Flokkur: Uncategorized

Í aðdraganda Narrative Inversion in Old Icelandic

Hljómar vel ekki satt?

Orðabókin er þó hér við hliðina á mér og nú hef ég vit á að gá aftast að íslenskum útdrætti – sá í þann sama mund að greinin var eftir úttlending – þar með fauk svo góða von. Nú ætla ég að eyða svolitlum tíma í að hugsa um hvað þessi titill gæti þýtt – Narrative Inversion – hmmmmm hljómar gáfulega…..

Hvað ætli það taki mig marga daga að komast í gegnum þessa grein; ein , tvær, þrjár…..16 bls….

Hvað var aftur þessi síðasta aftur löng? Ein, tvær, þrjár, Sextán

Yes I can do it…

skjáumst síðar

og svo er bara Nema eftir – ef ég lifi

hmmmm hér fann ég Lítið eitt um -ugur

Ég verð trauðla búin með þetta í dag……

Skjáumst engu að síður

Ingveldur

The Two Perfects

Það skal nefnt hér í upphafi að ég hef ekki náð að skilja þessa grein svo neinu nemi. Ástæðan hlýtru fyrst og fremst að vera sú að þekking mín á fyrirbærinu er hreinlega ekki nægileg til þess að tileinka mér efnið og því gerir það mér erfiðara fyrir en ella að fá botn í málið því greinin er á ensku. Hún er stútfull af málfræðiheitum sem ég þekki vart og jafnvel alls ekki á íslensku – hvað þá á ensku.

Ég get því lítið annað gert en tínt til þá mola sem ég skil og látið þar við sitja – ég ætla ekki einu sinni að reyna að kjafta mig útúr vandræðunum heldur horfast í augu við þá staðreynd að ég skil ekki nóg.

Perfect þýðir í málfræði samkvæmt þykku og góðu orðabókinni minni frá Erni og Örlygi; (í málfræði um tíðir og horf)sem gefur til kynna að atburður eða athöfn séu liðin miðað við þann tíma sem setningin í heild á við (sjá future perfect, past perfect og present perfect)

Og þá er að gá hvað horf merkir en samkvæmt orðabók Máls og Menningar frá 1996 er horf: sérstakt beygingaratriði sagna þar sem tiltekin beygingarmynd sýnir t.d.t. hvort verknaði er lokið eða ekki, langvarandi eða skammvinnur verknaðarháttur.

Nú tekur málið heldur að skýrast (sem reyndar sýnir að áætlun mín um lestrarlag í upphafi var hreint ekki svo vitlaus).

Í upphafi segir Jóhannes Gísli að íslenskan hafi nokkuð fjölbreytt – aspectual system – sem útleggst samkvæmt sömu orðabók og fyrr er nefnd – horf a. merkingarþáttur sagnmynda er varðar verknaðarmáta (án tillits til verknaðartíma), t.d. hvort verknaði er lokið eða ólokið, hvort hann er einstakur eða endurtekinn o.þ.u.l. b. sagnbeygin er tjáir tiltekið horf.

Sem sagt íslenskan býr yfir nokkrum leiðum til þess að segja frá því hvort eitthvað sé gert eða ógert án þess endilega að segja hvenær það er gert.

Jóhannes Gísli flokkar horf í tvo flokka – annars vegar þar sem hjálparsögnin að hafa er notuð og hins vegar horf þar sem búinn er í setningunni – til þess að gefa til kynna að einhverju er lokið – eða gert.

Ég hef farið til tunglsins

Ég er búin að fara til tunglsins (og til baka í lestri mínum á þessari grein)

Í greininni fjallar höfundur fyrst og fremst um present perfect – núliðna tíð en flest af því sem þar á við á einnig við um past perfect – þ.e það sem gefur til kynna liðna tíð.

Núliðin tíð er eins og margur veit er samsett sagnbeyging sem í íslensku er myndað með sögninni að hafa í nt og lh þt af aðalsögninni t.d. ég hef farið … til tungslins.

Í fyrsta hluta greinarinnar fjallar höfundur um merkingarfræðilega þætti núliðinnar tíðar og fjögur misjöfn notkunarafbrigði hennar samkvæmt McCawley.

Þær eru:

Universal perfect – (altímamerking) ÉG hef þekkt Max síðan 1960 Nær frá fortið til nútíðar

Existential perfect (atburðamerkingu) – Ég hef lesið bókina fimm sinnum Gefur til kynna að sá atburður sem sögnin felur í sér hefur verið framkvæmdur í þessu tilviki hefur það verið gert fimm sinnum

Resultative perfect (afleiðingarmerking)– Ég get ekki komið í veisluna þína – ég er með flensu Hér er á ferðinni atburður sem verður fyrir áhrfium vegna einhvers sem gerðist í fortíðinni Sú staðreynda að ég er með flensu hefur áhrfi í nútíðinni en flensuna fékk ég í fortíðinni.

Hot news perfect – Malcolm X var myrtur rétt í þessu Hér er á ferðinni undirflokkur afleiðingarmerkingar en er notað til þess að segja frá því sem var að gerast, og þar var atvik í fortíðinni sem greinilega hefur áhrif á nútíðina

Í næsta hluta rekur höfundur muninn á milli horfanna tveggja þar sem að hafa er notað og hinsvegar búinn.

Niðurstaða höfundar varðandi notkun á þeim tveimur horfum sem eru til umfjöllunar – þar sem að hafa er notað annars vegar og búinn hins vegar er sú að

Lokið horf 1 kallar Jóhannes það þegar hefur er notað en lokið horf II þegar búinn er notað. Niðurstaða höfundar er að lokið horf I sé alltaf hægt að nota – með þeim merkingarflokkum sem nefndir eru hér að ofan og í fyrsta hluta greinarinnar en lokið horf II er ekki hægt að nota í atburðamerkingu.

Hér með lýkur umfjöllun minni um þessa grein. Ég hef ekki reitt hár mitt yfir neinu meira en henni í þessu páskafríi – í alvöru. En ég er nokkru nær – ég veit ekki hvort mér hefur tekist að koma því til skila – en flokkarnir 3 (4) og notkun loknu horfanna í tengslum við þá er í raun mjög spennandi og ég er nokkru nær því að vita eitthvað í minn haus um horf og hvað þetta nú allt saman heitir – en vá hvað hefði verið gott að hafa einhvern grun um málið á íslensku áður en þetta var tekið fyrir á ensku 🙂

Takk fyrir þetta Jóhannes Gísli –

kveðja Ingveldur

(og áfram í næstu ensku grein sigh)

The Two Perfects of Icelandic

Einhvern tímann þegar ég las yfir þessa grein e. Jóhannes Gísla Jónsson og fannst ég vera að drukkna, kom þó upp af einhverjum óskiljanlegum ástæðum upp setningin – Stating the obvious, sem reyndar var heldur hjákátlegt augnablik hjá undirritaðri því hún bókstaflega skildi ekki neitt. En einhvern veginn loddi þessi setning við mig þar sem ég las í gegnum fyrstu blaðsíðurnar og skildi ekki baun – nema hið augljósa.

Planið var þetta eftir að ég hafði náð mér af því gríðarlega áfalli að ég þyrfti að lesa 2 greinar um íslenska málfræði á ensku!!!. Fyrst skyldi ég lesa greinina yfir, svo skyldi ég ná í stóru þykku orðabókina mína og glósa nú þessi málfræði heiti – sem ég komst fljótt að raun um að ég væri afar fáfróð um – þó enskukennari væri. Í þriðja og síðasta líð skyldi ég svo lesa yfir – og skilja til fullnustu.

Það er skemmst frá því að segja að þetta plan var afar erfitt yfirferðar. Ég var búin að lesa ákaflega stutt þegar mig fór alls staðar að klæja. Ég tók því drjúgan tíma í það að klóra mér. Svo byrjaði ég aftur að lesa og viti menn, ekki var liðin löng stund þar til ég þurfti alveg nauðsynlega að fara á klósettið. Að þeim störfum loknum varð ég bara að fá mér svolítið að drekka og tókst að hella góðum slatta af vatninu yfir greinina.

Jæja áfram gakk – tvær bls. voru að baki í viðbót en þá líka bara varð ég að hringja í Dísu systur og tala aðeins um ferminguna sem er innan tíðar hjá mér. En svo skyldi ég líka vera dugleg.

Fjórar bls. voru lagðar í næstu atrennu en þá líka varð ég að faraí bað……….

EFtir að hafa eldað smá og svona – já og fengið mér að borða fór ég aftur að lesa, en hafði þá gefið frá mér þetta plan þarna um að lesa fyrst allt einu sinni – heldur vatt mér bara í lok greinarinnar til þess að athuga hvað hún fjallaði eiginlega um – þar er nefnilega oft svona lokaorð sem eru svo ansi greinargóð.

Og hvað haldið þið ekki að ég hafi fundið þar – smávegis á íslensku. Verst að ég hafði ekki gáð fyrr – því þar var að finna þýðingar á orðum eins og loknu horfi I og loknu horfi II og svo altímamerkingu – universal perfect……….

SIGH

Þarna og nákvæmlega þarna í ferlinu varð mér ljóst hvað ég átti ofboðslega bágt.

Þarna og nákvæmlega þarna skildist mér hvað sumir nemendur mínir eiga ofboðlega bágt……..

Og ég hef aldrei vorkennt þeim neitt….

Þess vegna má segja að lestur þessarar greinar hafi verið mér gríðarlegt nám, en ég þarf að lesa greinina samkvæmt fyrirframgerðu skema – sem finna má efst í þessum pistil til þess að læra eitthvað um The Two Perfects of Icelandic. Ég bara hlýt að geta haft eitthvað uppúr krafsinu…..

Fyrst hún Þórunn mín ætlaði okkur að lesa þetta þá hlýt ég að geta skilið þetta….

Haldið þið það ekki annars?

Gleðilega páskarest

Ingveldur

ps Þetta átti að fara inn í gær en einhvern veginn tókst mér að gleyma því að fara inn á blogger – það er sem sagt allt´i stíl 🙂

Gvöð minn góður

ÉG vissi að það væri eitthvað bogið við mig –

ég mundi að ég hafði lesið í gegnum þennan lesefnispakka en einhvers staðar bakatil rámaði mig í einhverja brekku – og þó svo að ég sé bara alveg hreint ágæt í ensku – þá er brekkuna þar að finna.

Ég ætla bara ekki að segja ykkur hvað mér fannst erfitt að lesa hálf- greinina – váhá – allskonar framandi hugtök og allt – en þó á íslensku. Hvernig haldið þið að það verði þá með mig þegar ég les tvær greinar uppá ensku – æ mig auma……

óíó

næst fer ég í nema – nema ég klári fyrst ensku – svo ég sé búin með þær – auj sen fauj sen….

Inga sjokkerína

Um merkingu og hlutverk forliðarins hálf – seinni hluti

e. Jón Hilmar Jónsson

Ég nefndi í fyrrihlutanum að andyrði væru næstum eins og andheiti – en þetta tvennt er næsta samofið í málvitund okkar. Þó er til einn flokkur andyrða sem er ekki felur í sér andstæðuna jafnharðan. Þessi orð vísa til mælanleika.

Þó einhver sé 10 ára gamall er ekki lagt á það mat jafnharðan að hann sé ungur eða gamall.

Þegar við segjum að þessi köttur sé stór – er ekki endilega verið að segja að hann sé feyki stór heldur að hann sé stór miðað við aðra ketti.

Þar sem þessi grein Jóns Hilmars er mikill hafsjór hugtaka um andyrði er rétt að bæta hér við einu enn sem hann kynnir til sögunnar en það eru lausmörkuð, jafnvæg andyrði. Útskýringar hans á fyrirbærinu – sem dæmið um köttinn á við, er svo flókin og snúin að helst held ég að stærðfræðing þurfi til að koma mér að fullu í skilning um hana.

Niðurstaða mín er hins vegar þessi að þó mælanleiki sé vissulega hluti af einkennum þeirra er þó frekar hægt að tala um að þau vísi til áþreifanleika og viðmiðunin er breytileg eftir því hver merkingin er. Flest þessara orða eiga sér samsvarandi nafnorð eins og stór á sér stærð – en það orð er hlutlaust og felur ekki í sér neina tilvísun í hver stærðin sé.

En nú er rétt að víkja að umfjöllunarefni greinarinnar – forliðurinn hálf –

Forliðurinn tengist aðallega neikvæðum misvægra andyrðasambanda (jákvæða orðið er ómerkt í andyrðasambandinu, neikvæða orðið er merkt) – Borgin er hálfóþrifaleg en við getum trauðla sagt Borgin er hálfþrifalega eða Kerlingin er hálfminnug en við getum sagt Kerlingin er hálfgleymin.

Jafnvæg andyrðasambönd er þegar leyfður er tvíhliða samanburður með andyrðum á hvorn veginn sem er –

Egill og Ari eru báðir gamlir, en Egill er yngri en Ari osfv.

Þetta getur útskýrt að hluta til hegðun forliðarins hálf – en Jón Hilmar lítur nú næst til sögulegrar þróunar forliðarins.

Í upphafi var notkun hans bundin deiliákvörðun en smám saman þróast hún og verður víðfeðmari – meira útí stigsákvörðun.

Ég tel ekki ástæðu til þess að fjara ítarlega í þá þróunarsögu – mörg hugtök koma fram við frekari lestur greinarinnar sem ég met sem svo að ég skuli ekki leggja sérstaklega á minnið öðruvísi en þannig að notkun forliða almennt verður manni ljósari og fjölbreytileikinn greinilegri.

Þar sem staða hálf hefur þróast úr því að vera nær eingöngu deiliákvörðun yfir í stigsákvörðun þó merkingin sé svipuð – þe að eitthvað er hálf eða næstum hálft – orðið sem kemur á eftir.

Fullnaðarákvæði er nokkuð sem svo segir til um að eitthvað sé algerlega fullkomlega – síðara orðið. Nýtt orð af þessum toga er alveg – en ekki finnast dæmi um það fyrr en á 18. öld. Önnur eru full- en það hefur einnig hlotið merkinguna of.

Hér læt ég staðar numið við þessa níðþungu en athyglisverðu grein – ég óttast að einhverjar hugsana – svo ekki sé minnst á hugtakavillur sé hér að finna, þetta var eiginlega svoldið svona erfitt yfirferðar – þó hálft væri.

Kveðja

Ingveldur

Um merkingu og hlutverk forliðarins hálf – Fyrri hluti

e. Jón Hilmar Jónsson

Í þessari grein er enn fjallað um merkingarfræði eins og þeirri á undan eftir Höskuld. Hér er umfjöllunarefnið forliðurinn hálfur, merking hans og hlutverk.

Hálfur merkir gjarnan að aðalorðið er uppfyllt að hálfu leyti hvort sem það orð er lýsingarorð eða sagnorð. Það kallast deiliákvörðun – deilt er í merkinguna með tveimur ef svo má segja.

Þetta liggur að sjálfsögðu nokkuð ljóst fyrir þar sem merking orðsins hálfs er næsta kunn á meðal allra – vafasamt að skilgreining þess geti verið jafn umdeilanlega og orðsins bolli hér á undan.

Hins vegar getur merkingin einnig verið þannig að hálfur merkir að eitthvað sé ekki alveg fullkomnað – þá kallast það stigsákvörðun.

Hús getur t.d. verið hálfbrunnið og þá er hlutverk hans deiliákvörðun en ef við segjum að einhver sé hálfsofandi þá sé hlutverkið stigsákvörðun.

Nokkuð hefur merkingin þróast úr því að vera mest deiliákvörðun yfir í það að vera æ meir stigsákvörðun.

Eftir að höfundur greinarinnar hefur gert grein fyrir þessum mun á merkingu forliðarins hálfs fer hann útí merkingarfræðilegar rannsóknir á því hvenær hálf – getur verið með lýsingarorðum og hverjum ekki.

Þessi lestur er allur hinn skemmtilegasti og gaman að sjá hve málið stjórnar því listilega hvað er hægt og hvað ekki – þó enginn munur sé á orðunum annar en merkingalegur – lýsingarorð eru jú alltaf lýsingarorð. Þessar pælingar leiða okkur svo að hinu undursamlega orði – andyrðasamböndum lýsingarorða.

Andyrðiasambönd gætu nú stundum verið kölluð andheiti en þetta er eilítið flóknara en svo – a.m.k. var farið sjóða vel í kollinum á mér og setning eins og ,,…að innbyrðis andstæða andyrða er ekki alltaf af sama tagi,” er vel til þess fallin að iðka gríðarlega hugarleikfimi og taka jafnvel eina eða tvær kollsteypur yfir eigin skilningsleysi.

En allt átti þetta nú eftir að skýrast.

Annars vegar eru andyrðasambönd eins og gamall – ungur, langur – stuttur. Þar sem annað orðið merkir að það er ekki hið síðara.

Við segjum að rúmið sé langt – þar með er vitað að það er ekki stutt en ef við segjum að rúmið sé ekki langt er ekki þar með sagt að það sé stutt.

Sú er hins vegar reyndin í hinum flokknum en orð í honum eru gjarnan óstigbreytanleg eða koma kjánalega út merkingarlega ef þau eru stigbreytt. Hér eru orð eins og dauður – lifandi. Ef við segjum að eitthvað sé ekki lifandi er það alveg klárlega dautt – og þar liggur einmitt munurinn á þessum tveimur andyrðasamböndum.

Hvað merkir orðið bolli

e. Höskuld Þráinsson

Það er nú svolítið gaman að honum Höskuldi og alveg hreint snilld hvernig manninum tekst að gera leiðinlegustu fyrirbæri að hinni ágætustu lesningu. Góður eiginleiki það.

Greinin sem hér er til umfjöllunar er að vísu hreint ekki um leiðinlegt efni þar sem fara pælingar um mismunandi skilning manna á svo einföldum hlut eins og bolla. Það er nefnilega ekki sama bolli og bolli – bara látið ykkur ekki detta það í hug.

Við lestur þessarar greinar kom mér í hug glósuvinna sem ég fer gjarnan í með enskunemendum mínum í efstu bekkjunum en þá þýðum við ensk orð á ensku. Alveg hreint afbragðsskemmtilegt og ótrúlega skemmtilegar umræður oft á tíðum sem koma í kjölfarið. Umræðurnar verða því skemmtilegri eftir því sem orðin eru ,,einfaldari” og algengari. Það að lýsa sól t.d. eða borði, bíl og hesti getur alveg verið afbragðs skemmtilegt svo ekki sé minnst á huglægari hluti – lýsingarorð eins og leiðinlegur og fallegur.

Á miðstigi er einnig nokkur vinna í þessum anda þar sem nemendur eiga að útskýra vel þekkt orð með sínum orðum – líka mjög skemmtilegt.

Það sem lestur greinar Höskuldar skilur fyrst og fremst eftir sig er að ekkert er eins einfalt og það lítur út fyrir að vera (já og að hægt er að gera einfalt mál mjöööööög flókið J)

Merkingarfræði er afskaplega skemmtilegt fyrirbæri og þar blandast jafnvel svolítil mannfræði inní því. Greinin hans Höskuldar opnar einnig huga manns í þá átt að virkilega hugsa um málið – og hvernig við skiljum það. Ef við höldum svolítið lengra með þessar pælingar þá geta þær hjálpað okkur að skilja og nálgast þann vanda að stundum silja nemendur okkar einfaldlega ekki það sem við þá er sagt.

Þeir hafa einfaldlega aðrar hugmyndir um umhverfi sitt, aðra þekkingu og nálgun en sá sem talar og þetta hefur allt sín áhrif.

Ég man alltaf eftir því þegar vinkona mín bað mig um að rétta sér blá peningaveskið sitt. Ég leitaði og leitaði – hún varð pirraðari og pirraðari á silagangnum á mér – manneskjan enda margbúin að segja mér hvað buddan atarna lá. En ég bara fann hana ekki. Hún kom þá skálmandi upp stigann, greip fjólublátt veski af borðinu og sagði mér að hér væri það komið. Mér varð bara allri lokið – fljólublárra veski hafði ég bara aldrei séð – ja amk var það alls ekki blátt……

Svona getur nú skipt máli hvaða merkimiða við setjum á hlutina – og þeir eru bara ekki alltaf þeir sömu og erfitt að dæma um hver sé rangur og hver réttur – a.m.k. geta rökin fyrir merkingunni í upphafi verið góð og gild þó e.t.v. þurfi að merkja upp á nýtt með aukinni þekkingu. Nokkuð sem gott er að hafa í huga fyrir kennarann

Í aðdraganda greinaskrifa

Komið þið sæl – man nokkur eftir mér?

Líklega ekki – stundum veit ég varla sjálf fyrir hvað ég stend, en svona er lífið og tilveran – það er sko alveg áreiðanlegt.

Nú er komið páskafrí en það byrjaði ansi hreint bratt hjá mér.

Systkini mín 9 að tölu voru hjá mér um helgina með maka og eitthvað af börnum við vefsíðugerð á Silfra.is en það er ættarvefurinn okkar. Silfra er nafn á gjá á Þingvöllum – já og á ketti sem ég eitt sinn átti en það heiti á vefnum var valið í lýðræðislegum kosningum í fjölskyldunni. Á föstudagskvöld s.l. var árshátíð skólans og börnin mín léku Fúsa froskagleypi – og það var undursamlegt að fylgjast með þeim – sé ekki eftir mínútu sem fór í það verkefni.

Á mánudag og þriðjudag var ég síðan að útrétta og stússast þessi lifandis býsn því dóttir mín á að fermast á hvítasunnunni og allir vita nú hvernig maí er hjá kennurum svo ég ákvað af minni alkunnu drífandi snilld að gera allt það sem hægt væri að gera núna strax. Servíettur, borðskraut, föt, skór og myndataka er því allt komið í gríðarlega fastar skorður og bara allt í gúddí.

Það er því ekki vonum fyrr að ég setjist niður og skrifi hugleiðingar mínar um greinarnar í Valflokki 1.

Ég er svolítið villuráfandi í lengd og umfangi umfjallananna enda þykja mér sumar greinarnar svoldið þungar á köflum, en ég ætla að gera hvað ég get að ná því fram sem mestu máli skiptir og eins hitt – að hafa ekki pistlana of langa. Best er að vera stuttorð og hnitmiðuð – markmið sem mér þykir eftirsóknarvert – enda áreiðanlega nokkuð fjarlægt minni skaphöfn.

Vona að þið hafið það gott – kveðja í bili – stuttu bili því vonandi kemur alveg hellingur af greinum inn í dag og í fyrramálið – ja það væri það!

Ingveldur

Sælt veri fólkið

Ég vissi að það gat ekki verið gott að snilldarbloggari eins og Þórunn sæti auðum höndum – vona að kennari vor fái mikinn skammt af sól næstu daga og vikur og þá er ég viss um að hagir hennar og okkar fari óðum batnandi.

Ég er byrjuð að lesa og fyrstu bloggpistlarnir mínir koma í kvöld – jibbí – vona ég.

Það er allt saman að verða vitlaust vegna anna í mínu litla lífi og ég sé ekki fram á að það fari minnkandi. Skil bara ekki hvernig mér tekst að koma mér í þetta alltaf hreint. Ég held þetta hljóti að stafa af einhverjum skapgerðarbresti – aha það lá að hugsa vafalaust ýmsir.

Ég kemst ekki suður næstu tvo daga eins þegar námsskeiðsfélagar mínir hittast til þess að spjalla saman. Ég verð bara að ræða málin við hana Hlíf vinkonu og svo hérna á blogginu. Ég hefði samt haft virkilega gaman af því að kynnast fólkinu aðeins og tengja saman nöfn og andlit. En svona er þetta – ég er bara á kafi – og finnst ég jafnvel vera að drukkna – en það er nú ekkert nýtt.

En óttist eigi – ég finn ávalt eitthvað til þess að hengja mig á í iðunni miðri og krafla mig þannig á land,

kærar kveðjur og njótið ykkar á fundunum

Ingveldur

Góðan og blessaðan daginn

Það er nú meira stússið á mér þessa dagana. Hér á eftir fer því alsherjar afsökunarbeiðni á þeim slóðaskap sem ég sýni í þessu námskeiði.

Ég reyni hvað ég get að koma við lestri á greinum í nýja fína heftinu (sem er þó alltaf að verða eldra og eldra) en það er þrautin þyngri. Ég eyði óguðlega löngum tíma í nudd á hverjum degi og þar að auki er árshátíð innan óguðlega skamms tíma hér í skólanum.

Ég hafði nú vit á því að semja ekki leikrit heldur pantaði Fúsa froskagleypi og ákvað að taka brot úr honum héðan og þaðan. Niðurstaðan varð þó hin sama og undanfarin ár. Ég þurfti að endurskrifa allt verkið meira og minna svo það félli að nemendum mínum.

En nú er það komið í höfn.

Þá er bara eftir að æfa – eða þannig sko…..

Síðan er nú blessuð F1 um helgina og eitthað er ég komin útí þar en frá því segi ég nú engum.

Ég vona að ég komi einhverju frá mér um helgina og í næstu viku. Það er ekki vonum fyrr líklega.

Annars er ég bara ánægð með lífið og tilveruna, þó heldur rigni nú of mikið fyrir minn smekk á köflum – já og svo sakna ég bloggsins hennar Þórunnar ægilega mikið. Það er svo skemmtilegt aflestrar

kveðjur til ykkar allra lestrarhesta

Inga