Það er ekkert eins og

…að detta á rassinn, hnéð – já svona almennt sé hausinn á morgnana!

Það er eitt af þessum undrum sem fylgir því að ganga meira en áður – líkurnar á því að detta aukast verulega með hverju skrefi – þó þær svo aftur minnki kannski svolítið líka – með aukinni færni í göngu.

Argh pargh ég datt á leiðinni út í bíl áðan – á einhverjum helv… hálkubletti – klessu. Við frostmark er mjög leiðinlegt hitastig. Argh pargh, þoli ekki að detta. Vil bara geta staðið í lappirnar. En já

Komin út í skóla, hæfilega aum eftir fallið – en svo fer ég í Styrk á eftir og sé svo til hvað ég geri meira.

Og ég sem var svo glöð að vera sæmileg í hálsinum en slingurinn áðan var ekki til bóta… En ég er amk ekki með glerbrot í tánni lengur.

Og Hekla er falleg héðan frá Sunnulæk. já og eitt og annað fleira gæti ég fundið til