Author: ingveldureiriks

Ganga, hjól, Líkamsrækt, Palli, Sund

Sigh barasta

Jæja gott fólk. Ekki gengur nú of vel að fá fólk til að skrifa á fallega ljúfa póstinn minn en þeir sem hafa gert það veit ég að sumir hverjir hafa verið undrandi á því hvað þetta er erfitt. Ég er t.d. enn að hugsa eitthvað fallegt um mig til að setja þarna inn. Finnst það einhvern veginn ekki auðvelt og ég hélt ég væri að drepast úr sjálfumgleði. Og kannski er ég það – en gleðin sú er þá byggð á heldur veikri undirstöðu.

Ég er á bílnum í vinnunni í dag því ég ætla að vinna svo ótrúlega lengi að það verður komið kolniðamyrkur þegar ég fer heim! Tíhíhí. Verð að vinna upp allan vinnutímann minn sem ég ,,skulda“ Maður má náttúrulega ekki láta eiga inni hjá sér – eins og mesta hættan sé á því.

En nú skal segja af hreyfingaáætlun Ingveldar. Sem kunnugt er gekk nú ekki sem best að hreyfa sig í síðustu viku og ekki var nú helgin hjá Gústu – og í hennar húsi sérlega kræsileg heldur varðandi hreyfingu og mataræði.

Ég borðaði t.d. heilan poka af Nóa rindlum eða vindlum eða hvað það heitir á leiðinni norður og svo heim. Svolítið af lakkrís og 15 makkinstosh mola um helgina en meira var það ekki. Jú 10 walkers karamellur á leiðinni norður líka. Ok ok svoldið mikið nammi verð ég að segja – en það verður bara að taka á í vikunni til að losa sig við það.

Ég eldaði þó ógeðslega hollan mat í gærkveldi þegar ég kom heim og borðaði mikið grænmeti með. Og borðaði ekkert eftir 21 og bara popp fram að því. Svoho þessi vonda helgi var nú ekki verri en þetta. Labbaði 20 mín með Trýnu litla grjónið. Hefði átt að labba með hana í gær líka en geri það síðar ;-).

Ok svo nú er ég búin að setja upp æfingaprógramm fyrir vikuna því nú þarf að taka á því:

Mánudagur:

Labba með Bjart í Hellisskógi – gekk vel

Fara í fulla brennslu í Styrk og heilan fótaæfinga hring og svo í nudd – Dásamlegt nema hvað ég var í svo ótrúlega sleipum buxum að ég hélst varla á hjólinu svo brennslan var 17 mín á hjólinu, 10 mín á ógeðstækinu (sem reyndi helling á hælinn vel að merkja en það lagaðist er á leið) og 10 mín á stigvélinni – yeah – samtals 37 mín – er í 13 mín skuld.

Þriðjudagur

Labba með Bjart kl 7 í Hellisskógi
Hjóla í vinnuna eins snemma og ég get göngunnar og hafragrautsins vegna
Hjóla í 15 mín amk og fara í styrk kl 12:10 og taka efrihlutaæfingar og taka 10 mín sprett á ógeðstækinu (og stigvél (ef ég er nógu spræk))
Hjóla svo í skólann í 10 mín. Samtals brennsla 30 – 40 mín. Dugir vegna þess að ég er á hjólinu í skólanum.

Hjóla heim fyrir myrkur (fínt aðhald)

Miðvikudagur

Labba með Bjart
Hjóla í vinnuna og heim
Hjóla í sund og synda 400 metra með blöðkum mest

Fimmtudagur

Labba með Bjart og hjóla í skólann ef það er gott veður.
Ef ég hjóla ekki fara þá og hjóla í Styrk í 25 mín.

Föstudagur

Labba með Bjart í Hellisskógi
Fara á hjólinu í skólann ef ég mögulega get vegna veður
Fara á hjólinu í Styrk og bæta við túr um hólahverfið til að lenga túrinn eða Tjarnirnar.
Taka rosalegan fótapakka 🙂
Hjóla heim og fara svo á Súbbanum til Rvk og sækja Pallann minn.

Svo myndi ég gera það að tillögu minni að ég fengi skáp í Styrk – þessi burður á sjampói, handklæðum, og alls kyns drasli er alveg að gera mig vitlausa!

Helga Dögg getur þú ekki bara tekið að þér að hugsa um handklæðin mín. Vera að drösla þessu hægri vinstri hér um allan bæ. Frekar lítið spennandi verð ég að segja.

Svo verður konan að hvíla svoldið um helgina. Ætli það sé samt ekki hægt að labba í morgunsárið báða dagana? Er það of mikið?

Hmmm ætti kannski að spyrja að því þar sem ég hef ekki sérlega mikið vit á eigin mörkum.

Hvernig á kona eins og ég að hafa tíma til að hugsa um bæ, börn og vinnu? Vitlaust að ætlasts til þess bara verð ég að segja!

En mér finnst þið frábær, ég er líka frábær amk er ég með fallegar tær ;-). Ég verð að finna upp eitthvað fleira sem ég er góð í og er gott við mig. Ég er bara á þessu stigi ekki alveg nógu góð manneskja eitthvað… Þarf að endurhugsa þetta vel og vandlega

Uncategorized

Elskaðu sjálfa(n) þig

Skór fyrir mig – einn af þeim sem ég vildi gjarnan eiga og jafnvel nota 😉

Kannski svoldið væminn titill en ég er í svona átaki – það gengur ekki að vera með niðurrifsstarfssemi ef maður er í uppbyggingarstarfi. Það bara gengur ekki I tell you. Þess vegna er ég svo mikið að hugsa um mig og okkur öll sem hugsum neikvæðar hugsanir um okkur sjálf meira en góðu hófu gegnir.

Við svo sem gerum ekki annað en það sem við höldum að sé ætlast til af okkur. Við hugsum um heimilið, peningamálin, börnin, makann, vinnuna, námið og sumir hugsa jafnvel um bílinn sinn, áhugamálin, stundum okkur sjálf og hvað þetta heitir allt. Öll reynum við að gera þetta eins vel og við getum. En vitum að betur má ef duga skal á flestum vígstöðvum ef ekki öllum.

Og þá er leiðin ekki sú að hafa allt á hornum sér gagnvart okkur sjálfum. Til þess að byggja okkur upp svo við séum færari um að takast á við verkefni hversdagsleikann verðum við að horfa á styrk okkar og það sem við erum góð í. Það eru jú tækin sem við notum til þess að bæta ástandið – og ástandið þarf ekki að vera að þið séuð 100 kg of þung, nei hún er víða ,,offitan“. Ég hef held ég komist að því að hún er ekki mitt vandamál – hún er e.t.v. afleiðing þess hver ég er – en ekki endilega afleiðing vandamála – óhamingju eða neins slíks – e.t.v. er hún rökrétt afleiðing þess að ég sé sú sem ég VAR. Sumir eiga of marga skó, eiga ótal mörg samviskubit og hvað eina – því hún er víða offitan.

En nú ætlum við sem lesum þetta blogg að fara í comments og skrifa 3 atriði um okkur sjálf sem eru jákvæð og góð tæki til þess að byggja okkur upp – sem sagt hugsa jákvætt um okkur. Þið þurfið ekki að skrifa undir nafni ef þið viljið það ekki – nafnlaust dugar fínt – ég veit ekki hver þið eruð og enginn annar heldur ;-).

Verum nú svoldið góð í þessu – ég skal byrja!

Uncategorized

Stundum bara veit maður…

að það er ástæða til að bregðast við.

Hún Gústa systir mín á Króknum hringdi í vikunni og sagði mér að koma til sín núna um helgina. Mér fannst það nú svoldið bratt – vil gjarnan hugsa málin aðeins nú í seinni tíð en einhvern veginn fann ég á henni að ég gat ekki sagt nei. Mín væri þörf fyrir norðan. Ég settist því í minn lillaða Subaru og fór af stað.

Gústa mín var nú svoldið lasin í gær – slæpt og léleg í lungunum sínum lösnu. En það var ekkert miðað við nóttina og morguninn. Ég sagði nú við hana í morgun að hún væri lasnasta manneskja sem ég hefði séð sem væri ekki á sjúkrahúsi. Og hvað haldið þið. Vinkona hennar og vonandi ég með tuðinu og vorkunnsemi minni í allan dag kom henni á spítala í dag. Þetta var bara ekki að gera sig ég segi það satt.

Mér líður strax betur þó það sé svolítið undarlegt að vera hér í heimsókn og enginn heima nema Trýna. En ef það að ég hafi verið hér hafi á einhvern hátt verið liður í því hjá almættinu að koma Ágústu á sjúkrahús þá er þetta góð ferð. Og ég bara slappa af og nýt lífsins í fullkomnu trausti þess að fólkið á spítalanum geti betur hugsað um Gúggu mína en ég.

Við Trýna erum því hér bara í vellystingum. Allt í góðu hjá okkur. Hún er yndislegur hundur sem minnir á marg á hann Bjart minn þó hún sé nú stilltari – þó mörgum þyki nú nóg um óþægðina :-).

Ég fer svo til Gústu í fyrramálið og heim um hádegið. Þá verð ég komin nógu snemma til að taka aðeins til og ná áttum.

Framundan er mikil vinnuvika hjá mér – margt sem ég á eftir ógert.

Stærðfræði gátlisti
Enska – námsmat smiðjulok
Stærðfræði námsmat – lotulok
Enska -uppsetning svæðis
Námsvísar

Sem sagt nóg að gera

Og svo þarf nú kannski að vera sæmilegt þegar Pallinn minn kemur heim.

Svo bara getur Gústa vonandi tekið veturinn í það að koma heilsunni í sæmilegt lag – þetta er náttúrulega ekki að gera sig hjá konunni. Hún er búin að vera veik síðan mamma var jörðuð. Mamma getur þú ekki hjálpað til – og gott væri ef pabbi leggði hönd á plóginn líka.

Uncategorized

Norður ég fór

Halló öll!

Komin til Gústu – lenti að sjálfsögðu ekki í neinni hálku á heiðum en keyrði í yndislegu veðri um suður og vesturland. Svo var nú á köflum fúlveðraðra norðanlands. En í dag er hér yndislegt veður. Á svo ekki að rigna á morgun.

Ég hugsaði margt og mikið á akstrinum, hlustaði á íslenska tónlist og velti lífinu og tilverunni fyrir mér. Mér finnst svo gaman að keyra. Það er heldur ekki mjög leiðinlegt að keyra Subaruinn ég held varla að ég hafi keyrt ljúfari bíl.

Hér ráða þær Trýna (sem á ömmu sem er mamma Bjarts), og Gústa ríkjum og vonandi nær Gústa að hvíla sig því hún er svo slöpp þó ég sé hér að þvælast. Vonandi hugsar Ragnheiður vel um Bjart minn og sig – og Aðalsteinn vel um sig. Ég held það sé eitthvað stelpustand á honum…

Mataræðið verður að vera svolítið sérkennilegt nú um helgina en ég ætla nú að labba smávegis í dag með Trýnu og reyna að fá mér svolítið grænmeti. Ég er í átaki varðandi það – ég verð að reyna að koma þessu upp í 600 grömm á dag.

Svo kemur Pallinn minn heim um næstu helgi. Það verður nú gaman að fá Færeyinginn minn.

Ganga, Líkamsrækt

Ég bara get ekki ákveðið mig…

hvort það sé eitthvað vit að fara norður í land á sumardekkjunum… Palli sagði við mig að ég ætti barasta að gera það – væri engin vorkunn á 4×4 með alls konar spólvarnir og gripstýringu og hvað þetta heitir allt saman og náttúrulega sem þessi ofurbílstjóri sem ég er! Elsku karlinn alltaf með óbilandi trú á tækjunum – jafnvel þó það sé farin hjólalega í Hvalfjarðargöngunum eða eitt dekkið sé svo vírslitið að það nálgast að vera á stærð við tunglið undir bílnum, já eða dekkin með svo misjafnt loft að Ingveldur átti í fullu fangi með að hitta á brýr og ristahlið – alltaf segir Palli að allt sé í lagi, verði í lagi og ég eigi bara að hætta að hafa þessar ægilegu áhyggjur það sé allt í lagi með bílinn og allar aðstæður. Ég hef nú komist að öðru og trúi honum ekki alveg. Ég held ég biðji Birgi um að líta á veðurspánna og segja mér hvað ég eigi að gera. Ég held hann skilji hvað ég er viðkvæm sál og ráði ekki við heila heiði – já eða Bólstaðarhlíðarbrekkuna oh my god, í hálku á sumardekkjum. Það er svo flókið að vera ég! Og ekki er ég nú neitt að einfalda málið á stundum!

Nú jæja ég finn eitthvað út úr þessu. Það er amk brjáluð blíða núna – og ég labbaði í morgun! Og ég er í gati og allt! Það þýðir ekkert að vinna í þeim ég er alveg búin að sjá það. Best að nota tímann í andlega íhugun, pælingar og að blogga í þessu tilfelli! Tíhíhí.

Ég er sko búin að vera að hugsa um líf mitt og tilveru. Ég er búin að fatta (tímabundið amk) að ég verð að treysta á mitt hyggjuvit í þessu varðandi mataræðið og góð ráð frá völdum aðilum. Ég bara get ekki verið að taka inn á mig hvað öðrum finnst um hvað ég léttist hægt og lítið að þeirra mati.

Ég á eftir að vera í þessu svo lengi og þurfa að halda dampi í svo langan tíma að flestum óar við. Þetta er ekki 6 vikna átak sem öllu á að breyta – þetta er ekki einu sinni sex mánaða átak né heldur sex ára. Ég þarf áreiðanlega að stússast í þessu alla mína hunds og kattartíð og það er allt í lagi – ég vorkenni mér það ekki neitt. En ég verð að finna taktinn. Ég get ekki hugsað mér að hætta öllu því sem er gott að borða eða gleður mitt geð og maga í matarmálum. Það verður að líta raunsætt á þetta og þegar maður er ég þá fer ég ekki að neita mér um alla hluti. Það þætti mér svo leiðinlegt.

En ég eldaði hollustuhamborgara í gær fyrir okkur Aðalstein og franskar fyrir hann en ég borðaði soðnar gulrætur með – og fannst það bara gott. Eftir það borðaði ég ekki nokkurn hlut eða fra´19:30 og ég fór út og sá undurfagra sólarupprás í morgunsárið. Lífið er gott og ég hef fínan stuðning frá mörgum mörgum. Og jafnvel frá mér sjálfri.

Uncategorized

Margt í mörgu

Eru þetta ekki svona Pollýönnuskór?

Jebb það er það sem ég held. Mér veitti ekki af svolítilli Pollýönnu í líf mitt núna.

Það eru nokkur atriði sem eru að bögglast fyrir mér og mörg snúa þau að einhvers konar sjálfsóánægju.

Afhverju finnst mér gott aldrei vera nógu gott – afhverju vil ég bara afbragð eða eitthvað þaðan af betra?

Afhverju er ekki nógu gott að léttast um 2,4 kg á mánuði síðan um mánaðarmótin apríl maí?
Svo ekki sé nú minnst á að maður er allur að hressast og orðin önnur en ég var. Svoldið pirrandi að vera ekki ánægð með neitt nema þá bara í smá stund. Fullt af efasemdum og veseni alltaf hreint?

En skítt með þetta allt. Ætti ég að fara til Gústu á morgun þrátt fyrir þessa veðurspá?

Veðurhorfur á landinu næstu dagaÁ laugardag: Norðaustan 8-15. Rigning með köflum norðan- og austanlands, en slydda til fjalla. Annars þurrt að kalla. Hiti 1 til 8 stig, hlýjast suðvestantil. Á sunnudag: Allhvöss norðaustanátt. Rigning um austanvert landið en snjókoma til fjalla. Úrkomulítið vestanlands. Hiti 2 til 7 stig, svalast á Norðausturlandi

Christ

Palli

Þreytt, þreyttari, þreyttust en brúðkaupsafmæli :-)

Mynd fyrir Ingu í tilefni dagsins
Oh my god frost í morgun. Ekki að ég hefi ætlað að hjóla eða labba með Bjart – öðru nær. En ég vil samt hafa gott veður áfram – alltaf.

Ég er sko enn að hvíla mig og ég held mér sé ekki vanþörf á því svei mér þá. Því meira sem ég hvíli mig því þreyttari verð ég svo ég hef ekkert sérstaklega góða reynslu af því ennþá. En það hlýtur að koma ;-).

Gústa var að bjóða mér til sín á morgun – og ég er game sko – en veðrið er nú ekki fýsilegt og hælsporinn minn espast allur við það að hvíla í bílstjórastellingunni og allt…

Eins og mig langar hræðilega. Athuga þetta betur á morgun. Verst hvað er dýrt að setja vetrardekkin undir til þess eins að taka þau svo aftur undan þegar heim er komið- en ekki það – það fer nú að verða allra veðra von hvað úr hverju.

En sem sagt – þreytt Inga kveðjur

Ojá – ég á brúðkaupasafmæli í dag – konan hefur verið gift í 15 ár – hmm er það ekki eitthvað svona fínt afmæli? Það þýðir að við Páll höfum verið saman í 21 ár – meira en helming ævi minnar. Svona fer að halla á hina hliðina!

Júbb kristallsafmæli í dag. Ja hérna. Það er geggjað bara.

Einu sinni gerði ég vefsíðu – þetta skrifaði ég þar í den tid…
Árið 1985 sá ég mann með miklar herðar, breiðan kassa og þau bláustu augu sem ég hafði séð og varð alveg bálskotin. Seinna varð ég síðan ástfangin því sjómaðurinn minn hafði líka góðan mann að geyma. Þessi maður er Páll Skaftason, fæddur og uppalinn á Selfossi. Foreldrar Palla eru Skafti Einarsson og Sigrún Guðveigsdóttir. Þann 5. október 1991 á afmælisdegi mömmu giftum við okkur í yndislegu veðri á Þingvöllum. Haustlitirnir skörtuðu sínu fegursta rétt eins og þeir gerðu nú í haust. .Saman höfum við eignastRagnheiði,litla kraftaverkið okkar f. 03.01.89. Hún hefur kennt okkur að erfiðleikarnir eru til þess að sigrast á þeim og ef við getum ekki lagt þá, þá verðum við að aðlagast þeim. Ragnheiður er hetja og hefur kennt okkur að það góða í lífinu er langt frá því að vera sjálfsagt.
Tæpum tveimur árum seinna, eða þann 13.12.90 kom lítill ljóshærður drengur í heiminn. Á næst síðasta degi þess árs var pilturinn sá skírður og gefið nafnið Aðalsteinn. Pilturinn sá er í raun ekki síðra kraftaverk en systir hans og foreldrarnir undruðust það lengi og undrast það raunar enn hve fæðing hvers heilbrigðs barns er stórfengleg.
Líkamsrækt, Nudd, Skór, vinna

Inga uppgefna á sjálfri sér

Sko þetta gæti verið skór dagsins.

Ég er nú bara í nokkuð góðum gír nefnilega. Ég er nokkuð vel áttuð í skólanum – búin að senda 100 tölvupósta til ýmissa foreldra um hitt og þetta – bara gaman að því :-).

Ég svaf vel í nótt – það er nú ekki alveg á hverjum degi sem ég geri það. Er í nýjum fötum sem passa þokkalega.

Er bara betri af hælsporanum mínum og veit hvað ég á að hafa í kvöldmatinn og ALLT. Var á þrælskemmtilegum fundi um skólamál þar sem maður ræddi sín hjartansmál – líka gaman að því.Gaman ef maður fær að tala – það vantar nú ekki.

En svo er ég einhvern veginn svo glötuð líka – eins og þessi skór – sko hann gæti verið fín á öðrum en ekki MÉR. Þetta er svo erfitt líf á köflum að ég get dáið. Ekki dáið dáið en vorkennt mér dáið.
Það eru bara ákveðnir hlutir sem eru ekki að gera sig og mér finnst ég eiga óþarflega stóra sneið í þeim hlutum. Jukkiti jukk…
En það verður bara að bretta upp ermarnar og snúa helv… vesenið niður :-).
Ég hef ekkert hreyft mig í dag – fór ekki með Bjart heldur lá í bælinu eins lengi og ég gat því ég var svo þreytt og uppgefin. Ætla svo ekkert að gera í dag – kannski bara í heita pottinn en ég meira að segja efast um það. Ég geri heldur ekkert á morgun þó ég ætli nú að labba í fyrramálið.
Ég er bara svo uppgefin og þreytt. Ég var það nú líka í gær og það var eins og ég væri með heilt fjall í stærri kantinum á herðunum. Ég minnist þess bara ekki að það hafi verið svona erfitt að hjóla eins og í gær, úff. Fór nú samt í Styrk því annars hefði ég bara farið á föstudaginn næsta. Það er bara ekki nóg. Onei… Held samt að það hafi ekki verið sérlega gáfulegt ráðslag satt að segja. En ég beið svo sem engan skaða af því. Fór bara í hádegishléinu mínu eftir að hafa mætt út í skóla rúmlega sex.
Það er kannski hluti af þessu öllu, búin að mæta í vinnuna á milli sex og sjö síðustu tvo daga og vinna til að verða níu og er enn að vinna í dag. Kannski er það hluti þess að ég sé þreytt. En ég er líka ánægð með það því ég hef getað gert svo mikið og verið fókuseruð á það sem ég er að gera. Maður bara verður stundum að vinna. En maður verður náttúrulega líka að vera duglegur að hvíla sig og ég hef nú svo sem ekki verið fræg fyrir annað í gegnum tíðina.
Á morgun er fimmtudagur. Þá er stutt í föstudag og helgina! Ég þarf að vinna svolítið um helgina held ég – skila einhverju af mér og svo bara verð ég að fara að læra smá. Er ekki að gera sig að sleppa því lengur.
Ekki var nú vigtin skemmtileg við mig í gær. Stundum afber ég þetta ekki. Það eru margir sem segja við mig að þeir skilji ekki að ég léttist ekki meira miðað við hvað ég hreyfi mig mikið! Og ég sekk stundum í það að skilja það ekki heldur – þó ég viti að jafnaðar þyngdartap upp á 700 gr eða svo á viku sé ekki slæmt á hálfs árs basis. Það skilar fínu á ársgrundvelli. En ég sekk stundum alveg niður í þetta að vorkenna mér þessi ósköp og fæ nagandi sektarkennd því ég er náttúrulega viss um að ég sé í raun og veru ekki nógu dugleg og mataræðið sé allt í volli og ég þá þar með orðin aumingi. Stundum finnst mér eins og ég geti aldrei verið ánægð – þurfi alltaf að finna skuggahlið á allri gleði.
Sko – ég er í aumingja ég stuði – en samt er ég frekar hress bara – en það er einhver hóll sem skyggir á útsýnið!
En ég færist vonandi úr stað- nú eða hóllinn verði grafinn í burtu – sem væri náttúrulega best líka.

Þrastarskógur, Ganga, heilsa, Sund

Ég massaði Bónusferð

..

Ég hef reyndar ekki sagt ykkur frá því að ég vaknaði eiginlega ný og ,,betri“ kona í gærmorgun. Dagurinn þar á undan var sko frekar heavy í vitleysunni varðandi bæði hugsanagang og framkvæmd matarhliðarinnar í lífi mínu. Ég held reyndar að ég hafi svolítið gengið fram af mér…
Þetta var sem sagt dagur horrendus
Nú breytingin á laugardagsmorgni var nefnilega sú að ég áttaði mig á því að líklega þarf ég ekki að hafa miklar áhyggjur af æfingunum mínum þessa dagana því fyrst ég mæti í Styrk, hjóla, syndi og labba ALLA morgna með stingandi hælspora þá er ég líklega nokkuð einbeitt í þeim málum. Þó auðvitað þurfi maður að halda vöku sinni og það allt saman þegar átt er við atvinnusvindlara eins og mig sjálfa.
Nú jæja sem sagt breytingin… Ég sá að ég get ekki alltaf ýtt því að versla í matinn og elda aftur fyrir allt. Ég get t.d. ekki gert eins og dagsprógrammið hljóðaði hjá mér í upphafi fyrir daginn í dag: Horfa á F1, labba með Bjart í Þrastarskógi, vinna vel og lengi og fara svo í sund.
Ef ég hefði haft þennan háttinn á hefði ég ekki farið í Bónus – ekki átt neinn mat fyrir kvöldið, ekki neitt nesti fyrir næstu viku í skólann og ekki nenni ég að fara í Bónus í miðri viku – svo langt er ég nú ekki komin í dásemdunum.
Ég fór því – þvert á allt það sem mér er í blóð borið – því það að fara í Bónus er ekki bara leiðinlegt það er óyfirstígilega óbærilega hroðalega leiðinlegt! Ég bara er ekki fær um það! Afber það ekki. En mín fór nú bara og verslaði og verslaði – fór svo heim í staðinn fyrir að láta allt góssið vera í bílnum og skemmast á meðan ég vann, gekk frá öllu og ég veit ekki hvað og hvað.
Nú á ég svolítið nesti – fullt af mat og Aðalsteinn þarf ekki að svelta heilu hungri. Flott hjá mér ekki satt?
Ég hef sem sagt uppgötvað og því miður var það heilmikil uppgötvun, að ég get ekki bara ýtt öllu til hliðar fyrir æfingarnar – ég verð líka að hafa mataræðið í forgrunni. Það verður að vra skipulag á því eins og öðru.
Kannski er ég bara tilbúin til að taka næsta skref varðandi þetta. Vonandi. En amk er til matur – nú þarf bara að hafa rænu á að taka út úr frysti – elda og borða og útbúa svo nesti.
Og ég er strax orðin uppgefin við tilhugsunina eina saman.
En ég MASSAÐI Bónus og er nú farin í sund. Það er líka of gott veður til að láta þetta fram hjá sér fara.
Lof jú Inga bónusgella