…en ég veit að sólin kemur upp á morgun. Hún kom upp í morgun og í dag hugsaði ég um börnin. Gekk vel.
Það er ekki úr háum söðli að falla hjá mér í peningamálunum, er gjörsamlega á kúbunni hvort sem er. Kann ekkert með peninga að fara – að minnsta kosti fram að fertugu svo mikið er víst.
En vont er að vita af umtalinu sem þessir menn hafa skapað Íslandi. Við þurfum að standa okkur og reisa okkur öll við – þessir drengir hafa farið dálaglega með okkur. En við snúum vörn í sókn. Ég held samt einhvern veginn að það þurfi að skipta út ansi mörgum – víða.