Ástæða

Í dag var spurt um hver væri ástæðan fyrir því að ég er í þessari lífsstílsbreygingu minni!

Og vitiði ég hef ekki hugmynd um það!

Ég gæti sagt þetta og fundist það ýmist eiga við mig eða ekki – allt eru þetta ástæður sem maður fær úr umhverfi sínu en ekki endilega innra með mér:

Af því einhverjum öðrum en mér var það svo ,,mikið hjartans mál?“

Af því að það er hið eina gáfulega í stöðunni?

Afþví samfélagið viðurkennir ekki feitt fólk – það er litið niður á feitt fólk og ég vil ekki að það sé litið niður á mig?

Afþví mig langar til að lifa lengur?

Afþví mig langar til að vera hraustari?

Afþví ég var búin að fá nóg af mér?

Afþví ég var komin að endamörkum hins mögulega?

Ég hef enga ástæðu til að gera þetta – verður maður ekki að hafa ástæðu? En víst finnst mér þetta gáfulegt ráðslag.

En ég er á köflum alveg búin að fá nóg af mér. T.d. kvöldmatnum í kvöld og nammiafgöngum sem ég át nú rétt í þessu! Ég er totally lost yfir mér stundum. Kannski þarf ég að finna mér ástæðu og setja mér markmið ha? Það hljómar amk þannig að það sé gáfulegt!

Ég meina þarf að vera ástæða fyrir öllu?

En nú er ég farin að sofa, var vöknuð fyrir sex í morgun, hvað svo sem svoleiðis ráðslag á að þýða!