú svei mér skemmtilegt.

Ég komst að því í gær að það skilar sér að æfa – ég var raunverulega í hörkuformi því ég var svo þreytt eftir blakæfinguna í gær að ég hef aldrei lent í öðru eins held ég bara – ég var alveg að örmagnast þó ég hefði nú haldið áfram og látið á engu bera. En sem kunnugt er þá hef ég ekki verið sérlega dugleg í ræktinni undanfarið heldur látið morgungöngurnar duga. Og ég fann það á þolilnu í gær – það er nefnilega svoldið að koma 140 kg manneskju í gegnum 90 mín blakæfingu og vera á iði allan tímann því það er jú það sem ég geri- stíg hliðar saman hliðar ef ekki vill betur.

Ég fór síðan í pottin teygði mig og reygði en það dugði skammt – því ó nótt þá fékk ég svo rosalega verki í ristarnar og framan sköflungana (í beinhimnubólguunni sem sagt) að ég hélt ég myndi drepast guð minn góður. Palli vaknaði sem betur fer og náði í baunapoka og með því að kæla á mér lappirnar þá lagaðist þetta smám saman – úff ég hef ekki lent í öðru eins nema bara í fæðingu sonar míns sem er að verða 18 ára á morgun. Óbærilegt satt að segja fyrir svona aula eins og mig….

Ég er búin að taka til á kennaraborðinu mínu og ég veit hvar allt er. Undanfarið hef ég ekki vitað hvar neitt er og gleymt öllu og öllu. En nú er sem sagt fínt á kennaraborðinu mínu. Ó já. Ekki slæmt.

Ég ætti síðan að synda í dag og slíkt – er hrædd um að ég geri það ekki…. þarf að ná í grein fyrir óróana mína og svoleiðis nokkuð og svo eru ægilega mörg verkefni sem bíða – en sunnudagurinn er alltaf til þess að hlaupa upp á… því nú er ég komin á skrið – hjólaði í gær og hjólaði í fyrradag – þó það séu bara 10 mín þá er það samt það – nú og svo mogga gangan náttúrulega. Allt í þessu fína.