Hrmpf hrmpf hrmpf

Ég er ekkert léttari en ég var í síðustu viku og neikvæðinishugsanir liðins árs skjóta upp kollinum; sama hvað ég geri – léttist aldrei meir. Glötuð og vonlaus og allt – en svo reyni ég að stappa í mig stálinu. Einhvern tímann hefði ég verið ánægð með sex kíló á fjórum vikum – svo – nú er bara að vera dugleg og halda áfram – ég veit að í grunninn er ég ekki fljót að léttast og því verð ég að sætta mig við að stundum gengur þetta svona. Ég held bara áfram og þarf að hreyfa mig rosalega til þess að þetta gangi og borða rétt – sem ég hef reyndar gert svikalaust. Fer aldrei yfir grunnefnaskiptaþörfina mína og er oftast undir léttingarstigafjöldanum. Svo það er bara að halda áfram. Ekki láta þetta slá sig út af laginu – á miðvikudaginn kemur í ljós hvað ég hef bætt við mig af vöðvum. Ég hef ekkert bætt mig í þrekprófinu – get bara svipað og í janúar – en ég er ógeðslega léleg í svona þrekprófum – ég er meira langhlaupari en spretthlaupari og svo er annað að vera í stöðugu álagi en ekki mikið og svo aðeins minna og svo mikið – heldur sífellt að bæta við sig.

Þannig að þetta er svo sem enginn hetjudagur – ja nema hjartað mitt var rólegra núna en tók samt aukaslög undir álagi – en það er ekkert til að hafa áhyggjur af. Nú jæja.

Það er sem sagt bara að halda áfram og það eru bara þrír dagar eftir af dýrðardvölinni hér – og nú er bara að búa til gáfulega stundaskrá þegar heim er komið – það er eins og mig vanti aðeins tíma í allt sem ég þarf að gera…

Sigh…

Fer yfir þetta með iðjuþjálfara á morgun…

Kveðja til ykkar elskurnar og ég er bara ánægð – í von um að ég verði léttari á fimmtudaginn. Ég ætla að gera mitt til þess – og sætta mig svo við ef það er ekki svo…