markmið – Síða 2 – Þörf – Vani

Liðnir dagar

Það er hægt að hafa svo mikið að gera að maður barasta:

borðar sama og ekki neitt
Fer ekki í Þrastarlundargönguna sína
Fer ekki í mánudagsspriklið sitt
Fer ekki í sundleikfimi á miðvikudögum
Heldur að maður eigi að mæta einhversstaðar en á þá ekki að gera það fyrr en daginn eftir!
Vinnur allan laugardaginn frá morgni til kvölds
Vinnur þar til þjófavarnarkerfið hendir manni út á mánudegi
Hlustar ekki á þjófavarnarkerfið á þriðjudegi og er barasta að vinna fram yfir miðnætti 😉

Þess vegna ætla ég að hætta snemma í dag og vera búin með námsmatið ekki seinna en um hádegi. Og ef ég verð ekki mjög syfjuð – því það er ég nákvæmlega núna, ætla ég í Styrk á eftir og reyna að brenna fyrstu opinberu kaloríum þessarar viku.

Svo verður Polli líklega bara að fyrirgefa mér það þó ég brenni ekki tilætluðum hitaeiningum þessa vikuna – þó ég eigi nú eftir að innbyrgða þær nokkrar og þá kannski helst á föstudaginn í partýi gamalla Ljósfyssinga 🙂

Það versta við þetta allt saman er að ég fæ ákveðið kikk að vera í vinnunni eins og mér sýnist og helst gott betur!

Sigh

markmið

Argh pargh

Ég þoli ekki bleik blóm! Eru alltof dömuleg fyrir mig og þar að auki væmin.

Jamm í þannig skapi er ég.

Þó ég hafi verið alsæl með gærdaginn og vikubrennsluna upp á 42oo kaloríur er ég svo geðvond núna, ráðvillt og illa upplögð að það verður bara heppni ef ég kemst heil frá þessum degi!

En ég ætla nú að reyna að vera almennileg og halda mínu striki en fjandi verður það erfitt vænti ég.

Argh pargh

Og mér er illt í hálsinum enn og aftur!

Ganga, markmið

Fara yfir um

…eða ekki?

Ég er svona að velta því fyrir mér…

Það er nebbilega árshátíð og svo námsmat í næstu viku! Foreldraviðtöl og hvur veit hvað!

Svo er ég líka að velta því fyrir mér hvort ég eigi að verða vitlaus á sælgætisáti og kvöldnasli sem ég taldi mig algjörlega vera búna að venja mig af. Mér finnst ekkert galið að fá mér mjólk og kex (ætli það séu nema svona 4 ár síðan ég borðaði kex síðast sem kvöld nasl). Nammi og brauð, já nefnið það bara. Hvað finn ég í neðstu skúffum, innstu skápum – já eða jafnvel í frysti eða inni hjá krökkunum. Name it ég er til!

Matur – æ ég hef ekki neinn sérlegan áhuga á honum. Þetta ástand á mér kemur í kjölfar þess að ég ætlaði að verða sérlega einbeitt í mataræði. Jamm – þannig fer það nú!

Ég held þetta sé því ég get ekki sofið vegna hálsins – eða jafnvel vegna einhverja af þessum lyfjum sem ég er að éta! Er svo óglatt seinni partinn en fýrist upp matarlystin um miðnættið – já og hvað er ég að gera vakandi þá?

Og ekki hreyfði ég mig í dag. Það er allt úr lagi gengið þar sem ég má ekki fara að synda – og ekki nenni ég út að labba í þessum kulda – get jafnvel talið mér trú um að ég myndi bara verða enn verri við kuldann!

Jamm – best að rétta úr kryppunni, kýla hálsinn aftur og vagga minna.

Mér finnst enn ekki nema hæfilega flott að vera vaggandi í göngulagi og með framstæðan háls. Minnir óþarflega á hænu satt að segja!

Engin hreyfing í dag – en nálar. Er að vonast til að ég komist í gegnum morgundaginn með þeirra hjálp.

markmið

Svosem ekkineitt

Er mest að skrifa til að segja að ég fór EKKI í styrk í dag.

Já og hálsinn kom inn í dag eftir þessa fínu helgi eftir nálar og nudd á föstudaginn. Er alltaf svo skrambi góður eftir nálar. Ég og nálar erum nú svoldið góð saman eftir svolítið bumpy start 🙂

Fékk líka nálar í hælinn í dag. Fjórða skipti af sex. Fer viku batnandi þó ég sé nú svolítið slæm fyrst á eftir.

Jamm nálar eru galdrar held ég.

Samkvæmt reiknimeistara er ég 1,6 kg léttari en 8. janúar. Það er svo sem ekki slæmt þó heildarárangur síðustu mánaða sé ekki sérlega mikilfenglegur.

Ætli kommentin séu biluð á blogginu mínu?

En þá er bara að halda áfram.

markmið, Polli

Polli og ég ég og Polli

Polli er búinn að vera með tóman skæting þessa viku. Hann vill þetta og hitt og mér gengur ekki nema hæfilega vel að fylgja honum eftir! Þórunn heldur jafnvel að Polli sé með það að að markmiði að drepa mig – en ég held hann sé nú ekki svo slæmur 😉

En ég sem sagt er með það markmið að brenna 3800 hitaeiningum og fara að æfa mig ekki sjaldnar en 5 sinnum í viku.

Og á mánudaginn þegar ég var að koma vitinu fyrir kvikindið þá hugsaði ég með mér að ég ætti aldrei eftir að ná því!

En viti men – ég skoho náði því! Að vísu bara með herkjum og ég er ekki alveg viss um að ég fái bikar frá Polla en ég er meira að segja orðin svo sjóuð að mér finnst næstum að maður eigi ekki að fá bikar í hverri viku. Betra að hafa þá takmarkaða umbun ;-).

Styrkur í dag sem sagt. Allt eftir áætlun.

Sófar só gúdd

markmið

Sunnudagur og markmið

Haldið þið ekki bara að ég hafi sofið vel aðra nóttina í röð! Að vísu með ýmsum hjálparmeðulum en mér er eiginlega orðið sama um þau! Bara það að leggjast á koddann og sofa í nokkra klukkutíma samfleytt eru forréttindi sem ég get vel hugsað mér að nýta mér á ný.

Ég ætla að fara í Styrk á eftir þar sem markmið næstu viku hljóða þannig að ég á:

Ekki að synda – bara fara í sundleikfimi

Ganga meira

Fara oftar í salinn

Ekki drekka coffein seinnipartinn

Einhvern tímann hefði mér nú þótt þetta vera arfaslök markmið en svona er ég nú skynsöm orðin – sé að þetta verður mér alveg yfrið verkefni því:

Það eru bara sjö dagar í vikunni

Þriðjudagur, mikðvikudagur og fimmtudagur eru hroðalegir dagar og því ekki sérlega líklegir til þess að vera íþróttadrottningardagar 😉

Það er árshátið á miðvikudaginn

Ég á að heita í námi og er með allt á eftir mér þar – af mjög svo góðum ástæðum!

Og því má ég hafa mig alla við að koma fimm æfingum fyrir í vikunni.

En það eru bjartar hliðar.

Ég get með léttum leik farið í sundleikfimi – það er bara gaman og notalegt amk síðustu skipti. Það geri ég á miðvikudag og föstudagsmorgnum.

Á laugardag fór ég í mega göngutúr

Í dag sunnudag ætla ég að gera góða æfingu í Styrk og fara svo í pottana í lauginni

Á mánudag get ég líka farið í Styrk ef ég haska mér

Þriðjudag hugsa ég að ég geri ekki neitt og eitthvað lítið á fimmtudag. Kannski get ég samt labbað smá – það væri nú gáfulegt! Ef Ragnheiður labbar með Bjart á daginn þá get ég skotist ein og sjálf – vandræðin tengjast hvort sem er því að halda í kvikindið og þjálfa hann í því að vera slakur í taumi -ekki endilega mjög mikil brennsla í því þó það reyni á geðið.

Föstudagur er góður dagur í Styrk – er að vísu farinn að bera mark af því að ég fer í leikfimina um morguninn þannig að seinni hluti brennslunnar er alltaf svolítið strembinn – 😉

En nú þarf ég að fara að bæta í hraðann og taka betur á til að auka þolið – hef verið í svolítilli kyrrtöðu í vetur.

Bakvið eyrað hvílir svo mataræðið sem þarfnast kannski fyrst og fremst frekari einbeitingar við.

Svona eru markmiðin mín þessa vikuna.

Kannski ætti ég líka að hugsa um að vera ekki stressuð. Ég er svolítið tense þessa dagana. Finnst lífið vera svolítið erfitt og snúið. Og er ekki frá því að það sé rétt mat hjá mér :-).

Þrastarskógur, Þyngd, Ganga, hælspori, markmið, Polli, Sund, sundleikfimi

Margt í mörgu

Sko ég elska samt Óla Stefáns -eða kannski einmitt vegna þess!

Ekki orð meira um handbolta.

Ég er ekki nógu dugleg í mataræðinu. Ég er hins vegar mjög duglega í hreyfingunni þó ég sé ekki eins yfirnáttúrulega dugleg og í sumar og haust en það á nú sér sína eðlilegu skýringu. Ég er í mjög erfiðri vinnu sem tekur út á mér.

Ég þoli ekki að ég sé að borða of margar hitaeiningar!

Af ofansögðu má sjá að ég steig á vigtina í gær! Það eru alltaf mjög slæmir dagar sem fylgja í kjölfarið. Það er alveg sama hvernig mér gengur mér finnst mér aldrei ganga nógu vel. Og þá skiptir engu máli að ég sé með hælspora dauðans og háls sem ber ekki uppi höfuðið. Set það ekki í nokkurt samhengi. Ef ég væri ekki að hreyfa mig svona mikið þá væri ég að þyngjast hugsa ég! Og samt þykist ég vera í einhverju aðhaldi – ja eða ekki…

Er líklega ekki í neinu aðhaldi því ég borða bara næstum það sem mér sýnist!

Ég bjó mér til matardagbók um daginn – sem náði yfir um 10 daga held ég. Þegar ég byrjaði að skrifa í hana ætlaði ég bara að skrifa niður allt það sem ég borðaði en ekki vera að breyta neinu til að fegra hana. Svo átti að hefja gáfulegt át með nýrri bók. Nú er komið að því.

Ekki í dag samt og ekki í gær- fuss og svei! Á morgun fer ég í Bónus og versla gáfulega inn og verð eins og manneskja í febrúar – reyni að taka þetta með trukki.

Baldur var svo sem ekki svo óánægður með bókarskrifið – finnst reyndar að hann hefði átt að vera óánægðari – held hann sé með aumingjagæsku í garð mín! Enda er ég svo sem ekki í neinum firna góðum gír.

Háls og herðar stífari en um langa hríð. Ég fékk nálar í gær og ég á alltaf góðan dag í kjölfarið. En þær virka svo sem ekki mikið lengur en það. En ég svaf fyrir vikið algjörlega dásamlega í nótt með smá hjálp lyfja að auki :-).

Ég fór svo í fínan göngutúr í Þrastarskóg í morgun og brenndi næstum 600 kal – fín ganga það. Sökk og rann og skautaði og því reyndi vel á kálfana. Hælsporinn bara þokkalegur. Við eigum eftir þrjú skipti í nálameðferðinni varðandi hann.

Baldur vill ég hætti að synda og sjái til hvort hálsinn lagist.

Ég fer þá í sundleikfimi, oftar í salinn (veit ekki alveg hvenær ég á að hafa tíma eða orku í það – sundið er nefnilega miklu meira slakandi en helv… salurinn).

Mér finnst ægilegt að hætta að synda. Það er svo gott að fara um kvöldmatarleytið… en það er kannski bara hreinlega ekki gáfulegt…

Ég svo sem hætti því í sumar þegar ég fékk í hálsinn og lagaðist en ég var ekki í sundi í haust þegar ég fékk í hálsinn síðast -en það er kannski ekki til að bæta ástandið.

En ég átti góðan dag í gær – fínan fram að þessu í dag.

Nú fer ég að hvíla mig og kannski get ég lært á morgun. Það væri frábært.

Það væri bara frábært ef mér gæti liðið svolítið betur punktur!

Og svo er ég búin að læra á ownzone hjá Polla. Polli er hins vegar með leiðindi við mig og skilur ekki að brennslupúlsinn minn er frá 96 eða svo – hann er með rugluna varðandi það og ég verð að reyna að koma vitinu fyrir hann.

annars vill hann stundum að ég sé á moderate hjartslætti en ég er alltaf í light að hans mati. Það er eiginlega þar sem okkur greinir á. En ætli mér takist ekki að gera hann meðvirkan eins og alla!

markmið

Vinna og kaffipása

Jahá – bara kominn 4. janúar og ekkert komið um áramótaheitin enn! Hvað er kerlan að hugsa! Nú um þau náttúrulega en á bara svolítið erfitt með að setja þau inn því maður verður náttúrulega að stand við þau!

En ég er nú búin að hreyfa mig alla daga þessa árs og synti á gamlársdag þannig að:

Þann fyrsta fór ég í fínu gönguna á Þingvöllum
2. jan fórum við í háskalega hálkugöngu í Hellisskógi og svo fór ég og synti í Hveragerði einhverja litla 600 metra varla verið meira
3. janúar synti ég 800 metra og hljóp svolítið í lauginni og brenndi við það 360 hitaeiningum! Tíhíhí

Í dag… hummm er nú svoldið þreytt sko… en fer nú líklega í sund.

Staðan er annars svona:
Illt í fótunum – framan á þeim sérstaklega, hælsporinn að drepa mig á köflum, höfuðverkur og hálsverkir út í eitt með nokkrum hreyfanleika þó!

Stutt í þunglyndið en ég flýt samt – stuttur dagur á morgun hjá mér og ég kemst í nudd á mánudaginn – það verður frábært.

Stefni á pistil um markmið og áform og það allt á allra næstu dögum 🙂

Þyngd, Ganga, heilsa, jól, lífsstílsbreyting, Líkamsrækt, markmið

Verkefnið Lífsstílsbreyting Ingveldar

Baldur er stundum að reyna að koma vitinu fyrir mig – alltaf jafnvel og reynir að finna ýmis rök og líkingar máli sínu til stuðnings. Stundum er Ingveldur alveg mát í upphafi tafls og því þarf hann að byrja á því að raða mönnunum upp fyrir hana á ný. Það gerir hann stundum með líkingunni við barn sem er að læra að ganga. En á betri dögum vísar hann til maraþonhlauparans sem þarf að hafa ákveðna áætlun til að hlaupa eftir – ákveðin markmið til skemmri og lengri tíma – það er ekki byrjað á því að demba sér til New York og hlaupa hjá þeim Björk og Grími!

Í mörg horn að líta

Eftir því sem hefur liðið á haustið hefur mér orðið það betur og betur ljóst að þetta verkefni mitt – lífsstílsbreytingin, er ekkert sérlega auðvelt. Það er í sjálfu sér ekki erfitt að mæta í ræktina, einblína á að léttast og það allt saman – ég hef gert það – en það sem er erfitt er að halda út, missa ekki sjónar á því hvert skal haldið – vera viss um að maður vilji ná þangað. Mesta erfiðið er að breyta lífsmynstri sínu frá a til ö from now until eternity. Það er ekki bara mataræðið, heimilislífið, áhugamálin, lífssýnin – heldur það sem mér reynist kannski hve erfiðast – viðhorfið til vinnunnar. Þar þarf meira en lítið að ganga á, áður en ég næ lendingu. Ef maður er ófullnægður á einu sviði smitast það yfir á önnur svið. Maður getur sett upp augnhlífar eins og dráttarklárarnir einblínt á þyngdina, æfingarnar og saltað allt hitt en það kemur þá bara í hausinn á mér seinna. Það er bara ein leið til að gera þetta – og það er með því að taka á öllum hliðum mínum og þær eru margar, margbreytilegar og snúnar sumar hverjar. Kannski eins og hjá okkur flestum. Mesta kúnstin er þó að ætla sér ekki að gera það allt á sama tíma – og á sem skemmstum tíma!

Líkt er Ingveldi og íþróttamanni á leið á ÓL
The Mind Makes a Champion

Nú síðast þegar við Baldur spjölluðum þá var hann mér alveg sammála um það að verkefnið Lífsstílsbreyting Ingveldar væri vissulega erfitt – tröllaukið. Það var ákveðin fróun í sjálfu sér að fá staðfestingu á því fannst mér. Það væri ekki bara minn vesaldómur sem héldi því fram. Af því tilefni benti hann mér á að þetta væri eins og íþróttamaður ákveddi að fara á ÓL. Og mér fannst það nógu merkilega viðlíking til að hugnast hún vel ;-). Lífsstilbreytingin verður mín vegferð til Olympíu.

Það þarf að taka þátt í mörgum mótum, ná mörgum áföngum, þjálfa líkama og kannski ekki síður huga áður en settu marki er náð. Það eina sem truflar mig við þessa líkingu er að líklega hefur íþróttamaður sem ætlar sér stóra hluti traustari undirstöðu fyrir sinni ákvörðun en ég varðandi lífsstílsbreytinguna– ja að því gefnu að hann eigi eitthvað erindi á mótið – geti eitthvað í sinni grein en sé ekki eins og hvert annað nutcase!

Mér finnst ég bara hafa verið ferlega klár að hafa ekkert gert í mínum málum á skalanum almennilega fyrr – ekki eins klár að hafa látið hlutina þróast eins og þeir gerðu á bilinu 15 – 30 en um það er oft seint að fást núna. Ég hefði ekki komist úr sporunum ein – þetta er ekki eins manns verk það er alveg klárt og ekki heldur einhver hugdetta sem manni finnst eins og gæti verið sniðugt að framkvæma! Á einhvern undarlegan hátt hefur mér ekki dottið í hug fram að þessu að snúa ferlinu við, fara úr kyrrstöðu fíkilsins yfir á heilbrigða helminginn. Fyrir vikið er ég þó ekki með 100 skipsbrot á bakinu og veit blessunarlega lítið hvað bíður mín – annars gæti nú hörmungarhyggjan náð yfirhöndinni af enn meiri krafti en fyrir er! Ég hef sem sagt ekki skýra mynd af því að mistakast þetta verkefni í huganum – engin fyrirframgefin úrslit byggð á biturri reynslu.

Grunnurinn skiptir máli

En aftur að grunninum sem ég nefndi áður. Minn grunnur andlega er ekkert sérlega sterkur held ég ef við lítum til þess sem ég þarf að horfast í augu við. Lengi vel hef ég lítið leitt hugann að ókostum mínum og brestum. Hef haldið áfram á því sem ég hef talið mínar sterkar hliðar- falið hitt í algleymi þess sem þykist ekkert vilja af þeim vita nema þegar myrkirð sækir að. Þegar birtir er aftur horft fram á veginn og brestirnir víkja fyrir hinu sem ég get gert. Það þykir orðið nokkuð ljóst að ég er fíkill – það verður víst enginn svona feitur eins og ég nema hann sé fíkill. Mér finnst að vísu ekkert fínt að vera fíkill – myndi gjarnan vilja sleppa við þann stimpil en ég skal alveg venja mig við hann – tækla málin útfrá því. Er ég þá ekki komin með eina afsökunina enn? Ah mér er nú ekki sjálfrátt og því ætla ég bara að fá mér svolítið nammi og ,,njóta“ lífsins? Ég tek því svo bara af þolinmæði og umburðarlyndi og geri eitthvað í því þegar ég er í betra standi til að berjast við fíknina? Fíklum er jú oft á tíðum ekki sjálfrátt!

Ekki er nóg með að ég sé fíkill heldur er ég óþolinmóð og óvægin. Ég skal alveg kaupa það að ég sé óþolinmóð og flumbra. Ég t.d. sleit í sundur jólaseríu í fyrrakvöld bara af því mér hugkvæmdist ekki að athuga afhverju hún væri föst – heldur væri ráðið bara að toga fastar. Meira vinnur vit en strit hjá hinum þolinmóðu trúi ég en mér. En ég held ekki óþolinmæðin stjórni lífi mínu, og hún er líka ákveðinn drifkraftur. Og hún er hluti af persónuleika mínum og ég vil helst ekkert breytast mikið í grunninn heldur vera færari um að takast á við sjálfa mig – og þá þarf víst þessa margfrægu þolinmæði og títtnefnt umburðarlyndi.

Glíman núna er sem sagt að finna þennan meðalveg í umburðarlyndinu. Ég held mér sé ekki hollt sérlega mikið umburðarlyndi. En ég má heldur ekki skjóta mig í tánna í hvert eitt sinn sem mér verða á mistök en einhvern veginn finnst mér þau vera óleyfileg hvað mig varða – í sumu að minnsta kosti.

Ofan á allt annað er ég móðursjúk – sem mér finnst nú kannski verst af þessu öllu því það vil ég síst af öllu vera. Sáli reyndi þó að útskýra fyrir mér að þessi móðursýki fælist í næmni fyrir umhverfi mínu og slík en ekki almennri hysteríu – og mér finnst það nú ekki vera neitt ljótt eða slæmt, nema náttúrulega þegar maður verður fyrir slæmum áhrifum vegna þessa. Ég tel hins vegar að þessi næmni sem ég hef – og ég hef mikið af henni það skal viðurkennast, geri mig að góðum kennara en hún getur líka verið slítandi. Og svo nemur maður ekki alltaf allt rétt. Það er náttúrulega ekki gott – þá verður maður kannski svolítið móðursjúkur!

Ég efast um að íþróttamaður sem ætlar sér í fremstu röð hafi þessi ósköp öll, – nema þau séu þá hluti af styrk hans og þori – hann hafi lært að nýta sér skrattakollana sína sér til framdráttar og það er það sem mig langar að gera. Þess vegna fór ég til sálfræðings og þess vegna tel ég mig hafa fullt erindi þangað.

En ég hef líka kosti sem hjálpa: Ég get séð skondnu hliðarnar á málunum, ég er úrræðagóð, ég horfi á heildina, ég hef kroppinn í verkefnið, ég hef líka keppnisskap þó ég vilji helst ekki viðurkenna það og kunni lítið með það að fara! Ég get hrundið ótrúlegustu verkefnum af stað og það sem meira er ég get fylgt þeim eftir (ef ekki áður þá héðan í frá ;-)). Ég er dugleg!

Meðganga lífsstílsbreytingarinnar

Það eru komnir 9 mánuðir – heil meðganga síðan ég fór fyrst í salinn. Það telst ekki langur tími af mannsævinni og það er ekki langur tími í samanburði við þann tíma sem ég eyddi utan ræktarinnar.

Mér finnst þetta samt vera langur tími – og mér finnst eins og mér hafi átt að miða lengra en raun ber vitni. Ég sit hér og hef ekkert hreyft mig í síðustu viku – hvorki gengið úti, farið í salinn, né synt. Ét sælgæti núna – þó skammturinn hafi átt að vera etinn í gær og það sem verra er mér finnst eins og ég standi frammi fyrir þeim valkosti að halda áfram að éta nammi og hætta að hreyfa mig. Mér finnst það raunverulegur möguleiki að hætta að leggja þetta á mig – það sé hreinlega ekki framkvæmanlegt að gera þetta hvort sem er og því sé það í boði að halda áfram fyrri háttum, vinna, reyna að bæta mataræðið og hreyfa mig á sumrin.
Ég veit samt alveg hvað ég vel – ég vel að hreyfa mig og halda áfram að róa með í átt að bættri heilsu en afhverju er ég að sökkva? Og hvenær hefst ferðin upp á yfirborðið?

Ætti ég að hafa farið vigtina – mér finnst eins og hún veiti ákveðið aðhald og ekki veitir mér af aðhaldinu? Eða á ég að hugsa um að ná mér á flot og ekki vera að lemja á mér fyrir það sem ég veit að er ekki í lagi – einbeita mér að því að laga það og sækja svo fram og hafa þá vigtina með mér í sókninni frekar en að hafa hana sem andstæðing eins og staðan er óneitanlega núna?

Mér finnst hver dagur sem ég léttist ekki, hver vika sem ég stend mig ekki vera nagli í líkistuna – sönnun þess að ég geti þetta ekki. Sé ekki fær um að breyta mínum háttum. Sé aumingi. Ég horfi til þess að ég ætti að vera orðin 24 kílóum léttari 1. apríl 2007 en ég var 1. apríl 2006. Hvað ef ég verð það ekki? Þá hef ég fullkominn stimpil á rassinum sem á stendur auli!

En um leið og ég skrifa þetta þá kannski finnst mér nú kannski að ég nái þessu… 2 kg á mánuði og það eru kannski farin 15 – 20 kg þá kannski á ég möguleika. Þegar ég set dæmið svona upp…
Kannski bara get ég þetta? Kannski er ég bara fær um að gera eitthvað í mínum málum eftir allt saman! Kannski gengur þetta bara svona – niðursveifla og íhugun, sókn og dirfska.

Nú stend ég bara frammi fyrir því hvort ég fer í Styrk á eftir eður ei á eftir. Eða nei – ég stend ekki frammi fyrir því. Ég stend frammi fyrir því að ég fer í Styrk á eftir. (Fór ekki þar sem ég sofnaði fram á lyklaborðið eða því sem næst. Annað stendur óbreytt – óhaggað. Fyrri einbeitni verður tekin upp!)Næsta vika bíður með hreyfingu og vonandigóðri líðan. Vonandi fær Bjartur að njóta góðs af því – hann er búinn að vera í hálfgerðri einangrun því enginn labbar með hann ef ég geri það ekki. Ef ég næ ekki að hreyfa mig eins og hér segir hafa markmiðin verið of mörg. Markmið þar næstu viku gætu verið önnur bæði með tilliti til þess hvernig gengur að ná þessum en þó ekki síður breyttar aðstæður, jólafrí og það allt saman.

Markmið

Sem sagt markmið næstu viku:
Sofa – sem hefur vel að merkja gengið vel síðustu 3 nætur eða svo þó ég vakni ótrúlega oft sérstaklega fyrri partinn.
Slaka á í vinnunni – Róm var ekki byggð á einum degi
Huga vel að mataræði – muna 1 nammidag!
Svona ætla ég að hreyfa mig því ég ætla að vera dugleg næstu viku – ekkert múður.
Sunnudagur – Styrkur
Mánudagur – morgunbrennsla – helst ganga með Bjart.
Þriðjudagur – spinning
Miðvikudagur – morgunbrennsla og/eða
Fimmtudagur – morgunbrennsla
Föstudagur – salur

markmið

Að mörgu þarf að hyggja

Í upphafi skal nefna að það eru svei mér margir vöðvar í mannslíkamanum. Og það er heljarinnar vinna að átta sig á þeim! Hvar harðsperrurnar mínar voru hér um daginn og leynast enn er ekki gott að segja jafnvel þó ég sé búin að skoða þessa síðu hér ásamt mörgum öðrum. En amk er maður með eitthvað sem heitir á ensku transverse abdominis og það eru vöðvar sem liggja þvert á og eru inn í manni 🙂 ekki svona utanáliggjandi þeas ;-). Mikilvægir í öndun og svona – en ég skil mjög vel núna afhverju ég tók aldrei lífeðlisfræði hér í gamla daga eða neitt því tengt. Þetta bara hæfir ekki mínum gáfum – þær liggja annars staðar.

Stærstu fréttirnar eru að ég er komin með jólaskóna – og þeir eru skoho flottir og í því samhengi væri rétt að nefna að ég er viss um að ökklinn á mér er 5 sm mjórri (þeir báðir væntanlega) en þeir voru. Ég hefði held ég ekki getað verið í þessum skóm um síðustu jól… hælanna á þeim vegna og svo liggja þeir líka um ökklann – svoldið spes skór skoho.

Önnur stór frétt er að ég fór að sofa bara um 9 held ég í gær – ég þurfti nú að hafa svolítið fyrir því að sofna og svo hringdu hinir og þessir alveg fram undir 23 og svo var ég að hafa áhyggjur af börnunum mínum fram eftir nóttu – öðru þeirra meira þó. Nú svo vaknaði ég oft og mörgum sinnum og þurfti að lemja mig niður og segjast víst vera þreytt og alltaf sofnaði ég aftur. Nú svo vaknaði ég hálf sex og fannst það góður tími til að fara á fætur en ákvað að snúast hugur og segja mér að ég þyrfti að sofa meira ég væri svo uppgefin – sem ég er, ég hef held ég aldrei á ævinni verið þreyttari en ég er núna. Ég er svo uppgefin að mér finnst ég vera stappaður banani.

Og ég fór því ekki á fætur fyrr en 8 og nú er ég að láta mig kvíða svoldið fyrir að fara í Styrk því ég á mjög mikið eftir að gera í litla jólahúsinu mínu – og ég gæti litið á það sem heilsurækt að hendast hér um allt út og suður…

En ég fer… Nógu fjandi er ég óeinbeitt þó ég afskrifi það nú ekki að fara.

Ég verð að fara að gera matardagbók – ekki afþví ég borða svo óhuggulega vitlaust heldur afþví ég er ekki einbeitt – ég geri vitleysu og þykist svo ekkert vita af því!

En ein góð saga. Mataræðið í gær var svona og svona – samanstóð of mikið af brauði svo mikið er víst en ég mundi þó eftir að borða við og við. Nú svo í gærkveldi þurfti mín að fá sér kvöldmat náttúrulega og skondraðist út í Horn að versla því hún Inga getur ekki enn farið í Bónus eins og vitiborin manneskja – hef held ég 4 vikur til þess að ná því markmiði – annars framlengist það – hef lært eitt og annað um markmið, en ekki viss um að sá lærdómur hæfi mér sérlega vel. Nú þar sem dagurinn var erfiður -föstudagurinn eiginlega enginn nammidagur og ég bara fullverðug þess að fá mér allt mögulegt var stefnan tekin á sukkferð mikla. Og víst var keypt ýmislegt heimskulegt! En ekki kvaðradrótin af því sem ég ætlaði að fara heim með því mig langaði sko í nammmi!

Ég keypti harðfisk og át hann með hóflegu smjöri, ég keypti litla pissusneið, camembert, vínber og epli, lax og meira brauð sem ég borðaði ekki! Ekki svo slæmt af mestu sukkverslunarferð síðari ára? Ég viðurkenni að það var kannski óþarfi að borða ALLLAN ostinn… en c’est la vie. Ég naut þess amk – og er ekki heilmikið kalk í honum ;-).

Viljið þið svo keyra varlega elskurnar mínar! Ragnheiður fór í bæinn í gær og var svolítið fyrr á ferðinni en það vesalings fólk sem lenti í slysinu í gær. Ég lét hana fara á Súbbanum með öll sín drif og varnir og púða og hvur veit hvað. Það var leiðinlegt færi og þá er best að pakka þeim sem manni þykir vænst um í betri bílinn á heimilinu. Það er amk ekki hægt að geyma þau í glerboxi þó stundum langi mig það mest af öllu.

En nú er best að leggja í smá tiltekt áður en salurinn tekur við. Dugir ekki annað en halda einhverri smá sjálfsvirðingu í þessu öllu saman. Nóg er ástandið slæmt þó maður gefi ekki allt upp á bátinn.

Ég er enn þeirrar skoðunar að ég hef ekki áhuga á því að vera mjög umburðarlynd gagnvart aumingjaskapnum í sjálfum mér. Því hann er bara of mikill á köflum til þess og hann er líka svo vel gefinn – á auðvelt með að tala mig til og því dugir ekkert umburðarlyndis dót á hann!