Það var svo gaman að stíga á vigtina nú í morgunsárið – talan þar er 4,7 kg lægri en í byrjun febrúar! Það þýðir að ég hef misst að jafnaði 2 kg á mánuði! Og vitið þið hvað það þýðir? Það þýðir að ég er aftur komin upp á vinningsbrautina! Nú þarf bara að festa þessa tölu vel í sessi áður en ég fer á Reykjalund á föstudaginn! Vó hvað ég er glöð og það er einmitt það sem maður þarf að vera þegar vel gengur – innilega glaður – næg eru vonbrigðin í annan tíma.
Húrra fyrir mér!
Author: ingveldureiriks
…sýnist mér nú ekki nást! Ég fór á vigtina hjá Baldri og ætlaði nú ekki að trúa mínum eigin augum. Huhmmm – það þarf að minnka matarskammtana á kvöldin – það er alveg ljóst, annars er þetta að mestu í lagi hjá mér.
Ég er aftur að ná jafnvægi í skrokknum eftir alveg svakalegt verkjatímabil. Bakverkir og mjaðmir – sérstaklega sú hægri hefur gjörsamlega verið að fara með mig. Ég hef ekki sofið nema stutta stund í einu og verkjalyf hafa verið etin af miklum móð. En nú stefnir þetta allt til betri vegar, sem betur fer. Ég hef staðið mig ágætlega í hreyfingunni en er að koma seint heim þannig að líklega þarf ég að vera duglegri að hafa shake tilbúinn seinni partinn og borða þar með vinna um kvöldið. Það er algjört skilyrði til þess að léttast.
Ég er komin með mátulegt magamál og borða afar sjaldan nammi. Ég hlakka til þess að takast á við næstu skref – mér finnst ég vera reiðubúin.
Það er mikið að gera í vinnunni – árshátíð framundan, leikritaæfingar og allt hvað eina. Bara gaman. Þau eru svo frábær krakkarnir.
Blak er hins vegar ekki alveg inni hjá mér – ég er bara svoldið leið yfir því hve léleg í þessu – eiginlega bara svoldið mikið leið…
Og enn leiðist mér hann ekki neitt.
Þetta var svakalega kærkomin helgi – svo ekki sé meira sagt! Ég svaf nú eiginlega bara í sólarhring. Linnulítið og býsna fast þar að auki!
Í dag var svo mokað út drasli og dóti, viðrað í éljum, sópað, skúrað og borðplötur pússaðar. Þvottur þveginn, sviðasultan loksins gerð, tekið á móti gestum og ég veit ekki hvað og hvað….
Sem sagt allt á réttri leið eftir svakalegar annir… Ég er sko svolítið að rifja upp iðjuþjálfunina…
Gengur ekki sérlega vel að spara við mig í maty samt… meiri barningurinn… en er nú samt ekki alveg galin 😉
Er annars búin að vera að drepast í bakinu – í fyrsta sinn í þessi 5 ár… og svo hafa fæturnir alveg verið að drepa mig… allt mogganum að þakka 🙂
Þetta hefur nú verið hinn ágætasti sunnudagur. Ég fór í ræktina með snillingnum hennar Alice og fór svo í pottinn á eftir, enda bakið ekki alveg í lagi! Ég gat nú samt lyft og tekið 10 armbeygjur from scratch! Ég var frekar ánægð með mig. Svo var tekin smá blakæfing. Og það er ljós tað sú stutta þarf að æfa afturábak hlaup. Það verður gert.
Svo var kvenfélagsfundur og ég gerð að ritara. OMG ég vona nú að ég höndli það.
Ég ætlaði svo að vinna en ég gerði það nú ekki – klukkan var að verða sex og ég taldi þetta bara vera orðið gott í dag. Það er nokkur órói í vinnunni svo ég læt virku dagana duga. Tek vel á því á þriðjudaginn bara!
Það gengur vel í blakinu og mér sýnist við vera orðnar 16 ef ekki 17 bara svei mér þá. Þvílíkt sem margt hefur gerst í vetur eins og sjá má á Blakdrottningarnar.
Ég þarf að herða mig í aðhaldinu næstu viku því mig langar til þess að byrja á nýjum tug og taka svo vel á því fyrir 1. apríl en þá förum við á Reykjalund. En það stefnir allt á 2 kg í mínur í febrúar.
Eftir að hafa sofið í ekki nema svona 12 tíma var mín nú orðin svoldið svöng – og eftir að hafa stigið á vigtina sannfærðist ég nú um að ég hefði efni á einu og öðru. Ég lagði því línurnar og ákvað að kaupa mér allskonar en bara ekki mikið af því…
Er í búðina kom var þar girnirlegur ananans og afar falleg jarðarber, ekki svo mjög hitaeiningarík pizza, vínber og þetta lostæti fór ég með heim. Át með glöðu geði og var alsæl með árangurinn!
Nú þarf ég bara að fara að finna þessa lopapeysu og klára hana.Ég er búin með Aðalsteins en vantar rennilás í hana.
Bakið er að stríða mér og verkurinn leiðir niður í mjöðm, helvíta vont á nóttinni oft og ég sef illa út af þessu.
Nú er vika eftir að 2 kg áskorun okkar Alicar og ég þarf að léttast um hálft kíló amk í næstu viku svo ég verð að halda sjó um helgina. Næg tæfifæri verða til að borða síðar 🙂
Á morgun er annasamur dagur – ræktin því við tókum ,,bara stutt“ á föstudaginn við Alice, svo Kvenfélagsfundur og svo ætla ég að taka svolítið til út í skóla. Það verður gott.Létta á og koma með dót heim.
Annars var ég dugleg á föstudaginn, ég synti mikið því ég var aum í bakinu eftir að hafa hjólað í 20 mín og æft blak smá – þannig að ég hreyfði mig fullt. Sund fer vel í mig núna!
Púff – ok ein helgi með tveimur veislum ok ok ok – ekki sérlega líklegt til léttings…. EN boy ég er búin að borða eins og engill, jafnt og þétt, ávexti, grænmeti, hollmeti í skólanum og fitulaust og engan sykur (er gjörsamlega hætt að borða nammi td.) og svo kem ég heim og fæ súpu eða magurt kjöt enga sósu engar kartöflur ekkert óhollt – en jáháts. eða öllu heldur neiheits… Ég er algjörlega ekki að léttast þessa dagana…
Boy oh boy en mér skal takast – ég skal ekki missa móðinn – ég var komin á góða skrið (bara fyrir 3 dögum eða svo 😉 þannig að svartnættið er ekki viðvarandi). En samt – myndi gjarnan vilja lettast um hálft kg á viku alltaf jafnt og þétt og hana nú. Ég er að leggja fullt á mig – gera fullt rétt – þó ég éti eitthvað skrítið eins og einu sinni í viku… hrmpf….
Jæja skítt með það. Ég verð amk að vera orðin svaka létt 1. apríl! Þá er Reykjalundur. Það mun líka verða! Ég er á beinu brautinni skoho!
Af mínum skrokk sem ekki léttist nógur hratt er það að frétta að hroðalegir mjaðmaverkir hafa mikið lagast. Hnén halda en bakið er með uppsteit. Svolitlar bólgur þar sem minn kæri sjúkraþjálfari er að vinna í… og ég náttúrulega!
Fæturnir á mér fyrir neðan hné hafa aldrei verið betri… Engin beinhmnubólga að ráði, ristar að mestu í lagi, hælspori hvílir og tærnar eru bara bláar og marðar en ekki til neinna vandræða að öðru leyti ;-).
Þetta er því mikið langhlaup sem ég tek þátt í með mínu stuðningsliði! Það er vel mannað – það ert þú lesandi góður meðal annars!
Og ég er bara ánægð!
Jæja nú er allt að gerast! Í kvöld þarf ég t.d. að nota sjálfsstjórn mikið. Hef hana sko í ríkum mæli. Ekki ætla ég að telja mér trú um neitt annað. Nei öðru nær ég ætla að kyrja þann söng endalaust: Ég hef sjálfstjórn og mun beita henni út í eitt í kvöld – til þess að éta nú ekki einhvern fjandann sem eyðileggur létting dagsins, því hann er sko svo sannarlega nokkur!
Undanfarið er ég búin að taka á kvöldátinu. Við erum farin að hafa léttari kvöldmat og ég einbeiti mér að því að láta það duga sem ég skammta mér í matinn. Það var heilmikil breyting við það að fara yfir í súpur og léttmeti á kvöldin. Með því og sjálfsstjórninni hefur mér tekist að léttast um 1 kg á 2 vikum.
Átakið okkar Alicar gengur því samkvæmt áætlun – við ætlum ekki að fara í gæslu í heila viku út ;). O nei. Þetta skal nást. Og mun nást.
Ég hef verið svakalega dugleg í hreyfingunni í allan vetur og það er að skila sér í betri líðan. Nú er komið að deginum þar sem ég get svarað spurningunn og er þetta ekki munur? (það að léttast og vera í hreyfingu og þetta allt). Spurninguna þá heyrði ég oft í upphafi lífsstílsbreytingunnar en sjaldan nú þegar breytingin hefur átt sér stað og fest sig í sessi. En verði hún borin upp á næstunni mun svarið vera JÚ svakalegur. Ég finn svo mikinn mun – en fyrstu 4 fimm árin fann ég engan mun, bara verki, svefnleysi og þunglyndi. Púff! En nú er mín á uppleið. Og svo sæl. Fæturnir aldrei betri – það er meira að segja auðveldara að lyfta höndunum upp fyrir höfuð – ég sver það! Ótrúlegt en satt. 4 massa æfingar á viku skila sér og svo fer mogginn að koma inn aftur.
Ekki skemmir nú þetta dásemdarblak fyrir – ótrúlega sem þetta er gaman og gefandi, félagsskapurinn og allt!
Þannig að Inga litla er alsæl með sig og sitt!
Ég er ekki að grínast – ég hef náð hámarki í veseni í námsmati…hef hreinlega slegið heimsmet. ÉG átti að vera búin á föstudaginn en það var nú ekki svo… Nú þá fór ég uppeftir í morgun til að klára og var alveg viss um að ég myndi verða búin svona um fimm – en nei klukkan 22 var ég ekki enn búin. Ég sá mér þó þann kost vænstan að drífa mig heim því það var komið verulega vont veður! Og nú held ég að ég ætti að fara að sofa. Það er búið að vera mikið að gera undanfarna viku – ég var aldrei komin heim fyrr en 21 og oft ekki fyrr en 24. Það er ljúft þetta kennaralíf :-).
Hið verra er að ég er ekki alveg nógu hress með útkomu kennslunnar hjá mér – ég þarf að bæta mig mikið sem kennara. Er hreint ekki sátt.
Þörf - Vani - Líðan 