Ah vitið þið hvað er svo óþægilegt? Þegar nöglin á puttanum einhvern veginn fer að rekast í hliðarnar á honum. Oh það er svo sárt! Svona aumingjalegur verkur – sem ekkert er en pirrandi samt. Ég er með svollis.
Ég hugsa svolítið um hana Siggu sem er ein af samferðarkonum mínum og dó fertug frá fjórum börnum og manni. Og nóg hafði gengið á áður en hún dó. Krabbinn uppgötvaðist þegar hún var komin 24 vikur á leið og síðan eru liðin tvö ár.Barnið tekið og þar gekk nú ýmislegt á, og við tók tveggja ára stríð sem tapast en vinnst samt einhvern veginn um leið því hún var svo mikil hetja og þau öll. Lífið heldur sinn vanagang. En mikið er sá vanagangur margbreytilegur.
Sigga bloggaði og ég vissi ekki af því og mér finnst það svo leiðinlegt því ég hefði svo gjarnan viljað senda henni kveðjur mínar og svo bara verður ein bloggfærslan sú síðasta. Ji minn eini.
En af mér og mínu stússi er það að frétta að það er vel hægt að eyða deginum á facebook.com endilega komið þar inn og verið með í vitleysunni ;-). Gaman gaman bara. Og algjörlega fullt hægt að gera þar af einskisnýtum hlutum. If you have the time þá er vel hægt að eyða honum þar oh já.
Ég á meira að segja orðið norskt gæludýr sem heitir erlend.
Mér gengur illa að vinna og vera markviss. Hvað ætla ég t.d. að gera í skólanum á morgun? Það veit ég ekki alveg.
En ég er alveg að fara í það að búa til matseðla fyrir næstu viku og þá verður nú gaman og skynsamlegt að vera til í Heimahaganum híhíhí.
Innkaupaferð verður farin á …. hummmm svoldið mikið að gera. Þetta er nú bara svolítið púsl ég verð að segja það!
Þarf að hugsa þetta. Held ég sé að léttast – vigtun á föstudaginn. Það verður nú svei mér spennandi.
Ykkar Inga Facebook pæja
Þörf - Vani - Líðan 