Month: október 2006

Uncategorized

oh ég er eitthvað svo…

…glötuð og gölluð. Forpokuð og þreytt, uppgefin og fúl. En það er samt ekki alveg svo slæmt sko. En þið vitið kannski hvað ég meina. Sumir dagar eru einhvern veginn bara svo brúnir og þreyttir eitthvað – eins og þessi annars dásamlega gamaldags skór!

Það er sko fullt sem veldur mér fúllyndi:

Palli er tepptur í Færeyjum m.a. vegna flugslyss í Noregi – þannig getur það nú verið. Ekki til að auka á gleði Páls að fljúga svo mikið er víst. En þeir í Færeyjum eru allir eins og stór fjölskylda og því hefur slys í þeirra ranni víðtækar afleiðingar. Og ég er svo leið yfir því að hann komi ekki fyrr en á morgun í fyrsta lagi.

Nú og svo er það vinnan. Stundum er hún bara ekki sérlega skemmtileg – og þá meina ég nú svona skipulagsatriði henni tengd. En fyrst þarf mér að finnast þau leiðinleg og erfið og svo finn ég lausnina í samstarfi við aðra náttúrulega. Það er kosturinn við að hugsa í lausnum ;-).

Nú svo er það ég sjálf og vigtin í Styrk. Ég er sko bara þyngri en ég var fyrir viku – skyldi það vera því að kenna að ég hef ekki aðhaldið af því að vigta mig annan hvern dag? Neibb það er ekki ástæðan. Ástæðan er að …. Hmmm ég gæti sagt ég er auli og ét eins og asni. Víst var síðasta helgi ekki megrunarhelgi og vikan þar á undan ekki sprikl vika mikil. En fjandinn sjálfur – þessi vika er búin að vera mega góð – hjóla eins og vitlaus manneskja, fór í Styrk á mánudag og þriðjudag og í dag og hjólaði svo þess á milli svolítið – fyrir nú utan allar morgungöngurnar! En ég þarf kannski bara að gera meira (í matarmálum jafnvel líka!).

Og svo rifja ég upp spurninguna um hvort mig langi að léttast og ég er ekki viss um svarið. Ég gæti sagt já en segi ég já við því sem þarf að koma til? Ég meina allt þetta fár og ekkert lést að ráði lengi. En við skulum sjá til – sveiflur eru algengar hjá mér og tölurnar eru fljótar að hlaupa á alls konar númerum 🙂 En samt svoldið leiðinlegt. Fúlt. En ég ætla að reyna að hugsa um allt sem vinnst og verða ekki pirruð þegar fólk talar um að það sjái svo mikinn mun núna akkúrat og tralalalalalalalala og ekkert gerist á vigtinni. ég held það sé bara afþví ég er í alltof þröngum fötum. Ég held ég hafi bara ekki verið með réttu ráði þegar ég keypti bolina. Sigh… Ég mæli mig um helgina og þá fæ ég sentimetra – kannski gleðja þær tölur mig meira :-). Sigh…

Æ það er svolítil ferð eftir enn! En það er kannski bara allt í lagi. Ég kann svo sem ekki illa við þetta líf að hreyfa sig. Margt verra sem ég hef gert í gegnum tíðina. O já.

Það lítur út fyrir að sveitarstjórn Árborgar sé til í að sleppa því að senda nemendur úr Vallaskóla yfir í Sunnulæk – það er nú meiri guðs blessunin ef svo fer. Ég gæti haldið langa ræðu um það. Ég veit svo sem ekki hver verði mín lending í framhaldinu. Einhver þarf hún að verða.

En það er eitt gott við að Palli kemur ekki fyrr en seinni partinn á morgun – þá get ég farið út í skóla í fyrramálið og unnið. Og það ætla ég að gera – á hjólinu meira að segja. Þá get ég unnið mér í haginn og undið ofan af ýmsu vona ég.

Sem sagt Inga í fýlu – enn einn ganginn. En veðrið leikur við hvurn sinn fingur. Ég verð samt að fara að fá þurrk svo ég geti þvegið af einhverju viti. Þessi ofna þurrkun og upp á pínulitla snúru þvottur er bara ekki alveg að gera sig til langframa. Sem í sjálfu sér er fín ástæða til að vera svolítið fúl.

Og mér finnst haustið dásamlegt. Ég skil svo fullkomlega að ég hafi gift mig um haust – I just love it. Já og skafti til hamingju með afmælið.

…vá hvað er erfitt að pikka með svona langar og fína neglur! Úff púff

Uncategorized

Er svo mikill álfur…

…að það er rósalegt. En ég er álfur með rautt naglalakk – svo mikið er víst. Og ég er líka að drekka kaffi – og er í tölvunni þannig að þessi mynd smellpassar alveg :D.
Annars er þetta nú ekki alveg að gera sig hjá mér. Ég hjólaði ekki heim í gær vegna óviðráðanlegra ástæðna huhumm og svo hjólaði ég ekki í skólann í dag því ég ætlaði að vinna svo mikið – og er nú eiginlega varla enn byrjuð á því en hva það er nú bara 90 mín síðan kennslan var búin og ég varð nú að næra mig og kjafta aðeins ;-). Og svo fer ég að blogga – dísuss. Jamm ekki viðbjargandi sem sagt. En ég ætla nú samt að vinna svolítið! Hugsa mér gott til glóðarinnar. Það er svo gott að dútlast þetta hérna ein og vera gáfulegur.
En sem sagt – ég nennti ekki út að labba í morgun – komst að því að ég væri of þreytt og væri klárlega að verða svona ofþreytt eins og í síðustu viku – huhumm…. En svo tók skynsemin völdin og benti mér á að varla væri ég það nú þegar þar sem spriklið hefur nú ekki verið það gríðarlegt í gær og í fyrradag að örmögnun væri komin inn í myndina. Og fór þess vegna – og ég er bara orðin einhverjar 15 mín að labba það sem ég var rúmar 20 hér um daginn – ætli það muni ekki svolítið um hælsporann og því þarf ég að lengja túrinn – og ég nenni því bara alls ekki! Sigh….
Svo þóttist ég ætla í sund í dag því annars er ég bara ekkert búin að hreyfa mig utan morgungöngunnar og það er nú slappt. Hefði liðið betur ef ég væri á hjólinu – ERGO þarf að kaupa lukt.
Hef ekki vigtað mig síðan í síðustu viku – er að reyna að ná mér niður í einu sinni í viku og mér líður eins og stórglæpamanni og get haft miklar áhyggjur af því að ég verði búin að missa öll tök nú á morgun… eða föstudag. Ég má hins vegar ekki gleyma því að síðasta helgi var slæm og því kannski ekki við því að búast að rosa áfanga verði ná næst.
En nú ætla ég að reyna að vinna svolítið – kveðja ykkar eilíft vildi vera öðruvísi Inga
Ganga, hjól, Líkamsrækt, Palli, Sund

Sigh barasta

Jæja gott fólk. Ekki gengur nú of vel að fá fólk til að skrifa á fallega ljúfa póstinn minn en þeir sem hafa gert það veit ég að sumir hverjir hafa verið undrandi á því hvað þetta er erfitt. Ég er t.d. enn að hugsa eitthvað fallegt um mig til að setja þarna inn. Finnst það einhvern veginn ekki auðvelt og ég hélt ég væri að drepast úr sjálfumgleði. Og kannski er ég það – en gleðin sú er þá byggð á heldur veikri undirstöðu.

Ég er á bílnum í vinnunni í dag því ég ætla að vinna svo ótrúlega lengi að það verður komið kolniðamyrkur þegar ég fer heim! Tíhíhí. Verð að vinna upp allan vinnutímann minn sem ég ,,skulda“ Maður má náttúrulega ekki láta eiga inni hjá sér – eins og mesta hættan sé á því.

En nú skal segja af hreyfingaáætlun Ingveldar. Sem kunnugt er gekk nú ekki sem best að hreyfa sig í síðustu viku og ekki var nú helgin hjá Gústu – og í hennar húsi sérlega kræsileg heldur varðandi hreyfingu og mataræði.

Ég borðaði t.d. heilan poka af Nóa rindlum eða vindlum eða hvað það heitir á leiðinni norður og svo heim. Svolítið af lakkrís og 15 makkinstosh mola um helgina en meira var það ekki. Jú 10 walkers karamellur á leiðinni norður líka. Ok ok svoldið mikið nammi verð ég að segja – en það verður bara að taka á í vikunni til að losa sig við það.

Ég eldaði þó ógeðslega hollan mat í gærkveldi þegar ég kom heim og borðaði mikið grænmeti með. Og borðaði ekkert eftir 21 og bara popp fram að því. Svoho þessi vonda helgi var nú ekki verri en þetta. Labbaði 20 mín með Trýnu litla grjónið. Hefði átt að labba með hana í gær líka en geri það síðar ;-).

Ok svo nú er ég búin að setja upp æfingaprógramm fyrir vikuna því nú þarf að taka á því:

Mánudagur:

Labba með Bjart í Hellisskógi – gekk vel

Fara í fulla brennslu í Styrk og heilan fótaæfinga hring og svo í nudd – Dásamlegt nema hvað ég var í svo ótrúlega sleipum buxum að ég hélst varla á hjólinu svo brennslan var 17 mín á hjólinu, 10 mín á ógeðstækinu (sem reyndi helling á hælinn vel að merkja en það lagaðist er á leið) og 10 mín á stigvélinni – yeah – samtals 37 mín – er í 13 mín skuld.

Þriðjudagur

Labba með Bjart kl 7 í Hellisskógi
Hjóla í vinnuna eins snemma og ég get göngunnar og hafragrautsins vegna
Hjóla í 15 mín amk og fara í styrk kl 12:10 og taka efrihlutaæfingar og taka 10 mín sprett á ógeðstækinu (og stigvél (ef ég er nógu spræk))
Hjóla svo í skólann í 10 mín. Samtals brennsla 30 – 40 mín. Dugir vegna þess að ég er á hjólinu í skólanum.

Hjóla heim fyrir myrkur (fínt aðhald)

Miðvikudagur

Labba með Bjart
Hjóla í vinnuna og heim
Hjóla í sund og synda 400 metra með blöðkum mest

Fimmtudagur

Labba með Bjart og hjóla í skólann ef það er gott veður.
Ef ég hjóla ekki fara þá og hjóla í Styrk í 25 mín.

Föstudagur

Labba með Bjart í Hellisskógi
Fara á hjólinu í skólann ef ég mögulega get vegna veður
Fara á hjólinu í Styrk og bæta við túr um hólahverfið til að lenga túrinn eða Tjarnirnar.
Taka rosalegan fótapakka 🙂
Hjóla heim og fara svo á Súbbanum til Rvk og sækja Pallann minn.

Svo myndi ég gera það að tillögu minni að ég fengi skáp í Styrk – þessi burður á sjampói, handklæðum, og alls kyns drasli er alveg að gera mig vitlausa!

Helga Dögg getur þú ekki bara tekið að þér að hugsa um handklæðin mín. Vera að drösla þessu hægri vinstri hér um allan bæ. Frekar lítið spennandi verð ég að segja.

Svo verður konan að hvíla svoldið um helgina. Ætli það sé samt ekki hægt að labba í morgunsárið báða dagana? Er það of mikið?

Hmmm ætti kannski að spyrja að því þar sem ég hef ekki sérlega mikið vit á eigin mörkum.

Hvernig á kona eins og ég að hafa tíma til að hugsa um bæ, börn og vinnu? Vitlaust að ætlasts til þess bara verð ég að segja!

En mér finnst þið frábær, ég er líka frábær amk er ég með fallegar tær ;-). Ég verð að finna upp eitthvað fleira sem ég er góð í og er gott við mig. Ég er bara á þessu stigi ekki alveg nógu góð manneskja eitthvað… Þarf að endurhugsa þetta vel og vandlega

Uncategorized

Elskaðu sjálfa(n) þig

Skór fyrir mig – einn af þeim sem ég vildi gjarnan eiga og jafnvel nota 😉

Kannski svoldið væminn titill en ég er í svona átaki – það gengur ekki að vera með niðurrifsstarfssemi ef maður er í uppbyggingarstarfi. Það bara gengur ekki I tell you. Þess vegna er ég svo mikið að hugsa um mig og okkur öll sem hugsum neikvæðar hugsanir um okkur sjálf meira en góðu hófu gegnir.

Við svo sem gerum ekki annað en það sem við höldum að sé ætlast til af okkur. Við hugsum um heimilið, peningamálin, börnin, makann, vinnuna, námið og sumir hugsa jafnvel um bílinn sinn, áhugamálin, stundum okkur sjálf og hvað þetta heitir allt. Öll reynum við að gera þetta eins vel og við getum. En vitum að betur má ef duga skal á flestum vígstöðvum ef ekki öllum.

Og þá er leiðin ekki sú að hafa allt á hornum sér gagnvart okkur sjálfum. Til þess að byggja okkur upp svo við séum færari um að takast á við verkefni hversdagsleikann verðum við að horfa á styrk okkar og það sem við erum góð í. Það eru jú tækin sem við notum til þess að bæta ástandið – og ástandið þarf ekki að vera að þið séuð 100 kg of þung, nei hún er víða ,,offitan“. Ég hef held ég komist að því að hún er ekki mitt vandamál – hún er e.t.v. afleiðing þess hver ég er – en ekki endilega afleiðing vandamála – óhamingju eða neins slíks – e.t.v. er hún rökrétt afleiðing þess að ég sé sú sem ég VAR. Sumir eiga of marga skó, eiga ótal mörg samviskubit og hvað eina – því hún er víða offitan.

En nú ætlum við sem lesum þetta blogg að fara í comments og skrifa 3 atriði um okkur sjálf sem eru jákvæð og góð tæki til þess að byggja okkur upp – sem sagt hugsa jákvætt um okkur. Þið þurfið ekki að skrifa undir nafni ef þið viljið það ekki – nafnlaust dugar fínt – ég veit ekki hver þið eruð og enginn annar heldur ;-).

Verum nú svoldið góð í þessu – ég skal byrja!

Uncategorized

Stundum bara veit maður…

að það er ástæða til að bregðast við.

Hún Gústa systir mín á Króknum hringdi í vikunni og sagði mér að koma til sín núna um helgina. Mér fannst það nú svoldið bratt – vil gjarnan hugsa málin aðeins nú í seinni tíð en einhvern veginn fann ég á henni að ég gat ekki sagt nei. Mín væri þörf fyrir norðan. Ég settist því í minn lillaða Subaru og fór af stað.

Gústa mín var nú svoldið lasin í gær – slæpt og léleg í lungunum sínum lösnu. En það var ekkert miðað við nóttina og morguninn. Ég sagði nú við hana í morgun að hún væri lasnasta manneskja sem ég hefði séð sem væri ekki á sjúkrahúsi. Og hvað haldið þið. Vinkona hennar og vonandi ég með tuðinu og vorkunnsemi minni í allan dag kom henni á spítala í dag. Þetta var bara ekki að gera sig ég segi það satt.

Mér líður strax betur þó það sé svolítið undarlegt að vera hér í heimsókn og enginn heima nema Trýna. En ef það að ég hafi verið hér hafi á einhvern hátt verið liður í því hjá almættinu að koma Ágústu á sjúkrahús þá er þetta góð ferð. Og ég bara slappa af og nýt lífsins í fullkomnu trausti þess að fólkið á spítalanum geti betur hugsað um Gúggu mína en ég.

Við Trýna erum því hér bara í vellystingum. Allt í góðu hjá okkur. Hún er yndislegur hundur sem minnir á marg á hann Bjart minn þó hún sé nú stilltari – þó mörgum þyki nú nóg um óþægðina :-).

Ég fer svo til Gústu í fyrramálið og heim um hádegið. Þá verð ég komin nógu snemma til að taka aðeins til og ná áttum.

Framundan er mikil vinnuvika hjá mér – margt sem ég á eftir ógert.

Stærðfræði gátlisti
Enska – námsmat smiðjulok
Stærðfræði námsmat – lotulok
Enska -uppsetning svæðis
Námsvísar

Sem sagt nóg að gera

Og svo þarf nú kannski að vera sæmilegt þegar Pallinn minn kemur heim.

Svo bara getur Gústa vonandi tekið veturinn í það að koma heilsunni í sæmilegt lag – þetta er náttúrulega ekki að gera sig hjá konunni. Hún er búin að vera veik síðan mamma var jörðuð. Mamma getur þú ekki hjálpað til – og gott væri ef pabbi leggði hönd á plóginn líka.

Uncategorized

Norður ég fór

Halló öll!

Komin til Gústu – lenti að sjálfsögðu ekki í neinni hálku á heiðum en keyrði í yndislegu veðri um suður og vesturland. Svo var nú á köflum fúlveðraðra norðanlands. En í dag er hér yndislegt veður. Á svo ekki að rigna á morgun.

Ég hugsaði margt og mikið á akstrinum, hlustaði á íslenska tónlist og velti lífinu og tilverunni fyrir mér. Mér finnst svo gaman að keyra. Það er heldur ekki mjög leiðinlegt að keyra Subaruinn ég held varla að ég hafi keyrt ljúfari bíl.

Hér ráða þær Trýna (sem á ömmu sem er mamma Bjarts), og Gústa ríkjum og vonandi nær Gústa að hvíla sig því hún er svo slöpp þó ég sé hér að þvælast. Vonandi hugsar Ragnheiður vel um Bjart minn og sig – og Aðalsteinn vel um sig. Ég held það sé eitthvað stelpustand á honum…

Mataræðið verður að vera svolítið sérkennilegt nú um helgina en ég ætla nú að labba smávegis í dag með Trýnu og reyna að fá mér svolítið grænmeti. Ég er í átaki varðandi það – ég verð að reyna að koma þessu upp í 600 grömm á dag.

Svo kemur Pallinn minn heim um næstu helgi. Það verður nú gaman að fá Færeyinginn minn.

Ganga, Líkamsrækt

Ég bara get ekki ákveðið mig…

hvort það sé eitthvað vit að fara norður í land á sumardekkjunum… Palli sagði við mig að ég ætti barasta að gera það – væri engin vorkunn á 4×4 með alls konar spólvarnir og gripstýringu og hvað þetta heitir allt saman og náttúrulega sem þessi ofurbílstjóri sem ég er! Elsku karlinn alltaf með óbilandi trú á tækjunum – jafnvel þó það sé farin hjólalega í Hvalfjarðargöngunum eða eitt dekkið sé svo vírslitið að það nálgast að vera á stærð við tunglið undir bílnum, já eða dekkin með svo misjafnt loft að Ingveldur átti í fullu fangi með að hitta á brýr og ristahlið – alltaf segir Palli að allt sé í lagi, verði í lagi og ég eigi bara að hætta að hafa þessar ægilegu áhyggjur það sé allt í lagi með bílinn og allar aðstæður. Ég hef nú komist að öðru og trúi honum ekki alveg. Ég held ég biðji Birgi um að líta á veðurspánna og segja mér hvað ég eigi að gera. Ég held hann skilji hvað ég er viðkvæm sál og ráði ekki við heila heiði – já eða Bólstaðarhlíðarbrekkuna oh my god, í hálku á sumardekkjum. Það er svo flókið að vera ég! Og ekki er ég nú neitt að einfalda málið á stundum!

Nú jæja ég finn eitthvað út úr þessu. Það er amk brjáluð blíða núna – og ég labbaði í morgun! Og ég er í gati og allt! Það þýðir ekkert að vinna í þeim ég er alveg búin að sjá það. Best að nota tímann í andlega íhugun, pælingar og að blogga í þessu tilfelli! Tíhíhí.

Ég er sko búin að vera að hugsa um líf mitt og tilveru. Ég er búin að fatta (tímabundið amk) að ég verð að treysta á mitt hyggjuvit í þessu varðandi mataræðið og góð ráð frá völdum aðilum. Ég bara get ekki verið að taka inn á mig hvað öðrum finnst um hvað ég léttist hægt og lítið að þeirra mati.

Ég á eftir að vera í þessu svo lengi og þurfa að halda dampi í svo langan tíma að flestum óar við. Þetta er ekki 6 vikna átak sem öllu á að breyta – þetta er ekki einu sinni sex mánaða átak né heldur sex ára. Ég þarf áreiðanlega að stússast í þessu alla mína hunds og kattartíð og það er allt í lagi – ég vorkenni mér það ekki neitt. En ég verð að finna taktinn. Ég get ekki hugsað mér að hætta öllu því sem er gott að borða eða gleður mitt geð og maga í matarmálum. Það verður að líta raunsætt á þetta og þegar maður er ég þá fer ég ekki að neita mér um alla hluti. Það þætti mér svo leiðinlegt.

En ég eldaði hollustuhamborgara í gær fyrir okkur Aðalstein og franskar fyrir hann en ég borðaði soðnar gulrætur með – og fannst það bara gott. Eftir það borðaði ég ekki nokkurn hlut eða fra´19:30 og ég fór út og sá undurfagra sólarupprás í morgunsárið. Lífið er gott og ég hef fínan stuðning frá mörgum mörgum. Og jafnvel frá mér sjálfri.