Að fela sig í hendur ókunnugra

Ég var að æfa mig í æðruleysi og auðmýkt í sumar.  Ég held ég þurfi að æfa mig meira í því þó ég hafi nú náð að bæta mig svolítið.

Einhvern tímann í sumar – ég man ekki hvenær – vísast á einhverjum bömmernum fór ég til Péturs í Laugarási og bað hann  um að senda mig á Reykjalund. Mér veitti ekki af stuðningnum til þess að ganga í endurnýjun lífdaga í lífsstílsbreytingunni minni.

Ég fékk svo bréf á föstudaginn frá Reykjalundi.  Ég á að mæta á göngudeild í viðtal við hjúkrunarfræðing og svo vikur síðar eða svo til læknis. Á Reykjalundi er bæði verið að vinna með sjúklinga sem vilja fara í magaaðgerðina og hina sem vilja spreyta sig án aðgerða.  Ég er í þeim hópi enn sem komið er að minnsta kosti.  Kannski tekst þeim að sannfæra mig um annað – kannski er spennandi að losna við verkina í vöðvunum mínum og hina nýju hnépínu sem ég finn fyrir.

En erfiðast af öllu þykir mér að þurfa að fara á vigt og ræða þyngd mína við nýjan.  Mér finnst bara fínt að þetta sé á milli mín og Baldurs og þó aðallega bara hjá Baldri því ég stíg bara á vigtina og kíki ekki neitt.  En ég er bara kannski orðin nógu sterk til þess að láta ekki vigtina vera dómarann í mínu lífi.  Svo veit ég ekki alveg hvort ég sé tilbúin að láta aðra vasast í mínu lífi eins og ég þarf að gera ef ég fæ að fara á Reykjalund…  En ég veit að það er bull – því stuðninginn vil ég hvort sem það er Reykjalundur, sálfræðingur eða sjúkraþjálfarinn minn blessaður.  Eða þið öll sem fylgist með mér á blogginu – vinir mínir og samstarfsfólk.

En ég er nú ekki komin á Reykjalund enn svo við skulum láta það liggja á milli hluta enn um sinn.  Reyni heldur að sleppa þessu brauðáti, ostanarti en þetta tvennt er alveg að fara með mig.  Ég er nokkuð dugleg á öðrum sviðum – hreyfingin mætti vera meiri og grænmetið sömuleiðis en ég á erfitt með að koma hreyfingunni í 4 daga + blaðburður – en ég hef nú náð þremur af fjórum þessa viku svo ég er ekki alveg á bömmer.

Matardagbók á morgun og einbeitingin verður að vera nokkur því það er námsmatsvika ;-). Þær eru nú alltaf svolítið spes.

Ekkert nammi síðan 21. ágúst.  Víhí einhvern tímann hefði ég nú verið ánægð með það.