Flokkur: hjól

Þrastarskógur, Bjartur, Ganga, hjól, Sund

Life goes on

Ha ha ha góður á honum hællinn þessum :D. Styður vel við sinina undir fætinum sem heitir meira að segja eitthvað… P… hmm man það ekki 😀 enda algjör óþarfi. Er sko bara nýbúin að læra að það er sin þar. Hafði alveg fundist það möguleiki að þar væri ekkert að finna nema bara mannakjöt. Neibb ekki aldeilis bara það, sin, fitupúði og hvur veit hvað. Maður er með allskonar allt mögulegt, um allan líkamann. Hugsið ykkur það!
Við Bjartur fórum í undurfagra veröld Þrastarskógar í morgun í hita, logni og sól svo fagra að hugurinn verður uppnuminn og hamingjan allsráðandi. Og þá er eins og maður sjái leiðir út úr ýmsum vanda sem maður ratar í á rigningardögum.
Ég t.d. veit að nú þarf ég að fara að klára verkefnið hjá honum Ingvari – ég er loksins tilbúin til þess. Þarf bara að fá mér sumarbústað og lúra þar og njóta lífsins, vinna og vera ein með skruddunum. Best að ljúka því sem fyrst – fyrr en varir byrjar jólaundirbúiningurinn og allt sem honum fylgir og ekki viljum við vera á síðasta snúning þar ;-).
Ég er heldur ekki frá því að ég sé að lagast í hælnum. Ég fór í sund/pottana í gær og teygði og bretti mig og fetti þar, og ég fór líka í sund (að synda) á föstudag og teygði rosavel þá. Eins hef ég verið að teygja alls staðar þar sem ég sé tröppur og ég held það sé að skila sér auk þess sem ég hef náttúrulega ekkert verið á skíðunum, göngubrettunum né í nokkru labbi að ráði síðan um síðustu helgi.
Þar að auki finnst mér eins og teygjan sem kemur í kálfann þegar ég hjóla hjálpi svolítið til – mér líður alltaf aðeins betur eftir að ég hjóla.
Ég ætlaði nú annars ekki að komast í Þrastarskóg fyrir hungri, ég var svo óbærilega svöng að ég hef sjaldan lent í öðru eins. Ég lá í rúminu – ég veit ekki hvað ég svaf lengi – amk var Bjartur alveg orðinn sótvondur yfir þessari leti í kerlingunni og gerði margar og ítarlegar tilraunir til að koma mér fram úr með AFAR litlum árangri. En sem sagt ég var hálf sturluð úr hungri – meira að segja greip með mér banana í skóginn til að borða strax og göngunni væri lokið – og I tell you people það er ekki oft sem ég hef fyrirhyggju í svoleiðis lagað.
Eldaði mér svo hafragraut og fékk mér slátur með – ummmmmm lof itt, þegar ég kom heim. Og enn er ég að borða – vínber (og helv… afganginn af kókosbollunni síðan í gær (og vel að merkja er ég farin að borða alltof margar kókosbollur á nammidegi!!)). Alltaf þarf maður að skemmileggja allt…
Sigh….
Ég er ekkert að standa mig sérlega vel í mataræðinu. Ég stend mig ágætlega í flestu öðru (nema náttúrulega að taka til hér heima (ægilega leiðinlegt)). Það er bara greinilega ekkert voða auðvelt að breyta þessu – ég hef ekki sjálfsagann í það. Fljót að missa tökin – hætta að elda, borða lítið grænmeti og þetta allt. En hver sagði að þetta yrði auðvelt.
Ég er með þessar fínu harðsperrur eftir hjólatúrinn aftan á lærunum – teygði víst ekki alveg nóg þar, og marblett rétt fyrir ofan úlnliðinn eftir að troða bakpokanum á mig alltaf hreint. Ótrúlega sérkennilegar aðfarir verð ég að segja. Þau eru af ýmsum toga meiðslin ;-).
En nú ætla ég að fara að brjóta saman þvott og hver veit nema ég skrifi eitthvað meira – mér finnst svo ægilega gaman að skrifa. Er á því flippinu núna ;-). Maður verður að láta sér bloggið duga þar til maður verður orðinn fullorðinn og getur orðið rithöfundur 🙂
hjól, Skór, Sund

Ógeðslega mikil hjólapæja!!!!

Og þá byrja hjólreiðarnar

Jæja – ég er komin með lás og hjálm. Nú er ekkert að gera annað en muna leyniorðið á lásnum og vona það besta. Annars fann ég síðu á netinu sem finnst að of mikið sé gert úr gildi hjálma – kannski hefði ég bara ekkert þurft að fá mér hjálm! Þetta er svolítið merkileg síða verð ég að segja – sérstaklega fyrir mig öryggisfíkilinn. Sigh…


En í dag hef ég hjólað og hjólað 😉 Verð áreiðanlega með harðsperrur á viðkvæmum stöðum á morgun – þ.e.a.s. þó er það ekki víst því ég er búin að lengja tímann á hjólinu út í Styrk og ekki fæ ég harðsperrur af því… hmmm vonum það besta enn.


Ég var eiginlega búin að gleyma hvað mér finnst gaman að hjóla. Ég hjólaði og hjólaði í nokkur ár þegar ég var unglingur – en svo einhvern veginn lagðist það af – maður átti einhvern veginn aldrei hjól – og ef maður átti hjól þá var því stolið – svo það kemur á sama stað niður.

En sem sagt þetta eru hjólreiðar dagsins: Hjólaði út í Sunnulæk með því að fara Fossheiðina, Tryggvagötuna og svo Erlurimann og Langholtið út í Bónus.

Þar verslaði ég mér laugardagsnammi og svo var nú komið fyrir mér að ég vissi ekki einu sinni hvar nammið var í Bónus lengur. Ja það er af sem áður var. Nú þar keypti ég þvottaefni upp á 2 kg og snaraði því í bakbokann (ég ætla ekki að segja ykkur hvað ég er mikil pæja, með hjálm og bakpoka!). Þá og þar komst ég að því að það munar um 2 kg. Og varð hugsað til þeirra 15 sem eru farin hjá mér. Það hefði nú verið svei mér erfitt að hjóla með þau öll því nóg fannst mér um þetta þvottaefni sem var að dingla þarna á bakinu á mér.

Nú heimleiðis fór ég Langholtið og Fossheiðina – hrikalega mikil pæja. Ekki var nú nóg með þetta heldur fór ég svo hjólandi í sund því mig langaði svo í pottana (synti sko 1000 m í gær og fannst nóg að gert í þeim efnum). Þaðan fór ég svo hjólandi til Gerðar í Dverghólana og át brauðrétt og spjallaði við hana um nema hvað – breytt lífsform. Og svo heim. Og ef þetta er ekki dugnaður þá veit ég ekki hvað. Ég hef því hjólað í um klst í dag en ekki nema 20 mín í samfelldu. Veit ekki alveg hvernig það virkar. Að vera að þessu svona við og við upp á brennsluna – maður verður líklega að hjóla svoldið stíft svo þetta geri eitthvað fyrir mann. Enda fann ég svo sem ekki fyrir neinu á fer minni í sund og til Gerðar – það var langi spottinn í Bónus sem kostaði einhverja svitadropa.

Pönnukökur í morgunsárið

Þetta hefur annars verð ágætur dagur -bakaði 100 pönnukökur í morgun fyrir kvenfélagið í Grímsnesinu – það er úr næstum 3 l af mjólk og 1 kg af hveiti – það er sem nemur einni og hálfri hræriskál hjá Kitchen Aid – allnokkuð bara. Fór svo með það að Borg og tralala fór svo að hjóla 🙂 Mér finnst mjög gaman að hjóla og ef ég næ nú aukinni færi að koma mér á milli sætis og stýris og svo þaðan aftur þá er ég viss um að ég eigi eftir að snara hjólinu í ýmis smærri viðvik. Ég þarf að hafa hnakkinn aðeins hærri því ég finn pínu oggu oggu pons fyrir hnjánum en ég ætla að verða svoldið klárari fyrst :D.

Ein

Ég er hér ein að rolast eina ferðina enn – Ragnheiður með Jobba og Aðalsteinn hjá Fúsa og Dísu í Borgó. Við Bjartur erum því hér bara tvö. Ég reikna með að ég fari með hann í Þrastarlund á morgun í smá göngu – við höfum bæði gott af því.

Ég hef komist að því að ég elska þvottavélina mína. Kurrið í henni er vinalegt verst að mér þykir ekki alveg eins vænt um að eiga engan þurrkara lengur – því verður bara að kippa í liðinn sem fyrst.

Matar-æði

Ég er nú eiginlega ekki hægt…

Nú er ég á þeim stað að borða helst ekki neitt. Og finnst það frekar fínt. Mátti náttúrulega ekkert vera að því að borða í morgun því ég var að baka pönnukökur í einu hendingskasti.

Ekki gat ég heldur borðað hádegismat því ég varð að fara með pönnsurnar og þá ætla ég nú ekki að tala um vesenið á minni í gær. Fuss og svei.

Grænmeti? Hvað er nú það? Heitur matur? Kannast ekki við hann…

Brauð -já, skyndimatur passar fínt og svo jafnvel ekki neitt bara. Það er líka fínn möguleiki.

Sigh…. Mér er ekki viðbjargandi. Nú þegar allt hefur gengið svo vel í því að léttast þá náttúrulega er um að gera að haga sér eins og idiot – maður á það jú inni.

Stóra játningin: Ég verðlauna mig með mat.

Lengra er ég nú ekki komin.

En ég er nú samt hjólapæja…

hjól, Sund

Áform dagsins

Föstudagur og ég komin af kennaraþingi. Ég var ekki í nokkru stuði – var ómannblendnari en zebra-hestur og áreiðanlega allt að því leiðinleg ;-). Ég fór nú samt í pottinn eftir matinn sem var vel að merkja stórkostlegur – og ég borðaði ekkert fitandi, ekki fyrr en í nótt þeas en það var nú ekki í kvöldmat.

En potturinn fékk að finna fyrir okkur Sigurlín í 3 tíma og þegar ég vaknaði í morgun fann ég nánast ekkert fyrir hælnum en hafði verið algjörlega ógöngufær eftir sprikl dagsins í Styrk.

Ég hef því ákveðið að fara í sund í dag og verja verulegum tíma dagsins í pottunum – en synda svolítið fyrst samt – prófa að nota blöðkurnar og gá hvort mér verði nokkuð illt af því – þ að er svo dj… leiðinlegt að synda bara fyrir eigin vélarafli – næ heldur engri ferð þannig.

(ég verð að muna að baka pönnukökurnar í fyrramálið fyrir hann Kjartan heitinn í Vaðnesi. Ég er svo hrædd um að gleyma því að það er óskaplegt.)

Nú sem sagt. Fyrst – áður en sundið hefst langar mig að taka hér svolítið til svo ég geti notið lífsins því föstudagar eru heimsins bestu dagar. Ég er búin að færa nammi dagana yfir á þá – það er að vísu slæmt því þá er ég ekki að borða nammi fyrripartinn en ég reyni að borða ekkert nammi eftir 8 á kvöldin á föstudögum og labba svolítið um kvöldið – en það geri ég nú ekki í kvöld. Ég gæti kannski hjólað – þarf ekki lás ef ég er bara að hjóla heiman frá mér og heim. En hjálm þyrfti ég… Lýst ekkert á lýsingar af hjólreiðaóhöppum sem ég hef fengið að heyra um uppá síðkastið.

En talandi um hjólreiðar – … nei ég held ég bíði með að tala um það. Enda kannski gufar það bara upp.

Kveðja Ykkar arfaleiðinlega, andfélagslega sinnaða og uppgefna (því það er ég svo sannarlega) Inga pinga pikkaló

p.s það er ótrúlega gott veður eins og myndin sýnir

og já – þvottavélin er biluð… Er þetta bara að gera sig svei mér þá alla mína daga – argh pargh

Þyngd, Ganga, hjól, Líkamsrækt

Fótafúin Ingveldur í hjólreiðaham

Halið þið að það sé – þetta er mánaðarskórinn minn! Svei mér ljótur skór og á ekkert skylt við apríl – fuss og svei.
Jæja hjólið búið að vera í húsi í sólarhring. Vantar lás og hjálm – vil ekki hjóla hjálmlaus – fyrirmyndin og það allt saman. Hver veit nema ég fjárfesti í þessu tvennu innan tíðar.
Nú en ég fór í Styrk í dag eftir að ágætan vinnudag – mætti út í skóla kl. 06:00 og kláraði stöðvabækurnar sem ég byrjaði á í gær – vonandi eru þær réttar blessaðar. En sem sagt var komin í Styrkinn um 15 og það var bara ágætur tími en orðið alveg crowded um 17 þegar ég fór heim næstum rænulaus úr hungri – sulti og seyru (ælti það sé Y?) Púff – ég borðaði eitthvað grunsamlega lítið í skólanum í dag og ekkert frá 11:30 – mæli ekki með því – enda orðin algjör undantekning ef slíkt kemur fyrir.
Nú jæja sem sagt – þar sem mér er frekar illt í mínum fúnu fótum eftir göngurnar – sem styður enn þá bjargföstu trú mína að ég hafi EKKI getað farið út að labba fyrr en ég gerði – og ekki heldur þá reyndar., – þá ákvað ég að hjóla bara í dag í brennslunni en láta öll önnur brennslutæki vera. Og ég skemmti mér bara ágætlega. Hjólaði í 2X25 mín – og það var nú bara ekkert sérlega auðvelt – ekki þegar maður velur eitthvað svona fínaríis prógramm og þarf að halda ákveðnum hraða – assgoti gott bara. Ég svitnaði sem aldrei fyrr – með þessari dásemdar vellíðunartilfinningu samfara því- sem er einhvern veginn svoldið kinky.
Ferlega gott og hressandi – eldaði fyrir Ragnheiði og fór svo til Dísu systur að sauma smá en nennti því nú eiginlega ekkert. Talaði bara og talaði – það var ágætt líka. Hef ekki marga að tala við hér heima – Aðalsteinn segir að ég sé ekki viðræðuhæf ég sé svo leiðinleg og mikill tuðari og svo talar maður víst ekki um ákveðin málefni við móður sína – eins og kærustur og svoleiðis. Það takmarkar töluvert umræðuefnin verð ég að segja.
Ragnheiður leit nú hér við í dag – það er voða notalegt að fá hana heim við og við annars er hún mest hjá Jobba sínum.
Þar sem ég sit hér og slæ á lyklaborðið þá horfi ég á æðarnar á handabakinu á mér – ég vissi nú eiginlega ekki að ég hefði svoleiðis. En þær koma svona ægilega vel í ljós orðið.
Eins er það með rifbeinin. Ég var svo sem ekki sérlega vel áttuð á því að ég hefði svoleiðis heldur – var svona bara meira að ganga útfrá því en vita það.
Það var svo eftir sturtu um daginn að ég fékk hálfgert tilfelli því það var eitthvað hart á mér og ókennilegt í laginu sem heldur ónotalegt var að reka hendina uppundir. Var þetta þá ekki neðsta rifbeinið mitt sem er bara komið þarna í ljós. Ja hérna – ég veit það þá er með svoleiðis. Einu áhyggjuefninu færra ;-). Ég á líka orðið svoldið flotta holhönd tíhíhí….
Maður er bara að koma í ljós – í fyrsta sinn í mörg mörg ár – ja eða svona frá því að ég fór í kaf…
En sem sagt – bara ánægð með mig, lífið og tilveruna þannig lagað. Ég er eiginlega búin að sjá það að á meðan ég get labbað um í Þrastarskógi í veðurblíðu sem stormi, með Bjart skoppandi um kjarrið og jafnvel í eðal félagsskap Þórunnar þá er ekki hægt að kvarta undan neinu – heldur bara ástæða til þess að þakka fyrir lífið sjálft, Sogið og kjarrið. Þetta er bara næstum eins og heima enda ég tengd Soginu og vatni þess langt aftur.
En nú er ég farin að sofa – verð að fara að labba í fyrramálið – ekkert múður með það – fór ekki í morgun því ég taldi mig hafa svo mikið að gera – sem reyndist alveg rétt -mátti ekki miklu muna að ég næði ekki að gera það sem ég vildi.
Over and out…
Inga
P.s: Já og ég hafði jafnvel lést enn meira í dag – en ég á nú von á að fá sveiflutölurnar á ný – þannig gengur þetta. Upp og niður – en vonandi alltaf heldur meira niður.