Davíð Oddsson segðu af þér Petition
Svona ef þið viljið fá útrás!
Flokkur: Uncategorized
Hún Ragnheiður mín er svo meðvituð – en hún er svo sem á hálgerðum bömmer í sínum lýðháskóla. Verður líklega að koma heim – eini staðurinn sem hægt er að eyða krónum er á Íslandi svo það er eins og að brenna þær ef maður er erlendis. Sigh En hún er svolítið kúnstug. Þetta var á msninu mínu í morgun:
Ragnheiður i Lydhaskola says:
Hei fólk er að segja, hvað hafa Samfylkingarmenn eiginlega gert núna á þessum tímum, mér finnst Björgvin og Jóhanna vera dýrðlingar og spyr ég því bara á móti, ég hef ekki séð Árna Matt síðan við opnun Vatnajökulsþjóðgarðar og þar var hann bara uppá punt…. sjálfstæðismenn sjá ekki neitt nema það sem þeim sýnist…Guðni með Alzheimer og segir að það eigi alltaf undir öllum kringumstæðum að ráða lærðan og hæfan mann í eins mikilvæga stöðu og Davíð gegnir núna…
Síðan þetta var sagt þá hefur Árni Matt komið sterkur inn
Annars var ég að heyra að Árni ætti Byr svo það er ekki nema von að hann sé látinn vera bakatil. Meira vesenið á þessu landi okkar.
Mest svíður mér hæðnin og vanvirðing sem okkur er sýnd. En við eigum líklega ekki annað skilið – andlit okkar útá við var fégráðugt græðgisþjóðfélag. Við súpum af því seyðið núna…
Hvernig þetta endar er ekki víst! En það endar ekki vel í allra næstu framtíð.
Haldið þið ekki að ég hafi meitt mig í sininni undir hælnum alveg upp á nýtt í morgun. Gjörsamlega ógöngufær. Sigmar samkennari minn þurfti að færa mér matinn hvað þá annað!
fer til læknis á eftir til að athuga hvort ég hafi rifið eitthvað.
Skemmtilegt að hugsa um eitthvað annað en gjaldþrot bankanna!
Jamm
…en ég veit að sólin kemur upp á morgun. Hún kom upp í morgun og í dag hugsaði ég um börnin. Gekk vel.
Það er ekki úr háum söðli að falla hjá mér í peningamálunum, er gjörsamlega á kúbunni hvort sem er. Kann ekkert með peninga að fara – að minnsta kosti fram að fertugu svo mikið er víst.
En vont er að vita af umtalinu sem þessir menn hafa skapað Íslandi. Við þurfum að standa okkur og reisa okkur öll við – þessir drengir hafa farið dálaglega með okkur. En við snúum vörn í sókn. Ég held samt einhvern veginn að það þurfi að skipta út ansi mörgum – víða.
eða hvað. Maður er gjörsamlega eftir sig að hafa hlustað á Silfur Egils. Palli svaf ekki í nótt hann hefur svo miklar áhyggjur af lífeyrissjóðunum og því að ríkið ljúgi út úr okkur það litla sem við þó eigum! Enda er það ekki vaninn – láta alla bera ábyrgð svo enginn beri ábyrgð?
Ég er nú bara sammála því að bankarnir losi fé sjálfir til þess að verða sér út um gjaldeyri. Ekki á ég neinn… Nema ríkissjóð og einhvern lífeyrissjóð – kannski hefði ég þá bara viljað greiða upp þær skuldir sem hvíla þyngst á mér – frekar en borga fyrir Kbbanka sem vill ekkert borga fyrir mig.
Þetta er ekki einfalt. En ég er amk afskaplega löt.
Ég er bara búin að sofa frá því klukkan átta í gærkveldi – vaknaði í 2 klst til að bera út blöðin og svo bara bamm sofið til 11:00 pælið í því! Mér veitti líka ekki af því þar sem ég vaknaði þreyttari en þegar ég fór að sofa alla síðustu viku – ég var eiginlega alveg búin á því bara.
Ég ætlaði að vinna í dag – en ég nenni því ekki – ég fer á morgun – early. Kem svo snemma heima og held áfram að hvíla mig. Ég þarf líka að synda á morgun – eða ganga á bretti/hjóla á Borg því við hjólum ekki í dag – allt í klaka og snjó – stórhættulegt færi í morgun en allt gekk vel. Ég held að ecco standi sig bara vel í hálkunni.
Ég fór á vigtina í gær – horfði ekki – onei og langar það ekki einu sinni. Samt er ég nú að velta viðbrögðum Baldurs en hann var alveg eins og pókerfés – enda hafði ég sagt honum að hann mætti ekki undir nokkrum kringumstæðum segja neitt – sýna neitt – heldur bara láta eins og ekkert sé. Ég reyni að gera það sem ég get mín megin en ég ætla ekki að missa vitið yfir einhverjum helv… tölum á vigt eins og ég hef verið að gera allt þetta ár.
En talandi um minn enda – gera það sem ég get, þá gengur það ekki alveg nógu vel. Matardagbókin er ,,óhreinni“ en t.d. í síðustu viku farið að sjást brauð og vigtin gleymis oft heima! Og ég hreinlega finn að dagurinn í dag verður erfiður. Ég er búin að vara Palla við og segja honum að hann megi ekki láta nokkurn hlut eftir mér sama hvað ég skræki og skræmti! Nú er bara að rifja upp hvað maður gerir þegar maður nennti ekki að fara í Styrk fór samt – æfði og leið svo bara betur eftir allt saman! Mér Á eftir að líða betur þegar ég léttist með reglulegum hætti! Mér líður betur þegar ég finn fötin víkka og pokana minnka. Þetta er bara eitthvað sem verður að halda út. Stundum er erfitt að komast í allar æfingarnar, stundum gleymist vigtin og stundum fær maður sér eitthvað sem hentar ekki til léttings en svoleiðis er lífið. En staðreyndin er samt sú að matardagbókin verður að vera hrein – hreyfingin 9 – 10 sinnum í viku.
Blaðuburður 6 sinnum (þar af 2 x hjól – og þegar ekki er hægt að hjóla þarf að fara á brennslutæki í Íþróttamiðstöðinni eða bæta við sundið)
Blak – risaæfing og rosabrennsla. Mín farin að hreyfa sig mar!
Sund – sund er alltaf inni á föstudögum. Ég á erfiðara með þriðjudags-sundið. Er einhvern veginn alltaf að vinna…. þarf að bæta mig þar.
Sem sagt eilífðarverkefni.
annars er ég bara góð 😉
Hef svolitlar áhyggur af þessu öllu í þjóðfélaginu – en hver hefur það ekki! Við sjáum hvað gerist á mánudag…
Og stóru fréttirnar eru nú þær að ég ætla að snúa á skammdegisbluesinn – en í fyrra bað ég alla um að minna mig á að vera farin til sálfræðings fyrir 20. október því það virðist bara vera þannig að ég sigli inn í einhvern blues alveg sama þó mér finnist ég ekki gera það – ég fer alltaf í eitthvað rugl ástand frá nóv til mars! Gengur náttúrulega ekki. Svo ég er bara búin að panta mér hjá sála. Og ég ætla að mæta með umræðulista svo ég nýti tímann sem best!
allt að fara á hausinn.
Vonandi verður maður bara að halda haus.
Hér gengur allt ágætlega í mataræðinu – Villa vigt stendur sig vel og vigtarinn líka. Aðeins millimál um miðjan daginn – og heldur hef ég etið of mikið af reyktum silung en grænmetið er inni og sjúddirari rei.
Palli er að elda reykt kjöt í kvöld – verð að vera orðin laus við saltið og reykinn á föstudaginn. Þá er nefnilega vigt – ætla ekki að kíkja á vigtina. Og ég ætla meira að segja að vera slétt saman – því nú veit ég að ég er að gera rétt. Og þá hlýtur þetta að ganga.
Haddý – Erla – Elfa – Gunna – Anna María – er ekki bara hittingur í kvenfélagsbústaðnum í lok október? Ég er til í það.
Líf mitt sem meistari mælinganna er með allra flóknasta móti. Villa er í bakpokanum mínum og ég þarf að muna eftir henni þegar ég fer út í mat í skólanum – og aftur til baka náttúrulega. Nú svo þarf að muna að setja hana aftur í bakpokann – og nota hana heima – og setja hana svo aftur í bakpokann. Nú svo má náttúrulega ekki gleyma bakpokanum á hvorum staðnum sem er – þá er nú allt í volli.
Nú svo er það hann Polli. Það þarf að muna eftir því hvar maður rífur úrið af sér – þoli nefnilega mjög illa allt sem kemur við mig – svo þarf að muna hvar ég reif af mér beltið við hann. Þegar þetta er allt saman fundið – gjarnan ekki byrjað að leita fyrr en á leiðinni út með blöðin – þá þarf að muna eftir því að bleyta nemana, velja rétta æfingu á Polla og ýta á start.
Í MORGUN GLEYMDI ÉG AÐ ÝTA Á START og þar með færast ekki til bókar um 1000 kaloríur! Dj… en maður má ekki láta slíkt skemma fyrir sér – þó óneitanlega sé óbærilegt að missa þær úr bókhaldinu!
Þetta er því meira en lítið flókið. Og er ég þó ekki búin að taka með í reikninginn að ég þarf actually að borða þessi ósköp af grænmeti kvölds og morgna og einbeita mér að því að vera staðföst í mataræðinu!
Í gær komu tvær kökur í skólann og það var snú svei mér girnilegur á þeim svipurinn. Nammi namm hefði ég nú einhvern tímann hugsað.
En ég fékk mér peru og horfði á dýrðina – auk súkkulaðiskálarinnar sem var þarna líka. ,,Já þetta getur orðið spennandi hugsaði ég með mér – hér á ég eftir að sitja í 20 mínútur og hverjar eru líkurnar á því að springa ekki á limminu og ég fái mér ekki eins og eina kökusneið? Litlar satt að segja var svarað um hæl!“ En þá tók rök staðföstu Ingu við:
,,Þú gast hangið á ógeðstækinu miklu lengur en nokkrum manni var mögulegt af þinni stærð og gerð – þér leiddist stundum, vildir hætta, gefast upp – en áfram hélstu þar til þú varst komin í 20 mínúturnar. Nú er bara að gera eins. Það er að halda þetta út því þú ert búin að ákveða hvað þú ætlar að gera!“
Svo mín lét kökuna vera, bæði í morgunkaffinu, hádeginu, seinni partinn og í kaffinu í dag! Og hafði ekki einu sinni neitt sérlega mikið fyrir því. En ég svona vissi af þeim þarna á borðinu.
Í tilefni alls annars en þessa, – langaði mig að gera mér dagamun – það er smá hátíðarstemmning í minni – viss áfangi að baki og gaman að halda upp á hann – var komin of seint heim til að fara í bíó og mig langað að gleðja karlana mína með góðum mat.
En við ákváðum að elda eitthvað skynsamlegt og fá okkur bara franskar með því til hátíðarbrigða. Heyrið þið mig voru þá ekki franskarnar svo vondar að mig langaði ekki einu sinni í þær og ég bara henti þeim! Og þó ég hafi borðað þær nokkrar þá boy oh boy var ég stolt af minni. 300 gr af grænmeti og 170 gr kjöt fór bara niður og hana nú.
Mataræðið gengur sem sagt afbragðs vel og ég virðist vera á góðri leið með að fækka hitaeiningum á dag um 600 – 800 kaloríur -ég meina það.
Smá svigrúm sem sagt sem virðist hafa verið í mataræðinu þrátt fyrir allt ;-).
En það vantar ennþá sundið inn á þriðjudögum. Í dag og í gær var ég að tala við foreldra og ég var ekki komin heim fyrr en um 20 í gær en aðeins fyrr í dag. Ég þarf að skrúfa mig eitthvað niður. Jamm ;-).
En gaman að því hve mataræðið gengur vel – vonandi held ég það bara út að breyta mér til frambúðar.
Það er svo einfalt að vera á beina veginum – það er bara stundum svolítið erfitt að komast upp á hann og halda sér svo á honum suma daga. En ég er á hraðbraut núna. Þetta liggur marflatt fyrir framan mig – og ég meira að segja gat sleppt frönskunum ;-).
…ég er greinilega alveg að missa tökin á gestum mínum. Það bara er ekkert að gerast og fylgið hrynur af mér! Það er að fara fyrir mér eins og Framsóknarflokknum! Ég er kannski álíka gáfuleg…
Broskarlarnir mínir og fattið mitt virðist ekki hafa náð að auka heimsóknir neitt 😉
Eins og mér finnst það merkilegt! Ég meina þetta er kannski breakthrough moment. Ég meina fatt er sko ekkert smá! Það er ekki bara að fatta það er sko að tileinka sér verða og ætla og skilja og allt! Alveg þess virði að koma fjórum sinnum aukalega á síðuna vegna þessa.
Ég hef verið á námsstefnu Flatar – samtaka stærðfræðikennara. Mjög skemmtilegt og ákaflega spennandi. Voðalega gaman að kenna stærðfræði.
…ég sakna Sunnulækjarskóla mjög mikið – skólans sem ég var í og fólksins. Það var ansi margt sniðugt hægt að gera en annað var kannski aðeins of eriftt. Annars þarf ég að fara í heimsókn þangað bráðum. Annað gengur ekki. Þarf að fá eitthvað leyfi til þess.
Nú jæja – kennaraþing á fimmtudegi með fínum mat um kvöldið en Inga stóð sig vel og fékk sér engan desert en borðaði brauð með súpunni. Í partýinu á undan matnum var sko alls konar jummilaði og ég fékk mér hreint ekkert svoleiðis – það er sko ekkert annað! Og í gær var annar hátíðarkvöldverður Hjá Fleti og hún Inga fékk sér sko ekki heldur desertinn þá – ó nei! En ég drakk held ég heilan lítra af Blush…vona að það skemmi ekki alveg fyrir léttingnum.
Og í dag og í gær þá var alls konar súkkulaði í boði og vínarbrauð og konan fékk sko ekkert af því heldur! Þannig að ég hef staðið mig vel í mataræðinu. Hreyfing er hins vegar ekki önnur en blaðburðurinn þessa viku – við sjáum til hvort ég syndi á morgun, en annars verður þetta bara að duga, þetta er ekki búin að vera nein venjulega vika – fjúkket hvað hefur verið mikið að gera.
Og já – ég er komin með augabrúnir og bikasvart hár á ný ;-). Já og ég er alveg við þ að að vera komin með kalkúnaháls. Dísuss ég er sko alveg að verða gömul og skorpin. En það er nú líklega bara sjálfsagt og dásamlegt.
Það er ekkert annað!
en ég er búin að fatta ÞETTA!
Hvorki meira né minna!
Ég hef verið í afneitun!
Ég þarf að horfast í augu við það að ég borða of MIKIÐ! 
Jamm – svoldið mikið fatt.
Er svona frekar búin að halda að það hafi verið einhverjar sérkennilegar ástæður fyrir því að ég bara held áfram að vera sú fitubolla sem ég er!
En nú verður sem sagt tekið á mataræðinu af sama krafti og skipulagi og hreyfingunni.
Polli sér um að telja hreyfingarmegin.
Nú verð ég með vigt við hliðina á matardisknum dag hvern og oft á dag!
Inga the master of denial!
Skrifað þann 22. sept. þegar fattið var næstum orðið hinum nýja sannleika lífs míns.
Þörf - Vani - Líðan 