Author: ingveldureiriks

Janúar og febrúar – (lágstemmt þar sem konan er ekki upp á sitt besta þá mánuði). Áherslan á hóflega hreyfing og mataræði.
Morgunblað ekki sjaldnar en fjórum sinnum í viku – helst alltaf (6x). 15 mín lágmark – lengri hringurinn er 25 mín og skal tekinn þegar andinn blæs því þannig.

Mánudagur – Salurinn og brennsla í 25 – 40 mín

Þriðjudagur –
Miðvikudagur – Salurinn og brennsla 25 mín
Fimmtudagur – Blak 90 mín
Föstudagur –
Laugardagur – Salurinn og brennsla 25 – 40 mín
Sunnudagur til vara.

Þriðjudaga og föstudaga má fara í sund og synda smá vegis, nú eða bara í pottinn í liðkun. Reynslan er að ef komið er ofan í pott er stutt ofan í sundlaugina og nokkrir metrar í sundi saka aldrei.

Hjólið er stand by og ganga er líka leyfileg sem viðbót – engin pressa samt svo mótþróaþrjóskuröskunin fari nú ekki á flug og drungin, vonleysið og hörmungarhyggjan nái nú ekki neinum hæðum.

Mars –

Massíf gönguþjálfun því 8. apríl eru mælingar á Reykjalundi og ég SKAL koma ógó vel út.

Meiri ákefð í salnum og brennslutíminn lengdur í 40 mín alltaf – (skipt í tvennt).
Meira sund og hjólreiðar því það er sko verið að æfa til að verja sjálfsvirðinguna
Búið er að skipuleggja nokkrar gönguferðir, 60 – 3 klst langar í misjöfnu undirlagi. Á móti verður minna brennt í tækjum en létt sund kemur á móti.

Apríl – eins og mars
Maí – litið til fjalla og brennslan færð út. Sund, ganga, hjólreiðar en lyft með.
Vigtun hjá Baldri
Lok janúar –
Lok feb –
Lok mars –

Vera þá orðin  2 kg léttari en þegar ég fór frá Reykjalundi,

bónus væri nýr tugur.

Allt skal gert til þess að hanga inni alla daga í mogganum!

Mánudagur – vinna, elda, stór æfing í rækt – borða.
Þriðjudagur – hlusta á fyrirlestur í aðferðarfræði – ef ég fer í hana þeas  – heim 15:30.  Engin hreyfing nema moggi.
Miðvikudagur – vinna, elda, ræktin eða sund – léttur sprettur.
Fimmtudagur – vinna – blak – hvíld og enginn skyndimatur er heim er komið!
Föstudagur – vinna, nett tiltekt og hugað að kvöldmat.  Léttur sprettur í laug eða brennslu
Laugardagur – nám, stór æfing – hreyfing um 16:00
Sunnudagur – tómstundir – nám

Lágmark – ganga með mbl 4 sinnum, rækt 2 sinnum og blak.

Jæja þá er best að halda sjó og vera bara alltaf glöð og alltaf hress og alltaf bjartsýn – nú eða gera eins og flesti, þegja um hitt og tala bara þegar maður er allt þetta…
Það hefur hins vegar ekki gefist mér sérlega vel í gegnum tíðina.  Það sem þetta blogg hefur fært mér sanninn um er að mér líður allavegana – og stundum alveg að kafna úr alls kyns hyggjum og veseni – en mín stendur upp og dustar af sér slenið og heldur áfram.  Ég á það nefnilega til að gleyma öllu leiðinlegu á milli og verð svo alltaf jafn hissa þegar eitthvað bjátar á.  Mér hefur t.d. aldrei verið illt í hnénu og það er því áreiðanlega að bila forever og ég verð komin í hjólastól innan tíðar – en svo þegar ég skoða til baka þá jafnar slíkt og þvílíkt sig og ég sé jafnvel hvers vegna ;-).

Þetta er búin að vera kröpp byrjun á árinu – ekki vegna verkefnalistans heldur þess hvernig ég er innstillt.  Ég bara einhvern veginn hef mig ekki í neitt – allt virðist vera stórmál og óyfirstíganlegt.  Og eigum við að ræða mataræðið – nei það er ekkert grín að ná sér niður eftir jólin það er ljóst – törnin í náminu fyrir jól hefureinnig sitt að segja.  Og hreyfingu nenni ég bara alls ekki að stunda og tel á köflum að ég geti það bara alls ekki því mér verði svo illt….

En þetta hangir nú inni og þá er bara að laga það sem aflaga fer og hugsa um orð Óla Stef – árangur er það að vakna á hverjum morgni og ætla sér að gera betur, bara þannig næst betri árangur.  Og hann þarf maður jú…  það eru enn 30 kg í lágmarkmsmarkmiðið – sem segir mér nú reyndar að ég sé meira en hálfnuð ….  Það er nú eiginlega frábært – hafði ekki fatta það!  oh yeah

Lýk þessu hér með á þeim jákvæðu nótum.  Held inn í daginn, viss um að ég muni reikna, taka niður seríur, taka til, hengja upp þvott, brjóta saman þvott, lesa smávegis og jafnvel fara og synda pínu lítið – en bara ef ég vil 🙂

p.s:  Björk gaf mér ótrúlega sneðuga jólagjöf – dagatal með skóm!  Skór helgarinnar – eru þessir – með kid heels hannaðir af Delman 1936.  Undursamlegt að draga fram nýjan dag og horfa á dýrðina um leið og maður kyngir aloe vera safanum!

Það hlaut að koma að því!  Ætli maðu rleggist ekki í algjört skammtdegisþunglyndi hægri vinstri – sigh – Áramótabömmer er sá versti það er sko klárt!  Úff…

Ekki tilbúin að vinna
Ekki tilbúin að hreyfa mig
Ekki tilbúin að hætta að éta
Ekki tilbúin að hætta tímabundið í náminu…
Svei mér þá ég er ekki tilbúin í neitt…
og alls ekki tilbúin í að taka til í kommóðum og slíku…

Ég verð að herða mig og fara að gera eitthvað annað en Café World og éta…

Christ – en ég fór nú í ræktina í gær og fyrradag – og í göngu á nýársdag og í sund á gamlárs…  Sigh

Alveg að klepera á sjálfri mér!

Það er skrítið með þessi ár og áramót.  Ég hef aldrei fundið fyrir því að þau séu eitthvað mál eða tilfinningaþrungin eins og margur segist finna fyrir – þar til fyrir 3 árum eða svo!  En þá líka varð fjandinn laus!  Ég er á algjörum bömmer í aðdraganda áramóta og get mig varla hreyft fyrir kvíða og vandræðum.  Og í ár var engin undantekning.  Maður er orðin hundgamall og eldist hraaaatt.  Maður gerir ekkert og svo framvegis og svo framvegis.  Gott sem komin á grafarbakkann og ef ekki – þá ætti maður bara að koma sér þangað og tylla sér.  Í fyrra var ég alveg ferleg til dæmis.  En í ár er ég heldur skárri. 

Fyrir ári síðan gekk mikið á hjá mér að koma mér á Reykjalund – fara í þrekpróf sem ég fór svo illa út úr að ég var send í hjartaómskoðun hið snarasta, sem svo aftur sýndi að mínar æðar eru eins og í ungabarni.  Þá.  En sem sagt þá var ég ekki að skrifa niður ný markmið – hefur fundist þau of augljós til að festa á blað.  En  þau voru þarna nú samt.  Ég ætlaði að nýta mér Reykjalundardvölina til hinis ítrasta og koma peningamálunum í einhvern farveg.  Ég hef reyndar hvort tveggja gert en verkefnin náttúrulega þess eðlis að ekki veitir af að halda þeim áfram – endalaust.  Fljótlega eftir áramótin fór Baldur að tala um að fara upp á Ingólfsfjall um sumarið og einhvern veginn ágerðist það og markmiðið í hreyfingunni þróaðist því yfir í göngumarkmið – styrkja konuna til þess arna.  Annað lykilatriði var iðjuþjálfunaratriði – skipuleggja tímann, nýta hann og muna að gera eitthvað annað en vinna!

Í upphafi árs var ég ógöngufær – komst varla á milli æfingastaða á Reykjalundi – hvað þá húsa.  En ég lagaðist mikið þar og hélt áfram að lagast með stakkaskiptum um vorið þegar hitakremið góða frá Forever kom til sögunnar en ég vil meina að það bjargi mér frá eilífum vítislögum beinhimnubólgunnar.  Ég tók massa á hreyfingu í vor, lagðist svo í nám, kvefpest mikla og magapínu dauðans um sumarið og fram á haust.  Gekk samt og gekk og náði fínum árangri þar.  Ég gerði svo enn betur á Reykjalundi en frá nóvember hefur hreyfingin lítið verið inni – bara lágmarkshreyfing og ekki sérlega skipulögð og það segir minn sjúkraþjálfari að teljist ekki með!  En Mogginn er alltaf inni. 

Markmið ársins 2009 var því að hreyfa sig upp í móti og helst mikið og léttast meira en 2008 sem var ekkert – gekk eftir.  Gekk mikið, léttist um 12 kg eða svo.  Í ár ætla ég því að halda áfram á sömu braut en hafa kílóin fá í léttingsmarkmiðunum og ná þeim og halda – vera raunsæ – Reykjalundur á stóran þátt í því að ég léttist þó þessi 12 kg – ég bara get ekki lést mjög hratt.  Hálft kg á mánuði þetta árið verður því að duga – 12 væri frábært en lágmarkið eru þessi 6 kíló.  En hreyfingin verður að ganga betur og nám og vinna má ekki gleyma mig enn á ný.

Þá eru þau í miðjum klíðum blessuð jólin.  Dísa og strákarnir voru hér hjá okkur á aðfangadagskvöld og allt gekk eins og í sögu.  Þess á milli lúra þau í sumarbústað við Álftavatn.  Afskaplega notalegt hef ég heyrt. 

Við höfum haft það rólegt hér hjónin – svona á mörkunum að maður hafi það framúr og á stundum er bókin hreinlega of þung til að bera og augnlokin of þung til að haldast uppi – síga niður og þar með bókin líka – stundum jafnvel dettur hún niður á gólf og þá smella þau hin sömu augnlok aftur upp og hjartað tekur smá sprett.  En allt nær jafnvægi á ný og svefninn tekur völdin.  Erfiðasta verkefni síðustu daga er að afla sér fæðu en sem betur fer er nóg af henni og ísskápurinn virðist geyma birgðir sem gætu enst langt fram eftir nýju ári.  2010.  Skrítið ártal það.  Er að átta mig á því að ég er að verða jafn gömul og Sigrún var þegar við Palli kynntumst.  Það er nú svei mér mikil uppgötvun.  Mér fannst fólk á hennar aldri vera háaldrað og varla til viðræðu um nokkurn hlut – komið að fótum fram jafnvel.  Svipuðum aldri og mamma og pabbi svei mér þá.  Og nú er ég orðin jafn gömul, áreiðanlega jafn mikið komin að fótum fram og jafn innilega lítið spennandi og mér fannst fólk á mínum aldri vera…  Já krakkar mínir það er eins gott að nýta tímann vel. Allt í einu er maður komin með hrukkur, orðin jafn gamall tengdamóður sinni, tannlaus, gráhærð, forpokuð og hvur veit hvað.  Eini bjarti punkturinn er að ég reyki ekki.  Skil ekki það lán.  En á mann sem reykir og heldur bætir í – og er nú farinn að hafa opið inn í hús – ógeðslegur ósiður verð ég að segja og ég hef ekki mikinn áhuga á því að búa við þetta.  Ógeðslega viðbjóðslegt! 

Í dag er það svo jólaboð í minni fjölskyldu – á jóladag var boð hjá Palla og hans fólki – haldið hjá Grétu – mjög fínt, notalegt.  Í dag ætla ég að reyna að spila og spila og spila.  Bara ef bíllinn kemst í gang en hann er rafmagnslaus – rafgeymirinn er gjörsamleag ónýtur og dugir varla til að þess að lýsa upp bílinn á meðan hurðir eru opnaðar og þar til hann er ræstur.  Greyið.  Áreiðanlega ömurlegt að vera ónýtur rafgeymir. 

Jæja nú er kominn listi yfir það sem þarf að gera og gott ef það eru ekki tilteknir útgjaldaliðir líka svo maður standi nú ekki uppi alveg krunk :-).  Fyrsta verk var að fara með blöðin – það er búið – svo var að keyra Pál í vinnuna – það er búið.  Svo var að fara í sund og fara í pottinn og nudda mjaðmir(engin krafa um sund því þá fæ ég mótþróaþrjóskuröskunarkast).  Það er búið og ég syndi 700 metra.  GOTT MÁL INGVELDUR

Þá er að stússast smá í leyndarmálum og fara svo eina ferð í búð og pósthús.  Vona að póstur norður á Húsavík sé ekki of seint á ferðinni.

Jæja þá er skólinn búinn og einkunn komin úr kenningaverkefninu.  Ekki sú sem ég hefði kosið en ásættanleg í sjálfu sér.  Fegin að þetta er búið.  Ég hef gert margt nú í desember og mikið stússast, verið nokkuð góð nema hvað ég hef fundið mikið til í mjöðmunum.  Einhver lítill vöðvi þar utan á sem er alveg helaumur.  Enda mikið setið.  Á morgun ætla ég að hefja hreyfingu eftir áætlun en ekki geðþótta.  Best væri líklega að fara í sund fljótlega eftir gönguna með blöðin.   Ljúka því af.

Ég er búin að gera jólakortin og þau farin í póstkassann – það er nú svei mér snemmt…. 

Mánudagur, þriðjudagur og miðvikudagur eru klárlega til stefnu.  Best að nýta tímann vel því margt er eftir að gera og margt sem löngunin stendur til.

En upp upp og nú er að taka til í vinnuherberginu en þar kemst eiginlega enginn inn ;-).

Mér finnst ég eigi bara að fá námsefnisgerðaráfangann metinn inn í þetta kenningaverkefni – ég hef aldrei lent í öðru eins – trust me on this – sex manna hópar eru of stórir!