Þetta ku vera ástæðan frh. af pistlinum á undan

fyrir því að ég fer í Styrkj amm…

En sem sagt þar sem ég varð svona ægilega móðguð yfir því að fyrrum að verða sjúkraþjálfaranum mínum DYTTI í hug að ég nennti ekki almennt séð að vera í hreyfingu sendi ég harðort móðgunarbréf til hans og sagðist nú frekar hafa meint að mig vantaði upprifun á því HVERS VEGNA ég þyrfti að fara þangað þó ég nennti því ekki. Þeir sem sem sagt þekkja mig vita að ég geri eiginlega aldrei neitt sem ég nenni ekki. Og þar sem ég er farin að átta mig á því að flest það sem mér dettur í hug virkar ekki nema miðlungi vel eða ekki neitt (ja svona í sumu amk t.d. f1) þá er gott að kallast á við einhvern annan en ruglustampinn mann sjálfan.

Sem sagt fékk þá þessa punkta frá sjúkra:

Svoldið góðir punktar í þessari grein. (hlekkur) Rámar meira að segja í það hafa heyrt um sumt af þessu og jafnvel reynt það á eigin skinni.

Ég kaupi þetta nú alveg og fer því ægilega glöð í styrk á miðvikudaginn eftir foreldraviðtöl og svo aftur á föstudag, syngjandi sæl og glöð með lífið og tilveruna!

Annars er það að frétta að ég geng á hverjum morgni – hef ekki farið í styrk í viku, en hef hjólað heilmikið og mörgum sinnum á síðustu dögum. Náði hreyfimarkmiðum mínum tvöfalt í síðustu viku – líklega helst vegna þrekraunarinnar sem ég reyndi á föstudaginn.

Og enn eigið þið eftir að heyra söguna um ástina mína fyrstu og hvernig ég ,,fann“ hana á ný. Segi ykkur hana í góðu tómi. Svoldið fyndið

Færðu inn athugasemd