Beinhimnubólga

Ég hef verið með beinhimnubólgu í mörg ár. Ég var að lesa á netinu að ein ástæðan gæti verið of stórir vöðvar – þeir þrengi að – boy það gæti skoho passað við hana Ingveldi sem er með stærstu kálfa í heimi. Enda veitir ekki af til að halda henni uppi.

Þessi fjandi er býsna hvimleiður – seigfljótandi pirringur, verkir í álagi – óþægindi þegar best lætur. Ráðið er hvíld. Hvíld er ekki í boði þannig að ég bara verð að halda áfram.

Kannski er hún verri núna en oft áður vegna göngunnar en ég held ekki. Ég passa að vera með legghlífar úr flísi og best er að sofa með slíkar líka – það munar rosalega um það að vera ekki kalt – kalt er algjör óþverri. En nú þegar hællinn og sinin þar undir hagar sér sæmilega, hælsporinn sefur, og hnéð er meira að segja í lagi svo lengi sem ég slengi því ekki til hliðar. Ristarnar láta vita af sér en Ecco hjálpar til að láta þetta ganga. Ég get ekki notað asics skóna – þeir eru of mjúkir fyrir ristarnar um þessar mundir. Svona er þetta – allta á hreyfingu og síbreytilegt. En ég er að mestu bara fín – en víst er um að allt þetta styður að ég verði að léttast – jafnt og þétt.

Á föstudaginn fór ég í fyrsta sinn í nálar vegna beinhimnubólgu. Mér finnst alltaf jafn merkilegt að fara í nálar. Ég finn svo vel straumana og alls konar titring, flökt og verki sem fylgja þeim – þær leggjast á aumu staðina – á föstudaginn var ég t.d. að drepast í ristunum líka ásamt því að finna fyrir í sköflungunum ;-). Ég ætla að fá að fara aftur. Ég hef tröllatrú á nálunum – þær björguðu mér frá hælsporanum og hjálpuðu mér ótrúlega mikið með hálsinn – en ég þoldi bara eina ferð vegna hælsins hægra megin – sinin var of aum fyrir mig ;-). Hreinlega of sárt að fá nálar þar.

En þetta var svo sem bara yfirilit yfir stöðuna á löppunum – svona til að ég haldi því til haga.

… og ég stóðst 1007 freistingar í dag – mig langaði í allt mögulegt en lét appelsínu og peru í duga. Og þó ekki væri hægt að hjóla þá fór ég gangandi með blöðin og náði mér þar í fína brennslu. – og slapp við að detta

Góður sunnudagur

Stjörnuspáin mín gerir ráð fyrir miklu rifrildislofti í kringum mig í dag – ég veit ekki við hvern ég ætti að rífast. Ég sit nú bara ein á mínum rassi – hef ekki mikinn félagsskap satt að segja nema af Bjarti þá helst. Og ekki má gleyma Aðalsteini sem virðist vera að finna sjálfan sig í fárviðri unglingsáranna. Það er þakkarvert. Blessaður litli unginn minn. Hann er stundum heima. Við erum þó oftar en ekki hvort í sínum heimi.

Ég gleymdi sundbolnum mínum og nemanum hans Polla í sundi í gær. Ég er farin að gleyma öllu mögulegu hér og þar. Svoldið leiðinlegt verð ég að segja. En vegna þess að beltið hans Polla er fjarri mér þá líður mér eins og það vanti eitthvað stórkostlegt í tilveruna – sjúkket að ég fattaði þetta ekki í gær – þá hefði ég ekki sofið af áhyggjum. Mér líður svolítið eins og þegar ég þarf að skilja bílinn einhvers staðar eftir. Það er skelfilegur aðskilnaðarkvíðinn skal ég segja ykkur ;-).

En svolítið um svefn: Mín er bara farin að sofa eins og engill. Rumska kannski við og við yfir nóttina en það er allt annað en vera að vakna margoft og nokkurn tíma í senn. Ég var t.d. bara farin að sofa svolítið snemma í gærkveldi og svaf í þokkalegum rikk til bara að verða sjö. Það finnst mér ekki amalegt. Alltaf 7 tíma svefn með smá meðvitund við og við. Batnandi konu er best að lifa.

Ég er með nettan seiðing og fiðring í herðunum eftir sundið en það helsta sem er að pirra mig líkamlega núna – því trust me – það er alltaf eitthvað sem ég finn fyrir, eru ristarnar. Mér er svooo illt í ristunum – það er sama hvernig ég teygi fetti og bretti upp á tærnar, kálfana og hvað þetta er allt saman alltaf er ég jafn aum í ristunum. En það hverfur nú áreiðanlega innan tíðar.

Hælsporinn liggur þarna niðri og dormir. Finn að ég þarf að passa mig verulega á honum – var t.d. aum eftir sundið í gær enda reyna blöðkurnar svolítið á fótinn. Mest þarf ég að passa að vera með mjúkt undir hælnum og teygja vel. Kannski bara hviss pang fer hann í langan dvala. Ég hef amk stórkoslega lagast við nálastungurnar – eins ógeðslega vont og það var á köflum. Það var þess virði samt.

En nú ætla ég að nota tímann vel og vinna svolítið – svona fram til tólf og reyna ekki að hugsa um beltið sem okkur Polla vantar. Það hlýtur að hafa verið tekið til handagagns eins og sundbolurinn.

Áfram svo

Ykkar Inga

Smá um hvað hælspori sé. Reyndar er það ekki alveg rétt þarna að það séu bara íþróttamenn sem stunda íþróttir sjaldan s.s. eins og bara um helgar sem fá þetta – þetta er mjög algengt hjá langhlaupurum til dæmis. En rétt er það sem segir þarna að þetta er ógeðslega vont 😉

Hvað er hælspori?
Spurning: Hvað er hælspori? Hvað veldur þessum sjúkdómi og hver er meðferðin við honum?
Svar: Fóturinn er eins og spenntur bogi þannig að maður stendur aðallega í hæl og tær. Það sem heldur boganum uppi er sinabreiða sem festist í tærnar að framan og hælbeinið að aftan. Í hvert skipti sem maður stígur í fótinn kemur álag á hælinn sem getur verið allt að því tuttuguföld líkamsþyngdin. Þetta álag dempast af fitupúða sem er undir hælbeininu og áðurnefndri sinabreiðu. Við langvarandi mikið eða rangt álag á fótinn geta orðið skemmdir á sinabreiðunni og festingu hennar á hælbeinið. Þessar skemmdir geta verið á formi tognunar, smásprungna og að lokum beinmyndunar í sininni þar sem hún festist í hælbeinið. Þarna getur myndast lítið beinhorn sem kallast hælspori. Einstaka sinnum finnst hælspori fyrir tilviljun án þess að hafa valdið óþægindum en oftast veldur hann óþægindum sem geta verið mjög mikil. Þessi óþægindi lagast í hvíld en þau eru vanalega mest á morgnana þegar farið er á fætur. Ef þrýst er undir hælinn er það mjög sárt.Orsakir hælspora eru of mikið álag á fótinn og oftast er um að ræða miðaldra, of þunga einstaklinga eða þá sem stunda erfiðar íþróttir einstaka sinnum, t.d. um helgar. Það eykur einnig áhættuna ef ekki er hitað upp fyrir íþróttaæfingar.Mestu máli skiptir að koma í veg fyrir að hælspori myndist strax og einkenni um óeðlilegt álag á fótinn gera vart við sig með þreytu og verkjum eftir áreynslu. Þá verður að minnka álagið og gera viðeigandi æfingar, einkum teygjuæfingar sem strekkja á kálfavöðvum og sinabreiðunni undir fætinum. Það er mikilvægt að gera sér grein fyrir að það er ekki hælsporinn sem slíkur sem veldur verkjunum heldur er hann afleiðing af langvarandi of miklu álagi á fótinn. Sjúkdómsgreining byggist á sjúkrasögu með lýsingu á verkjunum, skoðun á fætinum og röntgenmynd.Þegar hælspori hefur myndast kann að virðast freistandi að fjarlægja hann með skurðaðgerð. Árangur slíkra aðgerða er slæmur og er reynt að forðast þær í lengstu lög. Í staðinn er ráðlegt að gera viðeigandi æfingar, nota heppilega skó og innlegg, taka bólgueyðandi lyf og stundum er sprautað bólgueyðandi barksterum í hælinn. Þetta ber venjulega einhvern og stundum góðan árangur.

Allt annað líf ;-)

Held bara haus dag eftir dag og gott ef ég svaf ekki svolítið síðustu nótt líka. Er nú samt alveg búin að vera í dag – segi enn að það sé afskaplega erfitt að kenna frá 8 til 15 og eiga þá allt mögulegt eftir. En sem betur fór var nú ekki kennarafundur í dag svo það gafst betra tóm til að sinna ýmsu svo sem eins og að drekka kaffi og arrensera ýmsum málum. Jamm hefði átt að blessa það meira að hafa látið lite vera síðustu daga! En ekki meira kaffi í dag – sé svo til hvort ég sofi betur í nótt lite laus 😉

Námsmat í fullum gangi og það gengur bara vel þó krökkunum finnist nú nóg um en það er nám líka að taka stöðuna við og við og skila af sér því sem maður veit.

Ég ét sælgæti eins og mér sé borgað fyrir það! Ég verð að hætta þessu brjálæði ekki seinna en strax! Það gengur ekki að vera að skemma svona fyrir sér.

Fór í stutta ferð í Styrk í gær – mjög ánægð með það því það voru miklar annir og ekki mikill tími. Fékk kálfanudd dauðans en á eftir var tilfinningin ekki ósvipuð því að svífa um á bleiku skýi – kannski bara svolítið eins og víma! Hælspora nálar í kjölfarið – ég vona að hællinn sé að batna – það er meira álag á hann núna þar sem ég syndi ekki – Styrkur og göngur valda álagi – en við skulum sjá til.

Blessum það líka að ég er ekki við dauðans dyr af sjálfsmeðaumkun og verkjum :-). Jamm – gerum það!

Höfuð herðar hné og tær (hæll) og svo svoldið meiri háls ;-)

Eitthvað er ég orðin slappari við að blogga. Sá slappleiki átti reyndar að vera vísbending um það að ég væri að slaka á klónni – svona eitt af fyrstu einkennunum. Ég er svo sem ekki viss um nema það sé – en ég er heldur að vona að þessi lífsstílsbreyting sé meira svona ferli frekar en ein allsherjar brunferð niður kílóaskalann eða upp vellíðunarstuðulinn! Svona er ég nú orðin sjóuð, þroskuð og vel hugsandi í þessu öllu saman :-). Yeah rigt!

Staðan er þessi hjá mér:

Mér finnst erfitt að stunda vinnuna mína eins vel og ég vildi- mér finnst hún erfið!
Það veldur mér leiða

Ég hef fengið nóg af hálsverkjum
Ég hef fengið nóg af svefntruflunum vegna þeirra

Ég er farin að skrá ítarlega matardagbók – allt upp á kalóríur og grömm. Niðurstaðan er nokkuð athyglisverð. Ég ætla þó ekki að grípa til neinna breytinga þessa viku heldur skrá hjá mér nákvæmlega allt það sem ég borða í um vikutíma og sjá mynstrið. Nánari fréttir af því síðar 😉

Polli vinur minn heldur utan um brennsluna. Ég hef lítið getað hreyft mig þessa viku vegna hálsins og einhvers fundarvesens hér og þar. Ég hef brennt 1100 kaloríum þessa viku og næ ekki nema um 1800 hitaeiningu þessa viku. Þannig er þetta bara stundum – það er bara að gera betur næst. Það er þá auðvelt að bæta sig en ég vil helst brenna um 2900 hitaeiningum. Ah já og svo fór ég í hælsporanálar á mánudaginn var og gat nú ekki hreyft mig meira þann daginn og á föstudaginn fór ég í nálar í hálsinn og teygjur og tog og ég gat skoho ekki farið í sund eftir það.

Mér líkar ekki sundleikfimin – en ætla að prófa einn eða tvo tíma í viðbót. Væri frábært ef hún gæti gengið amk í mesta skammdeginu- en svo kannski vil ég bara heldur labba í Hellisskógi með Bjart árla morguns um leið og birtir. Það gaf mér heilmikið svo ekki sé nú minnst á Bjart sjálfan.

Húsið er allt komið í skrall einhvern veginn. Palli er heima og mér finnst einhvern veginn að hann eigi að gera eitthvað varðandi heimilishaldið, en auðvitað er það ekki þannig – ég þarf bara að gera það sem ég vil gera sjálf en ekki ætlast til þess að aðrir geri hlutina eftir mínu höfði – það er víst ekki hægt að kenna gömlum hundum að sitja. Ef ég tek á mínu þá eiga víst aðrir að gera það líka í framhaldinu – við skulum nú sjá með það.

Ég fór í Kennó í dag og það var frábært! Fannst einhvern veginn eins og það væri þrátt fyrir allt eitthvað vit í því hvernig ég hugsa – ég hlakka til að vinna verkefnin í þessum áfanga og vinna svo verkefnið í honum – ég er næstum nú þegar búin að ákveða hvað það ætti að vera. En svo þráast nú hlutirnir í allavega áttir. Það er bara gaman af því.

En amk er að baki góður dagur – ég brenndi 770 hitaeiningar í sundi – það finnst mér frábært og er persónluegt met á 30 mín í sundi. Mataræðið ekki eins gott en ekki alveg slæmt heldur.

Á morgun er frídagur og ég gæti bæði farið í Styrk og eða sund. Það er nú ekk amalegt. Ég kemst ekki í Styrk á mánudag en ég gæti farið í sund seinni partinn ef nálarnar í hælinn verða ekki alveg eins hrykalegar og á mánudaginn var.

Mánudagur

Sundleikfimi í dag – var ömurlega illa staðsett í lauginni. Ég veit ekki alveg hvað ég geri með þessa leikfimi, það er svo mikið kraðak þarna og ég er ekki mikið fyrir svona þrengsli eitthvað. Svo á hver kona sér sinn stað og er búin að vera þarna í kannski 3-5 ár svo ég skil það nú vel.

En þar sem ég var svona illa staðsett þá er ég bókstaflega að drepast í hálsinum eftir æfingarnar og búin að éta vöðvaslakandi í allan dag við lítinn árangur.

Í dag fór ég í nálastungur við hælsporanum – ég ætla ekki að lýsa því hvað það vont þegar nálinni var stungið þar sem ég meiði mig mest út frá honum! Oj bara. Næstum eins vont og kálfanuddið í upphafi! Ekkert nær nú að slá því út þannig að allt sem fer samhliða því er slæmt – trúið mér.

Ég hlýt að verða löðrandi í vellíðan einn daginn. En dj er ég að verða uppgefin á þessu heilsufari í þessu heilsufári öllu!

En jæja – fer snemma að sofa til að halda út frekari sundferðir.

Ég brenndi 2910 hitaeiningum í síðustu viku! Ætli það sé gott eða slæmt? Þar inni eru samt þrír hvíldardagar – sem er tveimur hvíldardögum of mikið.

Anda inn alveg ofaní maga, anda út…

alveg eins og þú sért að hella úr tunnu! Ég nenni alls ekki í bæinn að versla. Mér finnst leiðinlegt í bænum að versla. Ég er að hugsa um að fara ekkert í bæinn nema þá í kvöld ef veðrið verður ekki snarvitlaust. Það eru nú meiri lætin í þessu veðri alltaf hreint! Hrmpf….

Ekki er nú húsið orðið fína en það mjakast nú í þá áttina skal ég segja ykkur. Og ég er alveg viss um að jólin komi þó ég verði ekki búin að gera eitthvað sniðugt.

Halda ró sinni það held ég að sé svolítið mikilvægt satt að segja!

Ég er búin að vera með svo mikinn höfuðverk síðan þarna um daginn þegar kennarastóllinn vildi ekki taka við mér. Fór í nudd í gær ummmmmm og fékk svo í mig nálar sem var verulega óþægilegt á köflum sérstaklega þegar þeim var stungið í hálsinn á mér – sem aftur rifjar upp fyrir mér þegar það var hægt að stinga í mig nálum út og suður og ég fann aldrei fyrir því! Batamerki er mér sko sagt en sem sagt eftir að þeim var sargað í hnakkann á mér og hálsinn og ég lifði það af fann ég bókstaflega hvernig rafmagnsleiðslurnar liggja um mig alla svei mér þá – og ég hef ekki fengið hausverk síðan! þetta er hreinlega magical þessar nálar!

Og ég er tveimur kílóum léttari en ég var fyrir 9 dögum síðan!

Og ég er bara svolítið glöð yfir því skal ég segja ykkur -búin að eiga í óttalegu basli við þessa vigt upp á síðkastið.

Lof jú farin að jólaundirbúast.

Sjálfsvorkunn og súkkulaði eða ekki…

Tíhíhí erða nú skór :D. Ég myndi vorkenna mér mjög mikið ef ég ætti hann. Tíhíhí.

Gerir einhver athugasemd við að fá sér rjómasúkkulaði í morgunamat – eftir að hafa fengið sér svoldið fyrir svefninn líka? Já og svolítið – eða heilmikið af Camembert með?

Ekki ég. Ef einhver fær sér svoleiðis morgun og náttverð er ÁREIÐANLEGA mjög góð ástæða fyrir því.

Til dæmis:

  • Ekkert annað til (sem viðkomandi langar í)
  • Ægilegt sykurfall sem verður að laga hið snarasta
  • Rosalegt tilboð á þessum vörum sem ekki er hægt að láta fram hjá sér fara en þær eru á síðasta söludegi og þurfa því að vera borðaðar strax.
  • Hálsverkir skerða blóðstreymi til heilans og því er ómögulegt fyrir viðkomandi að taka ábyrga og skynsamlega ákvörðun
  • Viðkomandi hefur bara unnið sér inn þann rétt
  • Viðkomandi er ekki sjálfrátt af sjálfsvorkunn

Já þetta er nú svona nokkur atriði sem mér dettur í hug ekki að þetta mál snerti mig annars á nokkurn annan hátt heldur bara svona ímyndaðan. Enda veit sjúkraþjálfarinn minn vel að ímyndunaraflið mitt er afar fjörugt. Kannski er það bara hörmungahyggjan sem kom þessari súkkulaðihugsun af stað ha?

En ég er heima í dag. Ég fór í skólann í gær -VOND HUGMYND. Allir sögðu nú samt að ég liti betur út en í síðustu viku og það allt saman en ég leit ekki sérlega vel út seinni partinn. Gafst upp á að reyna að halda uppi vitrænum samræðum við nokkurn mann og fór í rúmið kl 18 og hvíldi minn þreytta haus á kælipoka, koddum og eða engu. Borðaði svo bara alls konar verkjapillur. Svaf svo ágætlega í nótt – líklega vegna góðra efni :-).

Fór svo út í Styrk í morgun á ógeðstækið og hjólið en bara í rúmar 20 mín. Það hins vegar dugði til að ég svitanði þvílíkt – það lak af mér svitinn – geggjað. Ég tek nú ekki svona á í labbinu úti þannig vonandi skilar þetta fínu. Mér leiddist ekkert voða mikið – fínt að skipta þessu svona í tvennt þegar andlegt úthald er ekki meira en raun ber vitni! Finnst enn asnalegt að mæta í Styrk en ekki vinnu en það rjátlast nú af mér t.d. bara núna þegar ég er búin að vera á stjákli í 40 mín – nú verð ég bara að fara að leggja höfuðuð á mér upp við eittthvað.

Ekkert er komið frá læknunum um myndirnar – það hlýtur að skila sér bráðum. Gylfi hringir í dag áreiðanlega.

Ég fór í nálar í morgun. Og vitið þið það nálar eru undur! En það hef ég líklega sagt ykkur áður.

Ég veit nú ekkert hvort ég fékk fínu fínu nálarnar eins og síðast – þessar sem lögðust á sálina mína ásamt vinstri hliðinni en sniðugt var þetta nú samt. Fyrst fann ég nú ekki fyrir neinu nema ég er farin að finna meira fyrir því þegar hann stingur sem er gott þá er líkaminn ekki dofinn eins og Doðinn sjálfur. Nú ekkert gerðist til að byrja með nema klassískir kippir og herpingur í höndunum. Svo fór ég nú að finna svoldið til í þeirri vinstri og eitthvað fann ég fyrir hausverk líka og ég reyndi bara að anda og vera róleg. Og eftir dágóða stund var eins og það væru 100 000 000 0000 x miljón triljón maurar að hlaupa upp hálsinn á mér og upp í höfuðuð og sumir þeirra voru á diskóteki á herðunum á mér. Fyndið. Er nema vona að ég íhugi það alltaf að fríka svolítið út? En ég gerði það nú ekki neitt núna. Vona bara að þetta verði eins yndislegt í kjölfarið og oftast áður.

Ég er ótrúlega heppin að fá svona góða aðstoð, fá að vera heima og hvíla mig, hafa ..engar“ áhyggjur af skólanum (aðrar en þær að mér finnst ég vera að níðast á Ástu og Valgerði í þeirra götum og með auknu álagi en meira að segja ég veit að það er ekkert gagn að mér og því bara gef ég eftir, ), geta hreyft mig og reyna að bæta ástandið, fengið nudd og nálar, röntgenmyndatöku og allt :-). Jább ég er bara heppin kona skal ég segja ykkur.

Að lokum þetta ef þið eruð leið, eða viljið eiga góða stund horfið þá á Shrek myndirnar – vitiði þær eru snilld.

Leiðin mín

Það er skrítið með þessa vegferð mína sem lífið er. Er það ekki svo með okkur öll? Einhver sérkennileg undarlegheit sem saman mynda lífið.

Afhverju ætli ég geti ekki bara farið í megrun og látið þar við sitja. Afhverju þarf ég að leggjast í einhverja sjálfsskoðun. Glíma við fortíðina, mistökin, mótunaröflin?

Ég veit ekki svarið, ég veit samt að fyrir mér er engin önnur leið til. Ég einhendi mér í þetta, endurskoða, endurupplifi og set saman í myndina af mér. Hver er ég? Hvers vegna er ég feitari en maðurinn við hliðina á mér? Hvað get ég gert til að breyta því – sætta mig við eða fyrirgefa mér að vera sú sem ég var og umfaðma þá sem ég er og verð og ætla að verða?

Hið eina sem ég get gert er að takast á við þetta verkefni – mig. Sinna því eins og flestum öðrum verkefnum sem mér hafa verið falin um ævina; af kostgæfni og alúð. Nú er komið nóg af því að setja sjálfan sig í aftursætið, nú þarf að huga að og gefa sér tíma til að íhuga og ígrunda sitt líf. Einungis þannig get ég breytt því sem þarf að breyta.

Oft er erfitt að finna það sem er að, kannski er ekkert að sem orð er á gerandi en raunveruleikinn er þó sá að sjálfsmyndin og sjálfstraustið er ekki upp á sitt besta. Sjálfsmyndin myndast í bernskunni og unglingsárunum og þá gerðist margt sem ég finn núna að hefur skipt máli og flest gott – afskaplega gott. Ég átti 9 eldri systkini sem öll höfðu skoðanir á yngstu leiðinda frekjudósinni, dekurdúkunni og sjálfstæðisinnanum Ingveldi. Ég fékk eitt og annað að heyra og ég er sannfærð um að það sé allt satt enn þann dag í dag. Alveg sama þó ég reyni að halda öðru fram við sjálfa mig. Og einhvern veginn er það svo að hrós var í minna mæli en umvandanirnar. Ég var bara lítið barn sem gat ekki verið annað en ég var og systkini mín þau sem þau voru. Engum er um að kenna en eftir stendur það sem var sagt og sýnt. Sumt hafði neikvæð áhrif á stelpuhnokkann annað gerði mig að þeirri hetju sem ég er 😉 – sumt man ég enn og á eftir að fyrirgefa. Bara smá atvik, orð – fjölskyldulíf af bestu gerð en ég sver það er ekki auðvelt að vera yngst 9 systkina og eiga aldraða foreldra. það eru æði margir sem hafa álit á uppeldinu og afurðinni. Þetta myndar sjálfsmyndina og mín er hálf brengluð held ég. Og það er svolítið erfitt að takast á við þetta allt saman.

það er líka glíma að takast á við ræktina og hreyfinguna. Þar koma oft fram brestir á sál og líkama sem þarf að taka á, áður en næsta skref er stigið. Baldur þarf að laga hælsporann og auman háls, ég þarf að laga það sem er fyrir innan og styrkja það og efla í senn með hans hjálp og annarra. Dj… sem þetta getur verið erfitt. Og þegar steitir á er auðveldast að fara í gamla farið – það er ekki best en það er auðveldast.

Það sem er mér erfiðast núna er að sinna vinnunni, ræktinni, labbinu, heimilinu, náminu, Bjarti, börnunum, Páli þannig að allir fái sitt og mér líði vel. Það gengur ekki vel. Ég vildi geta unnið miklu meira. (minnumst ekki á allt hitt) Miklu miklu meira… Og verkefnin hrannast upp…

Það er líka erfitt að vera svo illt aftan í hálsinum og níður í bak og ætla sér að láta eins og ekkert sé. Þá er gott að hugsa með sér að hvíld sé nauðsynleg. Hægja á og ná sér góðri. En gerist það með hreyfingarleysi? Náði ég mér góðri þannig í vor spurði Baldur og svarið er reyndar nei…. Og þar sem mér varð það ljóst fór ég í Styrk í dag og tók 50 mín í brennslu þar af 12 á svitavélinni 😉 og þunginn hvíldi ekki allur á höndum takk fyrir pent.

Ég verð ekki ánægð nema ég stundin ræktina af þeim krafti sem ég veit ég þarf. Ég þarf bara að setja upp nýja áætlun – nýtt plan og hætta að væla. Ég bara missi stundum stjórn á mér í vælinu. Ég ætti að rifja upp það títtnefndur sjúkraþjálfari sagði við mig í sumar: Hættu að segja oh alltaf þetta er ekkert erfitt.

Það er hvort sem er bara skilgreiningaratriði.

En ég fór á vigtina í dag. Held mig langi ekki aftur á hana. hafði ekki þyngst frá síðustu vigtun. Ég hafði jafnvel búist við því. Og nú er bara að vera dugleg og hugsa um hitaeiningar. Og brennslu. Ég verð að brenna og brenna og brenna.

Ég fór í nálar í dag og ég sver að þetta er engu líkt. Þær held ég að hafi allar lent á sálinni í mér og ollu stormviðri þar. Svo ekki sé minnst á verkinn í vinstri hluta líkamanum frá toppi til táar en vinstra megin er hælsporinn sem er ekki eins góður og ég hélt hann væri orðinn, kálfi sem verkjar, vinstra megin í hálsinum er allt verra. Ólýsanleg tilfinning. Óskiljanleg líka

Steiktur fiskur í raspi

Þannig líður mér núna. Ótrúlega trúverðug lýsing þó fáránleg sé.

Ég veit ekki alveg hvort ég er í þessum skó eða undir honum!

Tíhíhí…. Í sumar fékk ég ótrúlega mikið í höfuðið og hálsinn. Og í vor gat ég nátturulega ekki haldið haus því hálsinn á mér var svo lélegur. Og svo bara batnaði mér. Hausverkurinn fór með nuddi og nálum á ótrúlega skömmum tíma.

Svo fór ég í nudd á mánudaginn og fékk svo frábært tog eitthvað að ég fann alveg hvernig það virkaði frá a til ö en eftirstöðvarnar urðu nokkuð svæsnar – nema að það sé bara streita og vitleysa sem veldur þessu öllu saman. Hún er nú alveg næg. Það var sovlítil brekka í þessu öllu saman hjá mér á mánudaginn var en mér var nú komið inn á brautina með góðra manna hjálp.

E.t.v. er hluti af því hvað mér finnst lífði stundum erfitt um þessar mundir er að vinnan er farin að safnast upp. Það er svo ofboðslega mikið sem er að safnast upp hjá mér og ég bara verð að sinna því – en ég kem því ekki við. Ég náttúrulega elska að vinna og vil gera allt sem áður en ræð ekki við það tímalega séð. Þetta er ekki alveg einfalt alltaf. Nú verð ég að vera fókuseruð í vinnunni og taka æfingarnar það létt að ég geti það. Ég er því að hugsa um að setja upp nýtt æfingaprógramm.

Fara í toppsport (styrkur heitir sko ekki lengur styrkur) á sunnudögum, þriðjudögum og föstudögum. Þá er allt annað yfirbragð á þessu hjá mér. Kannski fer ég líka í spinning og reyni að vera eins og manneskja. ´

Ég heit mér því að láta ekki deigan síga þó ég sé að drepast í höfðinu og hálsinum. Fór í neyðarnudd í morgun og svo tók hann mig í nálar seinni partinn. Og ég er eins og steiktur fiskur í raspi – á uppleið 🙂
Ekkert farið á vigtina og guð má vita hvernig það gengur. Úff…
En nú er bara verið að ná heilsu á ný og passsa mataræðið sem best ég get.