Þörf – Vani – Líðan

Það borgar sig að herja á markmiðin, gleyma þeim ekki – halda sér við efnið. Nú er nýjabrumið farið af góðærinu -fyrst maður hefur staðið sig svona vel þá er nú vísast í lagi að fá sér þetta og fá sér hitt. En nei það er ekki í lagi nema þá sem algjört spari og í litlu magni.


Ég hef staðist allar freistingar liðinnar viku nema hvað ég hef verið að drekka kók með sykri því það róar svo magann minn en ég hef verið alveg sérlega slæm í honum frá því á Öldung… ástæðan er hófleg drykkja lokakvöldsins en ástæðan fyrir því að ég drekk ekki er nákvæmlega að finna í þessu – ég er hreint út sagt algjörlega ófær um það – mér verður svo illt í maganum. En það var þess virði – ég kann voða vel að vera illt í maga. Þekki orðið mína verki þar vel og viðbúin flestu.


Ég fór í bakaríið í morgun og gekk þaðan út með tvær grófar bollur. Það var sigur.


Ég fékk mér nýpressaðan ávaxtasafa í morgun mat eins og ég hef gert alla síðustu viku – það er sigur.
(aðalmálið er að þrífa safapressuna en Páll minn hefur gert það af tærri snilld fyrir mig).


Ég hef drukkið 2 vatnsglös í morgun og það er sigur.


Ég tók til í húsinu mínu í morgun – það er sigur.


Ég hengdi út þvott í kuldanum – það er sigur.


Ég borðaði hollan og hóflegan morgunmat – það er sigur.


Og klukkan er ekki orðin 12 – og nú þegar er þetta orðinn svona góður dagur.


Sumir sigrar eru ekki endilega stórir – en mikilvægir. Samanlagt skapa þeir gott og gjöfullt líf.


Allt þetta stuðlar líka að léttari Ingveldi – bæði á sál og líkama.


Ég ber ábyrgð á mínu mataræði og innkaupum – ekki neinn annar enginn lætur mig borða eitthvað – það er bara ég. Um leið og ég sætti mig við þetta – hætti að kenna aumingja Palla um misjafnlega gáfuleg innkaup, fór líf mitt að snúast í jákvæðari átt.


Ég hef lést um 6 kíló síðan viku af febrúar – það er sigur.

Jæja nú á ég bara 51 viku eftir til þess að ná markmiði mínu – þeas að léttast – og léttast er on the side of að hitta á það í lífsstílnum sínum! Hvort sem það verða 12 eða 20 kíló þá skiptir það ekki öllu máli, því ég hef gert það sem mér ber. Standa vörð um líkama minn og sál.

Ég hef lést um 600 grömm á viku – og það er vel ásættanlegt. Ég ætla hins vegar ekki að vera tilgreina tölur hér mikið – heldur miklu frekar að horfa á það sem skiptir mál – nefniilega að breyta rétt.

Nú er hins vegar að renna upp svolítið erfiður tími – alltaf þegar ég er búin að standa mig þrusu vel og dúndra púkanum af öxlinni og niður á gólf – ítrekað, þá koma nokkrir dagar þar sem ég er alltaf svöng. Get bara etið endalaust og verð náttúrulega þá að éta helst ,,eitthvað gott“ sem er algjörlega fatalt hugsun. Alltaf þegar ég hugsa að ég verði að fá mér eitthvað gott þá þarf að lýsa upp heilu sólkerfin af viðvörunarljósum.

Ég er sem sagt stödd á hungurtímabilinu mínu. Ég fór því nokkuð snemma heim og eldaði matarmikla grænmetissúpu – og fékk mér vel af henni.

Svo ætla ég að fara snemma að sofa ég er svo þreytt eitthvað ;-). Bráðum verða komnar tvær vikur oh yeah. Mér gengur barasta vel – því ég ætla og draumar rætast!

Ég held að það sé fátt sem ég hugsa minna um en framtíðina. Ég held einhvern veginn að hún verði ekki – það verði ekkert næsta ár, ekkert haust – ekkert. Ég hef samt engar áhyggjur af því að þetta verði ekki – að dagarnir renni ekki upp – heldur gengur mér illa að hugsa til þeirra, skipuleggja mig og ganga út frá því að markmið sé hægt að setja og ná. Ég lifi frá degi til dag – meira að segja enn þann dag í dag þó svo að margt hafi gerst með iðjuþjálfun og sjúkraþjálfun síðustu árin.

Nú hefur gríðarlegt markmið verið sett. Það þarf mikla elju til þess að ná því og trú á að maður geti einmitt gert það – náð því! Ég léttist um hálft kíló í apríl og það þarf því að bæta við. Það hins vegar er e.t.v. í lagi að þarna inni í voru heilir páskar og eitt öldungamót með allri þeirri óreglu sem því fylgdi. Ég þarf því að missa 1,5 kg meira núna næstu 3 vikurnar. Það þarf að vera svakaleg skráning á þessu annars missi ég sýn á markmiðið – auðvitað gengur ekki að verða heltekinn af þessu verkefni. Enda er ég það ekki – en litla skráningarkonan þarf nú að hafa fast land undir fótum ;-).


En lítum á vikugömlu markmiðin og sjáum hvernig gengur:


1. Drekka mikið vatn.
Alveg í lagi – hef stórbætt mig í því2. Skrá dagbók
Gengur ekki nógu vel en tel þó stig á hverjum degi – skrifa svolítið en ekki nóg.3. Engan sykur
Gengur vel4. Engin fita
Gengur vel5. Hætta að drekka coke
Púff er ferleg í því en drekk meira vatn en áður6. Engan skyndibita
Hefur gengið fullkomlega 7. Ekki borða kvöldmatinn seint, ef ég kem heim eftir 20 á kvöldin þá fæ ég ekki að borða þungan mat heldur shake eða súpu.
Hef komið snemma heima þessa viku
Iðjuþjálfun

1. Versla inn
Hef tekið stjórn á mínum innkaupum en vantar að versla stórinnkaupin2. Skipuleggja húsverk
Vantar nú ekki skipulagið en nenni engu….3. Vera með í matargerð
Geri einmitt það4. Bæta svefninn
Fer snemma í bólið en sef illa
5. Vera virk á vinnutíma
Gengur svona bæði og – er ósköp eitthvað löt heima og í skólanum.


Það vantar svolítið upp á að ég hafi almennilega heilsu – er að drepast eftir þetta blessaða ball á öldung 😉 en sætti mig við það – því ég stefni á að létta mig og þá mun þetta að stórum hluta lagast.
Það verður ótrúlega gaman að vera undir 120 kg mikið hlakka ég til! Nú er þetta orðið opinbert og ég stefni á þetta marmið mitt ótrauð!

Jæja þá er rétt að grípa til bjarganna sem maður hefur á takteinum – amk dugir ekki að hætta núna. Nú er öldungur að baki og allt grínið sem fylgdi því – undirbúningurinn var rosalegur og í nokkuð mörg horn að líta svona í fyrsta sinn. Fyrir vikið hefur athyglin ekki alveg verið á sínum stað… athyglin á að léttast – en ég hef samt náð að standa í stað- þangað til í morgun, lifnaður helgarinnar hefur líklega ekki verið alveg eftir bókinni. En í dag er dag og dagurinn í dag er það sem skiptir máli.

Nú er það matardagbók, vatnsdrykkja og hreint og beint aðahald. Ekki skynsamlegt matarræði eða neitt slíkt hálfkák heldur einfaldlega léttingur og almenn siðbót.

Það þarf ekki að nefna það sem þarf að gera – en þó eru nokkrir þættir ofarlega á listanum gott að hnykkja á þeim:

1. Drekka mikið vatn.
2. Skrá dagbók
3. Engan sykur
4. Engin fita
5. Hætta að drekka coke
6. Engan skyndibita
7. Ekki borða kvöldmatinn seint, ef ég kem heim eftir 20 á kvöldin þá fæ ég ekki að borða þungan mat heldur shake eða súpu.

Iðjuþjálfun

1. Versla inn
2. Skipuleggja húsverk
3. Vera með í matargerð
4. Bæta svefninn
5. Vera virk á vinnutíma

Það er etv ekki mörgum sem dettur í hug að afhenda mér slíkan málshátt – nema þá kannski páskaeggi. En mér finnst þetta afbragðs málsháttur og lýsir vel hugmyndum mínum um mig sem blakara. Oh yeah – ég mun verða betri.

Þetta eru búnir að vera svakalegir átpáskar – ég er þó hálfu kíló léttari en ég var fyrir nokkru svo ég er á réttri leið – en ég held að það þurfi að hreinsa vel út strax á morgun. Ég er fegin að það er blakæfing á morgun – en það hefur verið æfingar allt páskafríið og ég hef synt nokkra daga líka – eitthvað smá. Það er bót í máli og já ég hef meira að segja skrölt með moggann – svo hreyfingin er inni þó í lágmarki sé.

Ég hef verið sérlega löt og gert lítið í öllu því sem ég ætlaði mér – enda allt ákaflega óraunsætt – en mér finnst eins og ég sé tilbúin að takast á við veröldina – ganga frá í skólanum og haska mér í námsleyfið góða. Byrja á námsmati og því öllu saman.

En fyrst ætla ég að gleðjast yfir góðum gestum, börnunum mínum og tengdadóttur. Þau eru ósköp ágæt og undarlegt að þau séu orðin svo fullorðin sem raun ber vitni.

Næsta mál á dagskrá – fyrir utan að ná markmiðum mínum þyngdarlega er að undirbúa veislustjórn sem fer fram um næstu helgi – á 600 kvenna kóramóti… omg ég er hrædd um að ég eigi að vera voða fyndin og ég er hrædd um að það séu óraunhæfar kröfur…. En þar sem ég tók þetta að mér verð ég að standa mig – og þetta er allt saman reynsla. Afskaplega mikilvægt að verða sér út um reynslu – sem minnir mig á það að ég verð að ganga frá skráningunni fyrir næsta vetur. Ji minn það er svo mikið að gera hjá mér…

Það er gott…

Við þetta bætist að ég þarf að fara að lesa eitthvað af viti – einhverja sagnfræði eða visiku aðra… Held að heilinn í mér sé að glata allri vitneskju sem ég náði mér í fyrir þrítugt svei mér þá.

Jæja þá er konan búin að hugsa og hugsa, flækja málið undursamlega og baða sig svo upp úr hnútasúpunni :-). Það er ekkert eins notalegt og gefandi og að búa til óbærilega hátt flækjustig!

En svo er niðurstaðan oft sáraeinföld – sérstaklega ef maður hefur verið á námskeiði í því að breyta gömlum háttum í svona eins og fimm ár! Kortið gefur góða mynd af ferðalaginu sem framundan er, áttaviti hjálpar líka en maður verður að sjá um skóna og nestið alveg sjálfur. Og ákveða að leggja upp í förina.

Nú hefur verið áð um sinn, hvílt, hugsað og gps hnitin stemmuð af… Tímabært að leggja af stað á ný. Reynslunni ríkari…. og einhverjum kílóum frá því fyrir ári síðan en þá var ég 135 kg. Síðasta ár var ekki gott þyngdarlega séð en ég snéri þróuninni við og er byrjuð að léttast hægt og örugglega á ný. Tölurnar hafa verið á niðurleið allt þetta ár bara of hægt. En eftir góðan sprett í febrúar og mars kom smá stopp en nú er farið hálft kíló síðan þá og það er bara frábært því ég hef ekki verið nægilega einbeitt varðandi fæðuval en margt hefur batnað – t.d. kvöldmaturinn – en það var mesta vesenið.

Nú þarf hún litla mín að taka á honum stóra sínum :-). það þarf eiginlega að taka þetta aðeins lengra þetta breytta líf. Ég átti frábæran sprett í febrúar í kílóunum – en þar strandar sem sagt flest þessa dagana. Ég hef losað mig við um 4 kg á þessu ári – mest í feb og byrjun mars. Það reyndist mér ekki neitt svaka mikið mál. Ég gerði einfaldlega allt það sem ég vissi að ég ætti að gera. Fékk mér alls kyns súpur á kvöldin, borðaði jafnt og þétt yfir daginn og átti svo ávexti til að narta í. Það þarf nú ekki að nefna það að ég hreyfði mig eins og sá íþróttaálfur sem ég er. En svo hefur komið svolítið hlé.

Og þetta hlé er svolítið merkilegt.

Það er eins og ég skilgreini það svo að eftir vinnutörn í léttingi eigi að koma hvíldartímabil með hæfilegri óreglu – þó þannig að ég þyngist ekki. Þetta er náttúrulega alveg galið. Afhverju ekki bara að halda áfram á sömu braut – braut sem var orðin nokkuð laus við hnullunga þó einn og einn smásteinn skoppaði ofan í skóinn eða steinnibba stóð upp úr henni. Gjörsamlega tútalt. Fyrir vikið hef ég ekki lést neitt í mánuð. Bíddu er það afþví ég ætla að léttast svo mikið í maí eða…

Staðan er einfaldlega sú, að ef ég ætla að ná þeirri líkamlegu færni sem mig langar til þá þurfa kg að fara nokkuð jafnt og þétt. Ég veit svo sem alveg hvað er að bera 2 kg af hveiti inn úr bílnum – og ég býð mér samt upp á að losa mig ekki við þau mánaðarlega eða svo….

Er nú ekki ráð að láta ekki undan hverri einustu hugdettu um ,,eitthvað gott“ heldur hafa það svona við og við – því það þoli ég vel. Ég þarf ekki að lifa neinu sultarlífi til þess að léttast öðru nær. En ég þarf hins vegar að borða rétt í 90% tilvika ætli ég að léttast um 2 kg á mánuði.

Ég ætla að reyna að nýta grátlega litla færni mína í blaki sem hvatningu og minninguna um göngulag mitt af myndböndum sem hafa verið tekin af mér undanfarið.

Nú stefni ég borubrött á nýjan tug. 9 kg í hann – og ég mun ná þeim í lok septembers vona ég. Sumarið er þó ætíð mjög erfitt – mikil óregla – en við skulum stefna á þetta. Reykjalundur er svo í loka okt og þá er lokauppgjör dvalar minnar þar.

Það er eitt og annað sem sú stutta þarf að fást við í dag – hún er eiginlega mest hrædd um að gleyma því öllu saman! En todo listinn kemur sér nú vel. Ég ætla að finna til svolítið af búningum og leikmunum og vonast svo bara til að krakkarnir standi sig vel í æfingum og leiki af hartans list. Þetta er svolítið flókið stykki þannig – það þarf mikið að leika þó ekki sé endilega verið að tala.

Fókus er nokkuð sem þarf að fínstilla -ég ætti að byrja að pakka…