dead beaten

Ég sem tel mig andsk… ekkert vera að gera er gjörsamlega búin að vera. Helmingurinn af hausnum á mér er eins og deyfður – augnalokið gerir svona ekki meira en það að hýða mér og hausverkurinn eftir því. Held þetta sé vöðvabólga…

Búin að sitja við og ljúka við námsmatið – eins og mér finnst þetta skemmtilegt þá get ég verið ótrúlega lengi að koma mér að þessu.

Átakið – Inga er hætt að borða mat gengur vel. Hef einungis notað 8 línur í matardagbókinni minni í dag – og þar af er ein lína notuð í vatn en því miður slæddist nammi inn fyrir mínar varir í 400 hitaeininga-magni.

Ég er farin að fá stressköstin mín aftur – held ég sé að deyja úr þessu eða hinu á næturnar og ligg í dauðans angist yfir öllu saman. Róast svo þegar ég átta mig á því að það sé allt í lagi að deyja. Það sé ekki svo slæmt 😉 og sofna voða rótt þar til ég þarf að fara næst á klósettið!

Fór ekki út að labba í morgun því það rigndi svo mikið og ég er búin að vera svo mikið að vinna og lítið að sofa og ég svo aum í fótunum og ég ætlaði að hjóla í kvöld og bla bla bla bla. Ekkert nema afsakanir – meistari í þeim. Og flestar góðar.

Stefni á Styrk á morgun ef ég verð ekki örmagna sem ég á reyndar allt eins von á en þá hjóla ég líka seinni partinn þegar ég kem heim. Jamm.

Námsmat er líklega erfiðasti tíminn minn.