Það er skrítið en stundum þegar maður vaknar þá bara veit maður að manni verður ekkert úr verki. Þó verkin bíði í löngum bunum! Svo eru aðrir dagar þar sem allt liggur marflatt fyrir framan mann og ekkert vex manni í augum. Frá morgni til kvölds er hamast og ekki slegið slöku við. Það er ekki svoleiðis dagur hjá minni í dag!
Ég get í fyrsta lagi sofið að því er virðist endalaust. Ég var heima í gær með þvílíkan hausverk og vitleysu sem svo bráði af mér er leið á daginn en ég er samt með einhvern ókennilegan hnullung ofan á hausnum á mér – vísast er það honum að kenna að ég virðist ekki vera með sprækara móti í augnablikinu!
Ég þarf að taka til í þessu húsi mínu, skúra, straua dúka og upphugsa eitthvað sniðugt handa börnunum mínu stóru í afmælisgjöf! En mér miðar nú ekki mikið í því – og hreint ekki neitt ef ég sit bara hér og blogga!
Dríf mig hér með út og lít í búðir ef það er þá ekki búið að loka þeim öllum! Oh my god
Þörf - Vani - Líðan 