Blak á milil hátíð

Jæja mitt í öllum hátíðahöldunum þá er nú nóg að gera. Hér verður haldin 50 ára brúðkaupsafmæli á morgun! Hvorki meira né minna – það eru tengdaforeldrarnir sjálfir! Hér verður hádegisverðarpartý – og svo er áframhaldandi dagskrá út daginn eins og vera ber.

Og nú í augnablikinu er ég bara of löt til að gera nokkuð af því sem ég á að gera – en það lagast nú eftir að hafa horft á Despó smávegis. Endurnærist maður ekki við það 🙂

Jæja en ég er stolt af mér að hafa farið í blak á milli hátíða! Það er þó alltaf það!

Ég þarf að æfa spretti á næsta ári – koma mér úr sporunum! Standa ekki eins og klessa og það allt saman. Auk hins gamalkunna – léttast. Það er allt eins og það á að vera barasta.

Sjálfstjórn er málið líka – má ekki gleyma því – er svoldið fljót til þess 🙂

Líður að áramótum

Það er ekki rismikið líf mitt um þessar mundir – en það er ekki heldur neitt rislágt. Það eru þó greinilega einhverjar breytingar í farvatninu.
Ég hef t.d. fengið námsleyfi næsta haust – sem er algjörlega með ólíkindum, því þó mér hafi fundist ég eiga það mest í heimi skilið þá trúði ég því ekki nema hæfilega að slík undur gætu gerst að ég fengi slíkan happdrættisvinning! En ævintýrin gerast enn. En á móti kemur ýmislegt á debet hliðina svo debit og kredit jafnast út á núllið vænti ég – en ekki mikið undir það:-)

Ég hef verið dugleg að hreyfa mig í desemer. Ég lyfti 2 sinnum í viku og fer á blakæfingar tvisvar. Minn kæri sjúkraþjálfari telur þó að ég eigi að hreyfa mig ögn meira en ég geri – brenna eitthvað svolítið flesta daga vikunnar – ég get deilt þeirri skoðun með honum en nenni því ekki… En ég er alveg ákveðin í því að fara aftur með moggann í mars ef Guð lofar með Páli mínum og hundunum. Ég tala nú ekki um ef ég verð svona góð í fótunum eins og ég er núna þá verður það ekki mikið mál í sjálfu sér.

Mjaðmirnar á mér eru með besta móti – hafa lagast gríðarlega eftir síðustu meðferðarlotu hjá Baldri og átak af minni hálfu að sitja ekki endalaust við  og ef ég fell í þann fúla pytt þá verð ég að hreyfa mig á móti. Setur eru sá verknaðu sem fer allra verst með mjaðmirnar á mér. Ristar, beinhimnubólga, hné og slíkt og þvílíkt hefur allt skánað mikið og er á tíðum alveg til fyrirmyndar. Fyrir það er ég mjög þakklát.

Ég stóð í stað í þyngd í desember og léttist jafnvel svolítið – kannski um kg. Það finnst mér sigur. Nú um hátíðar syng og ég hamra á hinu klassíska orði sjálfstjórn, um það snýst mitt líf um þessar mundir. Það er lykillinn að því að minnka átið. Ég kæri mig nú ekki um að hafa enga sjálfstjórn – það er náttúrulega ekki flott :-).

ég hef haft það dásamlegt á aðventunni, börnin mín tvö voru hér um jólin og ég fíla það alveg að vera miðaldra með tvennt fullorðið sem ég kalla þó börn mín með mér í liði. Ekki amalegt. Aðalsteinn hjálaði mér heilmikið með hluti sem Palli hefur ekki getað gert og Ragnheiður mín er alltaf drjúg blessunin. Saman eru þau mergur míns lífs náttúrulega :-). Páll beininn líklega híhí.

Á morgun er það leikur í salnum – líf og fjör í blakinu – og áðan fór ég í göngu með báða hundana og það gekk vel – og ég fékk úlpukorn í jólakorn og ég hef ekki átt úlpu síðan rauða ullarúlpan mín var og hét! En hún var nú líka æði!

Nú fer að halla í áramótaáheitin – það verður gaman að sjá hver þau voru fyrir 2010 – en amk veit ég að ég náði því ekki að léttast um 12 þetta árið – ónei!  Úpsi púps en annað hefur nú verið á uppleið svei mér þá!

Hvunndagurinn

Jæja lífið heldur víst áfram -í raunheimi sem á fésbókinni þó bloggið fái ekki miklar fréttir þar um eða af;-). En það þýðir nú ekki að mín hafi gefist upp öðru nær. Hvunndagurinn minn er þannig að ég vinn og fer svo í hreyfingu 4 daga vikunnar – massalyftingar þannig að ég er farin að vippa hér til húsgögnum sem voru ill færanleg áður. Eða það segir Palli a.m.k. :-). Blakið er firna skemmtilegt og við erum svo heppnar að fá til okkar 2 ,,stráka“ til að þjálfa okkur tvisvar í mánuði -það hefur ótrúlega mikið að segja náttúrulega – reyndar ekkert ótrúlegt við það ;-). Hver veit nema maður geti tekið á móti bolta einn daginn á sómasamlegan hátt.

Mataræði er í þokkalegu standi – ekki nægilega góðu til að léttast en nokkurn veginn til þess að halda þeim fjórum kg sem hafa farið síðan í sept. Markmiðið nú er að þyngjast ekki um jólin og stunda mikla hreyfingu þessa daga svo ekkert fari nú úr skorðum. Áramótaheitið er svo fullmótað – og það tengist vissulega blaki og maí 🙂 svo það þarf að bretta upp ermarnar.

Annars er ég í tónlist.is alsælu því ég er áskrifandi þar – bara að íslensku efni reyndar sem er nú svoldið leiðinlegt en það hefur eitthvað með símann minn að gera :-).

En sem sagt, jólaundirbúningur á fulluskriði, með hógværð og sparnað í huga náttúrulega.

JÁ OG ÞAÐ FRÁBÆRASTA ER NÁTTÚRULEGA AÐ ÉG FÉKK NÁMSLEYFI NÆSTA VETUR!!!