Author: ingveldureiriks

…ég held ég sé að öðlast vitið á ný. Mér finnst ég bara vera að verða ég sjálf aftur. Mig rámar meira að segja í einhverja konu sem átti sér áhugamál – og sinnti þeim! Mig rámar líka í kennara sem vissi hvert hann stefndi.

Það er eiginlega makalaus umbreyting að eiga sér stað… Ég fylgist spennt með.

Hef staðið mig afbragsðvel í mataræði ala danski kúrinn. Á von á að það skili sér í næstu viku þar sem ég tók mig ekki í gegn fyrr en um helgina – ég sem sagt komst að því að ég borða rétt og vel og það allt saman – nema hvað ég borða of oft og of mikið í senn af RÖNGUM fæðuflokkum. En nú er bara að breyta því. Einbeitingin er að skána

Ég stend mig líka vel í hreyfingunni – þó ég hafi ekki farið í gær því ég var búin á því eftir heimsókn Sunnulækjarsílanna til okkar í gær. Hafi ég haldið að ég gæti farið á ný í Sunnulæk held ég að það hafi rjátlast af mér í gær því ég ræð ekki mjög vel við erilinn sem fylgir svo mörgum börnum í einu – en krakkarnir eru yndislegir, sannar hetjur og víkingar. Gerðu flotta hluti á skemmtuninni.

En meira um það síðar ef til vill.

Ætli ég sé að verða eitthvað líka sjálfri mér?

Er farin að hugsa um nám… (úff)

Bútasaum…

Fór á bókasafnið (er reyndar mjög ólíkt mér) og kom með heilan poka af alls konar uppskriftabókum, ræktaðu sjálfa þig bækur og guð má vita hvað fleira 😉

(nú er bara að skila aftur)

Fór og keypti aðra innisnúru – lifi greinilega svo annasömu lífi að ég kemst ekki yfir að þvo allan þvott í miðri viku og vantar því þurrkpláss.

Fékk mér Hörð Torfa og AstaZan, Build up og brennslutöflur. Það stóð ekkert á þeim um að ég mætti ekki taka þær á meðan ég væri á innöndunarlyfjum – en ég þarf að athuga það – ég má alls ekki taka þær sem fást í Styrk með þeim. Sjáum til

Hér kemur smá leirburður í kjölfar endalausra umræðna minna um að gefast upp og tiltal og hnuss Baldurs í kjölfarið ;-).

Í lífsins ólíku gæði
Inga er alveg heft
Þó fær hún varla bæði
Haldið þeim og sleppt

Nammi, ís og heilsurækt
Þykir henni nokkuð flott
Heilsuátak harla frægt
Er nú ekki orðið gott?

Magaaðgerð salla fín
Flíkur myndu lafa
Baldur litli undan hrín
endalausum vafa

,,Hertu þig nú stúlkukind
Ekki meira væl!
Í Toppsports heilsulind
Stattu þig með stæl!”

,,Melónur og jarðaber
Borða skalt um nótt
Hættu nú að vera sver
Og fáðu mittið mjótt.”
IE lok sept. 2007

Einu sinni sendi Baldur mér þessa og hlaut bloggið nafn sitt af henni í nokkurn tíma, Inga óhugsandi 😉

Ingveldur Eiríksdóttir er
eins og eplakaka úr sandi
agúrkum og engifer
já alveg óhugsandi

Tíhí það er stundum svoldið gaman hjá okkur 😉 en hann er samt eiginlega alveg komin með nóg af mér og alvöruleysi mínu…

En sjáum hvað stúlkan gerir næstu dægrin.

Ég fór til ofnæmislæknis í gær. Ég er ekki með ofnæmi fyrir nokkrum sköpuðum hlut. Hann sagði aftur á móti að ég væri augljóslega með viðkæm lungu og það svo aftur gæti orsakað það að maður færi yfir ákveðinn þröskuld og yrði þá harla næmur á ýmsa þætti sem alla jafna myndi bara kalla fram nettan pirring. Ryk væri t.d. algengur hvati þess að fólk yrði ofurnæmt fyrir t.d. frjókornum og hundahári þó það myndi ekki mælast með ofnæmi fyrir því.

Ég sýndi þó svörun á hundahár og katta og kemur mér ekki á óvart en ég þarf að láta blóð úr mér renna í rannsóknartilgangi og fá úr þessu skorið með lungun og svo vildi hann að ég færi til lungnalæknis. Hann þráspurði mig um viðkvæmni í lungum í ættinni og ég þrætti hundrað sinnum fyrir það og mundi ekki eftir neinum nema aumingja Gústu en svo í gærkveldi mundi ég nú eftir afa minum Jóni ekki var hann nú með björguleg lungu blessaður. En nú er ég farin að taka pústin mín reglulega og mér líður strax betur í lungunum sem er harla gott. Svo þarf ég bara að vera eins dugleg að viðra og ryksuga heima eins og í sumar og þá hættir Bjartur minn að pirra mig vænti ég.

Það er allt í voða og vitleysu með soninn minn og ég er alveg að gefast upp. Ég veit ekki hvernig ég á að hjálpa þessum dásamlega dreng til að finna sjálfan sig. Allt sem ég geri virðist fara í hina áttina og virka á verri veg. En það má ekki gefast upp. En mikið óskaplega finnst mér þetta erfitt.

Ég er að fara á blakæfingu, er fín í fótunum – með aðeins eymsli í hjánum og stífleika í mjöðmunum. Ég hef gengið með upphækunarpúða undir hælnum nú í rúma viku og ég finn ekki neinn mun til hins verra – sumir verða verri í bakinu en ég vagga bara minna ;).

Vonandi næ ég að brenna vel í blakinu á eftir – væri gaman að komast í 8000 kal þessa vikuna. Ég hef staðið mig vel í mataræðinu síðustu daga utan tvær pulsur í nótt en gærkveldið var nú ekkert venjulega erfitt þannig að ég átti þær skilið (aftur ekki stríða mér á því að borða kaldar pulsur um hánótt) Er náttúrulega ákveðin klikkun en hey that is me 😉

En nú er ég rokin að galla mig upp – ef ég verð ekki úti hér á leiðinni yfir.

Frá Ingu sem gengur eitt og annað í haginn en annað síður.

p.s Ragnheiður er alsæl í Englandi, litla gullið mitt.

….MYNDIN ER ALGJÖRLEGA STÓRKOSTLEG. Ég hvet alla til þess að sjá hana!!!

Ég fór á bíó í gær. Sem er vel að merkja nokkuð sem ber til tíðinda í mínu lífi en við Páll fórum á Veðramót í gærkveldi – kl 22:10 og hún hefur áreiðanlega ekki byrjað fyrir en 22:30. Ég vildi endilega drífa mig því ég var næsta viss um að annars myndi ég ekki fara – það er svolítið minn stíll.

Þessa mynd vil ég hins vegar fyrir alla muni sjá. Bæði hefur hún fengið góða dóma og eins er Duna ein af aðalmanneskjunum í minni bernsku – sem sýnir hvað smásamvera getur gert mikið fyrir mann – endist manni ævina.

Duna kom á Þingvöll og var hjá okkur veturpart og fram á sumar ef ég man rétt. Tíminn er annars óræður en árið var áreiðanlega á bilinu 72 – 74. Ég man nú ekki hvort ég var mikið með henni en amk man ég að hún gaf mér brúnan flauelisanorakk sem ég var í árum saman og grét fögrum tárum þegar ekki var hægt að bjarga honum frekar með hekluðum bótum. Ég man líka eftir því hvað hún var ræðin og skemmtileg og að hún reykti pípu og hún átti þennan makalausa föður sem ég fór mjög ung bókstaflega að dýrka.

Einu sinni kom Halldór í heimsókn til okkar í rauða húsið á Selfossi. Ég sat allan tímann í trans og hlustaði á manninn. Ég hefði ekki orðið upprifnari og hrifnari þó ég hefði séð Gandhi.

Mér var einu sinni boðið í viku að Laxnesi og ég gleymi aldrei þeim tíma. Dúkkusafninu hans Halldór – ég fékk meira að segja eina dúkku úr því, flísunum í anddyrinu og stiganum upp á loft. Sundlauginni og kyrrðinni. Ég sat stundum inni hjá honum og las. Það var virkilega gefandi dvöl man ég þó ég hafi ekki verið há í loftinu. Duna hefur áreiðanlega staðið fyrir því heimboði. Sigga systir hennar sendi mér jólakost og á því var mynd af Auði og í dag passa ég mig á því að lesa allar bækurnar hennar Auðar. Það er því ekki nema von að Duna sé mér hugleikin – margt sem tengist henni. En mest og best man ég hvað hún var mér óendanlega góð og hvað hún nennti að tala við mig og ganga með mér. Mér fannst svo mikið til mín koma þegar ég var með henni – hún lét mér líða eins og ég væri svoldið merkileg manneskja ;-).

Annars er það að frétta af Ingveldi að hún heldur kúrs nokkuð vel. Hætt að borða í mötuneytinu og fær sér bara skyr.is og hrökkbrauð og eitthvað svona. Það er of fitandi matur í mötuneytinu fyrir svona kerlingu eins og mig. Ég hef aukið grænmetisskammtinn en hann var áreiðanlega orðinn sérkennilega lítill þó ég borði alltaf eitthvað grænmeti á degi hverjum.

vonandi skilar þetta og hreyfing 5 sinnum í vku mér því að ég fari að léttast á ný.

Ég fór til ofnæmislæknis í dag og ég er ekki með ofnæmi fyrir nokkrum sköpuðum hlut. Nema hvað ég syndi svörun við katta og hundahárum – nokkuð sem ég finn nú bara á eigin skinni.

Læknirinn sagði hins vegar að miðað við sögu mína þá virtist þetta vera eins og ég held. Það er einhver viðkvæmni í lungunum -astmi sem svo gýs upp við eitthvað áreiti svo sem eins og rykið í Sunnulæk í vor og sumar. Við það fer líkaminn yfir ákveðinn þröskuld og aðrir þættir í umhverfinu fara að angra mann s.s. eins og gróður og hundurinn ;-).

Hann vill hins vegar senda mig í ítarlega blóðrannsókn og best þætti honum að ég færi til lungnalæknis því það virðist vera eitthvað undirliggjandi sem er að hrekkja mig. Ég skil ekkert hvað það er en ég er alveg sammála honum því mér logsvíður í lungun og er hreint ekki með sjálfri mér – en ég get líka verið duglegri að taka Brykanilið og hitt þarna steradótið sem ég gleymi alltaf ;-). Nú ætla ég að vera dugleg að taka það reglulega og svo gæti ég farið á fyrirbyggjandi ofnæmislyf sem ætti að hjálpa mér á meðan ég er að komast yfir þetta.

Sem sagt sem fyrr er ekkert að Ingveldi sem betur fer ;-). Það er sama í hvaða próf ég fer – það er blessunarlega alltaf staðfesting á því að í raun er ég heilbrigðasta fitubolla á Íslandi.s

En nú ætla ég að vera dugleg að hugsa um mataræðið.

Grænmeti, ekkert brauð, mikið af skyri og fá sykurinn úr ávöxtum.

Hreinsa vel og reglulega til heima hjá mér, ryksuga á hverjum degi og skipta oft um á rúmunum ef Bjartu skyldi nú skjótast þangað og velta sér og nudda ;-).

Gefst upp – léttist ekki einu sinni þó ég hagi mér gáfulega!

Sem aftur sýnir að ég er ekki dómbær á nokkurn skapaðan hlut!

Nú þar sem kexið var svona ógeðslegt þá ákvað mín að fara í sund og synda svolítið. Hélt það væri kannski ekki úr vegi líka að reyna að mýkja vöðvana sem höfðu tekið svona vel á, á föstudaginn ;-). Það var nú meira yndið að ná því að fá harðsperrur – fæ rosasjaldan svoleiðis – miklu oftar að ég verði þreytt í fótunum. Sem sagt maður þarf að halda á spöðunum og verða ekki of værukær.

Ég hef nú vísast ekki náð að brenna blessuðu kexinu en vonandi helmingnum af því rúmlega. Ég nefnilega gleymdi Polla heima og nennti ómögulega að klæða mig til að ná í hann ;-). Enda er ég búin að ná markmiðum vikunnar og rúmlega það. Að baki er nefniilega fyrsta vikan í langan langan tíma sem hreyfingaáformin eru í höfn og í botni í senn.

Okkur var svo boðið í mat í gærkveldi og þetta varð hinn yndælasti dagur. Ég er alveg á útopnu í því að hvíla mig og svei mér ef mér veitir bara nokkuð af því – vonandi næ ég því vegna þess að mér er að batna.

Í dag ætla ég að athuga gardínur, bútasöm og almennt heimilisdrasl. Mæta svo úthvíld í fjörið í næstu viku.