
Hó hó og hí hí! Svei mér þá alla mína daga – ég varð svo hissa þegar ég vaknaði í morgun og sá alla þessa sól að ég dreif mig í að hringja í Þórunni og setjast út – læsti mig úti while I’m at it en sem betur fer kom sonur minn heim í nótt frá Lifrarpollinum sæll og ánægður og vaknaði til að hleypa mér inn – sem er í sjálfu sér aðdáunarvert eins og hann getur sofið fast.
Ekkert vit í matar-æðinu
Ekki fór ég í Bónus í dag að versla – onei. Það þýðir að rugl verður á matnum langt fram á morgundag, því Palli kemur víst heim þá en við höfum farist svo hrottalega á mis síðustu daga að ég hef ekki heyrt í honum í óratíma. Aldeilis sérkennilegt að eiga mann og heyra aldrei í honum ;-). En það verður þá bara enn skemmtilegra þegar við sjáumst vænti ég. Ég bara verð að versla skipulega inn og elda af einhverju viti – afhverju læt ég alltaf eins og ég hafi ekki tíma í það?
Dregur frá
Enn rofar til í höfðinu á mér – þvílíkur doði sem hefur heltekið mig í allt sumar að það er alveg með ólíkindum. Það er greinilega ekki tekið út með sældinni að koma sér í form og hreyfa sig upp á hvern dag. Það fer bráðum að nálgast hálfs árs afmæli þetta heilsuferli – þó um of sé að segja að ég hafi byrjað að sprikla þá strax – en þá hófst heilaþvotturinn. Ég er búin að vera í 4 mán. í ræktinni – það er nú ekki meira. Sumir segja að það sé bara gott úthald – kannski er það líka erfiðasti tíminn – ég vona amk að ég gangi ekki í gegnum viðlíka torture tímabil og ég hef farið í gegnum nú í sumar. Ég veit hins vegar að mér á eftir að leiðast, nenna ekki og vilja svíkjast um og þá bý ég vonandi að þessu sem ég hef gert í sumar – þessari skilyrðingu – í ræktina skaltu no matter what. Og svo heldur Bjartur minn mér líka á mottunni.
Hundalíf
Bjartur beit svo í tunguna í sér í göngunni áðan greyið að blóðið lak úr munninum – enda ekki litlir rykkir sem verða í þessari baráttu okkar Bjarts. Sem betur fór gekk ég fram á stráka sem voru að þvo bíl og þeir gáfu okkur vatn þannig að blóðbaðið rénaði. Ég var með slátur með í för og það róaði hann svolítið og hann er alltaf voða góður seinni partinn þegar við erum komn á gangstéttina. Gaman væri að fara einhverja frumlegri leiðir – kannski förum við og prófum Hellislandið einhvern tímann á næstunni. Þrastarlundur kemur svo sterkur inn í haust – þá er ekki útilegufólk þar. Það var aldrei maður þar síðastliðinn vetur þegar við gengum þar um.
Versló
Ég hef ekki hugmynd um hvað skal gera um verslunarmannahelgina. Aðalsteinn vill fara til Akureyrar – ég fer ekki þangað með hundinn það er klárt. Það er leiðindaspá fyrir Suðurlandið – yes right since when? Og svo langar mig ekki neitt í neitt argaþras. Æ ég veit það svei mér ekki hvað skal gera. Þingvellir? Það er svo sem stutt að fara ef eitthvað kemur uppá en mér líst ekkert á þessa Akureyrarferð sonarins. Ekki hægt að biðja annað fólk um hann finnst mér á svona stundum. Meiri vesenishelgin þessi Verlunarmannahelgi.
En nú líður að því að ég verði að fara að huga að fyrirlestrinum mínum. Annað bara gengur ekki. Ég verð bara almennt séð að fara að haga mér eins og vitiborin manneskja – það væri til bóta.
Bestu kveðjur frá fyrirlesaranum 😉
huhummm