…og reyna að vera eins og manneskja!
Grípa í taumana.
Taka einn dag í einu.
Vera ábyrgur fyrir sínu eigin lífi.
Einn dagur í einu.
Þetta er nú meiri dómadags bardaginn…
En ég tek hann með glöðu geði. Berst með höndum og fótum, hug og hjarta ;-).
Ekki halda for a moment að afsakanirnar séu farnar út úr mínu lífi. Og það sem meira er – ég er orðin ótrúlega dugleg að finna nýjar. Og þá er bara ekki annað að gera en sjá við því og bregðast við. Ég hef jú gefið það út að einn minn mesti kostur sé að hugsa í lausnum :-). Það er mjög heppilegur kostur á þessum tímapunkti 🙂
Ég fer ekki til Færeyja – Palli fór bara út í dag og honum veitir víst ekki af hvíldinni frá mér :-D. Ég ætti bara að læra og undirbúa fyrirlestur sem ég á að halda í nóvember – eða ég hef ekki heyrt annað.
Hélt einn stuttan í dag fyrir gesti úr Sjálandsskóla. Það var mjög skemmtilegt en vísast alveg óskiljanlegt. Það er allt í lagi :-). Kannski að bæklingurinn um starfið í 6. bekk skýri málið líka.
Þegar ég hef komist niður úr þeim verkefnabunka í skólanum sem er núna 24. okt þá verð ég glöð. Þó ég viti að það bætist alltaf við.
En nú er ég farin að sofa því ég ÆTLA að labba smá með bjart hér innan bæjar á morgun og fara á hjóli í skólann. Og smá undirbúning á ég eftir líka.
Og svo er það Styrkur eða Toppsport í hádeginu með áherslu á brennslu eða…???
Þörf - Vani - Líðan 
