Það gerist ekkert ef maður er í eilífum Pollýönnuleik

Það gerist ekkert ef maður er í eilífum Pollýönnuleik

Nákvæmlega það sem ég hef alltaf hugsað nema bara ekki alveg komið orðum að því…. Þessi eilífa bjartsýni og allt reddast og allt er í lagi og allir eiga að vera góðir – iss það er bara ópíum fólksins í dag.  Kjaftæði bara.  Rífumst bara og verum óssammála, verum svo bara sammála um að vera það en ekki á bömmer yfir því og hvurn ands… ætli maður þurfi alltaf að kunna vel við allt sem gerist!  Öðru nær!  Maður má bara alveg sjá dökku hliðarnar og reyna að bregðast við þeim í tíma.  Hörmungarhyggja getur víst verið nytsöm!

Og ég hljóp með blöðin – alveg fullt oh yeah svona skokk sko… en ég ætla ekki að gera lítið úr því – því ég hef ekki hlaupið árum ef ekki áratugum saman!  ég var 8 mínútum fljótari með blöðin í morgun en vanalega vegna þessa – ég hef aðeins verið að prófa þetta sko… hlaupa á milli ljósastaura og ganga svo en ekki verið nægilega vel skóuð – en ég fór í hlaupaskóna mína í dag sem hafa meira verið notaðir í innanhússsport og hviss bang ég hljóp fullt og var ótrúlega dugleg fannst mér bara!  Gaman líka… Fór samt ekki í sund eins og ég ætlaði – né hef ég heldur tekið mikið til og þá ekki lært mikið en þvílíkt slappað af og gert ekki neitt og allt… mjög nauðsynlegt.  Gríðarlega síðarlega bleah – lyfin eru að virka á magann á mér ef ég borða helst ekki neitt – og þegar maður borðar helst ekki neitt þá setur maður gjarnan eitthvað slæmt upp í sig – svona fitandi eitthvað.  En ég er alveg að borða lítið enda hef ég ekki verið léttari um ævina síðan Ragnheiður mín fæddist blessunin.  Oh yeah.

Góðar þessar magakveisur maður!

p.s ég er sveitt og allt!

p.s.s.  Dísuss þetta gæti nú alveg passað við mig!Mjólkuróþol