Hó hó hó ég á svona skó úti í glugga. Svoldið flottur skal ég segja ykkur. Það er samt eitthvað við hann sem vekur mér vanlíðan – held ég myndi aldrei vilja vera í skóm sem eru eins og laufblöð. Bæði gott og vont sem sagt sem tengist þessum skóm – svolítið eins og sá staður sem ég er á núna. Þó er hið vonda í svolítíð meira magni (og vá Magni er bara umræðuefni þeirra sem horfa á Supernova í dag – hefur náð að heilla ansi marga kallinn).
Ég er búin að vera í fínum strútsleik undanfarið. Já látið svona eins og sumt sé ekki til – þó ég hafi aðeins leitt að því hugann. En bara í mjög skamma stund og grafið svo hausinn enn dýpra í sandinn. Það hefur oft reynst mér vel – amk til skamms tíma.
Nú jæja – á morgun á ég að vera með stutta tölu á námskeiði um kennslu í opnum rýmum. Þegar ég hef leitt hugann að því verkefni hef ég helst hugsað mér hvernig ég geti gert það sem einfaldast og styst og svo hef ég komist að því að það er einmitt hið eina rétta – praktískt og hnitmiðað. Lít á þetta í kvöld og skemmti mér svo bara vel á morgun. Þannig á það að vera.
Svo er það vinnan – það er eitt af því sem ég hef ekki getað hugsað mér að líta í augun á og taka í nefið. Ouch svoldið heavy dæmi sko. En svo kom Ásta í heimsókn í dag, bjargaði mér alveg og svo átti ég dáindis gott spjall við Jónu Björk um fyrirlesturinn á morgun og lífið og tilveruna. Það var líka hressandi.
Heyrið þið svo er ég búin að fatta: Oftast tala ég um eitthvað sem ég hef vit á (það þýðir ekki endilega að það vit sé sérlega vitrænt í augum allra eða það sem ég segi sé viturlegt). Ég tala um kennsluna og Formúluna og svona eitt og annað – en nú eftir að líkamsræktin byrjaði þá hef ég oftar og oftar staðið ráðvillt og ekki vitað hvað ég ætti að segja við ýmsum spurningum Baldurs t.d. – Það er afþví ég hef ekkert vit á því – ég þarf að hugsa um það og svo get ég svarað. Ég þarf minn umþóttunartíma í lífinu. Það er málið – ég hef stundum verið hissa á því hve ég get verið ráðvillt og utanveltu varðandi margt – en það er bara afþví ég er svoldið fyrir að íhuga hlutina – svo get ég blaðrað um þá. Þetta er svoldið mikil uppgötvun – ég er ekki viss um að þið fattið það sem ég meina en þetta var sem sagt uppgötvun dagsins. Vikunnar jafnvel.
Ég á slæma daga í mataræðinu – stelst í nammibita, brauð og svoldið fleira vont fyrir mig. Hef ekki svindlað svona markvisst áður – meira að borða svoldið vitlaust, þetta er erfiður tími. Ég heyri afsakanirnar fyrir að mæta ekki í Styrk, sleppa því að labba með Bjart – kaupa mér ekki hjólið og sitthvað fleira og allar verða þær afbragð og sjálfri mér verstar. En það hjálpar að vera meðvitaður um þær er það ekki.
Jæja elskurnar – munið að eyða smá tíma á hverri aðfararnótt miðvikudags og kjósið Magna – hann þarf að komast í topp 3 held ég – raunhæft topp 5 – spurning um stage presence 😀
Bless gullin mín – eruð þið annars hér?
p.s.: Bjartur var á útihátíð í Miðengi um verslunarmannahelgina – hefur vafalaust skemmt sér vel en er búinn að vera ægilega timbraður – stilltur og hógvær, rólegur og latur jafnvel með hita og hálsbólgu. Litla grjónið en han er að hressast og verða óþægur á ný. Mér er létt. Takk Helga mín fyrir að hafa hundinn svona hjálp er ómetanleg fyrir hundaeigandann.

Ú! Ég veit sko alveg hvað þú meinar! Það var sko þvílík frelsun þegar ég FATTAÐI að ég gat sagt við fólk: „Hmmm… veistu ég þarf aðeins að velta því fyrir mér…“ í staðinn fyrir að líta út eins og algjör bjáni eða eikkað… Er samt ennþá að læraða sko. ;oD
Líkar viðLíkar við