Þrastarskógur – Þörf – Vani

Úff Tópasskot

…og eitthvað fleira….

Blush, eplaciders,,bjór“, svolítið af vodka og Amarúló –

Hefur ekki endilega góð áhrif á magann! En nokkuð góð á sálina. Það má nú segja að það hafi verið hroðalega skemmtilegt í gær! Hroðalega

En það er líka hroðalega erfitt að vera til daginn eftir!

En ég á svo góða vinkonu, hana Þórunni, sem er svolítill harðstjóri líka. Hún fékk mig til þess að fara í göngu í Þrastarskógi með sér – í 50 mínútur! Geri aðrir betur!

Polli segir þær fréttir af hjartanu mínu að það hamist og hamist – líklega til þess að losa sig við óþverrann sem er að þvælast um í blóðinu mínu – svo þori ég ekki að ábyrgjast að blóðþrýstingstaflan hafi þolað ágang uppreisnargjarns maga í nótt ;-). Sigh… Sem svo aftur pirrar mig svolítið – hvað gera þessar töflur mér eiginlega og minni brennslu.

Polli segir að ég hafi brennt 900 hitaeiningum á göngunni sem mér þykir algjörlega með ólíkindum og er ekki rétt – …æ ég er of illa upplögð til að pæla í þessu.

Þarf svo að fara að hugsa um vigtina ekki nema vika í hana! Ohhh

og ég er farin að fara bara einu sinni í nudd í viku! Hef ekki efni á meiru og líklega ekki þörf heldur. Er bara rétt að drepast í hálsinum en ekki algjörlega – sem er í sjálfu sér gott og hælsporameðferðinni er lokið. Þó ég ætti nú kannski að fá kálfanudd við og við…

Þrastarskógur, Þyngd, Ganga, hælspori, markmið, Polli, Sund, sundleikfimi

Margt í mörgu

Sko ég elska samt Óla Stefáns -eða kannski einmitt vegna þess!

Ekki orð meira um handbolta.

Ég er ekki nógu dugleg í mataræðinu. Ég er hins vegar mjög duglega í hreyfingunni þó ég sé ekki eins yfirnáttúrulega dugleg og í sumar og haust en það á nú sér sína eðlilegu skýringu. Ég er í mjög erfiðri vinnu sem tekur út á mér.

Ég þoli ekki að ég sé að borða of margar hitaeiningar!

Af ofansögðu má sjá að ég steig á vigtina í gær! Það eru alltaf mjög slæmir dagar sem fylgja í kjölfarið. Það er alveg sama hvernig mér gengur mér finnst mér aldrei ganga nógu vel. Og þá skiptir engu máli að ég sé með hælspora dauðans og háls sem ber ekki uppi höfuðið. Set það ekki í nokkurt samhengi. Ef ég væri ekki að hreyfa mig svona mikið þá væri ég að þyngjast hugsa ég! Og samt þykist ég vera í einhverju aðhaldi – ja eða ekki…

Er líklega ekki í neinu aðhaldi því ég borða bara næstum það sem mér sýnist!

Ég bjó mér til matardagbók um daginn – sem náði yfir um 10 daga held ég. Þegar ég byrjaði að skrifa í hana ætlaði ég bara að skrifa niður allt það sem ég borðaði en ekki vera að breyta neinu til að fegra hana. Svo átti að hefja gáfulegt át með nýrri bók. Nú er komið að því.

Ekki í dag samt og ekki í gær- fuss og svei! Á morgun fer ég í Bónus og versla gáfulega inn og verð eins og manneskja í febrúar – reyni að taka þetta með trukki.

Baldur var svo sem ekki svo óánægður með bókarskrifið – finnst reyndar að hann hefði átt að vera óánægðari – held hann sé með aumingjagæsku í garð mín! Enda er ég svo sem ekki í neinum firna góðum gír.

Háls og herðar stífari en um langa hríð. Ég fékk nálar í gær og ég á alltaf góðan dag í kjölfarið. En þær virka svo sem ekki mikið lengur en það. En ég svaf fyrir vikið algjörlega dásamlega í nótt með smá hjálp lyfja að auki :-).

Ég fór svo í fínan göngutúr í Þrastarskóg í morgun og brenndi næstum 600 kal – fín ganga það. Sökk og rann og skautaði og því reyndi vel á kálfana. Hælsporinn bara þokkalegur. Við eigum eftir þrjú skipti í nálameðferðinni varðandi hann.

Baldur vill ég hætti að synda og sjái til hvort hálsinn lagist.

Ég fer þá í sundleikfimi, oftar í salinn (veit ekki alveg hvenær ég á að hafa tíma eða orku í það – sundið er nefnilega miklu meira slakandi en helv… salurinn).

Mér finnst ægilegt að hætta að synda. Það er svo gott að fara um kvöldmatarleytið… en það er kannski bara hreinlega ekki gáfulegt…

Ég svo sem hætti því í sumar þegar ég fékk í hálsinn og lagaðist en ég var ekki í sundi í haust þegar ég fékk í hálsinn síðast -en það er kannski ekki til að bæta ástandið.

En ég átti góðan dag í gær – fínan fram að þessu í dag.

Nú fer ég að hvíla mig og kannski get ég lært á morgun. Það væri frábært.

Það væri bara frábært ef mér gæti liðið svolítið betur punktur!

Og svo er ég búin að læra á ownzone hjá Polla. Polli er hins vegar með leiðindi við mig og skilur ekki að brennslupúlsinn minn er frá 96 eða svo – hann er með rugluna varðandi það og ég verð að reyna að koma vitinu fyrir hann.

annars vill hann stundum að ég sé á moderate hjartslætti en ég er alltaf í light að hans mati. Það er eiginlega þar sem okkur greinir á. En ætli mér takist ekki að gera hann meðvirkan eins og alla!

Þrastarskógur, Ganga, heilsa, Sund

Ég massaði Bónusferð

Ég hef reyndar ekki sagt ykkur frá því að ég vaknaði eiginlega ný og ,,betri“ kona í gærmorgun. Dagurinn þar á undan var sko frekar heavy í vitleysunni varðandi bæði hugsanagang og framkvæmd matarhliðarinnar í lífi mínu. Ég held reyndar að ég hafi svolítið gengið fram af mér…

Þetta var sem sagt dagur horrendus

Nú breytingin á laugardagsmorgni var nefnilega sú að ég áttaði mig á því að líklega þarf ég ekki að hafa miklar áhyggjur af æfingunum mínum þessa dagana því fyrst ég mæti í Styrk, hjóla, syndi og labba ALLA morgna með stingandi hælspora þá er ég líklega nokkuð einbeitt í þeim málum. Þó auðvitað þurfi maður að halda vöku sinni og það allt saman þegar átt er við atvinnusvindlara eins og mig sjálfa.

Nú jæja sem sagt breytingin… Ég sá að ég get ekki alltaf ýtt því að versla í matinn og elda aftur fyrir allt. Ég get t.d. ekki gert eins og dagsprógrammið hljóðaði hjá mér í upphafi fyrir daginn í dag: Horfa á F1, labba með Bjart í Þrastarskógi, vinna vel og lengi og fara svo í sund.

Ef ég hefði haft þennan háttinn á hefði ég ekki farið í Bónus – ekki átt neinn mat fyrir kvöldið, ekki neitt nesti fyrir næstu viku í skólann og ekki nenni ég að fara í Bónus í miðri viku – svo langt er ég nú ekki komin í dásemdunum.

Ég fór því – þvert á allt það sem mér er í blóð borið – því það að fara í Bónus er ekki bara leiðinlegt það er óyfirstígilega óbærilega hroðalega leiðinlegt! Ég bara er ekki fær um það! Afber það ekki. En mín fór nú bara og verslaði og verslaði – fór svo heim í staðinn fyrir að láta allt góssið vera í bílnum og skemmast á meðan ég vann, gekk frá öllu og ég veit ekki hvað og hvað.

Nú á ég svolítið nesti – fullt af mat og Aðalsteinn þarf ekki að svelta heilu hungri. Flott hjá mér ekki satt?

Ég hef sem sagt uppgötvað og því miður var það heilmikil uppgötvun, að ég get ekki bara ýtt öllu til hliðar fyrir æfingarnar – ég verð líka að hafa mataræðið í forgrunni. Það verður að vra skipulag á því eins og öðru.

Kannski er ég bara tilbúin til að taka næsta skref varðandi þetta. Vonandi. En amk er til matur – nú þarf bara að hafa rænu á að taka út úr frysti – elda og borða og útbúa svo nesti.

Og ég er strax orðin uppgefin við tilhugsunina eina saman.

En ég MASSAÐI Bónus og er nú farin í sund. Það er líka of gott veður til að láta þetta fram hjá sér fara.

Lof jú Inga bónusgella

Þrastarskógur, Bjartur, Ganga, hjól, Sund

Life goes on

Ha ha ha góður á honum hællinn þessum :D. Styður vel við sinina undir fætinum sem heitir meira að segja eitthvað… P… hmm man það ekki 😀 enda algjör óþarfi. Er sko bara nýbúin að læra að það er sin þar. Hafði alveg fundist það möguleiki að þar væri ekkert að finna nema bara mannakjöt. Neibb ekki aldeilis bara það, sin, fitupúði og hvur veit hvað. Maður er með allskonar allt mögulegt, um allan líkamann. Hugsið ykkur það!

Við Bjartur fórum í undurfagra veröld Þrastarskógar í morgun í hita, logni og sól svo fagra að hugurinn verður uppnuminn og hamingjan allsráðandi. Og þá er eins og maður sjái leiðir út úr ýmsum vanda sem maður ratar í á rigningardögum.

Ég t.d. veit að nú þarf ég að fara að klára verkefnið hjá honum Ingvari – ég er loksins tilbúin til þess. Þarf bara að fá mér sumarbústað og lúra þar og njóta lífsins, vinna og vera ein með skruddunum. Best að ljúka því sem fyrst – fyrr en varir byrjar jólaundirbúiningurinn og allt sem honum fylgir og ekki viljum við vera á síðasta snúning þar ;-).

Ég er heldur ekki frá því að ég sé að lagast í hælnum. Ég fór í sund/pottana í gær og teygði og bretti mig og fetti þar, og ég fór líka í sund (að synda) á föstudag og teygði rosavel þá. Eins hef ég verið að teygja alls staðar þar sem ég sé tröppur og ég held það sé að skila sér auk þess sem ég hef náttúrulega ekkert verið á skíðunum, göngubrettunum né í nokkru labbi að ráði síðan um síðustu helgi.

Þar að auki finnst mér eins og teygjan sem kemur í kálfann þegar ég hjóla hjálpi svolítið til – mér líður alltaf aðeins betur eftir að ég hjóla.

Ég ætlaði nú annars ekki að komast í Þrastarskóg fyrir hungri, ég var svo óbærilega svöng að ég hef sjaldan lent í öðru eins. Ég lá í rúminu – ég veit ekki hvað ég svaf lengi – amk var Bjartur alveg orðinn sótvondur yfir þessari leti í kerlingunni og gerði margar og ítarlegar tilraunir til að koma mér fram úr með AFAR litlum árangri. En sem sagt ég var hálf sturluð úr hungri – meira að segja greip með mér banana í skóginn til að borða strax og göngunni væri lokið – og I tell you people það er ekki oft sem ég hef fyrirhyggju í svoleiðis lagað.

Eldaði mér svo hafragraut og fékk mér slátur með – ummmmmm lof itt, þegar ég kom heim. Og enn er ég að borða – vínber (og helv… afganginn af kókosbollunni síðan í gær (og vel að merkja er ég farin að borða alltof margar kókosbollur á nammidegi!!)). Alltaf þarf maður að skemmileggja allt…

Sigh….

Ég er ekkert að standa mig sérlega vel í mataræðinu. Ég stend mig ágætlega í flestu öðru (nema náttúrulega að taka til hér heima (ægilega leiðinlegt)). Það er bara greinilega ekkert voða auðvelt að breyta þessu – ég hef ekki sjálfsagann í það. Fljót að missa tökin – hætta að elda, borða lítið grænmeti og þetta allt. En hver sagði að þetta yrði auðvelt.

Ég er með þessar fínu harðsperrur eftir hjólatúrinn aftan á lærunum – teygði víst ekki alveg nóg þar, og marblett rétt fyrir ofan úlnliðinn eftir að troða bakpokanum á mig alltaf hreint. Ótrúlega sérkennilegar aðfarir verð ég að segja. Þau eru af ýmsum toga meiðslin ;-).

En nú ætla ég að fara að brjóta saman þvott og hver veit nema ég skrifi eitthvað meira – mér finnst svo ægilega gaman að skrifa. Er á því flippinu núna ;-). Maður verður að láta sér bloggið duga þar til maður verður orðinn fullorðinn og getur orðið rithöfundur 🙂