Það hefur bara gengið ágætlega hjá mér að gera 
það sem mér hefur sýnst best henta í dag. Ég er búin að lesa svolítið, horfa á eina góða mynd, sópa, viðra sængur, , þvo nokkrar vélar, borða alltof mikið! Prjóna og dunda mér svona eitt og annað smálegt – ekki má heldur gleyma Farm Town.
Nú þar sem ég sat og át -eða á milli þess sem ég setti vatnsmelónubita og annað mun verra svo sem eins og pizzu upp í míg þá fann ég að fætur mínir voru heldur stirðir, hælarnir aumir og mjaðmirnar heldur sárar, ákvað ég að fara út að hjóla. Veðrið er enda með eindæmum og einhvern veginn er ég farin að vera gripin ofsa þörf til að ganga eða hreyfa mig þegar ég sé þessa blíðu alla saman.
Nú annars hafði ég nú talið mér trú um að ég væri of þreytt, aum, sár og stirð til að hreyfa mig ætlaði ég ekki að hafa samviskubit á skorti á slíku í dag – en ég bara lét það ekki eftir mér – eða öllu heldur mig bara DAUÐLANGAÐI út að hreyfa mig – og settist ég því á fákinn minn og hjólaði Laugardæla hringinn og hring um Selfoss og var í 45 að því- tók vel á – og ég er ekki frá því að ég finni góðan mun á því hve vel ég get tekið á svo sem eins ogí 5 og 6 gír en ég var oftast í þeim – og fór bara greitt :-). flott hjá mér – ánægð með mig, fer undir hreina sæng í kvöld, vakna í vinnu og kem skikki á þetta allt saman þar áður en ég fer á Reykjalund. Jamm – bara gott mál!
Author: ingveldureiriks
Jæja þá eru Gríms… búin (ætla ekki að segja Grímur og Ævintýri í samsettu orði í nokkra daga!) og þau gengu bara svona ljómandi vel! Mjööööög fegin að þetta er búið og lappirnar á mér líka 🙂 – búin að vera mikil törn en frábærar konur, gott veður, enn betri gestir gerðu þetta allt að hinum ágætasta degi!
Og í dag ætla ég að gera það sem mér sýnist – svo byrja ég að vinna á morgun, námskeið næstu tvo dagana og svo ætla ég að vinna svoldið meira og ljúka sumarfríinu með stæl hreyfingarlega séð! Fara aftur á Ingólfsfjall í vikunni – en í dag ætla ég ekki að hugsa um það – í dag ætla ég bara að gera það sem mér sýnist því ég ræð tíma mínum alveg sjálf!
Jæja nú hefur konan nóg að gera – það verður ekki frá henni tekið. Og sumt af því gerir hún meira að segja.
Þriðjudagurinn fór að mestu í það að hafa áhyggjur af því hvort veðrið yrði nógu gott til fjallgöngu upp Ingólfsfjall. Ég vissi satt að segja ekki alveg hvort ég vildi að hann rigndi svo hún frestaðist enn um sinn – eða hann hengi þurr svo ég gæti hætt að kvíða fyrir þessari göngu og bara farið hana.
Ég var svo viss um að ég gæti þetta ekki vegna lofthræðslunnar, ég hafði minni áhyggjur af mér sem slíkri – vissi að ef mér yrði illt þá yrði mér bara illt og myndi venjast því eða vera að drepast, skipti svo sem ekki máli því verkir eru bara verkir og ekki sérstök ástæða til þess að fríka út yfir þeim! En þegar ristin gefur sig þá er það svo sem algjört helvíti… ekki er það betra þegar táin mín kræklótta rekst í skóinn og maður getur varla gengið vegna þess – hnén gætu líka verið með derring en ekkert af þessum pælingum var hálfdrættingur á við áhyggjurnar af lofthræðslunni!
Ég var þó búin að rannsaka málin mjög gaumgæfilega – skoða myndir, tala við Áslaugu, Björk og Grím og öllum bar þeim saman í leiðarlýsingunni og jafnvel Baldur var með samhljóma dóma – þetta væri ekki svo slæmt.
En viðbröðg sumra þegar ég sagði þeim að ég væri að fara upp í sumar einhvern tímann – skelfingarsvipurinn jafnvel, já og svona krampakennd undrunarviðbrögð sumra er fregnuðu af þessum áformum, læddust inn í undirmeðvitundina mölluðu þar sinn ljóta óttagraut og svo kom Hestfjall og hvekkti mig það mikið að ég var algjörlega viss um að ég gæti aldrei gengið framar, og ætti ekkert með það að príla upp á fjöll þó lág væru! Hvaða rugl væri þetta eiginlega í mér að halda að ég gæti verið einhver göngugarpur?!
En upp fór ég! 4. ágúst 2009 fór ég með Baldri sjúkraþjálfara og Áslaugu göngufélaga upp á Ingólfsfjall og hafði gaman af!
Þau voru því ekki svo galin verðlaunin hans Baldur sem hann lofaði mér síðla vetrar. Ef ég næði 129,9 í lok júlí eins og markmiðið mitt hljóðaði upp á eftir gott gengi á Reykjalundi – þetta þótti hógvært markmið því ég hefði bara þurft að léttast um 250 gr á viku – en sem sagt sem verðlaun fengi ég að fara upp á fjallið, með honum!
Mér þóttu þetta galin verðlaun enda átti ég fullt í fangi með að ganga með Moggann á morgnana í þessar 15 mínútur sem það tekur – og ekki hafði ég nokkru sinni farið upp á fjall til þess að hafa gaman af því. Gat það ekki heldur á þessum tímapunkti. Ekkert sagði þó sú stutta – var farin að þekkja sjúkraþjálfarann sinn – það þýðir lítið að malda í móinn – já eða reka upp frekjurokur, hann fer venjulega sínu fram…. Ég gæti þó látið sem ekkert væri og hummað þetta fram af mér – það væri líka áreiðanlega það mikið að gera hjá Baldri að hann myndi gleyma þessu – hefði klárlega margt gáfulegra við tímann að gera en splæsa honum í mig!
Ég gerði því ekkert með þetta hjá honum – fannst þetta jafnvel bara svoldið fyndið og afskaplega óraunhæft en einhvern veginn hafði verið sáð korni í huga minn sem tók að vaxa og dafna.
Ég skundaði því til Áslaugar félaga míns frá Reykjalundi og samkennara úr Sunnulæk og spurði hana hvort nú væri ekki að renna upp sumarið þar sem við gengum saman um allar koppagrundir, hæðir og hóla? 
Áslaug tók vel í málaleitanina og við settumst niður og bjuggum okkur til þessa fínu hreyfiáætlun. Ganga tvisvar sinnum í viku – í 40 mín til að byrja með (gat alls ekki meira). Við tókum þátt í kvennahlaupinu ég fór 2 km en hún 5 og ég man að ég mátti varla stíga skrefinu meira ég fann svo til í ristinni og var öll helaum. En það átti nú eftir að lagast því við stöllurnar gengum m.a. næstum 8 km í hrauninu á Þingvöllum í 4,5 klst sem var reyndar ein besta æfingin fótalega séð fyrir fjallið og einnig fórum við á Hestfjall sem er nokkuð brattara en t.d. Mosfellið sem við fórum líka 2 sinnum upp á og gengum um á toppnum á því. Hestfjallsgangan var líka næstum 4 tímar – bíllinn var það langt frá Óbógilinu. Og fleiri leiðir gengum við stöllurnar.
En sem sagt – þegar upp var staðið var blíða seinni part 4. ágúst, hlýtt og gott. Það var því engin undankomuleið. Ég aflaði mér upplýsinga um aðgerðir til að lágmarka hættuna á því að meiða mig í löskuðu tánni – þetta snýst t.d. um að ef ristin er lág þá er erfitt að reima nógu fast og þá er maður lausari í skónum – ok ég náði í ,,tilgangslausu“ innleggin sem ég fékk einhvern tímann hjá einhverjum fótafræðingnum, setti þau í gönguskóna sem ég var bara farin að halda að væru of litlir. Svo þegar ráðgjafinn minn sagði að oft væru tær sem hefðu lent í hnjaski viðkvæmari en aðrar, kveikti ég á perunni, þessi auma tá mín hefur tvisvar brotnað. Ráðið við því var að teipa hana vel með glærum fóta plástri – það var gert! Nú svo hafði Ásta Björk sagði mér að Treo verkjatölfur væru snilld svo ég tók svoleiðis til vara og leysti eina upp áður en ég lagði í hann – tók líka með mér ibufen svona til að vera viss! En stressið og óttinn bjó um sig svo ég setti opalsnafs í litla flösku og hafði með mér ef ég skyldi nú fá taugaveiklunarhræðslukast í miðjum hlíðum! Ég þurfti nú ekki á honum að halda – en gott var að vita af honum. Nú svo fór ég í legghlífar, göngusokka, tvennar buxur – nefndu það bara og að endingu reimaði ég gönguskóna svo fast að ég hélt ég myndi stöðva blóðrennslið niður í fæturna.
Allt þetta skilaði mér verkjalausri göngu bæði upp og niður. Fann ekki til í ristinni né tánni og hnén voru sem litlir gel-engla-púðar 🙂
Ingólfsfjallsgangan var ,,bara“ vinna – rosa fótavinna í grjótinu og lærvöðvarnir unnu mikið til að lyfta fótunum, hjartað puðaði og var í kringum 145 – 150 nánast allan tímann hvort sem ég fór niður eða upp en ég var miklu móðari upp. Ég var fín í fótunum á eftir, og í gær – fann ekki meira fyrir þessu en hverju öðru sundi eða hjólatúr. Fór meira að segja í bíó eftir gönguna!
Ég er náttúrulega lengi upp, óheyrilega lengi, – þung og sein og ekki fótafim við vorum rúmlega klst upp og jafn lengi niður þannig að allt með öllu voru þetta rúmir þrír tímar. En það kostar þetta að burðast með 60 eða 70 aukabyrðar.
Markmið sumarsins göngulega séð hefur því náðst – nokkuð sem ég hélt að ég ætti aldrei eftir af ýmsum ástæðum – þoli, þyngd og lofthræðslu meðal annars – fyrir utan að ég hefði aldrei fengið þessa hugmynd!
Mér þykir óendanlega vænt um að Baldur og Áslaug skyldu hafa þessa trú á mér ég segi það satt – óendanlega. Hjartað bólgnar alveg út af þakklæti.
En við Áslaug eigum kannski eftir að fara 2 fjöll í viðbót í haust – kannski Búrfell og vingast við Hestfjall – nú eða bara eitthvað minna eins og Arnarfell við Þingvallavatn.
En konan léttist ekki neitt – ekki gramm – það er afskaplega merkilegt verð ég að segja, en ég veit hvað til míns friðar heyrir með það – annirnar eru mér bara svolítið erfiðar og útilegur og óreglan hjálpar ekki til. En nú hef ég 1 viku eða svo til þess að taka á því í skyrkúrnum og kannski hrynja af mér grömmin áður en ég fer í innskrift á Reykjalund þann 17. ágúst! Á ekki von á því – og ætla samt að vera ánægð með mitt því ég hef svo sannarlega staðið mig í heilsubótinni i sumar.
En nú eru það Grímsævintýrin – það eru ýmis verkefni sem fylgja þeim skal ég segja ykkur!
…blessuðu sumarfríinu!
Framundan er Grímsævintýravika, þá kemur námskeiðsvika -uppröðun á svæðinu mínu í skólanum og að setja forfallakennarann inn í málin og það þarf að gera alls konar í upphafi – því so er maður nú bara farin í 3 vikur á Reykjalund eins og fín kona!
En hver veit nema það verði Ingólfsfjall á morgun – en veðurspáin er nú ekki of góð og þá ekki skrokkurinn minn, tærnar í mauki, hnéð ekki nema hæfilega gott og hægri hendin nú eins og hún er. Og svo er nú litla hjartað mitt ekki alveg visst í sinni sök en Áslaug segir að ég komist þetta alveg og ég ætla að ganga út frá því – hún nefnilega fór þetta í gær konan og er til í að fara aftur á morgun – já sæll Ingólfsfjall tvisvar í sömu vikunni hjá henni! Hún er alveg makalaus þessi kona!
Við vorum fjölskyldan á Geysi í veðri sem á toppar allt – logn, rúmlega 20 stiga hiti – næturnar heitar hvað þá annað – gerði skúr á laugardaginn en þá fórum við bara í smá bíltúr! Frábært alveg hreint. Ragnheiður, Jósep, Halldóra og Aðalsteinn, Bjartur og góðir gestir! Gjörsamleg undursamleg helgi og nú er bara að komast í gegnum þessi blessuðu Grímsævintýri.
Ingveldur keep it simple.
Í vikunni þarf ég að útvega vinninga fyrir mína hönd, ná í vinninga í fyrirtæki, baka og búa til sultutau. Kannski tjalda á Borg til að minnka aksturinn. Hver veit?
En svo þarf líka að huga að þessari lífsstílsbreytingu minni – markmið fyrir 17. ágúst:
Ganga á Ingólfsfjall – helst að ganga aftur á Hestfjall, – halda löppunum í lagi.
ná 90 mínútna hreyfingu 2x í þessari viku – og alla daga í þeirri næstu, einn hvíldardagur í þeirri viku.
Skyr í hádeginu – ekkert múður og maus með það! Ávextir og grænmeti auk þess að drekka vel af vatni! 2 vikur.
Sund, hjólreiðar – hjóla Gaulverjarbæjarveginn – einhver gæti sótt mig og ferðafélagann ef út í það er farið. Ganga.
Synda með öndunarpípunni sem mest því hún minnkar álag á háls og öxl.
Jamm svona eru sumarfríslok – híhí. En þetta er búið að vera undursamlegt sumar – verkefnin næg og jú sínar sveiflur, erfiðleikar og vandræði en þannig er nú lífið – vegna þeirra verða litirnir skærari
Sko það er ekki auðvelt að velja tjaldsvæði um verslunarmannahelgi – það get ég sagt ykkur! Það er sko ekki útaf neinu sem ég er gjarnan heima hjá mér þessa helgi en ég var svo ákveðin að fara á Húsavík áður en ég sá veðurspána – sem svo aftur er að batna núna -ekkert smá erfitt að lifa lífinu eftir veðurspám – og svo þegar allt kemur til alls þá eru þær einskis nýtar því þær breyta ekkert veðrinu – hrmpf…
Nú jæja en sem sagt – við verðum þá fyrir sunnan og Rp og Ap koma með – með sína maka, en hvert skal fara þegar…
…maður þolir ekki þrengsli og 1000-ir ferðavagna og tjalda hvert ofan í öðru! Jukk…
Nú svo er ekki hægt að vera þar sem er mikið af börnum – það truflar Bjart
Nú svo þarf líka að vera tré og skjól og landslag og friðhelgi hundinum til handa….
Svo má ekki vera fluga… ekki tvær og alls ekki þrjár+
Jamm þetta er svoldið erfitt skal ég segja ykkur
Mig langar samt á Úlfljótsvatn því þar er Björk en þar eru líka margar margar margar flugur ef ég þekki Sogið rétt…
En hvað um það – ég finn eitthvað út úr þessu!
Nú konan á að vera að hreyfa sig, borða gáfulega og það allt saman! Í gær og í fyrradag var ég bara á bömmer og í mótrþóróaþrjóskuröskunarkasti… gerði því ekkert!
En í kvöld fór ég nú bara í góðan hjólatúr og var í 90 mín á stjákli – bara flott!
Fegin er ég – hún verður þá ekki jafn svótsvört samviskan – annars er stefnt á Grímsævintýri og Ingólfsfjall í næstu viku – sjáum hvort ég ræð við hvort tveggja!
Takk Áslaug fyrir að nenna alltaf að koma með mér í allt spriklkennt!
Nú eftir tilfinningarússibana helgarinnar er nú aftur farið að sjást til botns. Það er gott. Vont þegar fólkið manns er ekki upp á sitt besta. En sem sagt…
Í dag fór ég á marga staði að biðja um vinninga fyrir Tombólu Tombólanna þann 8. ágúst og var alls staðar vel tekið! Fer aftur í það á morgun… á enn nokkuð marga staði eftir og svo þarf að fara aftur og ná í vinningana – takk fyrir það kaupmenn á Selfossi þið standið ykkur afskaplega vel!
Svo fór ég í heimsókn til vinkonu minnar hér sem mér þykir ótrúlega vænt um – það eru ekki nema svona eins og sex ár síðan ég hitti hana síðast! AFSKAPLEGA skemmtilegt verður að segjast – pantaði tíma fyrir bílinn í viðgerð og ég veit ekki hvað og hvað!
Eina erfiðið í þessu er að maður á að vera að klífa einhver fjöll, hæðir og hóla og það get ég ekki þegar ég er að hugsa um eitthvað svona eins og Grímsævintýri – það bara ræð ég ekki við… er í svolitlum vanda vegna þessa en sem betur fer sýnist mér nú ferðafélaginn ekki hafa tíma til þess að líta upp á brún Ingólfsfjalls á morgun svo kannski slepp ég….
Ég er líka einhvern veginn að drepast alls staðar – hægri handleggur frá fremstu kjúku og upp í öxl, hausnum, tánum – æ einhvern veginn einhver ólund í mér allri…
En góðu fréttirnar eru þær að ég virðist vera á góðu rólu hvað varðar kílóin og stórkostlegu fréttirnar eru þær að ég þyngdist ekki – heldur LÉTTIST í útilegunni með Ástu Björk enda var svo skynsamlega keypt inn að það var rosalegt!
Ég vissi bara ekki hvað þetta lá á mér fyrr en ég sá töluna í morgun – það er svo kærkomið að vera á réttri leið – niðurleið í þessu tilfelli en ekki einhvers staðar sky high – í tölum sem manni finnst bara ekki passa en standa samt á vigtinni – sveiflurnar í kílóum eru orðnar miklu meiri en áður – kannski vegna þess að ég vigta mig oftar – en ég skrái ekki tölur nema á 7 – 14 daga fresti og þá kemur miklu eðlilegri mynd á þetta allt saman.
Sem sagt – vigtin gladdi mitt geð í morgun og vonandi næ ég að komast í gegnum næstu daga og helgi á einhverjum hluta skyrkúrsins amk. Mér finnst að eitthvað af þessu öllu saman ætti nú að vera farið að skila sér – ekkert nammi nema endrum og sinnum og illa það, ekkert áfengi, ekkert kaffi og ekkert coke lite, sama sem ekkert brauð og ég veit ekki hvað og hvað! Fjallgöngur og sund, hjólreiðar og stúss – þetta bara getur ekki annað en virkað á endanum!
Hér er allt í hönk af ýmsum ástæðum, eitt leiðir af öðru og tökin eru ekki sérlega föst um þessar mundir. Svakalega finnst mér lífið stundum erfitt en hið sorglega er að það er þó ekkert miðað við það hvað sumir aðrir upplifa!
Mér finnst ég verði að gera eitthvað í því en stundum þarf vatnið að renna sinn farveg, fara yfir flúðir og í gegnum þrengingar og fram af háum stalli til að mynda fallegan foss… breiða úr sér og njóta sín.
En bíða er ekki mín sterkasta hlið…
En svona er þetta stundum…
Ég var í útilegu með Ástu Björk og ungunum þremur í Hellishóla á fimmtudaginn – árleg útilega okkar að verða!
Ég tjaldaði vagninum ein og sér og það gekk frábærlega vel og svo komu þau og við gengum frá í sameiningu. Mjög skemmtilegir dagar. Anna Katrín litla dóttirin heldur nú samt að ég sé gjörsamlega óalandi og óferjandi- ja hún er næstum viss satt að segja…. Það setti smá strik í reikninginn ;-).
Yndislegt veður – svolítið kalt og MJÖG kalt á nóttunni – ein tvær gráða í frost – en við fundum nú ekkert fyrir því, heldur kyntum vel áður en við fórum að sofa og sváfum svo í flísinu – frábært að vita að manni þarf ekki að verða kalt! Við fórum í sund á Hellu í gær og ég synti 500 metrana, á fimmtudag varð tjöldunin, búðarferð og snatt að duga – enda vissi ég svo sem alveg af göngunni á miðvikudaginn. Í dag verður samantektin sömuleiðis að duga enad heilmikið stúss í svona tjaldvagnsfrágangi. 🙂 bara gaman að því.
Og svo kom ég barasta bara heim í dag – að drepast í öxlinni – já eiginlega bara hægri höndinni eins og hún leggur sig – allt frá fremstu kjúku á vísifingri og upp í öxl.
Annars á Magnús bróðir innlegg vikunnar:
Inga verður þú ekki að fara að taka betur á matræðinu og minnka hreyfinguna, þetta er nú kannski full mikið hjá þér – og vísaði þá bólgins hnés og almenns heilsuleysis míns ;-). Ég brást nú ekki sérlega vel við…
Hrokinn var skammt undan…
En þessi ummæli passa alveg við annað – nú þarf ég einmitt að huga af fullum krafti að mataræðinu og hætta að borða of mikið því ég geri það fyrst og fremst frekar en að verða sinkt og heilagt að borða vitlaust – bara of mikið af öllu… því flest verður óhollt í óhófi.
Nú jæja … Baldur stakk líka upp á því að ég finndi mér annað markmið en að léttast – auðvitað yrði ég að léttast en áherslan yrði að fara á eitthvað sem væri líklegra til árangurs en það – fá nýja vídd… Það þarf einhvern annan hvata því mig vantar greinilega meiri innspýtingu, hvatningu. Og nú sem sagt skal tekið á þessu áti – gengur samt ekki sérlega vel en það verður bara barningur – maður hlýtur að geta tekið þann slag!
Verst að framundan er gríðarleg óregla, ferðalag og vesen… omg.
Ég er svolítið óraunsæ satt að segja…
Á miðvikudaginn fórum við Áslaug á Hestfjall í algjörlega stórkostlegu veðri. Útsýnið var á köflum óþarflega gott ;-).
Við lögðum bílnum rétt hjá brúnni hjá honum Steina í Vatnsnesi, það hefði þurft að vera á jeppa til að komast í malarnámuna hjá honum. Þannig að það var svolítill gangur að uppgöngustaðnum. Þetta virtist nú ekki mikið mál!
Ég var bara ansi góð í fótunum og Ari Trausti segir að þetta sé auðveldasta ganga í heimi. Hvað gat þá verið að!?
Nema hvað hann Steini sagði að þetta væri nokkuð auðvelt, fjárgata alla leið og svona…
Og við stefndum á fjárgötuna – og mig rámaði ekki í að íslenskar né færeyskar kindur ef út í það er farið væru hreint ekkert lofthræddar heldur skælast utan í þar sem þeim finnst bent henta –
og sú leið hentar mér ekki!
Þannig varð þetta pínulitla fjall – auðveldasta gangan í 101 fjalli… Gjörsamlega piece of cake…
Nú ég hélt ég gæti nú allt eftir að hafa gengið í þessar nokkru mínútur upp Ingólfsfjallið… Ég held ég hafi ofmetnast og geti nákvæmlega ekkert af því sem ég held að geti…
Og svo var vinkona mín að segja mér að hún hefði verið gengið í Reykjadalnum, og þegar ég skoðaði gönguleiðina þá var sagt að hún lægi utan í bröttum skriðum – BAMM ég get ekki einu sinni gengið í Reykjadalnum…
Ég er nú eiginlega á bömmer yfir þessu…
En þessi Hestfjallsganga var nú alveg ágæt! Svona eftir á skal ég fara aftur upp á þetta leiðinda fjall… Bara ekki eftir fjárgötum… o nei…
Þetta var heilmikil ganga – við fórum ekki alveg upp á hæsta toppinn en útsýnið var samt frábært – og svo er bara hægt að renna sér niður fjallið alla leið ef vill :-).
Smá samtalsbútur frá ferðinni, augnablikið var cirka þar þegar tárin streymdu niður sólbrenndan vangann, hnén neituðu að styðja við neitt það sem ofar var og sviminn olli því að hörmungarhyggjan náði nýjum hæðum (í öfugu hlutfalli við litla hæð Hestfjalls samt):
,,Áslaug!“ snökkt, ,,ertu vönn að vinna með geðsjúkum?“
,,Nei, ekki get ég nú sagt það“ svaraði hún á sinn snaggarlega hátt
,,Jah, þú ert samt rosalega góð í því“ sagði fjallakiðlingurinn þá og hélt áfram að skríða upp brattann, þá að íhuga fasta búsetu á fjallinu, eða labba niður faxið að Kiðjabergi – því öðruvísi kæmist konan vísast ekki niður af fjallinu!
Sem sagt stærsta og háskalegasta ganga á minnsta og auðveldasta fjall Suðurlandsins að baki! 4 tímar svona allt með öllu – tók svoldinn tíma að skríða þarna vælandi eftir götunni…
Þetta tók svo mikið á að ég komst ekki alveg á toppinn en við gengum samt heilmikið upp á fjallinu og þetta varð að rosa hreyfingu og ristin gaf sig ekki fyrr en eftir þrjá og hálfan tíma svo þetta er alltaf að batna!
Svo er það Ingólfsfjall í næstu viku – hvað ætli ég taki mörg fit þar…
Díuss…
Þörf - Vani - Líðan 
