Einangrun jólagríssins

Ég skal nú bara segja ykkur það! Netið á þessu heimilaði er búið að vera mjög sérstakt svo ekki sé tekið dýpra í árinni. Ég er búin að hendast með routerinn inntaka á milli hér í húsinu og allt kemur fyrir ekki. Ég hringi í símann og þeir segja mér að gera þetta og hitt og ekkert virkar og allt virðistí lamasessi. Ég er mjög þolinmóð þegar kemur að tæknilegum vandræðum – það er enginn betri en ég í því að tengja sjónvörp, heimabíó og trallala – ég er ekki endilega sú fljótasta en ég fer það á þrautsegjunni sem mig vantar upp á í tækniþekkingunni skal ég segja ykkur.

Nú við bilanir hjá Símanum ræð ég ekki – en það virtist verða æ ljósara að meinið lægi þar. Nú því fór ég með routerinn í gamla hreiðrið sitt og voila – kviknaði þá ekki á öllum þeim ljósum sem slökkt var á tveimur tímum áður og netið virkar sem aldrei fyrr! Don’t ask me why but it does…

Og ég er því maður með mönnum í netheimum á ný! Sjúkket!

Jólaglöggið fór vel – þetta hús tekur 30 og eitthvað gesti mjög vel en það var frábærlega mætt og góð stemmning. Kerti og jólaljós hafa góð áhrif á mannskapinn og mér finnst voða gaman að fá alla. Takk fyrir komuna gullin mín. Vinnustaðurinn væri ósköp snauður ef við leggðum ekki rækt við hvert annað með samveru.

Þetta var ansi langur dagur, síðasta vika strembin og ég áreiðanlega hálf lasin. Með einhverja kvefdrullu blessunin 🙂 maður finnur það svo vel eftirá. Ég ætla því að láta það heita veikindi og annir getuleysi mitt og jafnvel viljaleysi til þess að sinna líkamsrækt í síðustu viku.

Ég fer í salinn á morgun og tek vel á til jóla. Ég stefni ekki á annað. Mér finnst í reynd verra hvað er erfitt að vera gáfulegur í mataræðinu og mér finnst eins og ég sé að missa tökin. En þar sem ég hef ekki misst þau – bara losað takið en ætla ekki að missa þau verð ég að vera meðvituð og ákveðin kona og halda mínu til streitu.

Það er ekkert annað í boði en halda áfram. Þið sem lesið þetta blogg haldið mér við efnið. Einhver vitlglóra í höfðinu á mér sömuleiðis og svo auðvitað kveljari minn og hvetjari. Auk allra hinna sem ég þekki og vilja mér vel.

Ég er að læra – ég er ekki búin að læra það, að þetta gengur upp og ofan og í raun er alltaf hægt að ná nýjum botni! Ég hélt t.d. að sumarið yrði erfiðasti tíminn hvað mataræðið varðar og kannski er það rétt en nóvember er svo sannarlega sá erfiðasti hvað hreyfinguna varðar. Kannski er það dimman, hálkan og lítil nenna til að fara í Styrk á morgnana – það er ekki eins hressandi og labba með Bjart í Hellisskógi. Kannski er það líka bara einfaldlega heimilisaðstæður, svefnleysi, þreyta í vinnunni og hælspori sem veldur því. Lífið er ekki alltaf einfalt og mitt er stundum meira að segja svolítið flókið. Ég má bara ekki ýta nýju þáttunum út og taka þá gömlu inn. Þeir kannski smjúga inn um glufurnar en það er hægt að henda þeim út aftur og byrja upp á nýtt. Ég get það, vil það og ætla. Og ekkert ef með það… Þó það hafi slæðst inn í hugsunina rétt áðan!

Nú er húsið fullskreytt. Þvotturinn í lágmarki, og ég þarf ekkert að gera annað en halda í horfinu, huga að jólagjöfum og kortum og e.t.v. að verkefni hjá Ingvar ;-). Ég get það alveg eins og allir þeir sem eru í námi og eru í prófum langt fram eftir öllum desember. Það er bara mikilvægt að halda sjó…

En ég vil ekki aumingjaskap, mistök og vitleysur og ætla því að stefna að því að lágmarka slíka vitleysu sem allra mest. Á morgun fel ég nammið og kökurnar frá því á föstudaginn og huga að matardagbók. Því ég á það skilið að hafa mig með mér í liði, mín vegna 🙂 vildi bara koma ég mig mér og mín fyrir í einni setningu 😉

Hafið það gott á aðventunni… Ég er að hugsa um að kaupa mér eina bók og lesa – líst ykkur ekki vel á það? Nú er markmiðið að slappa af – auk allra hinna fínu líkams-lífstíls eitthvað markmiðanna minna 🙂

Ykkar Inga jólagrís