Flokkur: Uncategorized

Jæja nú er ég bara heima þessa helgina og hef fullan hug á því að gera eitthvað í þessum blessuðu heimilsstörfum – það eru ýmis verkefnin sem ég þarf að leysa – ég er búin að vera svo ótrúlega lítið dugleg í júlí – og á áreiðanlega fram að því. Kannski get ég paufast eitthvað núna um helgina. Ég er amk með nokkur verkefni sem þarf að leysa.

Ekki gengur nú vel að léttast þrátt fyrir ágætar tilraunir í þá átt, og nóg sprikla ég – þó það hafi vel að merkja verið minna í síðustu viku en allar aðrar vikur sumarsins en ég held það hafi reyndar skilað sér í aðeins hvíldari Ingu.

Ég fór ein í Styrk í gær og var ótrúlega dugleg – tók létt í salnum en var dugleg í brennslutækjunum – það er frábært – ætla að reyna að fara að lengja þann tíma. Ég verð svo að vera einbeittari í matarræðinu og svindla ekki vísvitandi. Ég hef svo sem fulla trú á að það geri sig – mér finnst mér ganga vel að breyta hugsanagangi gagnvart matarræðinu – verst að mér tekst ekki eins vel að breyta honum gagnvart tiltekt – en nú er ég farin að gera eitthvað í henni 😀

…þó ekki hjá veðurguðunum – þeir láta ennþá eins og bestíur þessir pottormar – fyrr má nú vera ánægður með nýju garðslöngurnar sínar!

Þið vitið nú hvað ég er morgunbjört og fögur – sprett á fætur og tekst á við verkefni dagsins alveg svell köld. Þannig hefur það nú ekki verið þetta sumarið skal ég segja ykkur – onei. Ég hef bara alveg verið að mygla á morgnana. En í morgun gerðist hið dásamlega. Ég opnaði augun, stríddi Ragnheiði svolítið – gott ef ég hrósaði henni ekki líka og leið bara í alla staði afskaplega vel.

Ég er með þyngsli í öxlunum, aum í hálsinum og hnakkanum en þessi geðveikislega höfuðverkjarhella er einhvern veginn ekki yfir mér þannig að mér finnist ég bara ekki getað verið til einhvern veginn. Skrifa þetta allt á Baldur og nálarnar. Endurtek það enn að mér finnst ég eigi að vera í nuddi allar vikur ársins. Ég er bara þannig kona. Veitir ekkert af því.

Gaui hennar Dísu kemur í dag. Ég fer og næ í Aðalstein um 12, svo í Dísu í klippingu en hún er á heilsuhælinu, svo fer ég í Styrk og rassakastast eftir það eitthvað meira með Dísu. Mig hálf langar til gústu. En ég ætti að vera heima og hvíla mig. Það er líklega komið nóg af veseninu á mér undanfarið – en þarna sjáið þið – um leið og það rofar til í hausnum á mér langar mig að gera eitthvað – hina dagana er ég bara steindauð!

Lof jú

Fann hjá Gerði þetta próf- sem ætti að vera að læra en er greinilega bara að vafra um netið:

Svei mér ef ég er ekki að ná takti við lífið og tilveruna. Svoldið útfríkelsi svei mér þá. Scariest moment var þegar ég var búin að liggja svolítið og pirra mig í svefnrofanum á hrotunum í Páli og ætlaði að biðja hann um að snúa sér – en þá bara mundi ég ekki hvað hann hét. Dísuss!!!! Er hægt að vera svona sultaður? En sem sagt til þess að muna hvað maðurinn sem ég hef verið með í 20 ár eða svo hét þá rifjaði ég upp hvers son Aðalsteinn var. Christ…. Ég ætla að skrifa þetta á svefnrofann og ofsaþreytu – þar til eitthvað svipað gerist – sem verður vonandi ekki næstu 30 árin eða svo. En þetta er kannski bara besta dæmið um hvað ég er þreytt, Gjörsamlega búin að vera.

Nokkur góð atriði dagsins:

• Tók til í eldhúsinu – jibbí
• Hvíldi mig vel og lengi
• Fór í Bónus – mjög leiðinlegt en fullt af mat til fyrir vikið og það meira en lítið skynsamlegum
• Keypti vítamín og heilsukorn einhver – ég er að verða svo mikið heilsufrík að það er dásamlegt – eða þannig
• Fór til Baldurs í hálsnudd dauðans og boy hvað mér líður betur. Fékk líka nokkrar nálar sem gerðu mig eins og flugeld – ég meina það þær eru creepy! Ég held reyndar að ég ætti að vera í nuddi allar vikur ársins – dísuss hvað þetta gerir mér gott
• Eldaði mat
• Horfði á notebook
• Náði í Aðalstein án þess að missa ráð og rænu
• Labbaði með Bjart en bara í 25 mín –
• Fer snemma að sofa! (vona ég)

Nú styttist í brúðkaupið hjá Sigurlín og Hrafnkatli – best að kynda aðeins upp fyrir það :D. Gaman gaman.

Nú jæja en sem sagt – ég er búin að hafa það verulega skítt undanfarið – lá í bælinu í fyrradag og alveg fram að styrkferð í gær. Ég fer þó alltaf á fætur og með Aðalstein en svo er eiginlega orkan búin. Ég fór þó með Pallann minn áleiðis til Færeyja í gær – ægilega smeykan því hann er orðinn svo flughræddur á gamalsaldri – hann fer þá kannski að skilja lofthræðsluna mína hver veit? Ég kom við hjá Dísu á hælinu með garn í sjal fyrir mig. ÉG vona svo sannarlega að hún eigi eftir að hafa það gott þarna – þetta lítur rosa vel út. Hver veit nema maður skelli sér þarna inn einhvern tímann þegar þrekið er jafnvel enn minna en núna.

Vilborg er í fríi frá Ingveldi um þessar mundir – það eru komnir Finnar að finna hana og hún verður að hætta að sinna mér að sinni og hugsa um þá svolítið. Svo fer hún nú að fara austur þannig að ég verð svolítið ein í líkamsræktinni næstu vikurnar. Annars kom Þórunn með mér í Styrk í gær – það var mjög gaman að því. Vonandi á okkur eftir að ganga vel. Annars er allt stopp einhvern veginn og heldur á niðurleið um þessar mundi – það er sá tími núna :-S En vonandi fer að koma svolítil uppsveifla. Mér finnst mér ekkert ganga illa samt að halda matarræðinu í sínum skorðum, ég fer og hreyfi mig – ætla samt ekki að synda í dag og synti ekki á þriðjudaginn heldur – ég er bara of þreytt einhvern veginn – en labba náttúrulega með Bjart í staðinn svo ég hreyfi mig eitthvað þessa tvo daga líka. Hendurnar á mér eru svo aumar – og axlirnar sérstaklega sú hægra megin. Ég tók bara fislétt í salnum í gær og held ég hafi ekki borið skaða af. Tók samt fullar þyngdir á fótunum. Og á þrektækjunum náttúrulega bara fullan tíma.

Fer svo til hans Baldurs í dag og ég ætla sko ekki að gleyma því hvernig mér hefur liðið síðustu daga og vikur þó þá lagist inn á milli og við verkjatöflur. Ég er svo mikill illi að ég gleymi alltaf hvernig mér leið áður ef mér líður betur núna. Ætli mig vanti ekki bara vítamín? Ég er eins og drusla alla daga svei mér þá.

Og ekki er það til að bæta það að þurfa að hanga fram eftir nóttu að fylgjast með Magna – þetta er nú meira djobbið díssuss – en hann er bara að standa sig ágætlega – með svipuðu áframhaldi ætti hann að komast á topp 8 – hann þarf bara að gefa sig meira í þetta karlinn – vera tilfinningaríkari – alveg eins og hér heima. Vantar ekkert upp á röddina hjá honum blessuðum. Jæja farin að leggja mig – það er allt eins hérna – ég hef ekki þrek á við randaflugu – búin með skammtinn í bili við að moka út í úr eldhúsinu.

Komin heim úr þvílíkri útileguhelgi að það var nú frábært. Byrjaði á fimmtudag og fjörið hélst alveg þar til í gær mánudag.

Stundum er líf mitt bara aðeins of flókið – og allt er það mér sjálfri að þakka. Það er nú það besta við það allt saman.

Ég nenni svo sem ekki að segja margt og mikið frá útilegunni nema það var voða gaman hve margir komu og eða voru með okkur í útilegunnu. Það var ekki eins gaman á föstudaginn þegar ég kom úr Styrk upp á Þingvöll og kom þar að öllu kengbognu og niðurfoknu. Þá var nú gott að vera líkamsræktargella því ég gerði meira á 20 mín þar en ég hef gert í öllum mínum útilegum samanlagt þegar kemur að frágangi. Hann Páll minn sagði bara að það veitti sér innblástur að vinna með svona fólki eins og mér þá – það væri bara ekki hægt annað en ganga glaður til verka! Fallegasta sem hann hefur sagt við mig í 21 ár svei mér þá.

Það gekk ágætlega að borða ekki mikla vitleysu – ég reyndi að halda mig á mottunnu varðandi allt – en samt var ég ekkert léttari á mánudaginn – það er kannski um of að ætlast til að maður léttist í útilegum. Það er orðinn svolítið langur kaflinn núna sem ég hef ekki lést neitt- vonandi kemur bara skemmtilegra tala þegar hún kemur.

Annars er ég í geðvonskukasti. Ofboðslega getur maður verið geðvondur. Og það verður manni allt að vopni. Það var gott að ég var ekki svona geðvond á föstudaginn var en sá dagur byrjaði kl 07:20 með sín ósköp og hélt áfram uppteknum hætti lengi dags. Í dag gat ég þó bara ákveðið að ég væri úrvinda og lagst í rúmið og verið þar. Sem ég gerði svikalaust. Er síðan búin að moka út ógeði hér í kringum tölvuna og saumadótið mitt – það var nú langþráður draumur. Ég fikra mig svo bara svona áfram – þetta hefst allt saman. Ég á svo sem ekki neitt dót þannig að þetta getur ekki verið flókið. Kannski geta börnin lært fyrir haustið til hvers eldhús, ruslafötur og slíkt er hugsað. Hver veit? En nú ætla ég að snúa mér að frekari sjálfsmeðaumkun – já og vorkenna mér svolítið í alvöru því ég er svo slæm í hægri öxlinni og niður eftir herðinni og upp hausinn eftir eitthvað helvítist tæki sem ég prófaði í gær að það er ekki fyndið. Gat ekki farið að synda í dag útaf þessu – fyrir nú utan að það var ekki á hausverkinn og hálsverkinn bætandi. Dj…

Vonandi gengur Magna vel í kvöld. Mér fannst hann þrusugóður síðast – ég gæti þetta aldrei ég segi það satt. Dísuss.

Halló öll! Tíhíhí! Nú er barasta sól – ég hef ekkert athyglisspan – Páll æðir hér um húsið og vill að ég geri hitt og þetta og hefur alls konar skoðanir á öllu mögulegu. Ærir hundinn svo hann gelti nú áreiðanlega þannig að hann verði vitlaus. Sigh… Áttar sig ekki alveg á að ég er í raun viðkvæmt blóm sem þarf að hafa mitt space! Og ég get alls ekki einbeitt mér að því að skrifa á bloggið hvað þá annað – það er eins og það sé annar heimur hér fyrir utan! Ég óttast hann held ég.

Gærdagurinn var kúnstugur. 8:30 lagt af stað frá Dísu, keyrt um Þingvöll, farið niður að Kiðjabergi, þaðan í Laugarás í blóðþrýstingstékk, rokið heim og náð í íþróttafötin og farið í Styrk. Svo fór ég til hans Baldurs flækjulausa og sagði að hann yrði að laga á mér hálsinn því ég er skoho búin að fatta að þessi óskarphausverkur er þaðan runninn. Baldur segir reyndar að það sé bæði sá sem er í hnakkanum og sá sem er fram í enninu sem eigi rætur þar og setti því í mig margar nálar. Og ég get svarið ykkur það að þessar nálar eru galdratæki. Það dofnaði á mér nefið – ég var ekki farin að finna fyrir því fyrr en undir kvöld. En þessar nálar eru ótrúlegar. það var eins og mér væri bara stungið í samband – ótrúlegt. Er nú samt alveg að drepast í dag – enda mjög merkilegur vöðvabólgusjúklingur skal ég segja ykkur. Baldur bara trúir því kannski ekki alveg nógu vel :D. Eftir þetta allt saman – fór ég í eins miklum rólegheitum og ég gat í bæinn að sækja Pál – reyndi að slappa mjög vel á – það er líka vel hægt því það þarf ekkert fyrir þessum bíl að hafa. Nú svo komum við heim, ég eldaði kvöldmat! Ojá – fór með hundinn í 35 mín og ég veit ekki hvað og hvað. Svaf svo í mína 5 tíma í nótt. Sigh. Ég fer ekki ofan af því að það er ekki nóg að sofa í 5 klukkustundir – ég bara meina það!.

Nú jæja – er farin að finna mér útilegugasgrill, sund og svo kannski í bæinn, – og útilega þar á eftir. Ég þarf bara að ná mér í svolítinn lit fyrst

Komin heim í heiðardalinn…. Palli líka. Er ekki rétt að huga að tjaldvagninum og svona? Stúta þessum hausverk í leiðinni og svona? Fullt af fréttum sem ég segi síðar 😀 En allt fínt – blóðþrýstingurinn eins og hjá sofandi kettlingi og hausverkur sem aldrei fyrr. Sigh…

Hó hó hó – mánudagur á ný. Ég gat bara alveg vaknað og allt í morgun. Ekki svo mjög þreytt aldrei þessu vant enda svaf ég vel í nótt þrátt fyrir að hafa vaknað að venju 3 – 4 sinnum. Meira uppvaknelsið á mér alltaf hreint.

Forgangsmál í dag er að fara í Bónus og versla – fyrr en ég geri það á ekkert eftir að ganga í matarræðinu. Nú er ég að verða svo gírug í að þessi kíló fari – ég hef í raun ekki verið að léttast neitt voðalega hratt – ekki miðað við þessa óskapar hreyfingu sem ég er í – en þó er svo sem ekki hægt að kvarta sáran undan 1 kg á viku – en ég vildi gjarnan að það væri meira. Svona miðað við hreyfinguna. Þá er bara að passa betur að borða fyrr á daginn og borða nóg grænmeti. Ég held að það sé lykillinn að þessu hjá mér. Svo náttúrulega að sleppa namminu en það vita nú allir ;-). Maður þarf held ég að vera í einhverju svona geðveikisástandi til að halda þetta út. Gott ef ég er það ekki bara. Aðallega að halda sér í því. Maður má svo sem ekki ofmetnast af einhverjum 10 kg en maður verður samt líka að gefa sér að hafa náð þeim í burtu.

En sem sagt – ég held ég fari til Dísu á eftir – í smá stoppelsi. Kannski kem ég á morgun heim eða á miðvikudagsmorgun, það er svona spurning. Ég er bara eitthvað svo löt og svo er það hann Bjartur minn. Hann verður svo stressaður þarna uppfrá að hann getur nú ekki farið með og þá á hann allt sitt undir Ragnheiði og ég veit nú ekki hvernig sú útgerð yrði. En það er nú seigt í stelpunni.

Annað markmið mitt er að koma mér á topp 100 í f1 leiknum – ég hækkaði mig upp um 400 sæti í síðustu keppni. Þarf nú að liggja yfir upplýsingum og byggja næstu breytingar á mjög vel úthugsaðri áætlun. Ferrari á ekki eftir að ganga aftur svona vel – þetta voru ,,bara“ dekkin – nóg var það nú samt.

Kveðja í bili

Sigurvegari: Fórnarlamb:

Hvað er ég með… Hvað er ég ekki með…
Lætur hlutina gerast… Bíður eftir að hlutirnir gerist…
Hvernig get ég orðið… Af hverju get ég ekki..?
Horfir á kosti… Horfir á galla…
Finnur leiðir… Finnur afsakanir…
Tekur ábyrgð… Kennir um…
Tekur leiðsögn… Kann allt…veit allt
Sér alltaf sigur í sjónmáli Sér alltaf tap í sjónmáli
Hlustar meira… Talar meira… *
Setur sér markmið… Setur sér upp hindranir
Lærir af mistökum… Tapar á mistökum…
Fyrirgefur… Erfir…
Langhlaupari….þolinm. Spretthlaupari…springur
Heldur upp á… Kennir um..

*ég meina hvað er svona slæmt við að tala mikið?

Ég þarf að setja hlutina í samhengi. Ég þarf að horfa á heildarmyndina í lífsmynstri mínu – ég þarf að hætta að lifa frá mínútu til mínútu og líta á mitt stúss í samhengi við hvert annað. Ég þarf líka að fara mýkri höndum um mig.

Síðasta vika var ótrúlega leiðinleg eitthvað – ég var rosalega þreytt, illa upplögð og uppgefin eitthvað. Það þýðir samt ekki að ég sé aumingi eða letihaugur eins og ég orða það gjarnan. Kannski var það einfaldlega vegna þess að ég var þreytt og hafði bara góða ástæðu til þess.

Ég var mjög hress fyrir síðustu helgi- svo hress að mér fannst ekkert mál að hendast ein í útilegu – og það eftir ágæta spyrnu í Styrk. Ég kom tjaldvagninum í gagnið með Aðalsteini – eldaði, bjó um og gerði bara alveg helling og talaði svo við Þórunni fram undir morgun. Um 10 leytið fór ég með Aðalstein á Selfoss, fór aftur upp á Þingvöll og stússaði í útilegunni – talaði og talaði m.a. Svaf svo ekki nema 4 tíma aðfararnótt sunnudags, tók saman vagninnn og allt útilegudótið og kom heila klabbinu heim. Var svo alveg hissa á því hvað ég var þreytt – fór í bólið snemma – horfið á F1 og hugsaði um börnin mín svolítið.

Svaf illa en fór á fætur og fór með Aðalstein á mánudag – í Styrk og svo að ná í hann aftur en í millitíðinni voru einhver heimilisstörf unnin. Þetta gekk svo svona alla vikuna nema við bættist hausverkur dauðans, eldamennska þvottur og sitthvað fleira sem húsmæður þekkja. Ein ferð í Laugarás tekur nú líka drjúgan tíma auk þess að keyra Aðalstein þetta fram og til baka. Það sem ég geri á degi hverjum er bara allnokkuð og töluvert ef maður er með þennan hausverk með og vanlíðan. Ég á ekkert að vera að berja á mér þó það séu hundahár í hornum eða ryk hér og þar -ég fer í það þegar ég hef meira þrek – eins og núna um helgina. Varla er ég nú allsherjar aumingi þó húsverkin skipi ekki öndvegi hjá mér alla jafna.

Nú finnst mér eins og ég geti gert ýmislegt – getur það verið því ég þarf ekkert annað að gera en labba með Bjart á kvöldin og hugsa um heimilið. Aksturinn, líkamsræktin og sundið bíður virku daganna – ja það væri það. Kannski er bara það sem ég geri dagsdaglega næstum eins mikið stúss og að vera í vinnu. Sumarfrí er nefnilega ekki bara FRÍ heldur öðruvísi vinna. Svo reynir nú á að vera alltaf að taka á sjálfum sér. Sérstaklega mér 😉

Lexía föstudagsins:

Hættu að segja oh – þetta er ekkert erfitt!

Þetta sagði hann Baldur minn alveg blátt áfram – það er ekki endilega flækjurnar að þvælast fyrir honum blessuðum svona alla jafna. Hvað er ég líka að láta líf mitt og bauk verða að einhverju stórmáli.

Það er þó búið að kenna manni það frá blautu barnsbeini að það sé svo erfitt að grennast, það sé svo erfitt að fara í líkamsrækt – svo erfitt að þetta er næstum ekki hægt. Hvaða röfl er það – er þetta nokkuð erfitt – þarf ekki bara að gera þetta? Ok ég er bara búin með 10 kg svo mér ferst kannski ekki – en ég er BÚIN MEÐ ÞAU og ekki með megrun heldur heilsuátaki. Þarf ekki bara ,,einfaldlega“ að gera þetta:

1. ætla sér að breyta
2. breyta

búið – punktur og pasta?

Hvað gerðist hjá mér til að ég færi af stað? Ég var orðin heilsulaus af vöðvabólgu og verkjum. Gjörsamlega aðframkomin af gríðarlegu vinnuálagi og vandamálum heima (og áreiðanlega spiki – fer samt ekki ofan af því að flestir sem hafa staðið í því sem ég hef staðið í síðustu mánuði og ár væru líka slituppgefnir!). Ég fór og leitaði mér aðstoðar – hún varð svo aftur víðtækari en ég ætlaði í upphafi því ég hitti fyrir þverhaus sem ætlaði sér með öllum ráðum að koma mér í að hreyfa mig. Ekki veit ég hvar hann fann hjá sér þann ógnarkraft sem þurfti til þess – kannski var ég bara svona skemmtileg áskorun ;-)- en amk linnti hann ekki látunum. Ég fékk sem sagt stuðning. Hann er hægt að fá víða. Fullt af fólki sem selur sig í slik verk og er áreiðanlega fært í þeim líka. Ég viðurkenndi að ég þyrfti aðstoð og ég vildi breyta – að lokum. Ég var látin horfast í augu við vandann – og ég horfðist í augu við hann a.m.k. að hluta. Ég er enn að eiga við hann – og vísast er ekki allur vandinn kominn fram í dagsljósið – enda næg verkefni sem ég fæst við enn sem komið – þarf ekki fleiri í bili. Ég breytti lífsmynstrinu. Gaf sjálfri mér tíma. Lét mig og mínar þarfir í þessu máli í algjöran forgang. Ég sá að í raun var ekkert val – ég setti dæmið aldrei upp þannig að ég gæti valið um hvort ég færi til Baldurs og í Styrk eftir að ég lagði af stað – ég tók meðvitaða ákvörðun- ég fór no matter what. Og ég fer enn – fimm mánuðum síðar. Þetta ferli að koma mér í hreyfinguna tók nefnilega drjúgan tíma -við Baldur þurftum að takast svolítið á – já og ég þurfti að glíma við sjálfan mig og vinna úr því sem þessi vesenislausi maður hélt fram. Ég tók að svo miklu leyti leiðsögn sem mér var fært(maður lætur nú ekki svínbeygja sig í fyrsta)- og treysti á að ég njóti góðs af henni. Ég tala um það sem ég geng í gegnum og ég reyni að tjá mig við Baldur til þess að hann geti stutt mig betur. – (gengur ekki alltaf vel hjá mér að tjá mig – en þá nota ég ritað mál – er betri í því). Ég hreyfi mig fimm daga vikunnar og nú tvisvar á dag. Ég held matardagbók til þess að horfast í augu vð það sem ég borða og til að sjá hvernig ég geti tekist á við það. Ég er meira að segja að reyna að berja ekki á mér fyrir mistökin – heldur fækka þeim. Ég ákvað að taka sumarið í að koma mér svo vel á koppinn að ég geti gert þetta með vinnu í vetur – því þetta er átak – en þetta er ekki meira en t.d. mennta sig – ala upp börn eða hvaða önnur vinna sem við tökum okkur fyrir hendur – það þarf einfaldlega bara að sinna þessu. Ég er búin að ákveða að þetta hefur forgang næsta vetur – vinnan verður að vera í kringum þetta því annars næ ég ekki árangri. Þetta er einfaldlega verkefni sem ég þarf að tileinka mér- og ná árangri í. Þetta er ekkert flókið – þetta er í raun kristaltært. Það þarf einfaldlega bara að gera þetta. Ég er búin að losna við 10 kg á 2 mánuðum – ég get losanð við önnur 10 á næstu tveimur og fram að jólum get ég verið búin að losna við 40 kg – kannski verða þau bara 30 – en þau verða farin – einfaldlega ef ég held áfram að gera eins og ég hef gert. Og með hverri vikunni verður þetta auðveldara – það þarf einfaldlega að finna taktinn í lífsmynstrinu. Það setti svolítið úr skorðum að bæta því við að fara út með Bjart í göngu (og það bara heillanga skal ég segja þér) en nú hef ég það undir control. Ég tileikna mér sumarið, ég geri það að mínu- ég tileinka mér lífið og verkefni mitt þessa dagana er að stunda heilsurækt og ná árangri í því að létta mig. Það er svo einfalt. Ekkert flókið eða erfitt við það. Ekki þegar maður hefur ykkur og Baldur með sér í liði – já og er sú sem ég er? Til hvers að vera að segja ohhh – þetta er ekkert erfitt