Month: nóvember 2007

Fór og keypti bækur fyrir bókasafnið. Það var mjög skemmtilegt!
Fór í sundleikfimi. Það var mjög skemmtilegt.
Fór á stigvélina í Styrk. Það var skemmtilegt. -Gleymdi samt skónum sem gerði það smá leiðinlegra!

Og það var ægilega gaman í blaki í gær – já já ég gat ekki látið það vera en ég passaði mig vel og Guðbjörg og Kata líka 😉 Bara of skemmtilegt til að sleppa því

Varð vitlaus þegar ég kom heim – hef það frá lækni að það sem er að hrella mig og pína gæti gert hvern mann vitlausan og hreint ekki erfitt að halda heilsu með þann vanda yfir sér! SAMMÁLA!!!

Ef maður er haldinn ranghugmyndum á annað borð þá er betra að halda að maður sé veill á geði, klikkaður og geðveikur en aumingi. Það er ömurlegt að halda að maður sé aumingi – vera sannfærður. Geðveik geri ég miklu meira og nýt mín við það þó svo ég haldi þá að ég sé í oflæti – sem dregur smá úr mér og ég verð depressed all over again!

En maður verður halda haus, þó hálsinn sé eins og hann er, maður verður líka að halda áfram þó hælarnir (já já báðir) séu eins og þeir eru (þó annar sé nú verri en hinn!!!).

Og ekki er konan að léttast þó hún geri allt svo rétt – en þar kemur geðveikin inn – halda að ég sé að gera rétt þó ég sé augljóslega ekki að því og geta svo ekki bara verið ánægð með það sem þó er að gerast því sentimetrarnir eru svo sannarlega að hrynja af mér því föt haldast varla upp um mig lengur! En að konan léttist – nei nei. Dj… verkun

En jæja ég er að gera allt rangt en paufast þó áfram. Og reyni að hugsa sem svo að ég sé einmitt á réttri leið – þó ekki væri nema þarna í þessari lífstílsbreytingu – þó annað sé meira eins og skip á reki, vélarlaust og með skaddað stýri.

úff

Þessi voru vikunnar:

Mála klósettið – Er í vinnslu
Henda skáp út í forstofu og mála hana líka – Er ekki lengur viss um að það sé það sem ég vilji!
Minnka inntöku fæðu um miðjan daginn nema í formi 1 ávaxtar og grænmetis
Borða ekki seinna en 19:00 öll kvöld vikunnar Hef borðað sleitulítið sykraða banana og hnetur í námsmatsvinnunni og er enn að…
Ekki fara í blak – Langar mjög mikið – spurning um einbeitingu að demba sér ekki…
Taka til í Ragnheiðar herbergi og setja þar upp verkstæði jólasveinsins – er að fara í það NÚNA
Námsmat – foreldraviðtöl – Búið
náttúrufyrirbæri eru verkefni næstu viku í skólanum. – Muna að hengja upp myndir og koma einhverju skikki á þetta hjá mér.
Styrkur á þriðjudag og fimmtudag, sundleikfimi á mánudag, miðvikudag og föstudag. Sæll eigum við að ræða þetta eitthvað? Sundleikfimi í gær, stuttur hjólatúr í dag upp á einhverjar 400 kal eða svo! Sundleikfimi í fyrramálið stendur, ekkert blak á fimmtudag – kannski sund… og svo sundleikfimi á föstudag.

ÉG er nefnilega í mótþróaþrjóskukasti og þykist vera svo illt í fótunum að ég þurfi að hvíla þá – og þá sé betra að gera minna en meira. En meira að segja mér þykir nú 500 kal á dag í 5 daga vera ansi lítið og því væri freistandi að fara líka um helgina í t.d. sund og segja 7×5 sem eru þá 3500 kal á viku sem er meira en helmingi minna en vant er…

En kannski er það bara það sem ég þarf – að gera minna. Það er enginn endir alls svo sem – tala nú ekki um þegar maður verður búinn með hneturnar og bananana!

138 eftir 2 vikur og 135 um jól.

Jamm það er víst alveg skírt

Þarf að bæta því við að vera keppnismanneskja.

Má líka ekki trufla mig að sumir velji magaaðgerð en ég ekki og að hinum mjóu finnist þetta alveg stórkostleg lausn og standa í andakt. Það er hvort sem er áreiðanlega bara öfundsýki í mér.

En hvað verð ég ef ég hætti að vorkenna mér og velta mér upp úr vandræðunum og litlu tilgangslausu vandamálunum mínum? Held ég kannski bara að ég verði alltaf að vera vælandi til þess að einhver nenni að hlusta…

Ég er svo sjálflæg að það er náttúrulega bara viðbjóðslegt. Ætti náttúrulega að skammast mín. Þetta er ekkert flókið.

Stundum bara nær maður 100% einbeitni og svo koma þessi tímabil þar sem allt virðist ganga á afturfótunum og maður getur ekki neitað sér um neitt.

Sigur dagsins – ætlaði að fá mér tvö kex og mjólkurglas í skólanum en hætti við það því það voru óhugglega margar hitaeiningar í því – og ég er jú keppnismanneskja. En ég borðaði of mikið af osti.

Sigur dagsins 2 -nissað er enn í töskunni.

Klúður dagsins – fór í blak og reif upp á mér sinina undir fætinum – aftur jafn hölt og alltaf eftir að hafa verið að lagast.

og skórnir mínir eru ónýtir og ég þarf að kaupa mér nýja svo ég geti gengið og þeir eru mjööööög dýrir….

Já ég veit ekki yfir hverju ég ætti að kvarta (hölt í 14 mánuði, of feit, ekki næga sjálfstjórn, son sem gerir mig gráhærða á köflum, leti, blankheitum,) hef nægan mat, góðri vinnu, fínan bíl, góða fjölskyldu, ykkur og blak.

Life is great

this is BAD!!!!!

…ég sá Kastljós í kvöld!

Sko ég veit að skurðlæknar eru svoldið spes – allt klippt og skorið hjá þeim – þekki þá betur en margur eftir Ragnheiðarævintýri. En sem sagt Kastljós

fylgst er með einhverjum Rósinkranssyni sem er bara ágætt og fróðlegt og það allt en skilaboðin eru nú allavega:

Ef maður fer í þessa aðgerð þá losnar maður við fíkn – ÓSTJÓRNLEGA fíkn sem veldur því að maður bara þyngist um 50 kíló strax og samstundis (mjög klippt og skorið í anda skurðlækna) og maður hefur misst 50 kíló – en aðgerðin losar mann við allt svoleiðis. OHMYGOD

Guð ég er komin í oföndun

Nú aðgerðin eykur líflíkur um 10 ár, krabbameinsáhættu um 50% sykursýki eitthvað svipað og og og og og og og og

Heyriði svo kemur þessi blessaði maður sem er búinn að láta minnka magann á sér um svo og svo mikið og leiða fram hjá þriðjungi garnanna í Kastjós á morgun OG ÞÁ FÁUM VIÐ AÐ HEYRA HVAÐ HANN HEFUR LÉST MIKIÐ Á EINUNGIS ÞREMUR VIKUM

Oh my god

Hvað er ég að pæla að standa í þessu í ræktinni, berjast við matargræðgina, óregluna og hvað þetta er þegar maður getur bara farið í aðgerð og hviss bang orðin fullkomlega hamingjusöm mjó kona!

Er bara ekki í lagi með mig?

Ég held ég fari að borða reductil, panti aðgerð, fari á Reykjalund, Hveragerði, á endurhæfingarörorku og láti svæfa mig alveg fram að aðgerð – svo lengi sem þeir lofa að gefa mér reductil og stóppípur reglulega!!!!!!!!!!!!!

Vel af sér vikið ekki satt. Það er svona að vera kjaftaskjóða.

En sem sagt nú er það opinberlega ákveðið hjá Ingveldi að hún er keppnismanneskja með sæmilega sjálfsvirðingu. Nú ég hef nú lengi reynt að neita því að vera keppnismanneskja því mér leiðist heldur að tapa og fást við verkefni sem krefjast úthalds og aga – en slíkt gengur ekki því ég þarf víst að virkja þetta keppnisskap og nota orkuna af því til þess að léttast.

Það er nefnilega ekki nóg fyrir mig að vera líkamsræktartröll og monta mig bara af því. Það er svo sem alveg ásættanlegt að léttast um 14 kg á ári og það allt saman (er samt skítaredding að vera sáttur við það – ég hefði náttúrulega bara átt að vera duglegri! (en það er ekki alltaf hægt að vera í botni og maður verður að taka tillit til þess bla bla bla )).

En sem sagt nú er það útgefið að ég ætla að sýna sjálfsstjórn og aga. Ég hef hann gagnvart ýmsu og nú þarf ég ,,bara“ að hafa slíkt gagnvart sjálfri mér. Allt og sumt.

Í veskinu mínu er súkkulaðistykki frá því á laugardaginn sem ég ætla að borða á eftir. Og á eftir ætla ég að borða það seinna. Og það á að vera í veskinu mínu þann 1. desember. Og þá ætla ég líka að borða það á eftir.

Ég ætla að sýna fádæma reglufestu með mat og nesti. Fita verður minnkuð verulega og sætindi tekin út eins og að framan er sagt.

Og ég er komin með ökklasokk sem er bara býsna gott bragð og hefur reynst mér vel í dag. Held ég sé að skána í fætinum – er þá ekki rétt að skella sér í blak á fimmtudaginn og byrja upp á nýtt. Drepst amk ef ég þarf að hætta í blaki þó ekki væri nema bara ein æfing.

Sem sagt set nú kapp og atorku í það að léttast svo liðirnir mínir fái ekki kast og verkirnir minnki. Ég finn bara hvað ég finn meira til í hælnum þegar ég held á íþróttatöskunni – úff munar sem sagt um hvert kíló ha?

Sérkennileg niðurstaða konu í djúpri afneitun ;-).