Month: janúar 2009

…er að hafa þetta með sér á Reykjalund?

8 ólíka liti í þykkum pappír?
4 mismunandi mynsturskæri?
allskonar mynsturpappír?
500 tegundir af límmiðum?
alls konar lím?
Púsl?
Lyktarkerti?
…og trust me – þetta er bara brot af því sem um ræðir!

Mjög mikilvægt í augnablikinu amk – en töskurnar sem áttu að verða svo fáar eru orðnar mjög margar og með alls konar dóti í – og dót sem tengist námskrám, einstaklingsmiðuðu námi og hvað þetta heitir allt saman eindfaldar nú ekki alveg málið!

Christ ég er svo mikil ruslurófa og tætubuska!

OH my god ég á bara eftir að vera í tvær vikur á Reykjalundi!Ætli það sé líf eftir Reykjalund. Mér finnst ég vera að fitna og fitna og býst ekki við að neitt gerist gott á vigtinni – ég er svo klikkuð að það er gasalegt! Hvernig maður ætti að geta þyngst það bara skil ég ekki – en það er sko ekki alveg hrein samviska eftir daginn og ég held hún skili svona eins og 3 kg á sálina af fitu ;-).

Ég hef nú samt ekki staðið mig sérlega illa en víst er um að það þarf að halda vel á spöðunum um helgina. Grænmeti, kjúklingur og eitthvað fleira hollt er ákaflega æskilegt og ekki væri verra ef maður drullaðist nú eins og einu sinni í sund – en svo er hvíld líka mikilvæg það er alveg klárt.

Nóg djöflaðist ég í morgun í leikfimitímanum – það skal enginn ná að hanka mig á því að leggja mig ekki fram í einhverjum hóp – skal nú ekki vera dragbítur í hlaupum og slíku. Huhumm – þannig að hællinn er ekki alveg góður og ákveðið álag á svona ýmis liðamót þegar mín hleypur í smá sprettum.

En jæja nú eru 3 vikur búnar og ég er strax farin að svitna yfir því að það eru þá bara 2 vikur eftir – en ætti að gleðjast yfir því að eiga 2 vikur eftir – þær verða léttari og yfirvegaðri en hinar fyrstu tvær – og sú þriðja einkenndist kannski af ákveðinni þreytu og leit að jafnvægi. Vonandi hefur það bara fundist. Nú er að snúa sér að því að undirbúa námskrárfyrirlestur í Borgarfirðinum. Rétt að gíra sig upp 🙂

Fer á morgun þegar ég er búin að hvíla mig svoldið mikið :-).

Ég er búin að setja alla viskuna sem ég hef fengið á Reykjalundi í möppu og þetta er ákaflega gáfulegt allt saman. Verður gaman að eiga þetta í þessu ferli sem framundan er.

Það pirrar mig stundum að það er stundum talað við mig á reykjalundi eins og ég sé að byrja í þessu átaki mínu…

Reyndar pirrar mig sumt annað þar en best er að fara ekki út í þá sálma hér. En það er oft erfitt að vera innan um margt fólk sem ætlar í aðgerð – trúir á hana og gerir hana að sinni leið en er hreint ekki á þeirri leið sjálf….

Það er bar að halda sjó og trúa á að maður sé að gera rétt. En þetta er svo sem ekki auðvelt og ég óttast að ég standi mig ekki í mataræðinu – old habits die hard og það allt saman. En maður þarf nú kannski ekki að léttast um 2 kíló rúmlega á viku heldur… 200 grömm er ágætt í sjálfu sér og 250 grömm enn betra.

Jæja sem sagt allt í góðu hérna megin. Ég hlakka til næstu viku og vonandi næ ég og minn hæll góðri hvíld um helgina.

… já meira að segja dagskráin hér á Reykjalundi getur orðið að vana – eins störfum hlaðinn og maður er nú hér svei mér þá. Hreyfingin er á bilinu 100 mínútur og alveg upp í 190 mínútur og þá á eftir að taka ferðirnar og dvölina í búningsklefunum en það tekur nú sinn tíma að fara úr þessari flíkinni og í hina!

En þetta gengur vel – ég er góð í skrokknum þó ég sé komin í ansi strembið leikfimisprógramm – en ég ætla ekki að gefast upp í því þó þeir tíma séu einmitt á erfiðustu dögunum mínum. Í fyrsta sinn gerðist það í morgun að ég sá ekki úr augunum út á tímabili fyrir svita – og þá meina ég í alvöru skoho. Svo um leið og ég hef borðað þá byrja ég að svitna – bruninn er svo sannarlega kominn vel af stað. Þetta er sem sagt allt mjög skemmtilegt.

Í morgun gat ég sofið svolítið út því ég þurfti ekki að mæta fyrr en 9 í leikfimina og svo beint í sundleikfimi sem ég tek nú létt á þeim dögum sem ég fer í leikfimi og nýti mér hana bara til að slaka á og teyja vel. Nú þá er klukkan orðið 11 þegar þetta er búið og þá er nú gott að komast aðeins í tölvuna og sjá hvernig veröldin snýr. Eftir hádegið er síðan spaðatími og svo á ég að fara í sundlaugina en það geri ég nú ekki – ég synti svo mikið í gær og ég er ekki einu sinni viss um spaðatímann – það fer enginn sem ég þekki en á móti kemur að maður verður bara að láta sig hafa það… en mér er smá illt í bakinu – en ég er eiginlega alveg búin að sannfæra mig um að maður eigi einmitt að fara í spaðatíma í dag – það er svo skemmtilegt. Kannski get ég bara spilað við þjálfarnn ef enginn annar vill spila við manneskju með mitt vaxtarlag og þrek… Hef sko svoldlar áhyggjur af því – hörmungarhyggjan veldur því að ég er búin að ákveða það að enginn vill spila við fitubolluna mig! Sigh – en stelpurnar hafa nú skammað mig fyrir þann hugsanagang.

Ég hef misst 4,8 kg síðan ég kom á Reykjalund sem er 4,8 kílóum meira en ég missti allt síðasta ár! Þannig að ég er komin í plús nú þegar! Enda er þetta bara draumaaðstaða – matur sem er hollari en allt sem er hollt og svo bara ávextir á kvöldin.

Verst hvað mér er innilega illt undir hælnum… annað er eiginlega ekki að mér orðið! Þannig lagað enda hvað þarf svo sem alltaf eitthvað að vera að manni!

Hafið það gott elskurnar og heyrumst næst þegar ég á dauða stund!

Jæja elskurnar!

Nú er að leggja í hann á Reykjalund. Það fer alveg hlýja niður eftir bakinu á mér þegar ég hugsa til þess staðar. Mikið þykir mér óendanlega vænt um að hafa fengið tækifæri til þess að komast þangað inn – vinnuveitendur mínir og þau á Reykjalundi eiga mínar þakkir fram eftir þessari öld hið minnsta.

Ég er búin að vinna smá um helgina og læra líka! Það er í sjálfu sér aðdáunarvert. Ég hef líka þrifið húsið nokkuð því hér eru saladmaster kynningar klukkan 12 á sunnudögum næstu helgar – tvær búnar og tvær eftir. Mér finnst svo skemmtilegt á svona pottakynningum. Þið látið mig bara vita ef þið viljið koma í hádegismat á sunnudögum ;-). Ægilega góður og hollur matur og þessi líka fíni félagsskapur!

Ég er alveg að fá kast yfir að eiga bara þrjár vikur eftir – en ég ætla líka að nýta þær vel – og ég er svoldið spennt fyrir vigtinni á morgun – hvernig ætli það gangi!?

Kveðja elskurnar ykkar Inga

Ég segi ykkur það satt að það er svo mikil vinna að vera á Reykjalundi að það er rosalegt. Einföldustu atriði sem maður hélt að gæti nú bara gerst næstum af sjálfu sér svo sem eins og að fara í tölvu já eða hringja eins og eitt símtal -er stórmál.

Fyrirkomulagið er þannig að þrír dagar í viku eru ,,fullir“ dagar. Þá er dagskrá frá 12:00 með hópnum og hún stendur til 16 eða 17 eftir atvikum. Svona vera t.d. síðasti fimmtudagur sem eru fullur dagur:

7:00 Vakna!!!!!

7:20 finna til alls konar föt, skó, púlsmæli, fylla á hárnæringuna – úti skokka og inni sokka og hvað þetta heitir allt sem verður að fara með út í hús – Stundum þarf tölvan að fara með því það þarf að sinna gogg.is – eða náminu – kannski verður smá smuga…

7:40 Morgunmatur – þjóta svo eftir löngum göngum upp í íþróttahús

8:15 Háls og herða hópur – 15 mínútna æfingar sem liðka og hjálpa til við að vinna bug á vöðvabólgu á þessu svæði. Þær eru endurteknar í sömu röð í þeirri einlægu von að við lærum eitthvað af þeim og beitum þeim þar sem við sitjum hokin við vinnu okkar ;-).

9:00 -9:50 Leikfimi 2 – þolhringur, tekið vel á. Ég mátti ekki vera í Leikfimi 2 fyrr en komið var út úr ómskoðuninni – þarna er hægt að láta púlsinn fara vel upp.

10:00 – 10:30 Sundleikfimi – ósköp notalegt og maður getur svoldið stjórnað átakinu en alltaf ákaflega liðkandi. Synti svolítið því það er lítil hreyfing eftir hádegið – mikilvægt að ná um 3 klst í hreyfingu á ,,fullu“ dögunum. Á þeim hálftómu lætur maður 2 kannski duga en stundum fer þetta nú upp í 4 klst.

11:00 Gusast út í Oddshús og náð sér í eina appelsínu því maður er mjöööööög svöng eftir morguninn! –

11:40 – Geysast aftur út í hús og mötuneyti, hádegismatur.

12:15 lagt af stað í slökun til 12:55 – langir gangar!

12:55 Úps hrista af sér slökunarslykjuna og búmm út í Oddshús aftur – úr inniskóm í útihosurnar og hálkuskóna – úlpa, trefill og vettlingar alveg ómissandi líka. Fyrirlestur um skipulag frídaga! Svoldið sein alltaf því maður þarf að fara á klósett og týna svolítið af hlutum…

13:55 brammmm í útifötin, hvar voru íþróttaskórnir aftur því nú átti að þrusast í tækjasælinn sem er úti í húsi og aftur trilljón gangar og stigar, en fyrst þurfti ég nú aðeins að snúa við því ég gleymdi vatnsbrúsanum….

14:00 upphitun og svo dúndur hringur því honum þarf að vera lokið klukkan 15:00 því þá er annar fyrirlestur í Oddshúsi….. Sjúddirarirei – sein því ég verð að teygja og gleyma aftur brúsanum nema núna í tækjasalnum….

15:00 Fyrirlestur um sjálfsstyrkingu! Veitir ekki af…

16:30 – hvernig snýr nú veröldin aftur? Hvar er ég stödd og hvert þarf ég að fara – og hvað þarf ég að taka með mér þangað sem mér ber að stefna?

17:30 Awwww svöng – bara heppni ef maður nær að fá sér appelsínu um 15:00 – keyrslan er slík. Út í Reykjalund í tilheyrandi galla.

Svo skreiðist maður út í Oddshús og reynir að komast gangandi á klósettið en ekki skríðandi – annars er bara setið og kapmellað og saumað – já og matardagbókin fyllt út og stigin reiknuð – hef oftast verið um 30 stigin – sem er frábært – kannski meira að segja aðeins of lítið. Þannig að vonir standa til að ég muni vera léttari næsta mánudag en þann síðasta þó ég hafi verið býsna létt þá svona miðað við.

Þennan dag var hreyfingin í minna lagi því það voru 2 fyrirlestrar.

Að viðbættri sundleikfimi, Leikfimi 2, Tækjasal er líka farið í Spaðatíma, mikið synt og við fáum að prófa alls konar íþróttagreinar og leiki. Stundum er hreyfing um 4 tímar – oftar um 3 og svo reynir maður að taka það rólega kannski 1 – 2 daga og hreyfir sig þá ekki nema í 2 tíma svo maður hafi úthald í alla vikuna.

Þetta er sem sagt algjörlega dásamlegt fyrir konu eins og mig – sem finnst þrátt fyrir allt afskaplega gaman að hreyfa mig.

Í dag hljóp ég nokkrum sinnum stutta vegalengd í svona spretthlaupakeppni – liða, það var einhver spilaleikur. Hef nú ekki hlaupið svona hratt í mörg ár – og vitið þið það – ég finn mun á mér eftir þessar 2 vikur varðandi þolið – ótrúlega mikið og þá langar mig að vona að ég búi að djöfulgangi síðustu 2 ára ;-).

En nú er ég farin að sofa

Jæja gott fólk nú er eitt og annað að frétt og allt gott. Eitt af því er það að mér hefur verið sagt að hætta að hafa áhyggjur… gott plan. Næstum óhugsandi en það gæti verið markmið – það var svo sem líka óhugsandi að missa þessi kíló og halda þeim í burtu. Er samt að missa fleiri og halda hinum í burtu. Svo maður getur eitt og annað líklega og kannski. Áreiðanlega jafnvel.

En sem sagt fréttir af mér til minnis:

Æðarnar mínar í kringum hjartað eru eins og í ungabarni. Ekki nokkurn hlut þar að sjá hvorki kölkun eða eitthvað annað sem ég veit ekki hvað er – kannski er kölkun bara það sama og fitusöfnun innan í æðirnar en hvort heldur sem þetta er sami hluturinn eður ei þá er þetta tvennt ekki til staðar nema síður sé. Það var samt mjög lærdómsríkt að halda eða vona að maður sé EKKI hjartasjúklingur í hálfan mánuð. Það á að vísu ekki sérlega vel við hörmungarhyggjumanneskjuna mig því maður svona íhugra það við og við að dauðinn sé handan við hornið ;-). En það sem sagt er ekkert að mínum æðum – það náðust mjög góðar myndir því litla hjartað mitt slær nú bara ekki nema endrum og sinnum á þessum betablokkurum sem ég er að eta.

Ég er nú að vona að ég þurfi ekki að vera lengi á þeim því úff púff – hjartað dælir 45 sinnum á mínutu – nú eða svona upp í 60 á miðað við að þegar ég er ekki á þessu lyfi þá er púlsinn minn um 70 til eða frá um 5. Þannig að þegar mín hamast eins og rjúpan við staurinn til dæmis að synda – þá svona bifast hjartað mitt í um 70 – 80 80 en væri um 105 – 110 vanalega – sama er um alla aðra hreyfingu – það er búið að kýla það niður um 25 slög á mínútu og það munar nú um minna enda er ég alveg eins og kýldur lundi – næ varla nokkrum krafti út úr mínum vöðvum fyrir svo utan það að blóðþrýstingurinn er lægri en nokkru sinni – púff þannig að það skýrir nú út hvers vegna ég er ekki alveg að ná topp árangri ;-).

En ég paufast nú samt – í gær var ég á hreyfingu í fjóra tíma og þar á milli að geysast á milli staða og upp og niður stiga. Ég hef held ég aldrei hreyft mig eins mikið nokkurn dag í skipulagðri hreyfingu eins og einn góður sjúkraþjálfari nefnir það.

Ég er fer ekki í göngu heldur syndi og svo fann ég þessa frábæru stigvél eins og í Styrk hér upp í tækjasal og mín er nú aldeilis búin að heimsækja hana – komin upp í 12 mínútur strax á öðrum degi og svitna eins og gosbrunnur. En aftur – of erfitt því ég næ ekki nægilegum sprengikrafti svo þetta er dútl á mér þannig lagað.

En þetta er sem sagt tóm sæla – ég er alveg að verða búin að fatta hvernig ég næ sambandi við starfsfólk hér því ég verð að eiga umræður um allt sem ég geri annars bara lek ég út í loftið.

Það er smá vandamál með námið ég er búin að týna lykilorðinu einn góðan ganginn og svo vantar mig enn bókina en þetta er allt að koma – ég keyri bara á þetta af miklum krafti um helgina er það ekki bara?

En sem sagt allt prýðilegt að frétta af mér.

Já og ekki má gleyma því að konan er 2,6 kg léttari en hún var á mánuadaginn var – það er allnokkuð og eiginlega svo fáránleg tala að ég trúi henni ekki. En hvað um það – mataræðið er náttúrulega guðdómlegt hérna – og verður vonandi innblástur þegar heim er komið.

Bestu kveðjur frá sunddrottningunni Ingveldi

Jæja þá er fyrsta vikan búin. Ég er búin að synda og hósta heilmikið í dag og svo fór ég í ómskoðunina sem gekk mjög vel og hjartað sló ekkert of hratt þannig að ákveðnar vonir eru til þess að nást hafi góðar óhreyfðar myndir af því og æðunum mínum. Það kemur vonandi út úr þessu fyrir miðja næstu viku.

Nú er að birta úti – og ég er ekki frá því að dagurinn sé aðeins lengri þó það séu bara þessar sekúndur. Það er leiðinda göngufæri samt og ég ætla ekki í 14:00 gönguna sem ég er skráð í – ég synti í morgun í staðinn en ég ætla að ganga, synda, hjóla um helgina.

Og það er alveg klárt að ég þarf að kaupa mér tíma í Toppsport þegar ég hætti því – þvílík hamingja sem greip um sig hjá mér þegar ég komst í tækjasalinn hérna – oh my god hvað ég elska það að lyfta! Gott að hvíla og skipta út – þá er svo gaman að byrja aftur.

Annars þarf ég ekki að vera svona óörugg varðandi gönguna hér – það fer hver á sínum hraða og þetta eru ekki nema 2 km en það er bara svo ótrúlega sárt að ganga og ég vildi svo gjarnan bara fara tvisvar í laugina í staðinn eða hjóla smá… kannski er það bara ekkert ógáfulegt hjá mér að hvíla á mér lappirnar – blaðburðurinn er jú svolítil ganga. Annars er ég miklu betri í fótunum enda ekki farið nema í 1 göngutúr en mikið synt, einu sinni hjólað, badminton og svo náttúrulega sprangað hér um ganga og á milli húsa. Hreyfingin er svona 2 klst á dag og það er líklega það sem maður þarf flesta daga vikurnnar.

Fæðið hér er frábært og ég hlakka til hverrar máltíðar. Það viriðist sjálfsagt en það væri nú ekki gaman ef hér væri vondur matur – þá væri hugurinn fljótur að leita til búðanna og skyndibitastaðanna sem ég ætla nú að láta alveg eiga sig.

En nú er ég búin að ákveða að fara EKKI að ganga heldur lofa öllu fögru á laugardag eða sunnudag. Spurning um hver tekur moggann á morgun. Mig langar það svo sem ekki sérlega mikið… Er eiginlega komin með ógeð af göngu…

Þarf að hvíla hana aðeins held ég…

Takk fyrir allar kveðjurnar elskurnar þær hvetja mig áfram og veita mér styrk. Ég er eitthvað svo ringluð og ringluð á því að vera 43 og vera í svona svakalega slæmu standi eins og raun ber vitni. Ég bara hafði ekkert áttað mig á þessu. Já máttur afneitunarinnar er mikill!

Nú er ég farin heim og ætla helst að laga samskiptin á einu bretti!

Jæja þá er nú lífið að falla í ljúfa löð – við erum búin að fara í gegnum alla tímana sem við verðum í, í hverri viku. Búin að fara í tækjasalinn, búin að fara í sundlaugina og vitum hvað við eigum að gera þar, nú og svo eru fundir og fræðsla og svona eitt og annað sem fjallað er um.

Í dag hef ég ekki þurft að ganga neitt – enda segir göngumælirinn sem ég er komin með að ég sé bara búin að ganga 4000 skref af þeim 10 þúsundum sem ég ætti að vera búin að ganga þegar ég fer að sofa. Þið vitið það þá 10000 skref á dag er svona fínt! Dísuss

En inni þessu er nú ekki ein sundleikfimi og ekki 1000 metrarnir sem ég synti né heldur telur tækjasalurinn mikið… En svona er þetta nú bara. Maður veit þá hvað til síns friðar heyrir!

Eg var að drepast úr kvefi í gærkveldi og nótt en vonandi er ég að skána og á morgun er það hjartaómsoðunin -mér finnst það svoldið óraunverulegt bara svei mér þá…

En sáli hughreysti mig nú svoldið og var voða góður við mig og ég er ekki eins kvíðin – en það hafa svo sem læknar ekki gert – það er eins og þetta sé bara ekkert mál.

Nú jæja – mín er nú svooooldið mikið kvefuð það verður að segjast eins og er. Hóst hóst og mikið slím úff púff og svefninn eftir því. En ég er nú með alls konar púst og halstöflur og læt þetta ekki stoppa mig mikið en ég er nú ekki alveg upp á mitt besta – hef reyndar komist að því eftir nokkra íhugun að það er bara svoldið síðan ég var upp á mitt besta svei mér þá… amk er líkamlegt atgervi Ingveldar miklu verra en fyrir hálfu ári síðan. Enda æfingarnar ekki verið eins miklar og góðar. Tilviljanakenndari kannski.

Nú á mánudagskvöld var ég svo þreytt og illt í fótunum mínum að ég hefði ekki grátið það þó ég þyrfti að vera í rúminu það sem eftir væri. Ég fann svo til framan á leggjunum, ristunum og hásininni og einhverju þarna í kringum ökklana að ég bara hélt ég myndi aldrei ganga framar.

Ég þeyttist hér um líka fyrsta dagin, týnd og ráðvillt, aldrei almennilega klár á hvað ég væri að gera og hvað ég ætti að gera næst – sem eins og fólki er kunnugt á ekki sérlega vel við mína…. og kannski var brekkugöngutúirinn svona í það mesta fyrir mína!

Meira að segja heitur pottur náði ekki úr mér sperringnum. Ég sofnaði svo fyrir allar aldir og svaf lítið því maður þarf að hósta mjög mikið þegar maður er kvefaður fyrir nú utan hvað það er mikilvægt að vera alltaf á klósettinu á nóttunni! Jamm… Ég var því ekki sérlega vel upplögð þegar

Reykjalundur dagur tvö rann upp…

Ég byrjaði nú samt á því að fara og synda 1000 metrana og teygja mig og sveigja í lauginni og teygja mig svo svoldið meira í heita pottinum. Áskaplega notalegt nema hvað súrefnisupptakan var ekki alveg upp á það besta. En það var stolt kona sem lagði land undir fót út í Oddshús en þar bý ég en mæti ég þá ekki hjúkkunni sem var komin með plan frá sjúkraþjálfaranum sem ég hitti á mánudaginn. Þá átti ég að vera í stafagöngu þá hina sömu mínútu og ég bara hneig niður af vanmætti. Ekki var nú nóg með að kvefaða konan hafði alveg fengið nóg í lauginni þá fannst henni svoooooldið spes að vera sett 7 sinnum á fimm dögum í göngu þegar hún tók það sérstaklega fram að ganga væri algjörlega það versta sem hún gerði…. Ég held ég þurfi að lýsa þessum fótaverkjum mínum eitthvað nánar og nota jafnvel enn gildishlaðnari orð…

Þannig að aumingja litla sérhlífna Inga þurfti nú að eyða deginum í það að vorkenna sér þetta óréttlæti heimsins úff púff bara. Hún fór nú samt ekkert í þennan gönguhóp eftir hádegið – enda og ég árétta það enn – mjög kvefuð kona. Ég fór í staðinn og hjólaði (ekki mjög góð og fín hjólin hérna – en venjast) og tók svo fótaæfingar á gólfi sem var mjög skemmtilegt að sjá að ég gat enn þó það væri svoldið erfitt á köflum.

Reykjalundur dagur þrjú 😉

Í morgun fór ég í 15 herða og hálsæfingar – ægilega gott og mjög nauðsynlegt jamm… drepast úr vöðvabólgu eins og vant er.

Núna klukkan 10 er ég síðan að fara í vatnsleikfimi – víhí – veit og kann það, eftir hádegi er svo klst í sal í einverjum spaðatíma – t.d. badminton (ætla nú að taka svolítið af verkjatöflum fyrir þá lotu og svo þessi blessaða ganga sem ég er viss um að ég geti ekki og deyi á leiðinni þó ég sé bara í einhverjum hóp sem á að henta manni…. úff púff ég er svoldið neikvæð út í þessar göngur – er eiginlega í smá mótþróaþrjóskuröskunarkasti…. en auðvitað get ég gengið með hópnum en ég bara veit að 40 mín ganga eftir klukkutíma í badminton er svoooooldið erfitt ég meina það….

Í o hópunum er varla nokkur maður í minni stærð ég er langsamlega feitasta manneskjan hérna og klárlega langfeitasta konan það munar mörgum mörum kílóa sem væri vel hægt að telja í tugum. Þannig að líklega hefði ég átt að grípa inn í eitthvað fyrr….

Kannski að Baldur hafi bara haft rétt fyrir sér… ég hafi raunverulega þurft að gera eitthvað í mínum málum. Blessaður drengurinn… Það þyrftu fleiri fitubollur að fá svona Baldra í hausinn á sér – en kannski gera þær það en gera bara ekkert með það sem þeir segja við þær – eða gefast upp einhvers staðar á leiðinni – og ekki er ég nú hissa á því.

Jæja framundan er prógramm alveg til 18:00 af fjölbreytilegustu gerð (enn svoldið skelkuð útaf þessu þarna göngudæmi…) Oh leiðinlegt að vera viss um að geta ekki neitt í neinu…

En reyni að taka jákvæðnina á þetta…

og ekki mikið meira til af mér en fyrir jól – vel ásættanlegt.

Ég held ég sé stödd í einvers konar heilsuparadís. Ef ég væri ennþá nammigrís þá væri þetta eins og vera í nammibúð og allt frítt! Ég meina það sjaldan séð annað eins dekur við nokkurn offitusjúkling eins og mig – bara meina það.

Ég er búin að ganga meira í dag en var mér hollt þó en ég hvíli mig í kvöld. Aðstaðan þar sem ég sef er frábær og þetta lítur allt vel út. Þetta er bara ævintýri ég segi það satt.