Úff … jafnvel svolítið púff :-S

Sko….

Kalt mat:

Mataræði verður að laga

Ég verð að gera það

Er alltaf að ,,reyna“
Verð eiginlega að hætta að reyna og bara gera…
En það er sko svoldið erfitt þar sem ég er ekki algjörlega fullkomin…
…sem eru náttúrulega ákveðin vonbrigði í sjálfu sér!

Fæturnir á mér eru í hassi. Ég er algjörlega ógöngufær eftir margra tíma labb og fótboltaleik í gær með nokkrum krökkum í 3. og 4. bekk ;-). Já og eina óvissuferð með skólastarfsfólkinu í gær – sem var aldeilis ágætlega vel heppnuð. Flott hjá ykkur stelpur í skemmtinefndinni. Takk þið hin fyrir skemmtunina.

Var eiginlega búin að gleyma að ég væri með auma rist og er ekki mjög góð í innanfótar skotum né þeim utanfótar… Svo tærnar voru notaðar með hroðalegum verkjum í ristinni ;-). En þess meiri skemmtun fyrir sálina. Það er hroðalega gaman að spila fótbolta ;-). Sérstaklega þegar maður er farinn að geta hlaupið svolítið.

Ja það er kannski alveg víst að ég geti það sbr ástandið á fótunum ;-).

Eftir tiltekt í dag var bara hvílt sig sveitt og mikið. Ég borða ibufen og ber á mig Deep relief, borða svo panodil inn á milli og vonandi næ ég þessu úr mér.

Einbeitin fer að að aukast ég er viss um það – einhvern tímann…

Verst að ég er bara einhvern veginn algjörlega áhugalaus um að vera öguð í mataræðinu. Ég er sem sagt í því að hugsa – ahhh ég geri það bara samt. Kannski lauma ég… í dag -með – en það skiptir ekki máli því allir dagar eru svo sem svipaðir með þetta. Ég klikka alltaf eitthvað á hverjum degi.

Þetta er eiginlega eini raunverulegi bardaginn við mataræðið sem ég hef tapað í heilt ár, þ.e. meðvitaður slagur – stundum hef ég bara látið eftir mér og ekki verið að berjast neitt. En nú er ég svolítið að ætla mér að standa mig en stend mig alls ekki – en það verður líka bara að hafa það. Ekki ætla ég að gefast upp – eða hætta. Það er ekki í boði – en þið vitið þetta er svona svoldið pirrandi erfitt og slítandi.

En margur glímir við meira og alvarlegra en spikið – en það hefur þessar skuggahliðar, það setur mig jú í ýmsa hættu á að … eitthvað.

Ég hugsa að ég hvíli stigvélina í Styrk og jafnvel bara Styrk í heild svolítið – fari að huga að sundi og hjólreiðum meira.

Ég held ég þurfi líka að mæta einu sinni í viku til Baldurs – mér veitir ekki af aðhaldinu í augnablikinu (hlusta á góðu vísurnar sem eru aldrei of oft kveðnar. Honum finnst ég að vísu óhugsandi. Finnst eitthvað erfitt að ráðleggja mér þar sem ég fer ekki eftir ráðunum sem er náttúrulega bara RANGT. Ég fer eftir öllu sem hann segi – eða amk reyni það…. þegar upp er staðið… Á endanum, kannski.

Svoldið leiðinlegt að vera óhugsandi… En líklega alveg hárrétt

Það er ekki víst að ég komist til Færeyja – það er náttúrulega allt pakkað í þetta flug um hvítasunnu.

En hvað um það – ég fer þá bara síðar.

Inga óhusandi