ingveldureiriks

A lettter to usa – ábyrgist nú ekki starfsheitin né aldur ;-)

Hi Bob and Al – either adress is fine but my posts to you in the States goes safer with ingveld@simnet.is – don’t ask me why! Here I send you a picture of Eiríkur’s children – all grown up now, it was taken few years ago at my son’s confirmation party.(4 years ago)

Aðalsteinn is my oldest brother. He retired this year. He has been a headmaster in a highschool, and for the past years he has worked in the ministry of education.

Aðalsteinn is married to Guðrún and they have two children:

Eiíkur Kristján (41)og Brynhildur Kristín (26)

Jón (link) Geologist -63

Jón is married to Sjöfn and they have two sons Brjánn (38) og Steinn (34)

Hildur is a social worker and got 60 this year.

Hildur is married to Hreggviður – her second husband and has one girl Björk (38) who is four years younger than me and we were always like sisters and she stayed a lot at Thingvellir.

Ágústa a nurseing director (well that probably isn’t a word but she is the one who is the boss at her department ;-)) 59

Ágústa is Married to Snorri Björn and they have three children: Kristín Rannveig (the one that met Aldís and Jakóbína), Arnar Þór and Þorbjörg Þórhildur

Jónina – a librarian and a teacher 55

Jónina is married to Guðlaugur and they have 5 children: Hlín Helga (34), Rannveig (28) , Guðmundur(26), Björg (16) og Sigríður Kristín (14) (my mother’s name)

Magnús – engineer 54

Magnús is married to Ástþóra and they have two children: Hrafnkell Freyr (about 26) and Hjördís (12)

Guðmundur building engineer 52

He is married to Dagmar and they have one son Guðni Eiríkur (about 30)

Ásmundur – an electric engineer 48

He is married to Jóna .

Aldís a teacher 47.

Aldís is married to Jón and they have two sons: Sigfús (20) and Guðjón (12)

Ingveldur a teacher 42.

I’m married to Páll and we have two children. Ragnheiður (18 almost 19) og Aðalsteinn (16 almost 17)

More about some of us at: http://www.silfra.is

Uncategorized

Hvöt 100 ára

Ungmennafélagið Hvöt hélt upp á 100 ára afmælið sitt í kvöld og mér var gerður sá heiður að vera veislustjóri þar. Það var mjög skemmtilegt og margar merkar ræður fluttar. Mér er náttúrulega ungmennafélagsandinn í blóð borinn þó ég hafi reynt mitt ítrasta til þess að gera sem minnst úr honum hin síðari ár.

Þetta var hin notalegasta veisla, borðhald og ég náði alveg að hafa stjórn á mér í mataræðinu sem er náttúrulega frábært – sé svo á morgun hvernig mér gengur í kaffinu í Valhöll þegar hún Aldís systir mín afhendir langsessuna sína handsaumaða (til margra ára).

Ég er fegin ég sagði já við veislustjórninni þó ég sé náttúrulega ekkert nema flumbrugangurinn og bullið. Maður á að leggja rækt við sjálfa sig og fara út á meðal fólks og reyna að gera eitthvað gagn. Öðruvísi þroskast maður lítt. Ég er að lesa stórmerkilega bók – man ekkert hvað hún heitir but beware þið eigið eftir að fá helling að frétta af þeim lestri öllum saman ;-).

Góða nótt elskurnar – jólastúss á morgun og Þingvallaferð. Nett þrif og tiltekt í sálinni.

Og svo er bara að taka sýninguna á vegum Sesseljuhúss með ró og maður gerir bara það sem maður getur Ingveldur – innan skynsamlegra marka takk 😉

I tend to overdo things I guess…

Ekkert svar við fádæma skemmtilega útfærðu bréfi til USA…

Uncategorized

Víhí hvað ég hef mikið að gera!

Nú eru það björtu hliðarnar.

Ég á orðið máningu á forstofu og klósett – og ég á áreiðanlega eftir að mála það einhvern tímann fljótlega.

Ég varð þess heiðurs aðnjótandi að vera beðin um að vera veislustjóri á 100 ára afmæli Hvatar – svei mér óvænt og skemmtilegt.

Ég fór í Styrk og var bara nokkuð dugleg.

Ég hef frábæran sjúkraþjálfara sem hugsar svo vel um mig að það er undursamlegt.

Leiser er æði á hælana

Gigtarlyfin virka á ofboðslega vel á ristarnar á mér og því eru það bara hælarnir sem eru aumir.

Mér finnst hroðalega gaman í blaki og í gær vorum við ÁTTA!

Súbarúinn minn er gjörsamlega frábær í hálku og slabbi

Það var svakalega gaman í vinnunni í dag

Ég lít betur út en fyrir tveimur árum síðan

Ég á í bréfaskiptum við fólk í San Diego sem er náskylt mér – ógó skemmtilegt

síðast en ekki síst – ég á ykkur öll að og er því barasta á grænni grein

og svo fer Rankan mín að koma heim og þá geta jólin barasta komið 😉

Uncategorized

Margt í mörgu

Stundum skil ég ekkert í því hvað getur verið mikið að sýsla. Það er eins og dagarnir fyllist af öllu mögulegu bara ef maður svo mikið sem lítur við. Og svo eru nú jólin alltaf svolítið annasöm – amk aðdragandi þeirra.

Í gær var samverusíðdegi hjá okkur starfsfólki Ljósuborgar. Við leigðum okkur bústað hjá þeim frábæru aðiljum sem reka Minni-Borgir. Hvert og eitt okkar kom með eitthvað af matföngum og föndur ef vildi. Ég mætti á staðinn aðeins á undan og skreytti lítillega með seríum og dúkum í anda jólanna – því við kennararnir erum nú svolítið farin að hugsa um þau – þó kannski sumir meira en aðrir ;-).

Þetta var mjög ljúft og mjög mikilvægt fyrir starfsfólk að hittast og fara aðeins út fyrir rammann – hvort heldur sem vinnustaðurinn er lítill eða stór. Í gærkveldi og í fyrrakvöld fór ég í sund og synti smávegis – allt betra en ekki neitt því ekki fór ég í Styrk á mánudag né þriðjudag og ekki heldur fór ég í sundleikfimi á miðvikudaginn – var hálf svefnlaus þarna í þessum hristingi sem jarðskjálftar óhjákvæmilega hafa í för með sér. En ég ætla nú í sundleikfimina á morgun og stefni á styrk á morgun ef blakið fer ekki mjög illa með mig.

Ég er búin að gera tvær jólagjafir – tralalalalala – nei þrjár. Ógó ánægð með það. Um helgina ætlum við að líta á málningarvinnu og förum til Þingvalla þar sem hún Aldís systir mín afhendir kirkjunni útsaumaða brúðarsessu sem hún var ótrúlega lengi að sauma – allt með gamla íslenska krosssauminum – vóhó geðveikt flott eins og krakkarnir segja.

Nú og svo þarf ég náttúrulega að föndra líka og hreyfa mig eitthvað. Verð vonandi eitthvað líka á floti því mér finnst eins og sundið sé að koma inn og það væri frábært því það er lúmskt mikil hreyfing og hjálpaði mér t.d. mjög mikið í desember og janúar í fyrra að halda mínu.

Sem sagt allt í góðum gír – margt að hugsa um; opnir dagar í skólanum og náttúrufyrirbæravinna algjörlega á fullu.

Ykkar Inga sem er að fara í blak þó henni sé ótrúlega sérkennilega illt í hælnum og hælunum! En eitthvað skárri samt sem er nú harla gott.

Uncategorized

Úff langur mánudagur

Ég segi ykkur það satt að allt frá því að ég steig öðrum fætinum á pallinn fyrir utan dyrnar hjá mér klukkan 6:30 í gærmorgun og skautaði þar um með ekki færri en þrjár töskur í hendinni í glæra hálku sem þar var sem annars staðar og allt þar til ég settist upp í bílinn kl 20:30 var ég á fullu á fundum, kennslu og pælingum – I kid you not!

Og ég þarf að muna eftir því að kaupa vínber á eftir… fyrir kennarasíðdegi í kósíheitum á morgun!

Ég er svo aum í hælunum (bara aum ekki svona eins og um daginn – en það er samt eiginlega ekki bara – því það er ógeðslega sárt) og ristunum að ég er að drepast. Hringdi fékk gigtarlyf – ætla að athuga hvort þau hjálpi mér eitthvað við þessa ristarverki eins og í vor.

Dagurinn í gær var nú ekki snilld í mataræði og grænmetið fer minnkandi en þá er bara að taka á því hið snarasta – en amk er nammi og óhollusta af því taginu alveg úti og það er gott og reglan á hvenær borðað er, er sömuleiðis ágæt.

Svo er ég farin að finna fyrir þessari góðu tilfinningu að finnast sykur hið versta viðbót og þoli lítið sætt – beit í vínarbrauð fyrir helgina og þótti það ekki sérlega gott. Jukk 😉

En best að drífa sig heim og líta á föndur og láta eins og manni komi Styrkur ekki við.

Uncategorized

Sunnudagur í sælu

Oh það er svo gaman þegar sunnudagar eru góðir. Maður einhvern veginn býst ekki við því en svo hviss bang verða þeir bara stundum svo ótrúlega ljúfir og góðir. Við Palli erum að stússast í skápum og geymslum. Henda rusli – (hversu miklu rusli er hægt að henda af einu heimili alla daga, alla mánuði – alltaf? – Svarið héðan úr Heimahaganum er miklu!).

Við það skapast rými til þess að fást við eitt og annað og jafvel vita hvar eitthvað er ;-). Ég er að verða búin að koma mér upp vinnuaðstöðu og I kid you not ég er með tvo prentara uppsetta – dugir ekkert minna – annar er sko með skanna – hinn er betri í ljósmyndirnar. Sigh ég er svo mikil gella ;-).

Svo er það nú saumadótið og föndrið sem ég á einhvern veginn svolítið af – þetta er allt að komast á sinn stað og vaonandi verður það það er einhverja stund.

Mig rámar í að ég þurfi að undirbúa tal við foreldra á morgun vegna stærðfræði áherslna en ég einhvern veginn næ mér nú aldrei almennilega á strik fyrr en llt er á heiljarþröminni þannig að…

Í næstu viku verður mikið að gera í skólanum eg ég stefni á að halda vitinu og minni áætlun og verða helst þannig að ég geti föndrað í 1 klst þegar ég kem heim á degi – nema á fimmtudögum þá get ég lítið gert nema horft á sjónvarið – en þá eru ALLIR uppáhaldsþættirnir mínir nema Grace og afþví hún er ekki þá horfi ég bara ekkert á hana. Svo einfalt er það. Er meira að segja að hugsa um að hætta að borga af stöð tvö á nýju ári – ætla nú að hafa hana yfir jólin.

Ég er ekki að hugsa neitt sérstaklega merkilegt – nema í morgun datt mér í hug að fara að sækja kirkju – ég held mér veitti ekki af að stefna að einhverri ró og horfa inn á við. Guð er ágætur til að hjálpa mér við það hugsa ég. Ég finn bara einhvern veginn ekki frið, ég er hundóánægð með allt einhvern veginn sama hversu gott það er. Hvernig getur maður verið óánægður með að missa 30 kíló á 20 mánuðum eða svo – og halda því? Hversu margir vilja ekki missa þau heldur færri jafnvel og eiga í basli með það – hvað þá að halda þeim í burtu. AFhverju get ég ekki bara notið þess að sprikla og hreyfa mig – þess alls vegna? En nei – alltaf eru hlutirnir öðruvísi en þeir eiga að vera- þó ég verði að viðurkenna að líklega eru ákveðin atriði alveg að gera mig vitlausa og kannski ekki skrítið. En ég ætla nú ekki að tala um það núna – kannski seinna.

Ég sá að þau í USA hafa litið inn í dag – og einn lítur inn frá San Fransisco, og annar frá San Diego líka – vonandi var pósturinn minn hér á undan ekki móðgandi fyrir þau eða særandi. Þetta eru náttúrulega viðkvæm mál allt saman.

High Drama heitir skór dagsins. Sumum finnst ég helst til mikil dramadrottning. Það liggur við að ég sé sammála því – þó ég kunni betur við að ég hafi orð á því en aðrir.

Ég sá að Rannveig í Danmörku leit hér inn í dag – svo er ókunna konan komin til Ítalíu vænti ég – þó það séu svona ýmsar borgir sem sambandið frá Ítalíu virðist fara í gegnum. Oh þetta er svo skemmtilegt – verst að nú veit ég ekkert hvort eða hvenær Erla kemur því hún er komin heim en ég hef breska fánann í staðinn frá Ragnheiði sem kemur heim 10. des að undirbúa jólin með mér. Mikið verður það gaman.

Ykkar inga

Uncategorized

Til hamingju með afmælið Al!

Ég veit ekki hvort hann Al les þessa síðu- og alls ekki hvort hann skilur það sem ég skrif en hann talar enn svolitla íslensku – þó það séu rúmlega 80 ár síðan hann gerði það síðast! En ég veit að ef hann lítur hingað inn þá veit ég að afmæliskveðja á íslensku gleður hann!

Til hamingju með 90 ára afmælið!

Uncategorized

Happy birthday Al!

Life is full of surprises – it has all kinds of things in its palms for us – just if we want to accept it.

Ever since I was a little girl I knew I had relatives in the States – I was just about 8 when I found out – looking through some stuff in my fathers desk that I certainly wasn’t supposed to do. But I’ve never been much for doing what I’m told.

Well anyway I found a letter from someone who called my father a son! That was strange I thought and I ran to my mother in the kitchen and asked her about these amazing news I just learnt!

She told me I had a grandfather in California but my father could never forgive him that he left. My father always had that image in his mind that my grandfather Eiríkur left him and my grandmother here in Iceland – or maybe he felt that he should have stayed – not leave to live in the USA. It wasn’t simple or easy to grow up with out a father in the beginning of last century. It wasn’t easy to get a decent job in Iceland in 1911 so it is understandable that people tried to have a better life overseas.

These were tremendous news and I found it really interesting to have a grandfather all of a sudden and I even thought of writing to him but somehow I never did. I guess I wasn’t sure if it was a good idea.

Later I learned that my grandmother was going to go to the States later when my father was a bit older but she didn’t want to go. My grandfather always sent letters to Iceland and tried to keep in touch and certainly with his sisters and parents. And he sent my father letters and Al told me he was always very proud of his oldest son and never concealed his excistence.

He had many sisters and my father stayed with one of them in Reykjavík when he was learning and her daughters – Maggy and Jóna were always very close to my family and a dear part of it. Their father was Ásmundur and died at sea – one of my brothers has his name.

This story has always lured at back of my brothers’ and sisters’ minds and we have often thought of the people in San Diego. And we’ve certainly talked a lot about letting them know we think of them.

For the last years we have often talked about how much fun it would be to go to California and try to meet our father’s brother and sisters – has no other siblings here in Iceland so the people in San Diego are important part of our family. Somehow we have never gotten into full gear with that subject but last Sunday I and my sisters decided that now was the time to write to USA – but then I asked why we didn’t just phone Magnus Albert and speak to him – let him know of us? I found his phone number and just phoned him 😉

And what a pleasure it was to hear his voice and talk to him – and just imagine this is my father’s half brother! Who could have imagined?

Al is 90 years old to day – nothing less and I think there is a birthday party and 58th street in San Diego ;-). Well at least I know his children and grandchildren are coming! I hope they will all have a pleasant day. It certainly is a big accomplishment to live for 90 years! That is something that is worth celebrating!

Hopefully we will keep in tough I have his email and perhaps we will get a family story, names of relatives and so on. There must be a quite a list of names!

The reason I write this in English the fact that I’ve been seeing a quite a few visits from California these past days since I sent them a link to the pictures on my site. Maybe someone will read this and even comment that is relative of mine ;-).

But anyway these are remarkable times – finally to get in touch with the people overseas, Al, Aldís and Jakobína – and all your families we hope you are in good health!

Uncategorized

Geðveikt skemmtilegur föstudagur

Fór og keypti bækur fyrir bókasafnið. Það var mjög skemmtilegt!
Fór í sundleikfimi. Það var mjög skemmtilegt.
Fór á stigvélina í Styrk. Það var skemmtilegt. -Gleymdi samt skónum sem gerði það smá leiðinlegra!

Og það var ægilega gaman í blaki í gær – já já ég gat ekki látið það vera en ég passaði mig vel og Guðbjörg og Kata líka 😉 Bara of skemmtilegt til að sleppa því

Varð vitlaus þegar ég kom heim – hef það frá lækni að það sem er að hrella mig og pína gæti gert hvern mann vitlausan og hreint ekki erfitt að halda heilsu með þann vanda yfir sér! SAMMÁLA!!!

Ef maður er haldinn ranghugmyndum á annað borð þá er betra að halda að maður sé veill á geði, klikkaður og geðveikur en aumingi. Það er ömurlegt að halda að maður sé aumingi – vera sannfærður. Geðveik geri ég miklu meira og nýt mín við það þó svo ég haldi þá að ég sé í oflæti – sem dregur smá úr mér og ég verð depressed all over again!

En maður verður halda haus, þó hálsinn sé eins og hann er, maður verður líka að halda áfram þó hælarnir (já já báðir) séu eins og þeir eru (þó annar sé nú verri en hinn!!!).

Og ekki er konan að léttast þó hún geri allt svo rétt – en þar kemur geðveikin inn – halda að ég sé að gera rétt þó ég sé augljóslega ekki að því og geta svo ekki bara verið ánægð með það sem þó er að gerast því sentimetrarnir eru svo sannarlega að hrynja af mér því föt haldast varla upp um mig lengur! En að konan léttist – nei nei. Dj… verkun

En jæja ég er að gera allt rangt en paufast þó áfram. Og reyni að hugsa sem svo að ég sé einmitt á réttri leið – þó ekki væri nema þarna í þessari lífstílsbreytingu – þó annað sé meira eins og skip á reki, vélarlaust og með skaddað stýri.

Uncategorized

Það er nefnilega það

Jæja nú hef ég tekið það rólega í ræktinni þessa vikuna. Ég fór í sundleikfimi á mánudag, hjólaði í gær og fór í sundleikfimi í dag. Árangurinn er eftirfarandi:

Ég er miklu mun betri í hælnum – lagaðist að vísu strax heilmikið við nálina á föstudaginn var – hef verið að batna hægt og bítandi síðan (muna að fara samt ekki í blak).

Ég er miklu mun betri í fótunum en ég var alveg ferleg í þeim um helgina og í byrjun vikunnar. Sem sagt allt að lagast á þeim bænum.

Ég hef alls konar tíma í allt mögulegt þar sem ég var ekki 3 tíma í ræktinn á þriðjudag (eða mánudag eins og áður).

Það skyldi þó aldrei vera að ég sé að gera of mikið…. Ja það kemur þá í ljós þegar ég byrja aftur.

Mataræði hefur verið með besta móti þó mér finnist ég vissulega vera að borða helst til mikið og í dag t.d. fékk ég mér margar kleinur og eitt hrökkbrauð um miðjan daginn þó ég hafi bara ætlað að fá mér appelsínu en við skulum sjá til.

Ég er farin að skrifa matardagbók – hef grun um að ég þurfi að setja Íslandsmet í léttingi þær tvær vikur sem lifir af þessum mánuði… Haga mér ekki alveg samkvæmt því en ég stefni á það ;-).

Ég er farin að lesa Jólastubb í skólanum – kannski svolítið klikkað en ég hef aldrei náð að ljúka honum fyrir jól og hann er svo yndislegur – þó hann sé e.t.v. svolítið barnalegur – en eigum við ekki öll að leggja rækt við barnið í okkur ;-).

Blues nóvember mánaðar er að ég sé geðveik og klikkaðri en mér sé hollt. Það snýst allt um það hjá mér.

Í fyrra var það að ég væri aumingi. Mér finnst þó skömminni skárra að halda að ég sé geðveik en aumingi en illt er það þó 😉

En sem sagt hér er allt í góðum málum enda ég ennþá í vinnunni og það þykir mér náttúrulega allra best – að geta dundað mér þar endalaust og von úr viti. Aldrei ánægðari en þegar ég hef eirð í mér til þess.