Það er nefnilega það!

Komin með streptokokka. Sem sagt síst að batna 😉 Ah jú svoldið. Fór til læknis og voila óbragðið í munninum, skánin og ógeðið auk þessarar ágætu hálsbólgu er náttúrulega blessaðir kokkarnir. Er að fá sýklalyf til að drepa þá og ÞÁ hlýtur mér barasta að batna – um annað er ekki að ræða. Er amk að lagast í lungunum – en hálsbólgan bætir það upp 😉

Sem sagt ekki í vinnunni í dag. Hlýt að komast á morgun – tek alltaf svo vel við pensilíni. En annars á maður ekki að vera að hósta kokkum yfir börn og samstarfsfólk. Það er ábyrgðarhluti.

Ég er að verða svoldið þreytt á þessu.

Aumingja litla sprungna nefið mitt á mjög bágt. Á það er komin stór blaðra og því er svo illt. Það er ekki sérlega fallegt – og það er ekki sérlega lítið. Æ æ

Mikið verð ég fegin þegar ég loksins fer að geta farið í sund og líkamsrækt – já svo má fara illa með mann að maður bara þráir að fara í spriklið 😀

Er búin að vera góð í mataræðinu – reyni að elda og vera gáfuleg gengur mesta furða miðað við hvað ég vorkenni mér mikið. Það er svoldið leiðinlegt að vera svo mikill fíkill að maður missir ekki matarlystina í veikindum einu sinni…

Ragnheiður er hjá mér og Þórunn kom í gær – það hefur alveg bjargað því að ég verði ekki vitlaus. Mikið sem væri auðvelt að leiðast tilveran…