Month: júlí 2009

Sko það er ekki auðvelt að velja tjaldsvæði um verslunarmannahelgi – það get ég sagt ykkur! Það er sko ekki útaf neinu sem ég er gjarnan heima hjá mér þessa helgi en ég var svo ákveðin að fara á Húsavík áður en ég sá veðurspána – sem svo aftur er að batna núna -ekkert smá erfitt að lifa lífinu eftir veðurspám – og svo þegar allt kemur til alls þá eru þær einskis nýtar því þær breyta ekkert veðrinu – hrmpf…

Nú jæja en sem sagt – við verðum þá fyrir sunnan og Rp og Ap koma með – með sína maka, en hvert skal fara þegar…

…maður þolir ekki þrengsli og 1000-ir ferðavagna og tjalda hvert ofan í öðru! Jukk…

Nú svo er ekki hægt að vera þar sem er mikið af börnum – það truflar Bjart

Nú svo þarf líka að vera tré og skjól og landslag og friðhelgi hundinum til handa….

Svo má ekki vera fluga… ekki tvær og alls ekki þrjár+

Jamm þetta er svoldið erfitt skal ég segja ykkur

Mig langar samt á Úlfljótsvatn því þar er Björk en þar eru líka margar margar margar flugur ef ég þekki Sogið rétt…

En hvað um það – ég finn eitthvað út úr þessu!

Nú eftir tilfinningarússibana helgarinnar er nú aftur farið að sjást til botns. Það er gott. Vont þegar fólkið manns er ekki upp á sitt besta. En sem sagt…

Í dag fór ég á marga staði að biðja um vinninga fyrir Tombólu Tombólanna þann 8. ágúst og var alls staðar vel tekið! Fer aftur í það á morgun… á enn nokkuð marga staði eftir og svo þarf að fara aftur og ná í vinningana – takk fyrir það kaupmenn á Selfossi þið standið ykkur afskaplega vel!

Svo fór ég í heimsókn til vinkonu minnar hér sem mér þykir ótrúlega vænt um – það eru ekki nema svona eins og sex ár síðan ég hitti hana síðast! AFSKAPLEGA skemmtilegt verður að segjast – pantaði tíma fyrir bílinn í viðgerð og ég veit ekki hvað og hvað!

Eina erfiðið í þessu er að maður á að vera að klífa einhver fjöll, hæðir og hóla og það get ég ekki þegar ég er að hugsa um eitthvað svona eins og Grímsævintýri – það bara ræð ég ekki við… er í svolitlum vanda vegna þessa en sem betur fer sýnist mér nú ferðafélaginn ekki hafa tíma til þess að líta upp á brún Ingólfsfjalls á morgun svo kannski slepp ég….

Ég er líka einhvern veginn að drepast alls staðar – hægri handleggur frá fremstu kjúku og upp í öxl, hausnum, tánum – æ einhvern veginn einhver ólund í mér allri…

En góðu fréttirnar eru þær að ég virðist vera á góðu rólu hvað varðar kílóin og stórkostlegu fréttirnar eru þær að ég þyngdist ekki – heldur LÉTTIST í útilegunni með Ástu Björk enda var svo skynsamlega keypt inn að það var rosalegt!

Ég vissi bara ekki hvað þetta lá á mér fyrr en ég sá töluna í morgun – það er svo kærkomið að vera á réttri leið – niðurleið í þessu tilfelli en ekki einhvers staðar sky high – í tölum sem manni finnst bara ekki passa en standa samt á vigtinni – sveiflurnar í kílóum eru orðnar miklu meiri en áður – kannski vegna þess að ég vigta mig oftar – en ég skrái ekki tölur nema á 7 – 14 daga fresti og þá kemur miklu eðlilegri mynd á þetta allt saman.

Sem sagt – vigtin gladdi mitt geð í morgun og vonandi næ ég að komast í gegnum næstu daga og helgi á einhverjum hluta skyrkúrsins amk. Mér finnst að eitthvað af þessu öllu saman ætti nú að vera farið að skila sér – ekkert nammi nema endrum og sinnum og illa það, ekkert áfengi, ekkert kaffi og ekkert coke lite, sama sem ekkert brauð og ég veit ekki hvað og hvað! Fjallgöngur og sund, hjólreiðar og stúss – þetta bara getur ekki annað en virkað á endanum!

Ég var í útilegu með Ástu Björk og ungunum þremur í Hellishóla á fimmtudaginn – árleg útilega okkar að verða!

Ég tjaldaði vagninum ein og sér og það gekk frábærlega vel og svo komu þau og við gengum frá í sameiningu. Mjög skemmtilegir dagar. Anna Katrín litla dóttirin heldur nú samt að ég sé gjörsamlega óalandi og óferjandi- ja hún er næstum viss satt að segja…. Það setti smá strik í reikninginn ;-).

Yndislegt veður – svolítið kalt og MJÖG kalt á nóttunni – ein tvær gráða í frost – en við fundum nú ekkert fyrir því, heldur kyntum vel áður en við fórum að sofa og sváfum svo í flísinu – frábært að vita að manni þarf ekki að verða kalt! Við fórum í sund á Hellu í gær og ég synti 500 metrana, á fimmtudag varð tjöldunin, búðarferð og snatt að duga – enda vissi ég svo sem alveg af göngunni á miðvikudaginn. Í dag verður samantektin sömuleiðis að duga enad heilmikið stúss í svona tjaldvagnsfrágangi. 🙂 bara gaman að því.

Og svo kom ég barasta bara heim í dag – að drepast í öxlinni – já eiginlega bara hægri höndinni eins og hún leggur sig – allt frá fremstu kjúku á vísifingri og upp í öxl.

Annars á Magnús bróðir innlegg vikunnar:

Inga verður þú ekki að fara að taka betur á matræðinu og minnka hreyfinguna, þetta er nú kannski full mikið hjá þér – og vísaði þá bólgins hnés og almenns heilsuleysis míns ;-). Ég brást nú ekki sérlega vel við…

Hrokinn var skammt undan…

En þessi ummæli passa alveg við annað – nú þarf ég einmitt að huga af fullum krafti að mataræðinu og hætta að borða of mikið því ég geri það fyrst og fremst frekar en að verða sinkt og heilagt að borða vitlaust – bara of mikið af öllu… því flest verður óhollt í óhófi.

Nú jæja … Baldur stakk líka upp á því að ég finndi mér annað markmið en að léttast – auðvitað yrði ég að léttast en áherslan yrði að fara á eitthvað sem væri líklegra til árangurs en það – fá nýja vídd… Það þarf einhvern annan hvata því mig vantar greinilega meiri innspýtingu, hvatningu. Og nú sem sagt skal tekið á þessu áti – gengur samt ekki sérlega vel en það verður bara barningur – maður hlýtur að geta tekið þann slag!

Verst að framundan er gríðarleg óregla, ferðalag og vesen… omg.

Ég er svolítið óraunsæ satt að segja…

Á miðvikudaginn fórum við Áslaug á Hestfjall í algjörlega stórkostlegu veðri. Útsýnið var á köflum óþarflega gott ;-).

Við lögðum bílnum rétt hjá brúnni hjá honum Steina í Vatnsnesi, það hefði þurft að vera á jeppa til að komast í malarnámuna hjá honum. Þannig að það var svolítill gangur að uppgöngustaðnum. Þetta virtist nú ekki mikið mál!

Ég var bara ansi góð í fótunum og Ari Trausti segir að þetta sé auðveldasta ganga í heimi. Hvað gat þá verið að!?

Nema hvað hann Steini sagði að þetta væri nokkuð auðvelt, fjárgata alla leið og svona…

Og við stefndum á fjárgötuna – og mig rámaði ekki í að íslenskar né færeyskar kindur ef út í það er farið væru hreint ekkert lofthræddar heldur skælast utan í þar sem þeim finnst bent henta –
og sú leið hentar mér ekki!

Þannig varð þetta pínulitla fjall – auðveldasta gangan í 101 fjalli… Gjörsamlega piece of cake…

Nú ég hélt ég gæti nú allt eftir að hafa gengið í þessar nokkru mínútur upp Ingólfsfjallið… Ég held ég hafi ofmetnast og geti nákvæmlega ekkert af því sem ég held að geti…

Og svo var vinkona mín að segja mér að hún hefði verið gengið í Reykjadalnum, og þegar ég skoðaði gönguleiðina þá var sagt að hún lægi utan í bröttum skriðum – BAMM ég get ekki einu sinni gengið í Reykjadalnum…

Ég er nú eiginlega á bömmer yfir þessu…

En þessi Hestfjallsganga var nú alveg ágæt! Svona eftir á skal ég fara aftur upp á þetta leiðinda fjall… Bara ekki eftir fjárgötum… o nei…

Þetta var heilmikil ganga – við fórum ekki alveg upp á hæsta toppinn en útsýnið var samt frábært – og svo er bara hægt að renna sér niður fjallið alla leið ef vill :-).

Smá samtalsbútur frá ferðinni, augnablikið var cirka þar þegar tárin streymdu niður sólbrenndan vangann, hnén neituðu að styðja við neitt það sem ofar var og sviminn olli því að hörmungarhyggjan náði nýjum hæðum (í öfugu hlutfalli við litla hæð Hestfjalls samt):

,,Áslaug!“ snökkt, ,,ertu vönn að vinna með geðsjúkum?“

,,Nei, ekki get ég nú sagt það“ svaraði hún á sinn snaggarlega hátt

,,Jah, þú ert samt rosalega góð í því“ sagði fjallakiðlingurinn þá og hélt áfram að skríða upp brattann, þá að íhuga fasta búsetu á fjallinu, eða labba niður faxið að Kiðjabergi – því öðruvísi kæmist konan vísast ekki niður af fjallinu!

Sem sagt stærsta og háskalegasta ganga á minnsta og auðveldasta fjall Suðurlandsins að baki! 4 tímar svona allt með öllu – tók svoldinn tíma að skríða þarna vælandi eftir götunni…

Þetta tók svo mikið á að ég komst ekki alveg á toppinn en við gengum samt heilmikið upp á fjallinu og þetta varð að rosa hreyfingu og ristin gaf sig ekki fyrr en eftir þrjá og hálfan tíma svo þetta er alltaf að batna!

Svo er það Ingólfsfjall í næstu viku – hvað ætli ég taki mörg fit þar…

Díuss…

Búin með skýrsluna – þeas les hana í fyrramálið, geng frá fylgiskjölum, efnisyfirliti og heimildum og sendi svo jihí!

Enn er sól – en vindurinn blæs svolítið en ekki til skaða.

Ég ætla svo að taka pínu oggu ponsu til og njóta svo lífsins alveg í botn!

Þarf smá að vesenast í vinningum fyrir tombóluna og svo bara meira sumarfrí. Þetta er nú svoldið skemmtilegt allt saman.

…og notaleg líka. Já og nokkuð viðburðarík. Við Páll, Bjartur, Ragnheiður og Jósep fórum á Þingvöll og vorum þar í alveg stórkostlegu veðri um helgina! Hitinn var þvílíkur – guðs drottins blíða í einu orði sagt.

Á laugardaginn gekk ég Fögrubrekku, með Áslaugu, Bjarti, Ragnheiði og Jósep og út að Þingvallabæ – það var nú meiri upplifunin! Úff púff… ég verð að segja frá því síðar. Þarf að melta upplifun mína betur af því! En þetta var yndisleg ganga og hún gekk vel! Jósep var líka svo mikið yndi að halda í Bjart – þetta hafa verið alveg um 5 km sem við gengum þann daginn.

Á föstudaginn fengum við okkur 45 mínútna göngu – sem ég hélt að hefði verið í 15 mín svo gaman var í henni og það gekk svo vel! Veðrið alveg stórkostlegt.

Á laugardaginn komu sem sagt Áslaug og Hjörleifur í heimsókn og í hópinn bættust Sigurlín og Hrafnkell og þau voru í eina nótt með okkur.

Í dag undum við svo hag okkar hið besta, borðuðum saman og vorum í rúmlega 22 stiga hita (það var hitinn klukkan 17:30 þó engin skini sólin). Frábært í einu orði.
´
Og þar sem ég er svona endurnærð ætla ég að gera allt sem ég þarf að gera á morgun ;-).

Fer létt með það!

…er alveg að hætta að vera kiðlingur og fer að verða geit – þegar Ingólfsfjall er undir þá er ég orðin geit! Oh yeah, ég og Áslaug fórum á Mosfell í dag – Bjartur líka. Hann fór að vísu nokkrum sinnum upp 🙂 …og niður! Og varð rosalega þreyttur. Litla grjónið. Okkur Áslaugu var líka heitt enda fórum við býsna hratt þegar við vorum á ferðinni. Ég fann mikinn mun á mér, miklu miklu hressari bara heldur en þegar ég fór í fyrsta sinn í sumar. Þó hafði ég farið í ansi mikla göngu á þriðjudaginn oh yeah Þá gengum við 7,5 kílómetra, frá þjónustumiðstöðinni að Hrauntúni, frá Hrauntúni niður í Skógarkot og þaðan Sandhólastíg að þjónustumiðstöðinni. Ég hélt ég myndi drepast í ristinni síðasta legginn, en ég komst þetta! Þetta tók 4,5 klst, svona með öllu! Yndislegur dagur í dag skondruðumst við svolítið um á toppnum á Mosfelli – enn einn dagurinn sem blíðan strýkur manni um vangann! Gælir við lund og kropp!

En ég nenni nú ekki miklu öðru þó ég stússist í hinu og þessu!

Í næstu viku er það Hestfjall og og útilega með Ástu Björg og grísunum… Oh yeah!

Og í vikunni þar á eftir er það Ingólfsfjall – og svo er það Norðurland, verslunarmannahelgin og svo eru það Grímsævintýrin…