Við það skapast rými til þess að fást við eitt og annað og jafvel vita hvar eitthvað er ;-). Ég er að verða búin að koma mér upp vinnuaðstöðu og I kid you not ég er með tvo prentara uppsetta – dugir ekkert minna – annar er sko með skanna – hinn er betri í ljósmyndirnar. Sigh ég er svo mikil gella ;-).
Svo er það nú saumadótið og föndrið sem ég á einhvern veginn svolítið af – þetta er allt að komast á sinn stað og vaonandi verður það það er einhverja stund.
Mig rámar í að ég þurfi að undirbúa tal við foreldra á morgun vegna stærðfræði áherslna en ég einhvern veginn næ mér nú aldrei almennilega á strik fyrr en llt er á heiljarþröminni þannig að…
Í næstu viku verður mikið að gera í skólanum eg ég stefni á að halda vitinu og minni áætlun og verða helst þannig að ég geti föndrað í 1 klst þegar ég kem heim á degi – nema á fimmtudögum þá get ég lítið gert nema horft á sjónvarið – en þá eru ALLIR uppáhaldsþættirnir mínir nema Grace og afþví hún er ekki þá horfi ég bara ekkert á hana. Svo einfalt er það. Er meira að segja að hugsa um að hætta að borga af stöð tvö á nýju ári – ætla nú að hafa hana yfir jólin.
Ég er ekki að hugsa neitt sérstaklega merkilegt – nema í morgun datt mér í hug að fara að sækja kirkju – ég held mér veitti ekki af að stefna að einhverri ró og horfa inn á við. Guð er ágætur til að hjálpa mér við það hugsa ég. Ég finn bara einhvern veginn ekki frið, ég er hundóánægð með allt einhvern veginn sama hversu gott það er. Hvernig getur maður verið óánægður með að missa 30 kíló á 20 mánuðum eða svo – og halda því? Hversu margir vilja ekki missa þau heldur færri jafnvel og eiga í basli með það – hvað þá að halda þeim í burtu. AFhverju get ég ekki bara notið þess að sprikla og hreyfa mig – þess alls vegna? En nei – alltaf eru hlutirnir öðruvísi en þeir eiga að vera- þó ég verði að viðurkenna að líklega eru ákveðin atriði alveg að gera mig vitlausa og kannski ekki skrítið. En ég ætla nú ekki að tala um það núna – kannski seinna.
Þörf - Vani - Líðan 
Barbí myndi sóma sér vel í þessum skó – hvað þá kona sem þjáist af hælspora 😉Eftir alla mína flutninga undanfarin 3 ár og endalausar ruslahaugaferðir samfara því – þá er ég enn að henda. Skil vel hvað þú ert að tala um. Við hjónin tókum einmitt Sorpu-kast í dag og eigum samt langt í land!kveðja frá þínum dyggasta lesandaErla
Líkar viðLíkar við
Ég vona að allt gangi vel heima.Vona að þú sért ekki að henda miklu frá mér *urr*
Líkar viðLíkar við
já elsku Inga mín, vertu ánægð með ALLT það sem þú ert búinn að ná – og halda, það er „indeed“ það erfiðasta í þessu öllu saman!þú ert æðisleg og ég er svo stolt af þér – þú verður líka að vera það, algjörlega.Ég er einmitt líka að henta og ruslast hjá okkur – og héðan fer sko ógeðslega mikið rusl!! Ég er nefniilega líka að koma upp smá föndur/Prjóna/jólakorta aðstöðu. Ég er nýbúin að læra að prjóna sokka hjá mömmu og ætli það verði ekki bara sokkajól í ár… Ég man svo vel eftir pökkunum frá ömmu. Mínir sokkar eru nú ekki eins fínir og hennar, en æfingiin skapar meistarann og kannski verð ég orðin eins góð og hún var þegar ég verð orðinn amma 🙂Ég er búin að setja fínu myndina sem þú gafst Antoni Mána í ramma og hengja „ömmu-kallinn“ upp á bókahilluna hans. ég get ekki lýst því hvað mér þykir vænt um þessa gjöf – tusind takk!Trú er góð – sama hvaða trú það er. Bara að hún sé/verði ekki öfgafull og nái heljartaki á manni. Ég hef í mörg ár verið í vafa og ekki leyft mér að trúa – það var ekki „inn“. En ég hef bara komist að því að trú leiðir margt gott af sér og hefur gefið mér ró og styrk.jæja þetta er víst ástæðan fyrir því að ég „kommenta“ ekki hjá fólki. Verð allta svo sentimental og skrifa hálfa bók….þín frænka Rannveigps. það er til myndir frá skírninni – Hlín er med þær, en ég fékk nokkrar með á disk frá Sibbu frænku. Ég er að vinna í að setja þær, bara svo mikið að gera í prjónavinnunni… 🙂
Líkar viðLíkar við