Úff hvað er hægt að vera geðvond

…og það er ekki eins og maður hafi einhverja ánægju af því! Oj barasta!!!!

Aumingja Palli og Bjartur reyna bara að forða sér – þ.e. ef ég hef ekki potað mér í skjól sjálf… og samt er ég búin að láta laga á mér hárið – en það var í raun og sann að gera mig geðveika – um mánaðarmótin síðustu var ég kliptt sem sagt verstu klippingu ever – og hafði svo aldrei tíma til þess að láta vita af ósköpunum. Hefði helst bara viljað hafa buff allan ágúst oj bara.

En þetta er samt úr sögunni en geðvonskan heldur áfram…

..og þegar maður er geðvondur þá gæti maður nú alveg hugsað sér að eta nammi, popp eða snakk eða eitthvað… sigh – svoldill barningur sem sagt.

Best að baða sig upp úr þessu og sjá hvort maður jafni sig ekki smám saman… þannig er það venulega.

Kannski er það tilhugsunin um vigt á morgun sem lætur mér líða svona. Eða kvíði vegna þess að maður þarf að fara í kennslugírinn en hefur misst af inngangi vetrarins – haustið og stússið sem fylgir því.

En jæja mér líður strax betur eftir að hafa blásið.

Og svo fer námið að hefjast, tiltektin í húsinu, já og svona eitt og annað!

Helgarfrí

Ég er búin að gera margt í dag: Bera út moggann, taka til alveg fullt, eða svona svoldið ;-), elda mat, þvo og hengja út, fara á Akranes og fara í klippingu og litun, heim um Þingvelli já og fara í eina heimsókn í kvöld – sem sagt bara svona alls konar.

Ég er búin að borða allt of mikið í dag – þetta verður sem sagt að vera nammidagurinn í dag…. svakalega dugleg þá á morgun og eitthvað verð ég að hreyfa mig annars er ég í djúpum kúk – kannski að ég líti á hjólið og sjá hvernig viðgerðin á því hefur tekist – ég hugsa að ég taki það aftur með og fari í hjólatúr um Mosfellsbæinn á miðvikudag – er búin að finna leið sem ég get hjólað held ég…. tala nú ekki um ef ég hef bremsur. Annars er bara ein vika eftir – og þá erbara að skella sér í þrif á húsinu og svo í vinnu.

Á morgun er heill dagur sem ég get einbeitt mér að því að eta ekki allt of mikið og rifjað upp ástæðuna fyrir því afhverju ég ætla ekki að láta undan átþörfinni – lönguninni kannski frekar, hefur eiginlega ekkert að gera með þörf. Ástæða er einföld og nærri í tíma – því ég ætla að vera sem léttust á vigtinni á mánudaginn!

Heim um heima og geima

Ég skaust aðeins heim í kvöld – smá flókið mál afhverju það var en ég ætla aftur í fyrramálið í þrælakistuna mína því ég bara get ekki hugsað mér að missa af Leikfimi 2 ég bara meina það – það er næstum óhugglega skemmtilegt í þeim tímum. Í dag rann af mér svitinn og þá meina ég rann í stríðum straumum og konan er farin að þurfa að skipta um bol á milli atriða – annar var hreyfing dagsins ekki nema 220 mínútur – og vantaði þó inn að ég færi í hjólatúr eða í golf.

Ég sprengdi hins vegar lærvöðvana og þeir áttu ekkert eftir, því Inga pinga er komin með smá svona áhuga á að djöflast í tækjasal… Er að hugsa um að reyna við slíka staði aftur í vetur – sundlaugin kannski?

En jæja – verð að fara að sofa – blaðburður í fyrramálið, akstur í bæinn, leikfimi 2 í 50 mín eða svo sundleikfimi og kannski sund… nú eða tækjasalurinn, já eða ganga með fínu göngustöfunum mínum.

Svo margt til í myndinni 😉

Og svo er það bara að huga að mataræðinu um helgina og standa sig því ég ætla að fá ótrúlega flotta tölu á viginni á mánudaginn!

Gaman að því 😉

Þrælakistan

…það er rosalegt að fá þessa heilsuþjálfara nýkomna úr sumarfríi. Þeim hefur dottið í hug allskonar þrælapísk á meðan þeir geystust um fjöll og firnindi…

Úff

En sem sagt í dag var óskaplega rólegur dagur – ég var ekki í hreyfingu nema í 160 mínútur eða svo sem er um 50 mínútum minna en vant er – já eða jafnvel 60. 220 mínútur eru ekki óalgeng samtala dagsins.

Ég stend mig ágætlega í því að borða rétt – enda fátt annað í boði nema þá í verslunum og jú maður gæti svo sem borðað of mikið af ýmsu hér það er ekki það en engu að síður át ég nú vinber í gær sem jafnast út með að vera 5 stig og jafnvel sjö – svona eins og einn meðalklasi – úff maður má sem sagt vara sig á þeim…

en líklega vegur hreyfingin eitthvað upp á móti þeim – fljótunnar sykrur vona ég.

En það er hins vegar ekkert annað hjá mér að ég verð að hafa mataræðið 100% til þess að ég léttist – smá hliðarspor einu sinni eða tvisvar í viku hefur svo sem ekki úrslitaráhrif en engu að síður – rétt mataræði annars léttist ég ekki neitt sama hvað ég rembist og sprikla.

En nú eru bara sex dagar eftir hér – þetta er fljótt að líða og um að gera að nýta sér þessa daga sem best – nú ætla ég að fara í það að minnka magann en eins og ég hef sagt þá borða ég alltof mikið ekki endilega vitlaust en of mikið – stóra skammta.

Í lag með það og áfram veginn.

Reykjalundur taka 2

Jæja þá er ég komin í sæluríkið Reykjalund og mikið er nú gaman að finna hve maður er hressari nú en í janúar – þó þyngdin sé nú alveg galin miðað við það sem ég ætlaði mér.

Smá leiðinlegt er nú samt að ég fékk mega mega hælsæri í stafagöngunni minni í gær og það vegna þess að fóðrið losnaði innan í fínu nýju en þó mikið notuðu gönguskónum mínum – hrmpf ógeðslega leiðinlegt finnst mér skoho! Það að vera með hælsæri dauðans því ég er nú dramadrottning þýðir að maður getur ekki verið í skóm – og þá ekki göngu legum skóm…

En ég er með hjólið mitt og ég hef hjólað svolítið ekki mikið samt – það er svolítð brött brekkan hér hjá Reykjalundi og ég er sko pínu hrædd að fara hana niður… ég er samt búin að finna leið sem ekki þarf að fara niður í móti heldur bara upp í móti þegar maður kemur heim, svo kannski finn ég bráðum malbikaða stíga eða amk malarstíga sem eru ekki ógnarkrókóttir skógarstígar með hrygg í miðjunni – en á einum slíkum lenti ég í gær og þegar mikil brekka tók við þá varð ég svo skelkuð að ég bremsaði, hentist fram fyrir mig – ekki í alveg í kollhnís eða svoleiðis en nóg til að rispa mig og rífa buxurnar mínar – ógesðlega mikil pæja finnst mér – hælsæri og reiðhjólaslys á sama deginum

Ég hef hreyft mig 210 mínútur – 130 mínútur og 180 mínutur þessa þrjá daga sem ég hef verið hér og það hefur verið bæði áköf og rólegri hreyfing – en afbragðsgóð og ég er ekki alveg ónýt nema ég finn fyrir beinhimnubólgunni á ný – og hælsærið /bara svo þið gleymi því ekki/ – annars var ég svo þreytt í dag eftir hreyfingu dagsins sem er hvíldardagur að ég sofnaði í rúma 2 tíma og ég var svo fegin því ég var miklu betri eftir ;-).

Ég fékk ýmis gögn til þess að ráða við svengdartilfinninguna í dag – og svo er löngun og svengd ekki hið sama – og nú er ég að greina hvort á við mig – ég var viss hér fyrir um 10 dögum þá var það yfirgengileg svengd en það má ekki missa sig í löngun. Ég hlakka mjög mikið til að gera planið og listana varðandi ofátið – því staðreyndin er sú að ég borða of mikið – ekki miðað við neinn annan en mig, – annars myndi ég léttast meira og hraðar. Það er nú bara ekki flóknara en það. Ferlegt en satt.

Ég fer ekki í gönguna á morgun held ég – ég ætla bara að reyna að hjóla hér um í staðinn – fara kannski í 50 mínútna túr eða svo, langar að fara hér aðeins niður úr en þá verð ég líka að vera búin að kynna mér brekkur og slíkt 😉 Dugir ekki að ana út í vitleysuna bara. En ég er búin að finna mér 20 mínútna hring sem er frábær og í honum eru 2 erfiðar brekkur upp í móti – ég er ekki eins hrædd að fara þær upp eins og niður.

En já sem sagt huga að átinu – og muna að í raun má maður sáralítið borða til að vera búin með 32 stig – meira að segja hér á Reykjalundi er auðvelt að fylla þann kvarða – úff. Hvað þá heima…

Það er heilmikil vinna framundan svo mikið er víst.

En góðu fréttirnar eru þær að ég er í MIKLU betra ástandi en ég var fyrir 6 mánuðum síðan og líkamlega er ég önnur manneskja og nú er nýta hreyfinguna og allt það sem ég hef gert rétt sem er mjög margt, til þess að léttast og eiga auðveldara með svo ótal-margt.

Því það er það sem ég vil en nánar um ástæðurnar fyrir ofáti og slíkt síðar – ég er með dúndur spennandi efni í höndunum ég er viss um að það hjálpar mér :0)

Ingólfsjfall ganga 2

Ah ég gleymdi einu – ég fór á Ingólfsfjall í gær og það var nú ekki sérstök frægðarför. Ég var ótrúlega hæg og þá sérstaklega niður en það var bara varla að ég kæmist það ég segi það satt. Ég var eitthvað svo taugaveikluð! Ég held ég hafi gengið fyrsta legginn of hratt – ég hefði þurft að hvíla oftar og þá skemur í einu.

Ég var svo sem ekki góð upp en afleit niður – aum í mjöðmunum helst en ég hef mikið verið að hjóla undanfarið og synti líka svoldið og hef fundið fyrir vöðvafestingunum í bæki og lærum. En eftir á að hyggja var þetta bara fínt – og ég var ágæt á eftir – fór í bæinn og svo heim að elda og ætla áreiðanlega aftur – ætla bara að vera aðeins hvíldari og betur etin þegar ég fer af stað.

Fókus-ering

Í gær fékk ég góða skýringu á átsýki minni síðustu daga og vikur. Ég er ekki að tala um að langa í súkkulaði eða í gums eða fara á einhvers konar fyllerí heldur er ég búin að vera óendanlega svöng alltaf hreint. Ég vakna upp á nóttunni með garnagaul þannig að Páll meira að segja rumskar!

Og þetta er sko vísindaleg skýring frá fagmanni! Stundum þegar maður þyngist eða léttist ekki og æfir mikið er sagt – jah þú ert bara að byggja upp vöðva. Það getur svo sem verið rétt enda er ég með 10 kg meira af vöðvum en meðalmaðurinn í minni þyngd – og þeir vöðvar vega mun meira en fita en ég veit líka að ég borða of mikið er með frekar hæga brennslu eða amk er ég mjög viðkvæm fyrir því að borða ekki alltaf jafn lítið. Það er svona annað hvort eða hjá mér – ef ég hitti á allt hreyfi mig í 90 mín helst á dag 5 sinnum í viku borða 32 stig sem eru þriðjungur orkuþarfar minnar þá léttist ég fínt – en allt umfram sstigin eða mínútur sem ekki eru notaðar í hreyfingu er fljótt að skila mér í því að ég bara stend í stað.

Í sumar hef ég verið í massívri gönguþjálfun sem hefur skilað mér gríðarlegu – ég get orðið gengið töluvert og hraðinn hefur aukist til muna, jafnframt því sem verkir í rist og hælum hefur minnkað verulega og hnéð á mér hefur ekki verið til verulegra trafala. Staðan er sú að mér þykir betra að ganga erfiða göngu upp í móti en langa göngu á jafnsléttu því hvert skref telur og eykur álag á ristarbeinin og langar göngur eru því erfiðar fyrir mig.

En nú hafa fagaðilarnir mínir og leikmenn bent mér á að fátt ef nokkuð sé erfiðara en að ganga á fjöll og hvort sem það er Mosfell, Hestfjall eða Ingólfsfjall þá telst það meiri háttar afrek og æfingar til það ná þeim árangri að fara þar upp fyrir skrokk af minni stærð kosti mikla vöðvauppbyggingu – án þeirra gæti maður ekki farið verkjalaus eða lítill upp t.d. Ingólfsfjall. Eins þarf mikið til að geta gengið upp í móti 90 – 120 mínútur linnulítið og það myndi öllum finnast – og þá skiptir engu máli þó einhver annar fari vegalengdina á 30 – átakið er þeim mun meira sem lengur er verið að og púls haldið þetta hátt eins og hann er hjá mér í klifrinu. Ég þarf því ekki að gera lítið úr göngunni þó ég fari hægar en flestir – öðru nær reyndar því átakið er slíkt.

Nú en sem sagt þessi vöðvauppbygging veldur því að líkaminn er alltaf svangur – hann heimtar mat og orku og vekur því þessa ógnarinnar svengdartilfinningu til að fullnægja henni. Og við erum sko að tala um HUNGUR! Það sé jafnvel ekki óalgengt að líkamsræktarfólk sem er að massa sig upp þyngist um allt að 5 kg á þeim tíma, og það þýðir ekkert að reyna að léttast á meðan líkaminn byggir upp vöðva, bæði hefur það öfug áhrif á vöðvauppbygginguna og líkaminn öskrar á mat – sem ofátsfíkillinn getur nú illa staðist ;-).

Mér var því sagt að fara á Reykjalund laus við kvíða og skömm – og monta mig heldur bara alveg galið á gönguprógramminu og biðja um áætlun þar sem einungis er þolþjálfun og viðhald vöðva en ekki nein uppbygging – því ætti ég ekki að fara í tækjasal eða neinar kraftæfingar heldur ganga létt, hjóla og synda – og taka mataræðið föstum tökum og ná af mér kílóum sem kunna að hafa komið – það sé hið eðlilega ferli.

Ég er því að hugsa um að vera ekki á bömmer heldur bara hlusta á fólk sem segir að þetta sé vel af sér vikið hjá mér og ég megi vera stolt af þessu en ekki alltaf rífa allt niður sem ég geri.

Ég næ af mér þessum kílóum í haust og vetur – ég var komin með mataræðið í fínar skorður í vor og fyrripart sumars og það er það raunverulega enn – ég borða bara of mikið af öllu – jú og stundum eitthvað sérkennilegt 🙂

Ah hvað er svoldið erfitt að mega ekki éta endalaust

…ekki að ég sé svöng – öðru nær. En tilhugsunin um að þessa viku ætli ég ekki að éta endalaust (ekki heldur að ég hafi verið að því ;-)) er alveg óskapleg! Ég er bara alveg að tapa mér yfir því að geta ekki bara borðað og borðað og borðað. Og afþví ég ætla að vera á skyrkúrnum þá bara langar mig í allt…. endalaust… sigh Maður er bara alveg í flækju yfir þessu!

Vandi minn er sem sagt mataræðið… jamm

Og ég þarf að rifja upp þetta með matardagbókina – hef ekki skrifað í hana síðan í lok júlí eða þar um bil – uss fuss – en nú er regla að komast á mitt líf og þá verður allt auðveldara.

Vatn og blómkál, gúrkur og smátómatar, það er málið! 600 grömm af grænmeti á dag – hver getur verið svangur eftir það 😉

Er annars að vinna – taka til og raða – reyna að hafa svoldið fínt þegar mannskapurinn kemur til starfa og ég hvergi nærri – úff ég vær alveg hroll – er ekki viss um að veröldin geti snúist sína hringi hér í skólanum nema ég ýti ;-).

En sjálfsagt er nú að búa sem best í haginn. Ég missi ekki nema tvær vikur úr kennslu – rétt eins og í flensunni í vor. OMG ég verð að passa mig á því að fá ekki svínaflensuna – er svo mikill kvefgemsi – hef svolitlar áhyggjur af þessu ég verð að segja það….

Vinna á morgun

Það hefur bara gengið ágætlega hjá mér að gera
það sem mér hefur sýnst best henta í dag. Ég er búin að lesa svolítið, horfa á eina góða mynd, sópa, viðra sængur, , þvo nokkrar vélar, borða alltof mikið! Prjóna og dunda mér svona eitt og annað smálegt – ekki má heldur gleyma Farm Town.

Nú þar sem ég sat og át -eða á milli þess sem ég setti vatnsmelónubita og annað mun verra svo sem eins og pizzu upp í míg þá fann ég að fætur mínir voru heldur stirðir, hælarnir aumir og mjaðmirnar heldur sárar, ákvað ég að fara út að hjóla. Veðrið er enda með eindæmum og einhvern veginn er ég farin að vera gripin ofsa þörf til að ganga eða hreyfa mig þegar ég sé þessa blíðu alla saman.

Nú annars hafði ég nú talið mér trú um að ég væri of þreytt, aum, sár og stirð til að hreyfa mig ætlaði ég ekki að hafa samviskubit á skorti á slíku í dag – en ég bara lét það ekki eftir mér – eða öllu heldur mig bara DAUÐLANGAÐI út að hreyfa mig – og settist ég því á fákinn minn og hjólaði Laugardæla hringinn og hring um Selfoss og var í 45 að því- tók vel á – og ég er ekki frá því að ég finni góðan mun á því hve vel ég get tekið á svo sem eins ogí 5 og 6 gír en ég var oftast í þeim – og fór bara greitt :-). flott hjá mér – ánægð með mig, fer undir hreina sæng í kvöld, vakna í vinnu og kem skikki á þetta allt saman þar áður en ég fer á Reykjalund. Jamm – bara gott mál!

Úpsi púps

Jæja þá eru Gríms… búin (ætla ekki að segja Grímur og Ævintýri í samsettu orði í nokkra daga!) og þau gengu bara svona ljómandi vel! Mjööööög fegin að þetta er búið og lappirnar á mér líka 🙂 – búin að vera mikil törn en frábærar konur, gott veður, enn betri gestir gerðu þetta allt að hinum ágætasta degi!

Og í dag ætla ég að gera það sem mér sýnist – svo byrja ég að vinna á morgun, námskeið næstu tvo dagana og svo ætla ég að vinna svoldið meira og ljúka sumarfríinu með stæl hreyfingarlega séð! Fara aftur á Ingólfsfjall í vikunni – en í dag ætla ég ekki að hugsa um það – í dag ætla ég bara að gera það sem mér sýnist því ég ræð tíma mínum alveg sjálf!