Flokkur: Uncategorized

og finnst því að ég eigi að láta það eftir mér…
Ég læt hvort sem er allt eftir mér – alltaf…. amk oftast.

Nenni ekki í blak, nenni ekki í sund, nenni ekki, nenni ekki, nenni ekki neinu nema fara heim að skreyta og vinna í handavinnunni. Jamm…

En maður þarf jú að gera fleira en það sem gott þykir….

OG ÉG VERÐ AÐ KOMA HREYFINGAÁÆTLUN Á REKSPÖL

Ég er að reyna að koma lífi mínu í eitthvað skipulag. Hætta að koma heim klukkan 6 og 7 alla daga og vinna um helgar og vesenast út í hið óendanlega… Setti niður skipulag í dag og viti menn – ég hef svo mikið að gera að ég á aldrei eftir að geta föndrað neitt eða hugsað um jólaundirbúning af neinu viti ég segi það satt…

Og samt kemst ég ekki yfir neitt og allt er í voða og vitleysu.

Ég sé ekki úr augunum út…

Er heilu kíló þyngri en ég var 29. okt og hélt þó ég hefði lést þessi býsn. Gaman að því – en skítt með það. Næstum erfiðasti mánuður ársins og síðustu 10 ára liðinn svo ég held mig við að vera sæmilega ánægð með það…

Var hjá sála í dag. Erfitt… verð svoldið lengi að bíta úr nálinni með það…

Sigh …

Vildi að ég gæti bara verið heima í tvo daga en þá fékk ég kvefskítinn um helgi svo það er úti.

En ég á amk nýtt rúm – og það er ískalt… þarf að læra að hitastilla herbergið rétt vegna þess… en það ætlar að koma vel út. En ósköp er ég uppgefin og uppgefin og uppgefin.

…9 eftir. Innandyra. Svo á eftir að setja á stakketið. En enn svolítið meira drasl verður að segjast. Jamm…

Enda fylgir því svolítið að mála – þó bara séu tveir veggir undir. Nú svo þarf að gera þetta og hitt og taka þessa jólakassana út og bera þetta til og svo hitt og damm damm – allt í einu allt á hvolfi og ekki hægt að fá botn í neitt! Svona getur þetta verið… Ótrúlegt en satt.

Mála – baka aðventukrans, kaupa eitt stykki notað hjónarúm á mbl.is, ná í það og henda öllu út úr hjónaherberginu – sem vel að merkja er algjörlega á hvolfi fyrir. Sparsla eða spassla gat á veggnum þar sem sturtan er, skítaredding en verður ekki verra en láta vatnið leka inn um allt… Kannski verður þetta jafnvel betra og svo sá ég að ekki veitti af að setja bara sílikon með öllu á gólfinu – bið aðalstein um það en ég vonast til þess að hann skili sér heim í kvöld blessaður drengurinn.

Ég nenni ekkert að skrifa matardagbók – er ekki með hreina daga en ekki svo gasalega óhreina heldur en ég veit að til þess að léttast þurfa þeir að vera hreinir – en ég veit líka að á mína litlu sál hefur allnokkuð verið lagt undanfarið og þá er betra að reyna að fást við það og hafa hægt um sig á meðan. Streðið sem ég hef verið í síðustu 2 árin er nokkuð sem ég get ekki lagt á mig núna í nóv 2008 en nú er desember að byrja á morgun og næstu vandræði byrja ekki fyrr en í febrúar – endaðan janúar og þá er ég vonandi í góðum höndum á Reykjalundi.

En nú ætla ég að taka svolítið til í miðrýminu þar sem það hefur nú verið gert í bili það sem þar verður gert. Vegglistar og gólflistar bíða enn síns tíma en engu að síður er þetta 100 sinnum betra en þetta var. Og ekki verður nú leiðinlegt að sofa í sama rúmi og maðurinn en gamla rúmið okkar var oðið svo léleg að ég beið heilsutjón af því að dvelja þar lengur en í 60 mínútur. Það horfir því margt til bóta hér á heimilinu og það er gott á þessum síðustu og verstu tímum.

eða eitthvað svoleiðis hljómar úr geislaspilaranum. Merry Christmas everyone…  Inga pinga er búin að snúa húsinu sínu á hvolf.  Það er nú ekkert öðruvísi.  Alltaf svoleiðis þegar ég er að byrja að taka til – það þarf alveg að umbylta öllu – enda alltaf allt í drasli hér á þessum bæ- endalaust af bókadóti, föndurdrasli og guð má vita hverju…

En nú sem sagt er ég að vinna í mínu og Ragnheiðarherbergi.  Rútta þar til – flokka og setja á einhvern þann stað þar sem það mögulega getur verið kyrrt á fram yfir jól.  Heila málið er nú samt einfaldlega að ég er ekki með nægilegt pláss undir scrap dót, bútasaum, námsbækur, vinnudót og hvað þetta er allt saman sem ég þarf að hafa í kringum mig.  Meiri ruslurófan – tæturófa.  

Mér finnst ég nú vera að hressast af kvefinu – tók nefdropa í morgun og vúhú – það losað nú aldeilis um…skemmtileg.  En mín er óttalega máttlaus og léleg til verka.

Ég keypti lime-lit til að setja á borðstofuvefinn – hann var svo óttalega ótótlegur en kannski er þetta ekki alveg nógu vel valinn litur því það þarf svoldið mikið hvítt með honum og ég er nú svona meira í öðrum litum… en við sjáum til  – þetta verður Aldrei verra en það var – það er á hreinu.

En áfram gakk – þrifum svoldið meira.

Því nóvember er nú ekki alveg nógu skemmtilegur einn og sér hefur kvef slegist í hópinn. Meiri mánðurinn þessi nóvember. Ég nennti ekki einu sinni í sjúkraþjálfun – og ég átti samt að afhenda matardagbók og vigta mig – en nei ég nennti því ekki. Ég var áreiðanlega of slöpp – og ekki búin að vera sérlega dugleg í skrifunum heldur huhumm… en ég hef nú ekkert verið alveg út á túni í mataræðinu. Svo hef ég þar að auki tekið þann pól í hæðina að í nóvember er bara best að biða og vera ekki að rembast þetta. Ég hef hálf drepið mig á þessum nóvembermánuðum síðustu tvö árin. Úff púff… en nú er hann að verða búinn.

Vonandi verð ég hress á morgun og get farið að þrífa og skreyta.

Mér finnst að það eigi að boða til kosninga.
Mér finnst að það ætti að skipta um stjórnendur í Seðlabanka og FME. Strax.
Mér finnst að Björgin og Árni eigi að segja af sér. Þó mér finnist Björgvin æði – hans tími kemur eftir kosningar.

Þó svo það verði umrót á stjórnarheimilinu – rétt eins og í hjónabandi þar sem annar aðilinn segir að nú sé í óefni komið og skilnaður verði í maí – það verður víst aldrei alveg sami trúnaðurinn. En ef stjórnin vinnur samstillt að úrræðum þá verður hægt að leggja það fram við kosningar.

Ég átti óbærilga erfitt gærkvöld og slæma nótt. Ægilegan morgun – nema gangan bjargaði mér alveg. Og mig langaði bara að gráta utan í öxl vinnufélaga minna. En þeir nenntu því ekki ;-). Stína sagði mér að brosa – því við eigum svoldið bágt saman… en ég sagðist ekki geta brosað og ég vildi það ekki – ég þyrfti að velta mér upp úr hörmungunum svolítið lengur.

Í gær lánaði hún mér bókina Ég er innra með þér eftir Eileen Caddy og fyrir 25. nóv segir:

Engin þörf er fyrir þjáningu… Þær mannverur sem færast inn í hið nýja þjást ekki lengur. Ef þér finnst ennþá að þjáning sé nauðsynleg ertu ekki komin inn í hið nýja heldur algjörlega fastur í því gamla. Þar muntu dveljast og draga að þér þjáningar þar til þú heldur áfram af frjálsum vilja og viðurkennir að ekki sé lengur þörf á að þjást. Einbeittu þér að dásemdum og gleði þessa lífs og taktu við hinu besta, sem er sannur arfur þinn. Það merkir ekki að þú stingir höfðinu í sandinn, sért hræddur við lífið og horfist ekki í augu við það. Það merkir ekki að þú stingir höfðinu í sandinn, sért hræddur við lífið og horfist ekki í auga við það.

Jæja þá er mín nú heldur að hressast.  Nú er ég bara venjulega þreytt – ekki óhuggulega óviðráðanlega viðbjóðslega óbærilega þreytt.  Ég er búin að gera nokkur ljótustu jólakort ever – það er nú meira.  En kannski líta þau betur út eftir nokkra daga ég hef ákveðna reynslu að það á til að gerast.

Meira hvað maður getur verið ómögulegur! Er meira að segja heima með dúndrandi hausverk og þvílíkt máttleysi að ég þarf verulega að hugsa mig um hvort ég eigi að nenna að tengja tölvuna. Hvort ég eigi að nenna að fara á klósettið – er ekki óþarfi að búa um? Og diskarnir tveir sem eiga heima í uppþvottavélinni eru algjörlega alltof þungir til að lenda þar.

Næsta lending verður að taka panodil og sjá hvort það skilar mér einhverju.

En þetta ár er svo sem ekki búið að vera skemmtilegt. Erfiðleikar heima fyrir, mikil vinna í haust, jarðskjálfti sem setti mig alveg útaf laginu, kreppa og dauðsfall. Líklega er þetta allt saman of stór skammtur sem meira að segja handboltaliðið náði ekki að vinna bug á…

Ég ætti bara að vera glöð að hausinn hangir enn á mér…

Og nú er ég farin að fá mér panodil. ÉG er búin að borða 2 brauðsneiðar í dag og þar með er brauðskammturinn búinn og rúmlega það. Meira eitrið þetta brauð! Passið ykkur á því

Ég er að drepastu úr einhverju. Þreytu líklega. Er búin að vera að því lengi… Lítið lát á.

Þegar maður er að drepast úr þreytu er maður ekki að hitta á það í mataræðinu. Ég borða fjórðung of mikið! Og hreyfi mig þar að auki ekki nóg… En það er nú líka þreytunni að kenna.

En góðu fréttirnar eru þær að sá fjórðungur er uppfylling á orkuþörf minni dag hvern þannig að ég fer ekki fram úr henni. Og vitið þið hvar ofétnu stigin liggja?

Jamm í 2 – 4 brauðsneiðum á dag. 1 – 2 tsk smjöri og 2 haust kexsneiðurm auk 6 – 8 ostsneiða! Þetta þýðir að Þetta sem hér er talið er nú bara hvorki meira né minni 12 – 20 stig og það er ekkert smá þegar maður má ekki borða nema 32 stig.

Nú á ég t.d. bara 7 stig eftir í kvöldmatinn því ég hef etið svo mikið brauð!

Á morgun borða ég ekkert brauð og sáralítinn ost – ekki meira en 2 sneiðar og ákvexti í staðinn. Jamm það er það sem ég geri!

Annað er bara fínt – ekki borðað á milli mála og enn ekkert nammi – enda borðar mín bara ekki nammi.

En nú verður ekki hjá því komist að taka hér til enda fór ég að sofa klukkan 20 í gær og búin að leggja mig í 2 og næstum 3 tíma í dag. Ég hlýt að ná mér niður úr þessari ofsa þreytu – annað gengur náttúrulega ekki. En ég held ég hafi aldrei á ævinni verið svona þreytt. Hvert skref – hver hugsun, hver gjörð er mér algjörlega ofviða!

Kveðja ykkar Inga þreytta