Ástralíukappaksturinn ummmm það er eitthvað alveg spes við hann. Þá opnast f1 bókin og það veit einhvern veginn enginn hver skrifar hana eða hvað ræður ferðinni við val á kaflaheitum!
Juuuuu hvað þetta er skáldlegt enda ræsingin næstum ljóðræn. Ég er gjörsamlega að drepast úr stressi alltaf – það er sama hver er fremstur, hvort minn maður – sem ég veit nú eiginlega aldrei hver er orðið, er fremstur eða aftar – spennan er slík að ég fæ herping í magann, þarf að pissa 5 mín fresti (sem er mjög leiðinlegt í upphafi keppni því þarf jú að horfa stíft fyrstu mínúturnar.
Það er allt á hvolfi – ferrari aftarlega en mclaren enn aftar! Brawn strákarnir bara fyrstir og samt þyngstir – með dreifi sem er engu líkur – og það fyrirbæri aftan á bílnum skiptir nú engu smá máli – dreifirinn er kannski svolítið eins og utanborðsmótor.
Í ár er allt nýtt – bílar, dekk og hvur veit hvað. Ég er eiginlega alveg ringluð og veit ekki neitt – en ég veit að þarf að vinna sjúkra þetta árið í liðsstjóranum – og Pál líka náttúrulega. Hrmpf…
Nýju reglurnar í F1
Myndir frá Ástralíu
Annað sem á eftir að segja frá – mörg stig í matardagbókinni – helgarnar erfiðar. Heilunartími í gær og líða neftir það! Námið mitt og fleira sem er í mauki en ég ætla ekki að taka það nærri mér. Ég á að horfa á áreitin virða þau fyrir mér og horfa á þau fara fram hjá mér – ekki taka þau inn á mig! Þekki það afskaplega vel þetta með að taka ekki inn á sig!
En nú er það upphitunarhringurinn!
Þörf - Vani - Líðan 