Það er ekkert annað!
en ég er búin að fatta ÞETTA!
Hvorki meira né minna!
Ég hef verið í afneitun!
Ég þarf að horfast í augu við það að ég borða of MIKIÐ! 
Jamm – svoldið mikið fatt.
Er svona frekar búin að halda að það hafi verið einhverjar sérkennilegar ástæður fyrir því að ég bara held áfram að vera sú fitubolla sem ég er!
En nú verður sem sagt tekið á mataræðinu af sama krafti og skipulagi og hreyfingunni.
Polli sér um að telja hreyfingarmegin.
Nú verð ég með vigt við hliðina á matardisknum dag hvern og oft á dag!
Inga the master of denial!
Skrifað þann 22. sept. þegar fattið var næstum orðið hinum nýja sannleika lífs míns.
Þörf - Vani - Líðan 