Góður dagur

Sæl verið þið
Ég er byrjuð að borða Reductil aftur. Ætla að sjá hvort ég sé þroskaðari en í fyrra! Gangast í það að léttast. Jamm það get ég og geri hér með ;-).

Annars hef ég tekið afdrifaríka ákvörðun. Ég er lægsta talan sem ég vigtast (ja nema sko í kringum þessa USA ferð – þá nefnilega þyngdist ég – en er sem sagt jafn þung núna og áður en ég fór.)

Ég nefnilega fer niður – þyngist svo aftur smá og bwaaaahhhh verð rosa fúl en næ svo alltaf lágu tölunni aftur innan tíðar. Með þessu hef ég forðað mér frá algjöru fárviðri síðustu viku því eftir að hafa hrunið niður um 2 kg á milli vikna ruggaði svo aftur upp en var alveg sama híhí og svo viti menn þá var ég bara orðin 2,7 kg léttari í dag ha hó hí hó – flott hjá mér og mér alveg sama um þetta rugg mitt.

Það er svo gott að taka réttar ákvarðanir.

Held að Öldungamótið sé núna um helgina – í blaki. Ég er nú ekki þar… kannski á næsta ári.

Nú jæja.

Ég er ekki á neinum verkjalyfjum – ætla að prófa að vera laus við þau og sjá hvernig lappirnar á mér bregðast við. Gott að vita af Ibufen og Celebra ef í harðbakkann slær.

En það er líka gott að tékka aðeins á þessu. Ég er ekkert alveg afleit sko.

Jæja en mont dagsins er styrkferð og mega brennsla – loksins. Frábær æfing – fyrst og fremst vegna þess að ég nennti ekki – ætlaði ekki og þóttist svo bara ætla að gera smá til málamynda – en nei – konan tók rosaæfingu og brenndi eins og berserkur. Geggjað. Sigur vikunnar.

Og svo eru það morgungöngurnar sem eru öllu betri.

Verst með þennan rósaroða í kinnum mínum er er´að gera mér lífið leitt. Já og svo er náttúrulega svooooldið leiðinlegt að húðin mín er steinhætt að hafa nokkurn sveigjanleika – oj bara

Verði ljós

… og það varð ljós.

Allt honum að þakka sem vinnur á N1. Eini maðurinn á Selfossi sem treysti sér til að skipta um perur í Súbarúnum mínum! Ég ætla að muna að það þarf bara að færa rúðupissflöskuna og losa eitthvað svona dót hinum megin. Iss piss ekkert mál – kann samt ekki að setja perurnar í en ég get sagt þeim að þetta sé ekkert mál næst :-).

Er ógöngufær. Finn svo til í ristarbeinunum að ég get ekki stigið til jarðar. Úff… Fer heldur versnandi ef eitthvað er. Fór í pottana í dag og reyndi að mýkja þetta upp allt saman gekk ekki sérlega vel. Kaldir bakstrar hjálpa líka við verkjum en bara stutt. Úff púff. Á sem sagt mjög bágt. Ef ég verð eitthvað svipuð á morgun þá kemst ég ekki í vinnu.
En það er nú gott að dreifa verkjunum svona jafnt og þétt. Hælsporarnir víkjandi, hálsinn sæmilegur ef hann er nuddaður við og við – og þá taka kálfarnir og ristin við!!!! Sjúkket hvað ég veit að allt lagast á endanum. En svona er þetta þegar ég byrja að labba – þá gengur eitthvað úr lagi. Ég er farin að þekkja þetta.
Trust me – þegar það er eins og ristarbeinin rekast til og frá – þá veit maður hvað sárt er.
Sigh.

Það er ekkert eins og

…að detta á rassinn, hnéð – já svona almennt sé hausinn á morgnana!

Það er eitt af þessum undrum sem fylgir því að ganga meira en áður – líkurnar á því að detta aukast verulega með hverju skrefi – þó þær svo aftur minnki kannski svolítið líka – með aukinni færni í göngu.

Argh pargh ég datt á leiðinni út í bíl áðan – á einhverjum helv… hálkubletti – klessu. Við frostmark er mjög leiðinlegt hitastig. Argh pargh, þoli ekki að detta. Vil bara geta staðið í lappirnar. En já

Komin út í skóla, hæfilega aum eftir fallið – en svo fer ég í Styrk á eftir og sé svo til hvað ég geri meira.

Og ég sem var svo glöð að vera sæmileg í hálsinum en slingurinn áðan var ekki til bóta… En ég er amk ekki með glerbrot í tánni lengur.

Og Hekla er falleg héðan frá Sunnulæk. já og eitt og annað fleira gæti ég fundið til

Mikið búin að hugsa í dag

Svolítið vor í lofti!
Stjörnuspáin mín – alltaf svolítið skemmtileg 😉

You will not allow yourself to be sidetracked by minor considerations today, Inga; you’ll go straight to the heart of matters. There’s some likelihood that you have given little consideration to your environment and working conditions, and instead are concentrating on the goal you’ve set for yourself. When an Aries woman sets a goal, she’s a force to be reckoned with, as we all well know!

Hér kemur svo lýsing á svefni mínum síðustu nótt – kannski það séu utanaðkomandi ástæður fyrir svefnleysi – eða svefnrofum mínum?

Sofnaði kl. 22 – hafði jú vaknað kl fimm í gærmorgun.
22:15 Hringt og spurt eftir Aðalsteini – hann ekki heima
22:45 Bjartur bilast yfir einhverju sem á sér stað hér við hliðina
23:15 Hringt og spurt eftir Aðalsteini
Og ég alltaf að sofna inn á milli – enda mjög þreytt kona!
24 Ragnheiður lætur mig vita að hún sé komin úr bænum
01 Aðalsteinn kemur heim
02 Aðalsteinn fer og fær sér vatn – ég er mjög laussvefta kona
03 Ragnheiður og Jósep koma heim af Pakkhúsinu – eða whatever
Ragnheiður þrammar um allt hús á holu hælunum sínum – kemur mjög skemmtilegt hljóð!
05 Ég vakna og hugsa hvað það sé gott að ég þurfi ekki að vakna í skólann
7:15 – sjúkket hugsa ég – það er ekki vatnsleikfimi í dag!
9:15 Hva hefur mér tekist að sofa stanslaust í 2 tíma?!?
Jamm that’s about it – ég held þetta gangi almennt svona fyrir sig nema gjarnan spila ég sjálf stærri rullu – er þyrst, þarf að pissa, vont bragð í munninum, tannbursta mig aftur. Sigh ég bara get ekki sofið – úff hvað mér er illt í hálsinum, vá skyldi ég vera lömuð?! Jamm svona gengur þetta fyrir sig með svefninn hjá mér! Og svefntöflur breyta ekki neinu nema ég er bara í vímu á meðan heimilið tikkar fyrir utan og í kringum mig – þannig að ég hef nú gefist upp á þeim enad lítt hrifin af því að ráfa um eins og dópisti – fyrir nú utan það að manni finnst bara allt í lagi að borða kl 2 á næturna – og það jafnvel kex sem ég borða nú bara yfir höfuð ekkii! En það var gaman og gott að prófa þær en nei takk!
Ég er í mesta letistuði ever. Og það er ekki nærri ein góð ástæða fyrir því að gera ekki neitt og að vera að drepast í hálsinum því það er ég ekki í augnablikinu. Leti er jú höfuðsynd! En ég er nú samt búin að sópa húsið og þurrka af mesta rykið – svona víðast hvar. Ah svona skítaredding. En ég hef líka borðað kókosbollu og snakk í morgunmat þannig að ég verð að svelta mig til þrjú held ég og fara í duglega göngu. Já gott ef ég fékk mér ekki smá lakkrís líka! Sigh – mikið get ég orðið þreytt á mér. Fullt af röngum ákvörðunum – því þetta gerist ekki óvart – oh nei einbeittur brotavilji liggur að baki! En þá er hægt að taka ákvörðun um að borða eitthvað gáfulegt þegar maður kemur heim úr skóginum góða.
En ég er þakklát fyrir að vera betri í hálsinum. Það virðist hjálpa að synda ekki, það hjálpar líka að vinna eins lítið og maður kemst af með og kyrja svo aflöppunarmöntrur þess á milli. Ég hef ekki þrek fyrir fimm aura og þá meina ég anlegt þrek – sem er kannski ný útgáfa af þrekleysi á mínum völlum. Annars hef ég svo sem alltaf verið líkamlega sterk – bara ekki jafn mikið og núna.
Ég er enn að hugsa um blóðþrýstingslyfin – held mig langi svolítið til hjartalæknis til að spyrja hann út í samspíl þeirra, púls, brennslu og svona almennt um hjartað mitt. Ef að einhverjar pillur eru að keyra mig niður í 40 í púls á meðan mér er eðlilegt og þá e.t.v. nauðsynlegt að vera hærri – hvað er það að gera mér dagsdaglega og hvaða áhrif hefur það á brennsluna? Kannski engin en víst langar mig að vita þetta. Það eru einhverjir hjartalæknar starfandi hér á Selfossi en ég veit ekki hvort maður kemst til þeirra án þess að vera með einhverja tilvísun – ætli maður fái tilvísun út á Polla? Ja það væri það. Ég á eftir að brenna 1200 hitaeiningum þessa viku svo Polli verður ánægður – og ég held ég nái því nú alveg. Sérstaklega þar sem gærdagurinn var svona ýktur – kannski vegna þess að ég tók ekki atenólólið á fimmtudaginn sökum gleymsku.
Mér finnst nú ekki að einhverjar töflur eigi að taka af mér völdin – þar að auki er fáránlega lágt að vera með 40 í púls hjá offitusjúklingi – góð þjálfun my arse.
En hvað um það – ég er farin í göngufötin og í skóginn. Það er hreinlega of gott veður til að láta það fram hjá sér fara.

Fara yfir um

…eða ekki?

Ég er svona að velta því fyrir mér…

Það er nebbilega árshátíð og svo námsmat í næstu viku! Foreldraviðtöl og hvur veit hvað!

Svo er ég líka að velta því fyrir mér hvort ég eigi að verða vitlaus á sælgætisáti og kvöldnasli sem ég taldi mig algjörlega vera búna að venja mig af. Mér finnst ekkert galið að fá mér mjólk og kex (ætli það séu nema svona 4 ár síðan ég borðaði kex síðast sem kvöld nasl). Nammi og brauð, já nefnið það bara. Hvað finn ég í neðstu skúffum, innstu skápum – já eða jafnvel í frysti eða inni hjá krökkunum. Name it ég er til!

Matur – æ ég hef ekki neinn sérlegan áhuga á honum. Þetta ástand á mér kemur í kjölfar þess að ég ætlaði að verða sérlega einbeitt í mataræði. Jamm – þannig fer það nú!

Ég held þetta sé því ég get ekki sofið vegna hálsins – eða jafnvel vegna einhverja af þessum lyfjum sem ég er að éta! Er svo óglatt seinni partinn en fýrist upp matarlystin um miðnættið – já og hvað er ég að gera vakandi þá?

Og ekki hreyfði ég mig í dag. Það er allt úr lagi gengið þar sem ég má ekki fara að synda – og ekki nenni ég út að labba í þessum kulda – get jafnvel talið mér trú um að ég myndi bara verða enn verri við kuldann!

Jamm – best að rétta úr kryppunni, kýla hálsinn aftur og vagga minna.

Mér finnst enn ekki nema hæfilega flott að vera vaggandi í göngulagi og með framstæðan háls. Minnir óþarflega á hænu satt að segja!

Engin hreyfing í dag – en nálar. Er að vonast til að ég komist í gegnum morgundaginn með þeirra hjálp.

Margt í mörgu

Sko ég elska samt Óla Stefáns -eða kannski einmitt vegna þess!

Ekki orð meira um handbolta.

Ég er ekki nógu dugleg í mataræðinu. Ég er hins vegar mjög duglega í hreyfingunni þó ég sé ekki eins yfirnáttúrulega dugleg og í sumar og haust en það á nú sér sína eðlilegu skýringu. Ég er í mjög erfiðri vinnu sem tekur út á mér.

Ég þoli ekki að ég sé að borða of margar hitaeiningar!

Af ofansögðu má sjá að ég steig á vigtina í gær! Það eru alltaf mjög slæmir dagar sem fylgja í kjölfarið. Það er alveg sama hvernig mér gengur mér finnst mér aldrei ganga nógu vel. Og þá skiptir engu máli að ég sé með hælspora dauðans og háls sem ber ekki uppi höfuðið. Set það ekki í nokkurt samhengi. Ef ég væri ekki að hreyfa mig svona mikið þá væri ég að þyngjast hugsa ég! Og samt þykist ég vera í einhverju aðhaldi – ja eða ekki…

Er líklega ekki í neinu aðhaldi því ég borða bara næstum það sem mér sýnist!

Ég bjó mér til matardagbók um daginn – sem náði yfir um 10 daga held ég. Þegar ég byrjaði að skrifa í hana ætlaði ég bara að skrifa niður allt það sem ég borðaði en ekki vera að breyta neinu til að fegra hana. Svo átti að hefja gáfulegt át með nýrri bók. Nú er komið að því.

Ekki í dag samt og ekki í gær- fuss og svei! Á morgun fer ég í Bónus og versla gáfulega inn og verð eins og manneskja í febrúar – reyni að taka þetta með trukki.

Baldur var svo sem ekki svo óánægður með bókarskrifið – finnst reyndar að hann hefði átt að vera óánægðari – held hann sé með aumingjagæsku í garð mín! Enda er ég svo sem ekki í neinum firna góðum gír.

Háls og herðar stífari en um langa hríð. Ég fékk nálar í gær og ég á alltaf góðan dag í kjölfarið. En þær virka svo sem ekki mikið lengur en það. En ég svaf fyrir vikið algjörlega dásamlega í nótt með smá hjálp lyfja að auki :-).

Ég fór svo í fínan göngutúr í Þrastarskóg í morgun og brenndi næstum 600 kal – fín ganga það. Sökk og rann og skautaði og því reyndi vel á kálfana. Hælsporinn bara þokkalegur. Við eigum eftir þrjú skipti í nálameðferðinni varðandi hann.

Baldur vill ég hætti að synda og sjái til hvort hálsinn lagist.

Ég fer þá í sundleikfimi, oftar í salinn (veit ekki alveg hvenær ég á að hafa tíma eða orku í það – sundið er nefnilega miklu meira slakandi en helv… salurinn).

Mér finnst ægilegt að hætta að synda. Það er svo gott að fara um kvöldmatarleytið… en það er kannski bara hreinlega ekki gáfulegt…

Ég svo sem hætti því í sumar þegar ég fékk í hálsinn og lagaðist en ég var ekki í sundi í haust þegar ég fékk í hálsinn síðast -en það er kannski ekki til að bæta ástandið.

En ég átti góðan dag í gær – fínan fram að þessu í dag.

Nú fer ég að hvíla mig og kannski get ég lært á morgun. Það væri frábært.

Það væri bara frábært ef mér gæti liðið svolítið betur punktur!

Og svo er ég búin að læra á ownzone hjá Polla. Polli er hins vegar með leiðindi við mig og skilur ekki að brennslupúlsinn minn er frá 96 eða svo – hann er með rugluna varðandi það og ég verð að reyna að koma vitinu fyrir hann.

annars vill hann stundum að ég sé á moderate hjartslætti en ég er alltaf í light að hans mati. Það er eiginlega þar sem okkur greinir á. En ætli mér takist ekki að gera hann meðvirkan eins og alla!

Áramót og sitthvað fleira

Ég hef eiginlega verið að humma það fram af mér að byrja hér á einhverjum pistli um síðasta ár og hið nýja sem nú trítlar inn eftir gangi eilífðarinnar. Strax er einn dagur að baki og annar framundan. Sá þriðji er á morgun og þá er eins og hið ókomna hætti að vera einmitt það heldur verði að hversdagsleika nús-ins.

Ég hef aldrei verið sérlega hrifin af gamlársdegi. Hann og nýársnótt hefur verið mér kvöð frekar en nokkuð annað – þessi skylda manns að skemmta sér, vera helst svolítið hífaður – já eða mikið, vera saman og síðast en ekki sísta óviðjafnanlega glaður en þó agnarsmá daufur í bland. Ég hef heldur aldrei – fyrr en nú áttað mig á þessu fári um að áramótin séu skil – nýtt upphafi og því beri að íhuga og ígrunda um leið og horft er fram á veginn og kúrsinn tekinn. Fyrr en nú… Þessi áramót skil ég þetta einhvern veginn miklu betur – og mér finnst meira að segja eins og ég bara verði að íhuga og ígrunda alveg undir drep til þess að nýta mér þessi ósýnulegu mannanna verk – áramótin sem best.

Hin síðari ár hef ég náð nokkurri sátt við uppistandið sem á að ríkja þennan dag. Fundið minn farveg- eyði deginum í að elda einhvern ótrúlega góðan mat, stundum dettur einhver í heimsókn og við spjöllum saman á meðan ég brytja grænmetið og drekkum jafnvel freyðivín eða Blush með.

Það er svo sjaldan sem ég elda eitthvað gott eða gef mér tíma í það og því er þessi eldamennska á síðasta degi ársins kærkomin og hreinlega notaleg. Nú síðustu tvö ár höfum við farið með Bjart útfyrir á í bílnum og setið þar og horft á dýrðina. Í ár sluppum við, við að gefa Bjarti róandi eins og í fyrra enda er hann ekki nærri eins hræddur og t.d. Trítla var og í reynd bara svolítið rólegur yfir þessu öllu saman nema þegar gólfið í húsinu nötraði við sprengjudyninn.

Í ár var flugeldadýrðin sérlega glæsileg og það var ótrúlegt að sjá þennna ljósaleik mannanna bera við sjóndeildarhringinn. Í fyrsta skipti í 21 ár keyptum við enga flugelda hjónin. Fengum þetta bara beint í æð frá samborgurum okkar hér í Árborg – takk fyrir það!

En já…

Eins og þið sjáið þá er ég að humma uppgjörið og framtíðina svolítið fram af mér. Þetta er greinilega ekki alveg einfalt mál! Síðasta ár var svona með þeim flóknari á lífsleiðinni, ekki vegna atburðarrásarinnar heldur hins hvað stúlkan ég hugsaði og fékkst við í eigin kolli :D.

Þess vegna fannst mér svo upplagt að hefja árið á Þingvöllum. Viðurkenna og umlykja þá staðreynd að þeir eru mér kærir þó þar sé nú ekkert nema samkomustaður fólk. Bærinn orðinn að veislusal og sumarhúsi þeirra sem ráða, kirkjan músétin, skrefin okkar allra löngu horfin úr garðinu og trén vaxin yfir önnur. Þetta er samt minn staður þó hann sé almenningseign um leið. Enginn getur tekið – og enginn er heldur að reyna það, minningarnar frá mér sem margar hverjar eru svo bundnar öðru fólki, t.d. Björk, systkinum mínum og einfaranum mér. Stundum finnst mér eins og Núpverjarnir telji sig eina eiga minningar – vísast af umkomuleysi mínu þar sem ég kom ekki til sögunnar fyrr en löngu síðar. Stundum hefur mér líka fundist að ég ætti engar minningar ein og sér – allt sem ég gerði sem barn hafi verið upplifað af öllum mínum systkinum – bara fyrr. En auðvitað er það ekkert þannig – ég á mínar minningar sem eru bundnar órjúfanlegum böndum, samofnar Þingvöllum.

Ég labbaði endalaust um vellina, gjánna, túnin og vestari hallinn – heilu og hálfu dagana var ég í leiðöngrum oftast ein. Ég skil það núna afhverju mér finnst hreyfingin góð, göngurnar um náttúruna betri en þær sem ég fer eftir steinsteypunni. Ganga er hreinlega órjúfanlegur hluti af bernskunni minni. Ég held að varla hafi liðið sá dagur að ég fór ekki út að labba á Þingvöllum. Enda sagði mamma að það hefði komið snemma í ljós hve mikill göngugarpur ég var. Hún sagðist aldrei hafa séð barn vera jafn duglegt að labba og mig – Dísu og Ása til mikillar armæði vænti ég því oftast var ég kjagandi á eftir þeim – algjörlega óbeðin og ekki sérlega velkomin.

Já Þingvellir er góður staður til þess að hefja 2007 á.

Og nú held ég að ég hvíli um sinn og íhugi aðeins betur 2006 – kem svo innan tíðar með vangaveltur mínar þar um. Þar má finna grunninn að 2007 svo mikið er víst. Þar byrjaði ,,lífsstílsbreytingin“ – orð sem mér leiðist nú svona frekar en verknaðurinn er betri 🙂 þó seint verði hann sagður auðveldur.

Þingvallaferð í upphafi árs

Við Palli og Bjartur fórum á Þingvöll í dag í algjörlega yndislegu veðri. Mér fannst gott að hefja árið á þessum stað sem var mér svo kær og er það líklega enn. Þingvellir eru líklega eins og minn vinstri fótur. Órjúfanlegur hluti sem ég veit varla af.

Veðrið var algjörlega stórkostlegt og birtan – … já birtan, – hún var eins og hún getur hvergi verið nema á Þingvöllum held ég svei mér þá. Dásamlegur dagur sem sagt. Góð byrjun og góð ganga þó herra Bjartur hafi náttúrulega ekki verið alveg upp á sitt besta!

Hér má finna myndir!

Verst að ég var ekki með púlsmælinn :-/

Og svo fórum við til Bangsa og Steinunnar á Heiðarbæ í kaffi!

Posted by Picasa

Jólin eru komin

Gleðileg jól segi ég nú bara enn og aftur!

Sumir eru svo óheppnir að þurfa að vera að vinna í dag. Óskaplega er ég fegin að þurfa þess ekki enda sprengurinn fyrir jól þannig upp settur að maður þarf að hvíla sig í marga marga daga eftir hann!

Stundum hugsa ég – alltaf eftir á, afhverju voru þessi ósköp öll í gangi hjá mér? Hefðu gjafirnar ekki mátt vera færri, tiltekin tilkomuminni (svarið við því er nú alltaf strax og í hvelli, nei minni mátti hún nú ekki vera). Snúast jólin um öll þessi læti sem eru í mér fyrir jólin? Kannski hefði verði meira gaman að vera minna þreytt á aðfangadag og geta notið alls aðeins betur.

Í ár hugsaði ég þetta svolítið fyrir jólin. Reyndi að vera skynsöm en aðstæður spila nú ekki alltaf með mér í liði og gera mér svolítið erfitt fyrir. Og svo finnst mér þar að auki svolítið gaman af veseni ;-).

Ég vil gjarnan geta tekið almennilega til í jólafríinu – ekki endilega útaf jólunum heldur hinu að þá er ég í fríi og ég fer ekki í frí aftur fyrr en um páska. Ef ég kemst ekki niður úr bunkanum í þessu fríi þá kemst ég það bara alls ekki neitt!

En þessi sprettur tekur svolítið á – ég skrifa það þó ekki á jólin – ég elska jólin enda ekki furða:

Á aðfangadag var besti hamborgahryggur í heimi í matinn, eldaður eftir kúnstarinnar reglum sem margborgðu sig!

Ég fékk svo fallegar gjafir að ég man ekki eftir öðru eins – það skilar sér undir jólatréð að eiga tvö vinnandi börn 😉 elsku litlu grjónin mín- en nánar um gjafirnar síðar!

Á jóladag horfði ég á sjónvarp og las. Við Palli fórum svo í heljarinnar göngu um Þrastaskóg þveran og endilangan – heldur of langan þar sem flóð komu í veg fyrir að við færum okkar venjulega 40 mín göngu og við vorum því í rúman klukkutíma. Færið var ömurlegt – holklaki og drulla og því reyndi mikið á þó ekki væri farið hratt yfir :-). Að því loknu fengum við okkur hangikjöt hjá tengdó og beint í bólið þar á eftir að hvíla mína þreyttu fætur.

Í gær lá ég og horfði á myndir, las og svaf allan heila daginn og kunnu því svona líka ágætlega. Og nú er ég að fara út að hjóla. Reyna að losna við þessar ókennilegu gastegundir sem hafa heltekið meltingarveginn í mér!

Ég held reyndar að hangikjöt og hamborgarahryggur sé eitraður matur. Getur bara ekki verið hollur!

Góðan daginn!

Ég held það séu 7 dagar til jóla.

Það eru 3 dagar eftir í skólanum.

Og ég á eftir að gera mjög margt:

  • Kaupa allar jólagjafirnar og sýsla með þær – pakka inn og koma á sinn stað
  • Skrifa jólakortin – öll 70 eða hvað þau eru
  • Gera nokkrar jólagjafir sem mér finnst endilega að ég ætti að gera!
  • Kaupa allt inn til jólanna
  • Finna á mig einhver föt sem ég get verið í sem og fyrir Pál
  • Vorkenna Páli svolítið – það er heilmikil vinna skal ég segja ykkur
  • Athuga með jólatré – afhverju langar mig allt í einu í gervijólatré – nokkuð sem ég hef aldrei þolað?
  • Hætta að vera svona þreytt – afhverju er ég svona þreytt? ÉG meina hvers þreyttur getur maður verið.

Verst af öllu er að ég er á sælgætisfylleríi. Hef ekki guðmund um hvernig ég á að stöðva það. Og Styrkur er svo ógó staður að ég get ekki hugsað mér að stunda neina hreyfingu þar innan daga.

Áformin eru þó fögur og fín – sund og göngur næstu daga. Ég treysti á að Páll hjálpi mér við að koma mér af stað í þær – því mig svo sannarlega veitir ekki af hvatningunni og jafnvel toginu út fyrir hússins dyr.

En nú ætla ég að smyrja kremi á sörur, kíkja á pippmarengeið og jafnvel finna til handavinnuna og stilla henni upp á vel sýnilegan stað og ég geti gripið í hana á milli þreytuofsakastanna.

Lof jú Inga þreytta sem er búin að fatta allt mögulegt en er nú ekki farin að nýta sér það á nokkurn hátt – ja nema þá þannig að ég er ekki að drepast úr geðvonsku – bara þunglyndi 😉