Month: maí 2007

Híhí- Vilborg er svo góð að taka myndir. Mér finnst hins vegar myndefnið ég aldrei vera sérlega gott en ég er viss um að ef einhver nær að gera það betra en það er þá er það hún Vilborg.

Hér er ég rjóð og sælleg eftir göngu og fótbolta í Þrastaskógi á íþróttadegi í Sunnulæk á leið í óvissuferð. Ég er ómáluð því ég hélt ég væri á leiðinni í sund og þáhá átti sko að gera sig sæta – þe eftir það. En ég fór nú aldrei í sundið þannig að lúkkið varð aldrei betra en þetta… Það áttu allir að vera með höfuðfat og ég valdi mér náttúrulega eiturgræna Púma Kastróhúfu 😉 og þar sem maður verður að vera hæfilega extream þá er ég með enn grænni glimmer eyrnalokka við :-). Í flöskunni er bara ananassafi – kannski eitthvað kominn framyfir síðasta söludag – ég skal ekki segja.

Ég hefði nú alveg viljað að ég væri með lokaðan munninn – en ég er það víst eiginlega aldrei…

Nú er ég mest að bíða eftir því að sundlaugin opni – ég þarf mjög nauðsynlega að komast í bað og í heitan pott og það helst nokkra meira að segja. Það þarf að mýkja þessa vesalings fætur mína upp er ég hrædd um.

Ég á það til að vera svolítið föst í því sem er að – en ég kannski aðhefst ekkert sérstaklega í því. Ja eða við skulum segja að áhyggjurnar og vandræðagangurinn leiði ekki endilega til þess að ég geri nokkurn skapaðan hlut í því. Ég er svona meira að hafa áhyggjur til að hafa áhyggjur ;-).

Mataræðið og það allt saman er sem sagt klassískt áhyggjuefni – nokkuð sem ég annað hvort ætti ekkert að vera að hafa áhyggjur af – síðasta ár hefur jú gengið ágætlega. Ég ætti frekar að horfa fram á veginn núna – slaka á ánægjunni með það liðna og horfa til þess sem ég þarf að gera í framhaldinu því slagurinn er ekki að baki. 24 kg eru því miður bara eins og dropi í hafið og nú þarf að losna við næstu 24 kg. HORFA FRAM Á VEGINN

Huga að markmiðunum, gera áætlun um hvernig það eigi að ná þeim og slíkt. Þar sem hlutirnir ganga ekki eins og ég vil að þeir gangi þá þarf ég að bregðast við og því hef ég gert aðgerðaráætlun sem þarf þó að samþykkja af hlutaðeigandi – ég læt hana því ekki uppi strax.

Ég ætla þó að tala við heimilislækninn og athuga með lyfið sem Sturla læknir sagði mér frá og er fyrir fólk eins og mig sem hefur sannanlega breytt um lífsstíl og haldið honum í einhvern tíma. Þær taka frá manni matarlistina og maður léttist hraðar fyrir vikið. Mér veitir ekki af að léttast hraðar vegna þess að það munar um hvert kíló á göngu og í hreyfingu. Ég þarf ekki að léttast hraðar til þess að verða ánægðari – eða mjórri heldur til þess að eiga auðveldara með að hreyfa mig – létta þrautpíndum líkama mínum burðinn.

Ég veit ekki alveg hvert prógrammið verður í sumar hvað varðar hreyfinguna það fer eiginlgega svolítið eftir því hvernig þetta þróast núna – hvernig fæturnir á mér verða og svona. Kannski þarf ég að fara að synda meira og hætta á stigvélinni og svona – hún reynir nú glettilega mikið á blessunin. Ég hætti ekkert að hreyfa mig – mér finnst alltof gaman að því og mér finnst ofboðslega gaman að lyfta. Ég er líka klár á því að maður verður allur lögulegri við þetta – axlirnar breikka, mittið verður mjórra og vöxturinn allur líkari venjulegri manneskju þrátt fyrir aukakílóin öll.

Ég ætla að verða jákvæð og horfa á björtu hliðarnar áfram en líka að huga að því hvernig ég geti breytt hinu, ein eða með hjálp. Ég ætla ekki að vera feimin við að biðja um hjálp. Það er fullt jákvætt sem hefur hafst upp úr þessu öllu saman þó mér finnst ég stundum vera að kafna í verkjum og vesaldómi.´

• Ég finn næstum ekkert fyrir hælsporunum – bara eiginlega ekki neitt.
• Ég á gallajakka númer 50!
• Ég hef ekki verið léttari í 16 ár
• Ég get hlaupið í fótbolta 😉
• Ég á frábæra stuðningsaðila í ykkur öllum
• Ég á yndislegan mann sem finnst ég hreint afbragð 🙂
• Ég á son sem tók til í herberinu sínu í gær 😉
• Ég á dóttur sem hjálpar mér við allt mögulegt og er góður félagsskapur
• Ég fór í óvissuferð með dúk, kertastjaka og glös ásamt heitu kakói og Amarúló – og sló þokkalega í gegn fyrir vikið
• Ég er heilbrigð og ætti svo sem ekkert að vera að væla.

En nú er besta að fara að huga að sundinu, svo prófagerð og prófayfirferð. Þetta verður góður dagur vænti ég hjá okkur vonandi flestum.

Sko….

Kalt mat:

Mataræði verður að laga

Ég verð að gera það

Er alltaf að ,,reyna“
Verð eiginlega að hætta að reyna og bara gera…
En það er sko svoldið erfitt þar sem ég er ekki algjörlega fullkomin…
…sem eru náttúrulega ákveðin vonbrigði í sjálfu sér!

Fæturnir á mér eru í hassi. Ég er algjörlega ógöngufær eftir margra tíma labb og fótboltaleik í gær með nokkrum krökkum í 3. og 4. bekk ;-). Já og eina óvissuferð með skólastarfsfólkinu í gær – sem var aldeilis ágætlega vel heppnuð. Flott hjá ykkur stelpur í skemmtinefndinni. Takk þið hin fyrir skemmtunina.

Var eiginlega búin að gleyma að ég væri með auma rist og er ekki mjög góð í innanfótar skotum né þeim utanfótar… Svo tærnar voru notaðar með hroðalegum verkjum í ristinni ;-). En þess meiri skemmtun fyrir sálina. Það er hroðalega gaman að spila fótbolta ;-). Sérstaklega þegar maður er farinn að geta hlaupið svolítið.

Ja það er kannski alveg víst að ég geti það sbr ástandið á fótunum ;-).

Eftir tiltekt í dag var bara hvílt sig sveitt og mikið. Ég borða ibufen og ber á mig Deep relief, borða svo panodil inn á milli og vonandi næ ég þessu úr mér.

Einbeitin fer að að aukast ég er viss um það – einhvern tímann…

Verst að ég er bara einhvern veginn algjörlega áhugalaus um að vera öguð í mataræðinu. Ég er sem sagt í því að hugsa – ahhh ég geri það bara samt. Kannski lauma ég… í dag -með – en það skiptir ekki máli því allir dagar eru svo sem svipaðir með þetta. Ég klikka alltaf eitthvað á hverjum degi.

Þetta er eiginlega eini raunverulegi bardaginn við mataræðið sem ég hef tapað í heilt ár, þ.e. meðvitaður slagur – stundum hef ég bara látið eftir mér og ekki verið að berjast neitt. En nú er ég svolítið að ætla mér að standa mig en stend mig alls ekki – en það verður líka bara að hafa það. Ekki ætla ég að gefast upp – eða hætta. Það er ekki í boði – en þið vitið þetta er svona svoldið pirrandi erfitt og slítandi.

En margur glímir við meira og alvarlegra en spikið – en það hefur þessar skuggahliðar, það setur mig jú í ýmsa hættu á að … eitthvað.

Ég hugsa að ég hvíli stigvélina í Styrk og jafnvel bara Styrk í heild svolítið – fari að huga að sundi og hjólreiðum meira.

Ég held ég þurfi líka að mæta einu sinni í viku til Baldurs – mér veitir ekki af aðhaldinu í augnablikinu (hlusta á góðu vísurnar sem eru aldrei of oft kveðnar. Honum finnst ég að vísu óhugsandi. Finnst eitthvað erfitt að ráðleggja mér þar sem ég fer ekki eftir ráðunum sem er náttúrulega bara RANGT. Ég fer eftir öllu sem hann segi – eða amk reyni það…. þegar upp er staðið… Á endanum, kannski.

Svoldið leiðinlegt að vera óhugsandi… En líklega alveg hárrétt

Það er ekki víst að ég komist til Færeyja – það er náttúrulega allt pakkað í þetta flug um hvítasunnu.

En hvað um það – ég fer þá bara síðar.

Inga óhusandi

… ég ráfa um ranghala matarkistur veraldarinnar. Mig langar að borða allt það ,,góða“ í heiminum sem er allra verst fyrir mig.

…nenni ekki að elda

…nenni ekki að versla

…nenni ekki að hugsa um grænmetisskammtinn

…nenni ekki að borða EKKI eftir kl 20

…nenni ekki að vera alltaf að reyna að hafa hlutina eins og þeir ættu að vera.

Er þar að auki komin með bullandi hálsbólgu og eitlabólgu, jafnvægisleysi og svima.

Fuss og svei

Hvenær ætli ég verði einbeitt á ný?

Og hvað ætla ég að gera í því þegar ég hef ekkert lést á föstudaginn í heilan mánuð?

Breyta einhverju?

Ekkert annað í boði.

En nenni ég því?

Mig vantar að láta setja mig á beinu brautina á ný. Baldur getur þú það ekki einu sinni enn? Já eða bara hver sem er? Er ekki einhver fjarstýring þarna úti sem gæti virkað á mig – einhver sem þið eruð kannski hætt að nota? Kannski er hún þarna í neðstu skúffunni til hægri heima hjá þér? Góða ýttu eða góði ýttu – best bara bæði, á rauða stóra takkann – helst nokkrum sinnum.

Gerið þið ykkur grein fyrir hve mikils virði það er…

Sigh

Ég er alltaf svöng – þetta er bara ekki normal! Getur þetta verið útaf því að ég er með hærri púls og þá brenni ég meira en áður – eða brenndi ég alveg því sama þó hjartanum væri haldið niðri? Svarið er að líklega hef ég brennt alveg því sama þó ég væri á betablokkaranum – þó að í Opruh hafi einn læknir sagt að þau séu fitandi og hægi á brennslunni.

Þetta er kannski bara eitthvað sem fólk er almennt ekkert að pæla í – en amk er ég búin að vera síðustu vikuna er ég búin að vera svo svöng og matgráðug að ég hef aldrei vitað annað eins. Og veit ég þó eitt og annað um matgræðgi ;-).

En nú ætla ég bara að fylgjast vel með vigtinni og skrá hjá mér brennsluna – hætta þessu röfli og sjá bara hvernig þetta þróast.

Fór með krakkana hálfan Votmúlahringinn – 40 mín túr svona rúmlega.

• Er á barmi taugaáfalls vegna þeirrar þjóðar sem ég hlýt að teljast hluti af
• Er hætt að vorkenna okkur þetta stjórnarfar sem við höfum búið við í 16 ár og verður kannski alls 20 ár
• Fullt af fólki sem er rúmlega þrítugt hefur aldrei búið við annað en hægri stjórn
• Völd eru skaðleg þegar þau eru lengi á sömu hendinni
• Feðraveldi er að komast á í þingflokk Sjálfstæðismanna
• Samfylkingin er komin til að vera
• Ingibjörg stóð sig frábærlega dagana fyrir kosningar en það dugði ekki til
• Ég held að happadrýgst væri að Samfylking færi í stjórn með Sjálfstæðisflokk og reyndi að tjónka eitthvað við þetta fólk og setti lit sinn á samfélagið

• Ég læt eins og mér komi ekki hitaeiningar eða gáfulegt mataræði við
• Drekk hitaeiningaríka drykki eins og mér sé borgað fyrir það og verð glöð af
• Hreyfi mig þó nokkuð reglulega
• Kimi er dottinn út úr keppninni á Barcelóna og mér er alveg sama
• Ég er líklega bara McLaren manneskja
• Ég er úti í skóla að vinna´
• Palli á afmæli í dag og er 44 ára – flott tala
• Mér fannst Serbneskalagði 1 af þremur bestu lögum keppninnar
• Rússneska sönglagakeppnin sýnir að vestur Evrópa fær það sem hún á skilið rétt eins og við hér á klakana
• Það á að vera símaatkvæðagreiðsla til hálfs í öllum löndunum.
• Eiríkur rokkar feitt

Over and out – ja nema ég á nýjan gemsa og fyrirgefið öll sem hafið fengið alls konar misgáfuleg sms síðasta sólarhringinn. Hann hefur verið strembinn – sólarhringurinn og síminn. Og nú ætla ég að fá mér kók með sykri til að jafna sykurbúskap líkamans.

Þegar ég fór að sofa í gærkveldi þá var ég algjörlega uppgefin. Þegar ég vaknaði 15 sinnum í nótt þá var ég alveg uppgefin líka, með hausverk og einhverja ólund í skrokknum. Svolitla hálsbólgu, nefið stíflað til hálfs og svo framvegis og svo framvegis.

Ég vaknaði kl. sex og hugsaði mér gott til glóðarinnar að fara með hundinn en eftir að hafa farið fram úr og litið á sokkplöggin mín og tannburstað mig og sitthvað fleira sá ég að ég gæti þetta nú ekki. Hvíld væri góð í göngunni í dag – eins og sumir eru nú að benda mér á – það þarf ekki að gera allt upp í topp.

Ekki batnaði ástandið mikið eftir því sem leið á morguninn og hafragrautseldamennskan fór alveg með mig – og ég þurfti verulegrar hvíldar við eftir hana! Sá þá þann kost vænstan að hringja mig inn veika í skólann. Það væri eins og líkaminn væri að segja mér að ég væri alveg tilbúin í einhverja hvíld. Kannski eru þetta nýju lyfin – kannski er blóðþrýstingurinn eitthvað hár eða skrítinn. Amk er meira að gera hjá hjartanu mínu – þarf að dæla helmingi hraðar í dag en á föstudaginn – eða svona allt að því – kannski bara þriðjungi. Aumingja litla hjartað mitt. Verið að messa við það hægri vinstri með lyfjum, líkamsrækt og álagi af ýmsum toga.

Ég er sem sagt heima – í bælinu því ég held varla haus. Góðar þessar fartölvur til síns brúks.

En nú ætla ég að hvíla mig svolítð. Strembin þessi morgunverk. Verst að ég er með svo mikið samviskubit yfir vesaldómnum – enskudagur í skólanum í dag – og þar með missa allir krakkarnir af henni en hvað á maður að gera þegar maður er lasinn?

Stundum bara gerist það.