Það ætlar nú ekki að ganga vel hjá Ingveldi að halda sér í lagi. Ég verð að væla svolítið og svo er ég hætt því í bili – en ég þrífst á væli en svo stend ég nú vanalega upp aftur svona ef skrokkurinn leyfir 😉
Síðast þegar ég fór í blak þá gáfu ristarnar sig.
Nú svo er ég nú búin að synda þessa vikuna og halda út í badminton og hvíla í gær – allt eftir kerfinu og voða fínt! Öll að lagast í löppunum jafnvel og bara farin að finna þennan fræga mun!
Þá meiði ég mig í öxlinni í blaki í dag og er gjörsamlega að drepast.
Hnén eru eins og þau hafi verið lamin með baseball kylfu – svo aum og vitlaus eitthvað.
Já og ekki má gleyma bakinu – það er svona skemmtilegt og til vandræða – ekki búin að vera það í 3 ár!
Það er svo frábært að geta fundið til á nýjum og nýjum stað nú þegar hællinn er að lagast – ristarnar hanga ef ég er í réttum skóm, já og svona almennt bara góð…
Nei þá bætast nýir staðir við. Ég er alveg ægilega leið því ég finn virkilega mun á mér allri við að léttast um þau 9 kíló sem eru farin síðan um áramót – var bara að vona að nú myndi þetta lagast. Nú væri ég að komast á beinu brautina og ekki margs nýs að vænta í því að finna til….
Þetta er náttúrulega allt alveg ótrúlega lítið merkilegt – en dugir mér fínt til að vera hundfúl yfir þessu!
100 pönnsur á morgun fyrir erfi og partý hjá Sls – ég kemst áreiðanlega í gegnum þetta…